Φεστιβάλ Αθηνών

Αυτή είναι η γυναικεία δύναμη των C.for Circus

Από -

Η ομάδα C. for Circus έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κλέψει τις εντυπώσεις των θεατρόφιλων. Αυτές είναι έξι κυρίες της πολυδύναμης ομάδας που θα πρωταγωνιστήσουν στις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου στην Πειραιώς 260. Ποιες είναι, τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα και τι τις ενώνει; Ανακαλύψτε τις!

Βαλέρια Δημητριάδου

Μέσα απ' τα μάτια των άλλων μαθαίνεις- λένε- καλύτερα τον εαυτό σου. Εμένα λοιπόν, όσοι δε με ξέρουν, συνήθως με θεωρούν σχετικά απόμακρη και κλειστή. Οι φίλοι μου, από την άλλη, με θεωρούν έντονη και αποφασιστική. Ότι μιλάω πολύ κι έχω άποψη για όλα. Η οικογένειά μου με θεωρεί μάλλον χαζοχαρούμενη κι ότι αρνούμαι να ενηλικιωθώ και να με πάρω στα σοβαρά. Και όσοι με ξέρουν ακόμη καλύτερα, με θεωρούν ευαίσθητη και βαθιά ρομαντική. Ισχύουν όλα. Δυσκολεύομαι τρομερά στο να έχω μια «ενήλικη» ζωή. Με πρωινά ξυπνήματα, ραντεβού και deadlines. Και με ανακουφίζει να γνωρίζω μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους με ψυχή παιδιού. Νιώθω πως τίποτα δεν είναι ζήτημα ηλικίας, παρά μόνο οπτικής. Επίσης, μου αρέσει εξίσου το να περνάω χρόνο με τον εαυτό μου όσο και το να είμαι με άλλους και δε μου είναι καθόλου αυτονόητο το να δεθώ με κάποιον. Όταν όμως συμβαίνει και δένομαι... δένομαι. Και τέλος... ναι! Μ' αρέσουν οι κουβέντες. Πολύ! Πιστεύω πως τη μισή δουλειά της όποιας εξέλιξής μας την κάνουν οι ουσιαστικές κουβέντες. Να καταφέρω μόνο να μη μεγεθύνω τόσο τις καταστάσεις στο μικρόκοσμό μου, χάνοντας την ουσία... Κι όλα θα πάνε καλά!

Η ομάδα C.for Circus είναι ο λόγος που αποφάσισα να γίνω ηθοποιός. Να τελειώσω τη Νομική και να σπουδάσω θέατρο. Είμαστε μαζί 11 χρόνια και είναι η δεύτερη οικογένειά μου, οι άνθρωποί μου. Τους αγαπώ όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά. Η παράσταση αυτή είναι η πρώτη μετά από πολλά χρόνια που μας βρίσκει σχεδόν όλους επί σκηνής. Και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, ξέρω από τώρα πως για μας θα είναι μια νίκη. Νίκη ως προς την πίστη μας στην ομάδα παρά τις όποιες αντιξοότητες μες στα χρόνια, ως προς τους κόπους μας και όλες τις πρόβες που έχουμε κάνει μέχρι σήμερα και κυρίως ως προς αυτά που έπονται.

Μαρία-Ελισάβετ Κοτίνη

Γεννήθηκα στις 10 Ιουνίου πριν 31 σχεδόν χρόνια στην εξωτική Αλεξανδρούπολη. Ως το 5ο και τελευταίο παιδί της αγαπημένης και πολυπληθούς μου οικογένειας, συνήθισα από μικρή να έχω πολλά ζευγάρια μάτια πάνω μου, κάτι που απ’ ότι κατάλαβα στα 18 έπρεπε να το διοχετεύσω κάπου. Ιδανικά τότε ήρθε στο δρόμο μου το θέατρο, σε μία δύσκολη φάση απέχθειας της Νομικής σχολής όπου φοιτούσα στη Θεσσαλονίκη. Ήταν σαν όαση, σαν έξοδος κινδύνου από ένα δυσοίωνο μέλλον που απαιτούσε να ενηλικιωθώ. Ανακαλύψαμε το θέατρο μέσα στο πετσί μας με τους λοιπούς C. for Circus σε μια ηλικία γεμάτη όνειρα, ενέργεια και αισιοδοξία και δυο χρόνια αργότερα αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στο ΚΘΒΕ, απ’ όπου αποφοίτησα το 2012 και με το οποίο συνεργάστηκα μέχρι το 2016. Μου αρέσουν οι φράουλες, να ζωγραφίζω και να γράφω παραμύθια και πιο πολύ απ’ όλα να τραγουδάω και έχω την τύχη να το κάνω αυτό στο αγαπημένο μου συγκρότημα, τους M.A.t.E, με τους οποίους τώρα συνθέτουμε τον 3ο μας δίσκο αυθεντικής σουφλέ ηλεκτρονικής μουσικής.


Παρά το γεγονός ότι το Κρατικό και λοιπές υποχρεώσεις με κράτησαν μακριά από τους C. for Circus για πολλές παραγωγές, ο δεσμός μου με την ομάδα και τον κάθε έναν τους ξεχωριστά μου δίνει σταθερά την αίσθηση ότι δεν έλειψα ποτέ. Όταν τους έβλεπα στη σκηνή ένιωθα πάντα ένα βασανιστικό καρδιοχτύπι σαν να είμαι μαζί τους από κάτω. Μένοντας στη Θεσσαλονίκη, ενώ η ομάδα κατέβηκε σταδιακά στην Αθήνα, ήξερα ότι έχω ένα σπίτι που με περιμένει. Η τελευταία μου σύμπραξη μαζί τους στο «Κάτι Διαφορετικό» το 2013 είναι μακράν η καλύτερη και πιο αγαπημένη θεατρική μου εμπειρία, νοσταλγούσα την αίσθηση της ελευθερίας και της δημιουργικότητας που είχαμε τότε, γι’ αυτό και είναι μεγάλη η χαρά μου που κατέβηκα στην Αθήνα για τις «Μεταμορφώσεις» για να ξανασυνεργαστώ με ανθρώπους που μετά από 11 χρόνια συνύπαρξης είναι σαν προέκταση του εαυτού μου.

Χρύσα Κοτταράκου

Συστήνομαι Χρύσα, αν και οι γονείς μου με βάφτισαν Χρυσούλα - πιστεύω για με μπερδέψουν υπαρξιακά. Αποφοίτησα απ' το Μουσικό Λύκειο της Παλλήνης κι ύστερα πήρα πτυχίο Μηχανολόγου Μηχανικού απ' το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δεν έχω πτυχίο Δραματικής σχολής. Θεωρώ παρόλα αυτα ότι έχω μαθητεύσει στο θέατρο. Η πρώτη σοβαρή επαφή με το θέατρο ήταν η ομάδα μου, οι C. for Circus, στους οποίους οφείλω το μεγαλύτερο κομμάτι της εμπειρίας μου από τη σκηνή. Δεύτερη ευτυχής συνάντηση ήταν η Λένα Φιλίπποβα, απ' την οποία έχω μάθει πολλά για το θέατρο, με κυριότερο όλων ότι η υποκριτική είναι επιστήμη και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Τέλος, είχα την τύχη να συνεργαστώ με τη Θεοδώρα Τζήμου, η οποία είναι τόσο σπαρακτικά αφιερωμένη στο θέατρο, ώστε με έχει εμπνεύσει όσο κανένας άλλος άνθρωπος με τον οποίο έχω μοιραστεί τη σκηνή. Αυτή η παράσταση θα έχει γρασίδι. Πολύ γρασίδι. Και μουσική, φυσικά. Η Βαλέρια Δημητριάδου, που έχει αναλάβει τη μουσική επιμέλεια της παράστασης, επιμένει ακόμη και τώρα - δύο βδομάδες πριν την πρεμιέρα - να μας φέρνει καινούργιες παρτιτούρες γιατί «κάτι δεν της άρεσε στο μέτρο 3 και 12». Αλλά είναι μέλος της ομάδας C. for Circus και δεν είναι σωστό να τη διώξουμε. Επίσης, γράφει όντως ωραία μουσική και, όπως και με τους περισσότερους, γνωριζόμαστε πλέον πάνω από δέκα χρόνια.

Νομίζω ότι το αγαπημένο μου πράγμα σχετικά με αυτήν την ομάδα, είναι ότι με έχουν ζήσει στα απολύτως χειρότερά μου. Έχει υπάρξει περίοδος που εγώ σίγουρα δεν θα ήθελα να δουλεύω μαζί μου. Κι όμως, εκείνοι ήθελαν. Μπορεί να μην ήταν η πιο αγαπημένη τους συνεργασία, πάντως δεν με έδιωξαν. Μάλιστα, πίστεψαν σε μένα πολύ περισσότερο απ' όσο πίστευα εγώ στον εαυτό μου. Έτσι, τώρα πια είναι πολύ δύσκολο να με ξεφορτωθούν. Κι όχι μόνο εμένα. Είναι πλέον σχεδόν αδύνατο να ξεφορτωθούμε οποιοδήποτε μέλος της ομάδας.

Ειρήνη Μακρή

Με λένε Ειρήνη-Σοφία και όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω χασάπης. Με μια ομαλή διαδρομή έγινα Πολιτικός Μηχανικός και βρέθηκα τελικά στην Αθήνα να κάνω θέατρο. Μένω τα τελευταία χρόνια στο κέντρο της πόλης για να βρίσκομαι κοντά στα θέατρα και σ’ αυτή τη ζωντανή αλλά και αρκετά σκληρή πλευρά της. Μου λείπει η συνδιαλλαγή με τη φύση, έχω ένα σκύλο, όμως, που με αναγκάζει να βρίσκω λίγο πράσινο για βόλτα δυο φορές τη μέρα. Στην πραγματικότητα θα’ θελα να μπορώ να μένω εκτός της μητρόπολης και να μπορώ να κάνω θέατρο. Προς το παρόν είμαι κολλημένη εδώ. Αυτό που δεν έχω συνηθίσει στην Αθήνα είναι το πόσο εύκολα συνηθίζει ο άνθρωπος στη βία. Αυτό είναι, παρόλ’ αυτά, που με τροφοδοτεί συνεχώς και ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη. Παίζω πιάνο, μαθαίνω τρομπόνι, διαβάζω λιγότερο απ’ όσο θα μπορούσα, αλλά πάντα στο κομοδίνο μου υπάρχουν τέσσερα-πέντε βιβλία τα οποία διαβάζω εκ περιτροπής. Αυτές τις μέρες διαβάζω την αληθινή απολογία του Σωκράτη μαζί με το Ars Amatoria του Οβίδιου.

Οι «Μεταμορφώσεις» ως παράσταση είναι ένα μικρό συνονθύλευμα προσεκτικά επιλεγμένων ιστοριών του Οβίδιου, με κοινό παρονομαστή το κρίσιμο σημείο της μεταμόρφωσης. Μελετάμε τη στιγμή που η βία σ’ έναν οργανισμό φτάνει σε κάποια όρια, που τίποτα εκείθε δεν μπορεί να διατηρηθεί όπως πριν. Τα κείμενα που επιλέξαμε είναι εκ θεμελίων ποιητικά, όμως η αναγωγή δε μπορεί παρά να είναι σημερινή. Αυτή η αέναη μάχη ανάμεσα στην ποίηση και τη βία είναι ο βασικός άξονας της μελέτης και προσπαθούμε να θέσουμε όσο περισσότερα ερωτήματα γίνεται, αρχικά σε μας τους ίδιους κι έπειτα και πάνω στη σκηνή. Η ολοκληρωμένη σύνθεση της ομάδας σ’ αυτό το εγχείρημα ήταν και παραμένει ένας από τους πιο δύσκολους γρίφους. Τα έντεκα σώματα πάνω στη σκηνή σε συνδιαλλαγή με το έπος του Οβίδιου είναι ανεξάντλητο υλικό δημιουργίας αλλά και χάους. Παραδόξως, ακόμα δεν με έχει εγκαταλείψει το πάθος για το πού μπορεί εν δυνάμει να φτάσει αυτός ο συνδυασμός. Δουλεύω με τους C. for Circus τα τελευταία έντεκα χρόνια, πριν δηλαδή από τη σχολή του Εθνικού και είναι το αλεξικέραυνό μου στην καταιγίδα αυτού που λένε επαγγελματικό θέατρο.

Νατάσα Ρουστάνη

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στις Σέρρες και όσο και να μου αρέσει ο Σούμπερτ, τα Βαλκάνια είναι μέσα μου γραμμένα ανεξίτηλα, πλούσια κληρονομιά. Τώρα ζω στα Εξάρχεια, δυσκολεύτηκα κι εγώ να βρω σπίτι αλλά ευτυχώς όλα καλά. Μου αρέσει να βρίσκομαι εκεί όπου τα πράγματα συμβαίνουν, εκεί όπου γεννιούνται και ζυμώνονται κοινωνικά κινήματα, όπου φυτρώνουν εστίες αλληλεγγύης και αυτoοργάνωσης, εκεί όπου όνειρα στολίζουν τα ντουβάρια. Συνήθως περπατάω με τον σκύλο μου τα βράδια που έχει ησυχία και χαζεύω τους ανθρώπους. Κάθε εμπειρία στο θέατρο είναι διαφορετική και μοναδική. Όταν φτιάξαμε το «Κάτι Διαφορετικό», πριν καν μπούμε σε δραματικές σχολές, με ό,τι υλικά είχαμε, μιλήσαμε για ρατσισμό, ομοφοβία, γυναικοκτονία, και αυτό έφτασε και άγγιξε τους ανθρώπους που ήρθαν να μας δουν και άνοιξε συζήτηση, ήταν η μεγαλύτερη επιβεβαίωση, το ναι, μπορεί να συμβεί. Αυτό ήταν και το πρώτο άνοιγμα της ομάδας στην Αθήνα. Μεταμορφώσεις. Ποια είναι η σχέση της μορφής με το δίκιο και το άδικο; Η «νομοτελειακή ισορροπία» είναι ισχυρότερη της ζωής, της ελευθερίας; Η μεταμόρφωση μήπως είναι κάποια μορφή καταστολής για να μην συνεχιστεί μια σειρά βίαιων πράξεων εκδίκησης; Βίασε την αδελφή της γυναίκας του, της έκοψε τη γλώσσα, μετά σκότωσαν το παιδί του και του το τάισαν, όταν αυτός το κατάλαβε, έβγαλε το σπαθί του να τις κυνηγήσει αλλά αυτές είχαν ήδη γίνει πουλιά κι εκείνος μεταμορφώθηκε σε τσαλαπετεινό, Οβίδιε γουαατ;

Στην ομάδα μπήκα το 2009 με την επιθυμία να γίνω ηθοποιός και με την πίστη ότι θα πορευτούμε ως ensemble. Πριν λίγες μέρες, μετά την πρόβα με κάποια άτομα από την ομάδα είχαμε πάει σε ένα event με πολύ κόσμο και όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιστάσεις χαθήκαμε, τότε είδα μια γωνιά που θα μου άρεσε να καθίσω και σκέφτηκα ότι δεν θα τους τηλεφωνήσω να τους ψάξω, είμαι σίγουρη ότι θα βρεθούμε εδώ. Σε λιγότερο από πέντε λεπτά καθόμασταν παρέα.

Αθηνά Σακαλή

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Λάρισα. Είμαι απόφοιτος της δραματικής σχολής του Εθνικού θεάτρου και φοιτήτρια του Μαθηματικού τμήματος του ΕΚΠΑ. Ζω στην Αθήνα τα τελευταία 10 χρόνια και κάθε μέρα αναρωτιέμαι πώς αυτή η πόλη μπορεί να είναι τόσο όμορφη και τόσο άσχημη ταυτόχρονα. Πιστεύω ότι το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σε αυτή τη μικρή και απρόβλεπτη ζωή είναι να ταξιδεύει. Και αφού δε μας δίνεται η δυνατότητα να πάμε σε άλλους πλανήτες, τουλάχιστον ας εξαντλήσουμε αυτόν. Αυτός πιστεύω ότι είναι ο λόγος που ο άνθρωπος πρέπει να βλέπει θέατρο ή να διαβάζει ένα βιβλίο. Κάθε φορά είναι ένα άλλο ταξίδι. Για τον ίδιο τον ηθοποιό είναι σαν να ζει για λίγο σε μια άλλη χώρα, να γνωρίζει ένα καινούργιο λαό.

Η γνωριμία μου με την ομάδα έγινε πριν από τέσσερα χρόνια μέσω δύο συμμαθητών μου στη σχολή που ήταν μέλη της. Και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Πλέον, έχοντας συνεργαστεί μαζί τους τρεις φορές, μπορώ να πω με σιγουριά ότι οι ομάδες είναι ο πιο όμορφος τρόπος να κάνεις θέατρο. «Μορφές που άλλαξαν η ψυχή σε σώματα καινούργια» λέει ο Οβίδιος στο προοίμιο των Μεταμορφώσεων. Αυτή η παράσταση είναι μια μεταμόρφωση για την ίδια την ομάδα, όμως η ψυχή της θα παραμένει πάντα ένας παθιασμένος φοιτητής σε μια ομάδα της Θεσσαλονίκης που κάνει θέατρο, γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Σχετικά Θέματα

Είδαμε τις «Μεταμορφώσεις» από τους C for Circus

07/06/2019

Είδαμε τις «Μεταμορφώσεις» από τους C for Circus

H παράσταση που σηματοδότησε την έναρξη του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών ήταν μια καλή ευκαιρία για να προβληματιστούμε για την ανελέητη πραγματικότητα του αθηναϊκού θεατρικού τοπίου.

Με μια γιορτή ανοίγει τις πόρτες του το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2019

30/05/2019

Με μια γιορτή ανοίγει τις πόρτες του το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2019

Με τη δροσιά από το Schweppes, τους djs από τον Pepper 96,6 να αναμεταδίδουν ζωντανά και τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο στην υποδοχή, ξεκινάει την Πέμπτη 30 Μαΐου το διάσημο φεστιβάλ στην Πειραιώς 260.

Εκρηκτική εκκίνηση για το Φεστιβάλ Αθηνών

29/05/2019

Εκρηκτική εκκίνηση για το Φεστιβάλ Αθηνών

Δύο διεθνείς και δύο ελληνικές παραγωγές ανοίγουν την αυλαία της φετινής διοργάνωσης στην Πειραιώς 260 και σπάνε τα στερεότυπα, καθεμία με το δικό της τρόπο.

Πολυαναμενόμενες ελληνικές παραγωγές έρχονται στην Πειραιώς 260

27/05/2019

Πολυαναμενόμενες ελληνικές παραγωγές έρχονται στην Πειραιώς 260

Το Φεστιβάλ Αθηνών στηρίζει τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία με δύο πολλά υποσχόμενες παραστάσεις στο χώρο της Πειραιώς.