Συνέντευξη

Αλέξανδρος Τσουβέλας: «Η επικοινωνία δεν υπάρχει μέσα από την οθόνη. Πρέπει να βγαίνουμε έξω, να ξεφεύγουμε, να ερχόμαστε πιο κοντά»

Από -

Ο κωμικός και ραδιοφωνικός παραγωγός που κυριαρχεί στην ελληνική stand up σκηνή και στο YouTube, μιλά sto «α» με αφορμή την νέα του παράσταση «Παρενέργειες» αλλά και για την έμπνευση που του «επιτίθεται» καθημερινά, τα μη-κείμενα του, τη ψυχική αφοσίωσή του σε κάθε τετράποδο φίλο, τις συνήθειες που λατρεύει και τους προβληματισμούς του για το μέλλον του stand up comedy που ξετυλίγονται με χιούμορ, σε μια συζήτηση, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μια κουβέντα μεταξύ φίλων.

Μότο σας αποτελεί το «Καμία παράσταση ίδια με την προηγούμενη». Τι ξεχωρίζει τις «Παρενέργειες» από τις προηγούμενες δουλειές σας;
Από τις προηγούμενες δουλειές μου -αν και τις αγαπάω όλες εξίσου- τις «Παρενέργειες» τις ξεχωρίζω ίσως περισσότερο για το δεύτερο κομμάτι της παράστασης, όπου έχουμε τον κωμικοτροχό και δημιουργούνται καταστάσεις αυτοσχεδιασμού περισσότερο σε sketch comedy παρά σε stand up comedy. Αυτό δημιουργεί διαφορετικές καταστάσεις κάθε φορά, που δεν μοιάζουν με τις προηγούμενες.

Πώς ανταποκρίνεται το κοινό σε αυτό;
Το κοινό το δέχεται, γελάει και καταλαβαίνει ότι δεν το κοροϊδεύουμε. Ο αυτοσχεδιασμός γίνεται εκείνη τη στιγμή, δεν είναι ένα πρόγραμμα το οποίο έχουμε δουλέψει, γιατί δε θα μου άρεσε και εμένα να κάνω κάτι τέτοιο. Θέλω να ιντριγκάρω το κοινό, να δω πώς μπορεί να ανταπεξέλθει σε τέτοιες συνθήκες.

«Ουσιαστικά βοηθώντας αδέσποτα ζώα, κάνουμε καλό στην καθημερινότητα μιας ψυχούλας, αλλά επαναπαύεται ο κρατικός μηχανισμός».

banner

Έχετε δηλώσει ότι η σκηνή σας έλειψε πολύ κατά την περίοδο του εγκλεισμού. Απολαμβάνετε εξίσου να δημιουργείτε video για το YouTube;
Είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις. Σε ένα live βλέπεις το γέλιο του άλλου, παίρνεις το feedback. Στο YouTube βλέπεις αν έχεις ένα view από κάποιον, αλλά μπορεί να μην είναι ένα καλό view. Μπορεί να πει κάποιος: «Το είδα, δε μου άρεσε, το προσπερνάω.» Αυτό δεν μπορείς να το γνωρίζεις εσύ. Στο live μπορείς να αντιληφθείς αν αρέσει κάτι 100%. Το κάθε πράγμα το απολαμβάνω. Την κάθε κατάσταση την απολαμβάνω και προσπαθώ να δίνω το καλύτερο που μπορώ.

Τί σας εμπνέει και ποιες είναι οι επιρροές σας;
Δεν έχω κάτι να με εμπνέει προσωπικά. Δηλαδή, δεν έχω κάποια έμπνευση από κάπου συγκεκριμένα, απλά έχω τις κεραίες μου ανοιχτές και μια κατάσταση της καθημερινότητας μπορεί εγώ στο κεφάλι μου να την αντιληφθώ διαφορετικά ως προς το κωμικό κομμάτι. Μπορεί σε κάποιον να περάσει απαρατήρητο. Εκεί τσακ έρχομαι εγώ και σημειώνω κάτι στο κεφάλι μου. Αυτό είναι το χιόυμορ το δικό μου, της καθημερινότητας και της παρατήρησης πιο πολύ.

