Συνέντευξη

Αναστάσης Ροϊλός: «Η αντιζηλία και ο φθόνος είναι δηλητήρια που βλάπτουν περισσότερο το δοχείο που τα περιέχει»

Από -

Τι θυμόσαστε από τον πρώτο ρόλο που ερμηνεύσατε στη ζωή σας;
Ο πρώτος ρόλος ήταν ο «Σιμιγδαλένιος», στο ομώνυμο έργο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, το 2009 στο ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Στέλλας Μιχαηλίδου. Ο Σίμι -έτσι με φώναζαν οι συνάδελφοι, όλοι με εμπειρία στο θέατρο, ακροβάτες, χορευτές, ψημένοι στη δουλειά στο θέαμα ο καθένας στον χώρο του, κι εγώ 19 χρονών πρώτη μου δουλειά και ακόμα στη σχολή- ήταν ο ρόλος αλλά και ο τόπος όπου άρχισα να παίρνω μυρωδιά τις διαφορές μεταξύ φοιτητή υποκριτικής, ερασιτέχνη και επαγγελματία ηθοποιού.

Μια παράσταση είναι επιτυχημένη όταν οι σκέψεις των καλλιτεχνών συναντιούνται, όταν δηλαδή υπάρχει αρμονία ή όταν περισσεύει το ταλέντο;
Η σύμπνοια και το ταλέντο είναι προαπαιτούμενα, έπειτα έρχεται η δουλειά σε βάθος. Αυτά όμως ως καλλιτεχνικά υλικά που είναι μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο για την καλλιτεχνική επιτυχία της παράστασης. Η εισπρακτική επιτυχία, από την άλλη, βασίζεται ίσως στα παραπάνω αλλά όχι μόνο σε αυτά. Την εποχή του COVID η συνολική επιτυχία μιας παράστασης επηρεάζεται σημαντικά και από τις υγειονομικές συνθήκες. Από το τί επιτρέπεται να κάνουν οι ηθοποιοί στη σκηνή μέχρι το πόσοι θεατές επιτρέπεται να παρακολουθήσουν μία παράσταση.

Σε ποιους απευθύνεται η παράσταση «Οι Πεταλούδες είναι ελεύθερες» στην οποία παίζεται;
Έργα που έχουν γίνει μεγάλες επιτυχίες στην εποχή τους, έχουν βραβευτεί και μεταφερθεί στον κινηματογράφο σημαίνει ότι κατάφεραν να αγγίξουν τις καρδιές των ανθρώπων. Οι «Πεταλούδες είναι ελεύθερες» του….είναι μία ρομαντική κομεντί, απευθύνεται λοιπόν, και λόγω περιεχομένου, χωρίς υπερβολή σε όλες τις ηλικίες. Η επιλογή του κειμένου ήταν πολύ συνειδητή και ακολουθεί τη σκέψη ότι ο κόσμος πέρασε δυο δύσκολους χειμώνες λόγω της πανδημίας, θελήσαμε λοιπόν να ασχοληθούμε με ένα ποιοτικό έργο που θα του προσφέρει γέλιο και συγκίνηση. Το στοίχημα στη δική μας παράσταση ήταν να βρεθεί ο πυρήνας του έργου -γραμμένου 50 χρόνια πριν- και να γίνει η κατάλληλη διασκευή (Ρέινα Εσκενάζυ) ώστε να λειτουργήσει εξίσου καλά στο ελληνικό κοινό του 2021. Η ανταπόκριση του κόσμου μέχρι στιγμής, κόντρα στις δυσκολίες της περιόδου, δείχνει ότι το στοίχημα κερδήθηκε.

Η καταξίωση σ’ αυτόν τον τόπο περνάει πάντα από ένα δύσβατο μονοπάτι; Έχετε νιώσει αντιζηλία στο δόμο σας;
Το μονοπάτι είναι πάντα δύσβατο και η αντιζηλία είναι μία μόνο από τις πολλές κακοτοπιές. Πιστεύω όμως ότι η αντιζηλία, ο φθόνος, η κακολογία, και τα συγγενή αισθήματα είναι δηλητήρια που βλάπτουν περισσότερο το δοχείο που τα περιέχει. Προσπαθώ να μην δίνω σημασία.

Το κοινό σας αγπάπησε μέσα από  το ρόλο του Νικηφόρου Σεβαστού στις τηλεοπτκές «Άγριες Μέλισσες». Πόσα κοινά έχει ο Αναστάσης με τον Νικηφόρο;
Την αγάπη για τις πολιτικές επιστήμες και τη δυσκολία να τιθασεύσει τα μαλλιά του.

Με ποιους σκηνοθέτες θα θέλατε να συνεργαστείτε;
Θέλω σίγουρα να ξανασυνεργαστώ με κάποιους που έχω ήδη δουλέψει, να ολοκληρώσω συνεργασίες που διακόπηκαν λόγω ανωτέρας βίας αλλά και με κάποιους που έχουμε μιλήσει για μελλοντικά πράγματα. Ποιον πρωταγωνιστή θα θέλατε να συναντήσετε από κοντά; Μέχρι στιγμής η ζωή και το επάγγελμα με έχουν ξαφνιάσει ευχάριστα φέρνοντας στο δρόμο μου υπέροχους ηθοποιούς, που είναι καταξιωμένοι στον χώρο αλλά και ωραίοι άνθρωποι. Από κει και πέρα, από ένα υπαρξιακό επαγγελματικό ενδιαφέρον θα ήθελα να γνωρίσω και να μιλήσω με όλους τους άνω των 70.

Είσαστε Αθηναίος, γέννημα-θρέμμα;
Γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός ερωτευμένος με την Αθήνα.

Στην Αθήνα που σας αρέσει να συχνάζετε;
Οπουδήποτε με καλή παρέα. Κυρίως αναζητώ μέρη φτιαγμένα με μεράκι και ιδανικά κοντά σε νερό ή πράσινο.

Υπάρχουν στιγμές που νοσταλγείτε κάτι από το παρελθόν;
Ό,τι νοσταλγώ πάω και το βρίσκω. Τι εννοώ: η νοσταλγία είναι μία συναισθηματική λειτουργία και πολλές φορές μπορεί να είναι και παγίδα που σε εμποδίζει να ζήσεις το παρόν και να σχεδιάσεις το μέλλον. Δεν σκέφτομαι έτσι, προσπαθώ να αναλύω τα πράγματα λογικά. Αν νοσταλγήσω, όμως, τα παιδικά μου καλοκαίρια στη Λευκάδα για παράδειγμα...τα χρόνια πίσω δε γυρνούν, αλλά μπορώ να κανονίσω να πάω λίγες μέρες, να περπατήσω, να ξαπλώσω και να κολυμπήσω στα μέρη που το έκανα μικρός. Αν είχατε ένα μαγικό ραβδί τι θα αλλάζατε από τη σημερινή πραγματικότητα; «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία» ή έστω λίγη παραπάνω ενσυναίσθηση.

Την σκέψη σας την απασχολεί περισσότερο όσα έχετε ζήσει στη ζωή σας ή όσα δεν έχετε γνωρίσει ακόμα;
Το πριν και το μετά υπάρχουν στη σκέψη μου, ίσως πιο πολύ το μετά, αλλά περισσότερο απ’ όλα το τώρα. Αυτή την περίοδο έχω αρκετά να διαχειριστώ με το θέατρο και τις Μέλισσες. Μόλις πάρω μία ανάσα θα μπορέσω να σκεφτώ το μετά, κάποιο «όνειρο» αν θέλετε.

Πείτε μου ένα πράγμα που κάνατε πριν ξεκινήσετε να παίζεται στο θέατρο ή την τηλεόραση;
Οι μηχανές. Ήταν πάντα εκεί. Η μηχανή για μένα είναι το μόνο όχημα που μπορεί να κάνει ευχάριστη και την πιο άχαρη διαδρομή. Είναι το μέσο που μπορεί να μετατρέψει κάτι αδιάφορο σε κάτι καλό.

banner