Συνέντευξη

Γιάννης Μαργαρίτης: «Διακόσια χρόνια μετά την Τουρκοκρατία, ακόμα υπάρχουν βλαβερές συνήθειες από τότε»

Από -

Κύριε Μαργαρίτη, ποιο ήταν το έναυσμα για την παράσταση «Υλικό Καποδίστριας»;
Ήδη από την ημέρα που υπέβαλα την υποψηφιότητά μου για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, στο προτεινόμενο ρεπερτόριο, είχα σημειώσει ότι την φετινή χρονιά που εορτάζουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821, θα ανέβαζα ένα έργο με θέμα τον Ιωάννη Καποδίστρια. Όταν λοιπόν ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου μου πρότεινε να ανεβάσω με το ΔΗΠΕΘΕ μία επετειακή παράσταση πρότεινα το «Υλικό Καποδίστριας». Συμφώνησε και στη συνέχεια, αφού είχα και την σύμφωνη γνώμη και του Δημάρχου Καλαμάτας, πρότεινα το έργο στο Δ.Σ. Φυσικά δεν είχε κανείς αντίρρηση με το ανέβασμα έργου με θέμα τον πρώτο κυβερνήτη και έτσι μπήκαμε στην περιπέτεια αυτού του υπέροχου ταξιδιού. Ένα ταξίδι στον χρόνο και την ιστορία.

Γιατί όμως σας απασχόλησε η προσωπικότητα του Ιωάννη Καποδίστρια και όχι κάποια άλλη;
Ήταν ο πρώτος που άρχισε να παλεύει για να θέσει τα θεμέλια ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους κόντρα στο χάος και τις κακές συνήθειες αιώνων. Ο πρώτος που μίλησε για ενωμένη Ευρώπη. Ο πρώτος που έθεσε με διορατικότητα ζητήματα που μας απασχολούν και σήμερα, όπως η σχέση Δημοκρατίας και Χριστιανισμού. Ο πρώτος που άρχισε να παλεύει σε πολλά μέτωπα για να υπάρξει η σύγχρονη Ελλάδα. Παιδεία, Υγεία, Κοινωνικό κράτος, Πολιτισμός, Εξωτερική πολιτική και διπλωματία προκειμένου να μεγαλώσει την Ελλάδα.


Ο Μποντλέρ έλεγε: «Τα έθνη έχουν μεγάλους άνδρες παρά τη θέλησή τους». Ο Καποδίστριας ήταν ένας «μεγάλος» άνδρας;
 Καποδίστριας ήταν πολύ μεγάλος άνδρας. Ήταν τουλάχιστον έναν αιώνα μπροστά από την εποχή του. Θαυμαστό και ταυτόχρονα τραγικό, αφού οι Έλληνες της εποχής με ελάχιστες εξαιρέσεις ήταν αρκετούς αιώνες πίσω. Τα 400 χρόνια σκλαβιάς είχαν επιδράσει στο DNA πολλών. Διακόσια χρόνια μετά την Τουρκοκρατία, ακόμα υπάρχουν βλαβερές συνήθειες από τότε. Διακόσια χρόνια μετά, παρά τα θαύματα που έχουν γίνει, γιατί πραγματικά έχουν γίνει θαύματα μέσα σε δύο αιώνες, δεν έχουμε ακόμα φτάσει εκεί που οραματιζόταν ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Η δημοκρατία εμπεριέχει τον σεβασμό της διαφορετικής γνώμης, την υποχώρηση της μειοψηφούσας άποψης απέναντι στην πλειοψηφούσα. Αυτονόητα πράγματα. Ακόμα δεν έχουμε αποκοπεί πλήρως από τον κοτζαμπασιτισμό. Ναι, ακόμα υπάρχουν ενεργά ζητούμενα από τις παρακαταθήκες του Ιωάννη Καποδίστρια.

«Υλικό Καποδίστριας»
«Υλικό Καποδίστριας»

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, ένα έργο που μας ταξιδεύει στην εποχή του Καποδίστρια τι μπορεί να προσφέρει;
Μα τον ιστορικό αναστοχασμό που είναι απαραίτητος για να επαναπροσδιοριστούμε. Την έκπληξη για αυτό το ταξίδι το τόσο κοντά αν και τόσο μακριά. Ίσως μπορέσουμε να διαπιστώσουμε και πολλές ομοιότητες με μια εποχή που πολλοί θεωρούν ότι έχουμε ξεπεράσει για πάντα. Η παράσταση εξάλλου εμπλέκει με την τεχνική των παραβάσεων τους θεατές στον προβληματισμό της, όπως παίζει και με τον χρόνο, το παρελθόν και το παρόν, με τρόπο κινηματογραφικό.

Έχουν περάσει 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση, ποιες σκέψεις κάνετε για την πολιτική και κοινωνική πορεία της χώρας μας;
Υπάρχουν δυστυχώς ακόμα ομοιότητες με την μετεπαναστατική δραματική εποχή του Ιωάννη Καποδίστρια. Κυρίως στην νοοτροπία πολλών. Ξέρετε, ο Καποδίστριας πίστευε στη μόρφωση και την καλλιέργεια. Θεωρούσε ότι η παιδεία καταπολεμά τα όποια κακά υπάρχουν στο Έθνος. Σήμερα έχουμε χιλιάδες παιδιά που εισάγονται και τελειώνουν τα πανεπιστήμια. Η ουσιαστική όμως παιδεία παραμένει ζητούμενο. Έλεγε ο Καποδίστριας: «Είμαστε Ευρώπη δεν είμαστε Ισλάμ» και αυτό που εννοούσε ήταν η νοοτροπία. Τιτάνιο το έργο αλλαγής νοοτροπίας. Επίσης, η Δημοκρατία, η τόσο παρεξηγημένη έννοια της δημοκρατίας. Μα η δημοκρατία εμπεριέχει τον σεβασμό της διαφορετικής γνώμης, την υποχώρηση της μειοψηφούσας άποψης απέναντι στην πλειοψηφούσα. Αυτονόητα πράγματα. Ακόμα δεν έχουμε αποκοπεί πλήρως από τον κοτζαμπασιτισμό. Ναι, ακόμα υπάρχουν ενεργά ζητούμενα από τις παρακαταθήκες του Ιωάννη Καποδίστρια. Πραγματικά είναι σημαντικό να κατορθώσουμε ως λαός αλλά και ο καθένας ξεχωριστά, να κοιταχτούμε με ψυχραιμία και θάρρος στον καθρέπτη.

Τι εύχεστε για το μέλλον;
Πρώτα να τελειώσει το συντομότερο ο εφιάλτης της πανδημίας. Να πεισθούν οι δύσπιστοι και να εμβολιασθούν. Να εμβολιασθούν το συντομότερο οι φτωχές χώρες που δεν έχουν άμεση πρόσβαση στα εμβόλια. Να ξαναβρούμε την κανονική μας ζωή. Άμα ξεφύγουμε από την φρίκη των εκατομμυρίων νεκρών στον κόσμο όλο, θα ήταν μια μεγάλη ευχή να ξαναδούμε το έργο από την αρχή. Η πορεία που ακολουθούμε έχει σοβαρά λάθη με κυριότερο το ίδιο το μέλλον του πλανήτη. Η κλιματική αλλαγή μας δείχνει τα τρομαχτικά της δόντια, κι όμως υπάρχουν πολλοί που δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Η γη εκπέμπει SOS. Δεν είναι αστείο και πάνω απ' όλα δεν είναι ένα σύνθημα της μόδας.

banner
«Εμφύλια Έπη»
«Εμφύλια Έπη»

Σε ποια μέρη θα ταξιδέψει η παράσταση «Υλικό Καποδίστριας και τι ετοιμάζετε για το επόμενο διάστημα;
Θα παίξουμε σε πολλά μέρη της Πελοποννήσου, στη Στερεά Ελλάδα, στην Θεσσαλονίκη και στην Αττική (13/9 στο Αττικό Άλσος). Ελπίζω ότι δεν θα έχουμε πισωγυρίσματα και θα μπορέσουμε με έναν χρόνο καθυστέρηση να παρουσιάσουμε την περσινή μας χειμερινή παραγωγή, «Το Γάλα του Βασίλη Κατσικονούρη. Στην συνέχεια το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας θα παρουσιάσει στις 3 και 4 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τη μεγάλη επιτυχία του θεάτρου «Εμφύλια Έπη» του Φαίδωνα Χατζηαντωνίου. Η παράσταση αυτή έχει δεχτεί διθυραμβικές κριτικές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Νίκαια της Γαλλίας, όταν παίχτηκε πριν από δύο χρόνια. Πρέπει να πω ότι περιμένω με αγωνία την ανταπόκριση του αθηναϊκού κοινού. Θα ήθελα να μην αναφερθώ από τώρα στα υπόλοιπα σχέδια. Οι τελευταίες εμπειρίες με έχουν κάνει να μην προτρέχω σε όνειρα και ιδέες που τόσο εύκολα ανατρέπονται. Να είμαστε καλά να πραγματοποιηθούν τα παραπάνω και εδώ είμαστε.