Έρχεται

Μια πρώτη γεύση από το «Προς Ελευσίνα» του Μάτεσι

Κορυφαίος συγγραφέας ο Παύλος Μάτεσις ένιωθε περισσότερο άνθρωπος του θεάτρου κι έλεγε χαρακτηριστικά: «Στην πεζογραφία θεωρώ τον εαυτό μου λαθρεπιβάτη». Τιμήθηκε με πολλά βραβεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και αγαπήθηκε για τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο αναβιώνει στα έργα του κομμάτια από τη σύγχρονη Ιστορία της χώρας. Με τον Μάτεσι γελάς, συγκινείσαι, άλλοτε λες "έλα τώρα, δεν είναι δυνατό να συμβαίνουν όλα αυτά". Μερικές στιγμές η ζωή φαίνεται σαν παραμύθι… Από τις 20 Νοεμβρίου ανεβαίνει στο θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το «Προς Ελευσίνα», έργο που ξεδιπλώνει το μυστήριο ταξίδι μιας οικογένειας. Η πρώτη παρουσίαση του “Προς Ελευσίνα” έγινε το 1995 στο BITEF (Διεθνές Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Θεάτρου, Βελιγράδι) και στο Θέατρο Ατελιέ-212, Βελιγράδι, σε σκηνοθεσία Μπρανισλάβ Λέτσιτς. Στην Ελλάδα, ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1995, ωστόσο λίγες ημέρες μετά την πρεμιέρα του, αποκηρύχθηκε από τον συγγραφέα. Τελευταία φορά, παρουσιάστηκε το 1997 στο Ανοιχτό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Είκοσι χρόνια μετά, η σκηνή του Θεάτρου Τέχνης ετοιμάζεται να φιλοξενήσει αυτό το εμβληματικό ταξίδι. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Μαρία Καβογιάννη, που επιστρέφει 30 χρόνια μετά την αποφοίτησή της, στο θέατρο Τέχνης. Όλη η ατμόσφαιρα της παράστασης που θα παιχτεί στο Τέχνης «Κάρολος Κουν», από 20 Νοεμβρίου, αντικατοπτρίζεται στα φωτογραφικά στιγμιότυπα και το ποιητικό σημείωμα της σκηνοθέτιδας Ηλέκτρας Ελληνικιώτη. 

Γράφει η Ηλέκτρα Ελληνικιώτη: «Εσύ τι λες; Είμαι εγώ του κόσμου τούτου; Η οικογένεια του “Προς Ελευσίνα” ταξιδεύει. Ζώντες και τεθνεώτες επιστρέφουν στο σπίτι της Μητέρας, έπειτα από χρόνια παραμονή στην πατρίδα. Στην πορεία του ταξιδιού τους θα διανυκτερεύσουν στην καρδιά της ελληνικής ιστορίας και θα κάνουν στάση στον πυρήνα του ελληνικού θεάτρου. Είναι άνθρωποι καθημερινοί και σύμβολα αρχέτυπα. Είναι ήρωες με πάθη και αγωνίες και ηθοποιοί με κλισέ και αδυναμίες».

«Φοβούνται το θάνατο και μυούνται στο μυστήριο της ζωής με αυτόν για μόνο συμπαραστάτη. Θα δούν και θα γεννήσουν θαύματα. Θα πεινάσουν και θα νυστάξουν. Παίζουν με ό,τι υλικά τους δόθηκαν στη μεγάλη παράσταση της ζωής για να κλέψουν, στην εκπνοή του χρόνου, το χειροκρότημα από τον μεγάλο πρωταγωνιστή: το επέκεινα. Κάπου στο βάθος, είναι όλοι ερωτευμένοι, λουσμένοι από τα φουτουριστικά φώτα της επί γης αθανασίας».

«Αιώνιοι αρραβωνιασμένοι με τη ζωή, απάτριδες, που ταξιδεύουν μες στο χρόνο και βρίσκουν πάντα τη θέση που τους πρέπει. Εσύ τι λες; ρωτάνε Είμαι εγώ του κόσμου τούτου; και προτού προλάβεις να τους απαντήσεις, έχουν ήδη κρυφτεί μέσα σε έναν καινούριο ρόλο, καθ’οδόν για το σπίτι, κουρασμένοι από την εκδρομή στην πατρίδα».

Η Ηλέκτρα Ελληνικιώτη υπογράφει τη σκηνοθεσία και ο Αλέξανδρος Μιστριώτης τη Δραματουργία. τα σκηνικά είναι της Όλγας Μπρούμα, τα κοστούμια της Δήμητρας Λιάκουρα και η μουσική του Γρηγόρη Ελευθερίου. Πρωταγωνιστούν: Μαρία Καβογιάννη, Γιάννης Κοκιασμένος, Δημήτρης Δρόσσος, Μαρία Μαμούρη, Αθανάσιος Μυλωνόπουλος. Στην παράσταση συμμετέχουν σπουδαστές του Θεάτρου Τέχνης.