Φέτος θα «πάρετε τους δρόμους» με το «TAXI»;
Όχι. Κατά πάσα πιθανότητα όχι. Δεν νομίζω να συνεχιστεί αυτό το πρότζεκτ. Άλλωστε, ευχαρίστησα δημόσια τον ANT1 για την αγαστή συνεργασία που είχαμε.

Η αγάπη σας για τους «συναδέλφους» οδηγούς ταξί παραμένει.
Παραμένει βεβαίως.

Αυτό αποτυπώνεται και στο κωμικό βίντεο «Πέντε πολύ αγαπημένες κατηγορίες ταξιτζήδων» από τη σειρά «Πάρε Πέντε». Εσείς σε ποια κατηγορία θα τοποθετούσατε τον εαυτό σας;
Εγώ ίσως είμαι αυτός ο γκρινιάρης, που αν τα πράγματα ήταν καλά, θα ήμουν ομιλητικότατος. Δηλαδή, εάν έβγαζα καλό μεροκάματο τις πρώτες τρεις-τέσσερις ώρες, που κοιτάς να δεις πως πας. Εάν δεν είχα ίσως να ήμουν αμίλητος και να έκανα μόνο νοήματα.

Θα γράφατε κείμενα για κάποιον Έλληνα κωμικό; Αν ναι ποιος/α θα ήταν αυτός/ή;
Μου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γράψω για εμένα. Πόσο μάλλον για κάποιον άλλον. Θέλω να πω ότι το stand up comedy έχει κάτι μοναχικό, δηλαδή συνήθως εσύ γράφεις για τον εαυτό σου. Ωστόσο ίσως να έδινα ιδέες σε κάποιον. Και πάλι όμως θα έπρεπε να της περάσει με το δικό του τρόπο. Αυτό έχει το stand up comedy. Ναι μεν μπορείς να γράψεις για άλλον, αλλά στο τέλος αυτός που θα ανέβει στη σκηνή πρέπει να το κάνει δικό του, να βάλει το δικό του στυλ.

Υπάρχει κάποιος συνάδελφος που θα θέλατε να αποδώσει ένα κείμενο σας με τη δική σας βοήθεια και τις δικές σας συμβουλές;
Νομίζω ότι δεν είναι στο χαρακτήρα μου να δώσω σε κάποιον άνθρωπο συμβουλές για το τι να κάνει. Δηλαδή κάθε μέρα ψάχνω να δώσω στον εαυτό μου κάποιες απαντήσεις για το τι μπορώ να κάνω και τι δεν μπορώ να κάνω. Επομένως θα δυσκολευόμουν. Ωστόσο, οποιοσδήποτε θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί μου και να γίνουμε δύο φίλοι, να πιούμε ένα κρασί, μια μπύρα, θα το συζητούσα, γιατί για μένα η σχέση η φιλική έρχεται κοντά στην επαγγελματική, όσο κι αν σου ακούγεται κάπως. Προς το παρόν όμως δεν είμαι σε θέση να το σκεφτώ. Στη σκηνή χρησιμοποιώ πάρα πολύ το κομμάτι του act-out και δεν υπάρχει ακριβώς κείμενο. Είναι κάποιες σκέψεις που γράφω σε χαρτί και το κείμενό μου γράφεται πολύ στη σκηνή στις πρώτες παραστάσεις που κάνω. Γίνεται κείμενο στη συνέχεια. Έχει μια αλληλεπίδραση. Είναι φοβερά αστείο να κάνεις πέντε αστεία και να μη γελάσει κανένας. Κανένας όμως. Είναι φοβερά αστείο για κάποιον που είναι στο κοινό ή κάποιον που είναι στο μπαρ του θεάτρου.

Θα συμμετείχατε σε κωμική σειρά;
Ναι, θα συμμετείχα. Αν ήταν κάτι το οποίο είχε ένα ενδιαφέρον και υπήρχε και ο χρόνος βέβαια. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Ξέρεις, μερικές φορές δεν έχεις χρόνο, το παίζεις άνετος και μετά παίρνεις τηλέφωνα και παρακαλάς. «Σας παρακαλώ ρε παιδιά, δεν με θυμάστε;» «Ρε εσύ δεν έλεγες ότι δεν έχεις χρόνο;» «Ε, τώρα έχω!»

«Είναι πάρα πολύ δύσκολο το live-streaming χωρίς κοινό. Είναι ο θάνατος του stand up. Το κάνεις για να μοιραστείς τα κείμενά σου, το κάνεις για να είσαι ενεργός, για να έχεις επαφή με το κοινό, αλλά δεν έχει τα γέλια πίσω».

Με ποιον διεθνή κωμικό θα επιθυμούσατε να συνεργαστείτε;
Με τον Bill Burr.

Σε ποιο διεθνές φεστιβάλ stand up comedy ονειρεύεστε να πάρετε μέρος;
Στο φεστιβάλ Άρτας! Στο χωριό μου θέλω να φτιάξω ένα φεστιβάλ. Αλλά με ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν τι λέμε. Πίσω πρόβατα, γίδια, μαντριά… Θα είναι καταπληκτικό. Πάντως, το θέμα είναι ότι το stand up comedy στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια δεν ξέρω σε ποια κατάσταση θα είναι. Και με αυτά που ζούμε θα είναι δύσκολο τώρα σε κλειστούς χώρους να δημιουργηθούν πράγματα και με τις μάσκες που φοράει ο κόσμος και βλέπεις και γελάνε λες και είναι χελωνονιτζάκια. Θα είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα, αν τυχόν έχουμε καραντίνα τα επόμενα δύο χρόνια. Είναι πάρα πολύ δύσκολο το live-streaming χωρίς κοινό. Είναι ο θάνατος του stand up. Το κάνεις για να μοιραστείς τα κείμενά σου, το κάνεις για να είσαι ενεργός, για να έχεις επαφή με το κοινό, αλλά δεν έχει τα γέλια πίσω. Είναι ακόμα χειρότερο και από τα να πηγαίνεις σε ένα πανηγύρι χωρίς να μπορείς να χορέψεις. Ενώ μια θεατρική παράσταση μπορεί να την παρακολουθήσει κάποιος, γιατί είναι τέσσερις-πέντε άνθρωποι σε ένα θέατρο που παίζουν, αποφορτίζονται ψυχικά, υπηρετούν την τέχνη τους. Στο κομμάτι του θεάτρου, όταν αλληλεπιδρούν πολλοί μαζί και αλλάζουν ρόλους, κάνουν τη δουλειά τους και νιώθουν όμορφα. Αλλά στο κομμάτι του stand up που ανά 5-10 δευτερόλεπτα έχεις γέλια πίσω, όταν αυτά ξαφνικά λείπουν είναι πραγματικά λυπηρό. Το live-streaming ήταν μια λύση ανάγκης. Μακάρι όμως να μην ξαναγίνει γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιβιώσει έτσι το stand up.

Ο ίδιος περιθάλπετε, στειρώνετε και βρίσκετε οικογένειες σε αδέσποτα ζώα. Πιστεύετε ότι η ατομική πρωτοβουλία μπορεί να δώσει την απάντηση σε κοινωνικά ζητήματα, που οι θεσμοί και οι συλλογικότητες δεν έχουν επιλύσει;
Όχι. Θεωρώ ότι ναι μεν βοηθάμε, αλλά ουσιαστικά αν καταγράψει κάποιος τις ενέργειες μας σε ένα βιβλίο πολιτικών επιστημών του μέλλοντος για το τι κάναν αυτοί οι άνθρωποι στη χώρα αυτή, στον πλανήτη αυτό, στο τέλος κάνουμε κακό. Γιατί παίρνουμε τη θέση του κράτους, που θα έπρεπε να κάνει αυτό το πράγμα. Είναι το συναίσθημα που δεν μπορεί να σε αφήσει να βλέπεις ένα ζώο απροστάτευτο. Παίρνουμε τηλέφωνα σε Δήμους, οι οποίοι δεν τα σηκώνουν. Αν το σηκώσει κάποιος και του πεις ότι βρήκες το ζωντανό εκεί σου λέει ότι δεν υπάγεται σε αυτούς γιατί το βρήκα εκεί. Δηλαδή αν το έβρισκα 200 μέτρα πιο δω που είναι τα όρια του δικού τους Δήμου τότε ναι. Μιλάμε για καταστάσεις ανώτερες από κωμωδία. Ουσιαστικά βοηθώντας, κάνουμε καλό στην καθημερινότητα μιας ψυχούλας, αλλά επαναπαύεται ο κρατικός μηχανισμός. Άσε που ξεφραγκιαζόμαστε. Είχα φτάσει σε σημείο που επειδή ήξεραν πως θα βοηθήσω μου αφήναν ζωάκια στην πλατεία. Φαντάσου να πηγαίνω για ραδιόφωνο και ξαφνικά να βλέπω μια συμμορία τριών μικρών να μου κουνάνε την ουρά. Χωρίς να γνωριζόμαστε. Λέω εσείς τώρα τι θέλετε εδώ πέρα; Και μετά επιστρέφω με ένα μπολ και μια ξηρά τροφή. Τρεις καινούργιου φίλοι.

Πώς προέκυψε η ιδέα για το Tsouvelas Shop; Ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από τα προϊόντα;
Ήταν μια συνεργασία που κάναμε με το Busters και κάποιους άλλους συνεργάτες από το Luben η οποία ξεκίνησε δειλά-δειλά αλλά δεν το έχουμε κυνηγήσει με όλα αυτά που προέκυψαν. Με το που το κάναμε ήρθε η παγκόσμια πανδημία. Θα το δουλέψουμε στην πορεία παραπάνω.

Αν φτιάχνατε ένα μπλουζάκι μόνο για σας και το φορούσατε κάθε μέρα, ποιο θα ήταν το μήνυμα που θα θέλατε να γράφει πάνω;
Βούλωσε το… Ή το «tais-tois» στα γαλλικά ας πούμε. Αυτή ήταν μια πολύ ωραία κωμωδία με τον Ζαν Ρενό και τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ.

Δηλαδή μήνυμα με χαρακτήρα σινεφίλ.
Είμαι. Πάω σινεμά και μόνος μου έτσι κι αλλιώς οπότε με τις ταινίες έχω τρέλα. Αυτό που μου έλειψε πιο πολύ στην καραντίνα είναι ο κινηματογράφος. Όταν λέμε μου έλειψε, το εννοώ πραγματικά, όχι στα λόγια. Είναι μια συνήθεια 15 χρόνων και παραπάνω, σίγουρα μια φορά την εβδομάδα. Μου αρέσει η διαδικασία του κινηματογράφου. Να πας, να πάρεις τα ποπ-κορν, να δεις τα προσεχώς, να βγεις από το σπίτι, να βάλεις ωραία ρούχα, να περιποιηθείς τον εαυτό σου. Βρίσκουμε αφορμές να τα κάνουμε όλα εύκολα από το σπίτι. Βέβαια αυτό έγινε αναγκαστικά τώρα. Αν και αυτό υπήρχε σαν τάση. Δηλαδή διαρκώς η ερώτηση «το έχεις δει αυτό;», «το έχεις δει εκείνο;», «το έχεις δει το άλλο;». Ακούμε παντού για παράνομο downloading. Καμία σχέση δεν έχει το σπίτι με την εμπειρία του σινεμά. Πρώτα απ’ όλα μπορεί να γνωρίσεις τον έρωτα της ζωής σου σε ένα σινεμά. Εγώ τον έχω γνωρίσει. Αλλά μπορεί να γνωρίσεις έναν οποιονδήποτε άνθρωπο. Όταν βγαίνεις από το σπίτι μπορεί να συναντήσεις κάποιον, να συζητήσεις μαζί του και να προκύψει μια συνεργασία. Η επικοινωνία δεν υπάρχει μέσα από την οθόνη. Αν και εμένα η οθόνη με γιγάντωσε, δηλαδή το κινητό και το ΥouΤube. Από πριν έκανα stand up και ραδιόφωνο απλά σε μικρότερο κοινό. Μέσα από την οθόνη απέκτησα μεγαλύτερο κοινό. Αλλά αυτό δεν πρέπει να μας γίνει προέκταση του χεριού. Πρέπει να βγαίνουμε έξω, να ξεφεύγουμε, να ερχόμαστε πιο κοντά. Το τηλέφωνο είναι ένα εργαλείο ταχύτητας και πληροφορίας, αλλά από 'κει και πέρα η πραγματική ζωή είναι έξω, όχι στην οθόνη.