Focus

Πότε θα δείτε τον Τζον Κλιζ, αν όχι τώρα;

Από -

Ενα από τα αγαπημένα μου σκετς του Τζον Κλιζ δεν έγινε με τους Monty Python. Σε μια αξέχαστη σκηνή του αθλητικού ντοκιμαντέρ «The Art of Football» (Χέρμαν Βάσκε, 2011) ο Κλιζ παίρνει το λόγο κι εξηγεί με τον πλέον αφοπλιστικό τρόπο τη δια­φορά ανάμεσα στο αμερικανικό («soccer») και το ποδόσφαιρο που παίζει όλος ο υπόλοιπος κόσμος («football»)… Παρομοιάζει το αμερικανικό ποδόσφαιρο με «ένα σπορ χωρίς δημιουργικότητα, σαν τον Ντικ Τσέινι» και με «μια αλληλουχία διαφημιστικών jingles», την ώρα που το (κανονικό) ποδόσφαιρο «παίζεται σαν τζαζ». Και αν αυτό δεν σας δίνει μια ένδειξη της ευστροφίας του 79χρονου οπαδού της Γουέστ Χαμ, τότε δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει στις 20/9 στο Ηρώδειο.


Η παράσταση «Last time to see me before I die», η οποία κάνει στάση στην Αθήνα έπειτα από πέντε χρόνια περιοδείας ανά την Ευρώπη, περιλαμβάνει ένα ποτ πουρί των επιτυχιών του Βρετανού, που δεν είναι και λίγες. Στα ’60s-’70s, χάρη στη σατιρική καλλιτεχνική ομάδα των Monty Python, ο Κλιζ άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην κωμωδία, τόσο στην τηλεόραση με την εκπομπή «Monty Python’s Flying Circus» όσο και στον κινηματογράφο με ξεκαρδιστικές ταινίες όπως το «Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης» (1975), το «Ένας Προφήτης μα τι Προφήτης» (1979) και το «Νόημα της Ζωής» (1983). Κοινός παρονομαστής των έργων –και κατ’ επέκτασιν του χιούμορ του Κλιζ– είναι το παράλογο και το σουρεαλιστικό που κρύβεται σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης, το άνευ ορίων χιούμορ αλλά και ο (αυτο)σαρκασμός απέναντι σε κάθε σοβαροφάνεια.

Βέβαια, τελευταία ο κωμικός έχει προκαλέσει εκτός από γέλια και αρκετό σούσουρο. Νωρίτερα μέσα στη χρονιά δήλωσε πως «το Λονδίνο δεν είναι πια αγγλική πόλη», εξαιτίας τού ινδικής καταγωγής δημάρχου Σαντίκ Καν, ενώ ο ίδιος πλέον κατοικεί σε νησί της Καραϊβικής, όπου «δεν υπάρχει ίχνος πολιτικής ορθότητας». Άραγε πόσο θα λυθεί η γλώσσα του στην Αθήνα; Θα είμαστε εκεί για να μάθουμε... όσο προλαβαίνουμε.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου