Πήγα Είδα

«Hotel Apocalypse»: Περάσαμε την τελευταία νύχτα της ζωής μας στο Μπάγκειον

Από -

Αν είχες μονάχα ένα βράδυ, λίγες ώρες προτού η ανθρωπότητα χαθεί μια για πάντα από το σύμπαν, πώς θα το ξόδευες; «Δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος για να κάνετε όλα αυτά που θέλετε, να βρείτε εκείνους που ψάχνετε, να φτιάξετε όλα αυτά που χαλάσατε· όμως για την υπόλοιπη ώρα είστε φιλοξενούμενοι, είστε διαθέσιμοι, και αυτό είναι κάτι.» Στη νέα θεατρική πρόταση του Αλέξανδρου Ραπτοτάσιου, έξι εκκεντρικοί χαρακτήρες σε ένα παρακμιακό ξενοδοχείο αναλαμβάνουν το ρόλο του οικοδεσπότη αυτήν την τελευταία νύχτα.

Ένα χρόνο ύστερα από το παρθενικό του έργο στην εγχώρια σκηνή –το βιωματικό «Περί Τυφλότητος» στο bios, όπου κάλυπτε τα μάτια των θεατών με λευκά γυαλιά για να τους βάλει δεξιοτεχνικά στο κείμενο του Σαραμάγκου–, ο σκηνοθέτης επιστρέφει με μία ακόμα εμβυθιστική παράσταση σε δικό του κείμενο: «Hotel Apocalypse», ή αλλιώς, μία πρόσκληση για ένα δίωρο τελετουργικό «πάρτι» στο Μπάγκειον.

Τι περιλαμβάνει πρακτικά αυτό; Κατ’ αρχάς να μπεις μόνος σου στο επιβλητικό ξενοδοχείο και να επιβεβαιώσεις την κράτηση στον γκισέ. Έπειτα να σταθείς μπροστά από τον ψηλό καθρέφτη, να προσέξεις για λίγο το πρόσωπό σου (είναι η τελευταία φορά που το βλέπεις!) και να φορέσεις μια μάσκα. Τότε, είσαι έτοιμος για τη διαδρομή μέχρι το γκραν φινάλε. Ως σωστοί οικοδεσπότες, η Χαρά (Κολαΐτη a.k.a. Άννα Γούλα!), η Βίκυ (Κυριακουλάκου), η Δανάη (Λουκάκη), ο Απόλλων (Μπόλλας), ο Μιχάλης (Οικονόμου) και ο Κοσμάς (Χατζής) έχουν ετοιμάσει μερικά δωμάτια για σένα, διάσπαρτα στο κτίριο.

Ποπ κουλτούρα, μύθοι, φιλοσοφικές απορίες και εσχατολογικές προεκτάσεις, σαν κύκνειο άσμα της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, γίνονται οι συνδετικοί κρίκοι μπροστά στον επικείμενο αφανισμό.

Ακολουθώντας τις οδηγίες τους μέσα στην υποφωτισμένη ατμόσφαιρα του Μπάγκειον, θα βρεθείς μπροστά σε διαφορετικές αντιφατικές συνθήκες. Άλλοτε μόνος, άλλοτε με λίγα άτομα και άλλοτε με πολλά, έχεις να ξεσκαλίσεις παιδικές αναμνήσεις, να βρεις τις πιο έντονες στιγμές της ζωής σου, να χαλαρώσεις, να διασκεδάσεις και να χορέψεις, να γνωρίσεις κόσμο, να πιεις και να τραγουδήσεις, να ξεσπάσεις.

«Στεκόμαστε κι εμείς οι ίδιοι απογοητευμένοι. Κι ίσως από φόβο μη κι αποτύχουμε, αποτύχαμε έτσι – συμβαίνει κι αυτό κάποτε. Μα η λύση ποια θα μπορούσε να ’ναι;» Καταλήγοντας όλοι οι θεατές σε ένα πάρτι –το οποίο ο σκηνοθέτης έχει παρουσιάσει ξανά στο Λονδίνο ως αυτόνομη παράσταση–, το έργο φτάνει (κάπως αργά) σε μια λυτρωτική κορύφωση που πλέκεται πάνω στη δαμόκλειο σπάθη του οριστικού τέλους. Ποπ κουλτούρα, μύθοι, φιλοσοφικές απορίες και εσχατολογικές προεκτάσεις, σαν κύκνειο άσμα της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, γίνονται οι συνδετικοί κρίκοι μπροστά στον επικείμενο αφανισμό, μέχρι να γίνει αντιληπτό πως η τελευταία πράξη δεν μπορεί να είναι ιδανική παρά ανθρώπινη.

Υγ.: Οι συνεπείς επισκέπτες ανταμείβονται. Φροντίσετε να φτάσετε μισή ώρα νωρίτερα, για να μη χάσετε κάποιο περφόρμ.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου