Θέμα

Δύο θεατρικά εγχειρήματα αφιερωμένα σε δύο ερμηνευτικούς θρύλους

Από -

Μαρία Κίτσου
Μαρία Κίτσου

Η φετινή θεατρική σεζόν, παρά τις ιδιαίτερες συνθήκες, φέρνει μαζί της και δύο πολύ ενδιαφέροντα εγχειρήματα που τιμούν δύο σπουδαίες ηθοποιούς και προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, την Έλλη Λαμπέτη και την Μελίνα Μερκούρη.

Αξέχαστη παραμένει η μορφή της Μελίνας Μερκούρη στο «Ποτέ την Κυριακή», την ταινία του Ζιλ Ντασέν που της χάρισε το βραβείο πρώτης γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Κανών, μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, διεθνή αναγνώριση, ενώ της άνοιξε και το δρόμο για το Μπρόντγουεϊ. Το όνομά της έγινε και παραμένει ταυτόσημο με την ίδια την Ελλάδα αλλά και με τον αγώνα για την ανάδειξη και τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και την ισότητα των δύο φύλων. Ως η μακροβιότερη υπουργός Πολιτισμού, υπήρξε η ψυχή της εκστρατείας για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, δημιούργησε σημαντικούς θεσμούς όπως τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα και την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, ενώ επιδίωξε και την εισαγωγή της θεατρικής αγωγής στο σχολείο.

Ιωάννα Παππά
Ιωάννα Παππά

Για όλους αυτούς τους λόγους, στις 18 Οκτωβρίου, την ημέρα των γενεθλίων της Μελίνας Μερκούρη, θα παρουσιαστεί διαδικτυακά στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μερκούρη ένα επτάλεπτο απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Μελίνα στοπ καρέ – Αναζητώντας τη σύγχρονη ελληνικότητα», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Μάνου Καρατζογιάννη. Ένα ντοκιμαντέρ φτιαγμένο με θεατρικούς όρους, που αποτελεί φόρο τιμής στη Μελίνα Μερκούρη, με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννησή της, σε συμπαραγωγή του Υπουργείου Πολιτισμού, του Εθνικού Θεάτρου και του Ιδρύματος «Μελίνα Μερκούρη».

Αλεξάνδρα Αϊδίνη (σε πρώτο πλάνο), Ζέτα Δούκα
Αλεξάνδρα Αϊδίνη (σε πρώτο πλάνο), Ζέτα Δούκα

Το σκελετό του εγχειρήματος, που αναμένεται να προβληθεί στην ολοκληρωμένη του μορφή το 2021, συνθέτουν 13 ασπρόμαυρα καρέ, το καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε μια αφήγηση από τη ζωή και το έργο της. Τους 13 αυτούς ρόλους –τη μικρή Μελίνα-Αμαλία, την έφηβη, τη γυναίκα, την αγωνίστρια, την Μπλανς, τη Στέλλα, την Ίλια, τη Φαίδρα, τη Μήδεια, την Κλυταιμνήστρα, την υπουργό Πολιτισμού, τη στωική Μελίνα του νοσοκομείου Μεμόριαλ– θα ερμηνεύσουν οι βραβευθείσες με το θεατρικό βραβείο «Μελίνα Μερκούρη»: Εύη Σαουλίδου, Στ. Γουλιώτη, Έλ. Μαυρίδου, Μ. Ασλάνογλου, Λ. Μιχαλοπούλου, Μ. Κίτσου, Λ. Παπαληγούρα, Γ. Σκαφιδά, Λ. Δροσάκη, Αλ. Αϊδίνη, Ιωάν. Παππά, Αν. Ευστρατιάδου και Ιωάν. Κολλιοπούλου. Στην παράσταση συμμετέχει και η ηθοποιός Ζέτα Δούκα ως άλλη Μελίνα. Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει η Εύα Νάθενα, το βίντεο η Δήμητρα Τρούσα και την πρωτότυπη μουσική σύνθεση ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου.

Υπήρξε η αγαπημένη μαθήτρια της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή για την υποκριτική της δεινότητα, ενώ το ανέβασμα του «Γυάλινου Κόσμου» του Τενεσί Ουίλιαμς στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν ήταν αυτό που την καθιέρωσε ως ηθοποιό με απαράμιλλη εσωτερικότητα. Εμβληματικός και ο ρόλος της στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η κάλπικη λίρα», την πρώτη μεγάλη επιτυχία του ελληνικού κινηματογράφου σε διεθνές επίπεδο, στο πλευρό του Δημήτρη Χορν. Φυσικά μιλάμε για την Έλλη Λαμπέτη. Αδύνατο να μη μαγευτεί κανείς από τη χαρακτηριστική φωνή της, με την οποία είναι συνδεδεμένη η θρυλική παράσταση «Έξι μονόπρακτα» που είχε ανεβάσει η ίδια το 1978.

Μια διαφορετική σκηνική εκδοχή αφιερωμένη στη μεγάλη ερμηνεύτρια ανεβάζει φέτος ο σκηνοθέτης Γιώργος Νανούρης με τον τίτλο «Έξι φορές» και πρωταγωνίστρια την Όλια Λαζαρίδου σε 6 διαφορετικούς ρόλους. Η παρουσία της αποκτά ακόμα μεγαλύτερη συναισθηματική αξία, καθώς η Λαζαρίδου συμμετείχε στην παράσταση του 1978 ως πρωτοεμφανιζόμενη τότε σε έναν βωβό ρόλο.

Η παράσταση «Έξι φορές» εγκαινιάζει τον φετινό κύκλο «Θέατρο @Μegaron Underground» στο Υποσκήνιο Β' της Αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής, όπου θα παίζεται από τις 22 Οκτωβρίου έως τις 29 Νοεμβρίου. Αποτελεί μια αναφορά στη μαγεία της τέχνης του θεάτρου, ενώ εκτός από τα κείμενα του Αύγουστου Στρίντμπεργκ («Η πιο δυνατή»), του Άντον Τσέχοφ («Ψυχούλα») και του Ζαν Κοκτό («Ανθρώπινη φωνή», «Η ψεύτρα», «Πάει την έχασα»), που υπήρχαν και στην εκδοχή του 1978, συμπεριλαμβάνεται κι ένα απόσπασμα από τον «Άμλετ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, καθώς και μικρές ιστορίες από τον κόσμο της σκηνής. Τα κοστούμια είναι της Ιωάννας Τσάμη, τα σκηνικά του Κωνσταντίνου Σκουρλέτη, η μουσική της έναρξης και του φινάλε του Κωνσταντίνου Βήτα.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό θεάτρου