Κριτική

Μάμα Ρόζα

Από -

Το φως λούζει τον ανθισμένο κήπο του σπιτιού της μάμα Ρόζα σε μια επαρχιακή σικελική πόλη στο ωραίο σκηνικό του Μανόλη Παντελιδάκη, που έχει κάτι από την αισθητική των ’50s. Άλλωστε, το έργο «La Mama» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τo 1957 στο Théâtre de la Madeleine στο Παρίσι και είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα του Αντόνιο Μπρανκάτι «Il Bell Antonio». Ο Αντρέ Ρουσέν σε αυτήν την ευφρόσυνη φάρσα με στοιχεία ηθογραφίας μάς βάζει στο άδυτο μιας μητριαρχικού τύπου σιτσιλιάνικης οικογένειας: ο πατέρας έχει πεθάνει και η μάμα Ρόζα (Βίκυ Σταυροπούλου) ορίζει ως απόλυτος άρχων τις τύχες των δύο γιων της.

Περήφανη για τους κανακάρηδές της, απολαμβάνει ιδιαίτερα τη δόξα του πρωτότοκου (Μαρίνος Κόνσολος) ως καρδιοκατακτητή. Μέχρι τη στιγμή που εκείνος ερωτεύεται και παντρεύεται μια πανέμορφη κοπέλα (Κωνσταντίνα Κομμάτα), αλλά σύντομα αποκαλύπτεται πως αδυνατεί να εκπληρώσει τα συζυγικά του καθήκοντα. Την ώρα που ο πεθερός (Στράτος Χρήστου) απειλεί να διαλύσει το γάμο και να τον κάνει βούκινο, ο αδερφός της Ρόζας (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) αναλαμβάνει το συμβιβασμό και η πολυμήχανη Μάμα Ρόζα προτείνει την... ιδανική λύση.

Στην κλασική σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου οι ρόλοι που πλαισιώνουν τη Ρόζα, ένας παπάς, μια τσιγγάνα, μια υπηρέτρια κ.ά. (Μαρία Φιλίππου, Σωκράτης Πατσίκας, Γιάννης Ρούσσος, Δανάη Καλαχώρα, Κατερίνα Μαούτσου, Αλέξανδρος Ζουγανέλης), προσδίδουν στη δράση το στοιχείο του γέλιου αλλά και μια περιγραφικότητα που χαρακτηρίζει τις ερμηνείες. Η Βίκυ Σταυροπούλου, η οποία ερμηνεύει τον ρόλο της παθιασμένα, έχει τόσο μεγάλο μπρίο, που κάποιες φορές δεν αποφεύγει τις υπερβολικές πόζες. Με μέτρο και γλύκα αξιοποιεί το ταλέντο του στον αυτοσχεδιασμό ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, κερδίζοντας τις εντυπώσεις.

ΑΛΙΚΗ Αμερικής 4, κέντρο, 2103210021. Διάρκεια: 110΄.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου