Οι κριτικές του κοινού

Master Class

Δράμα του Τέρενς ΜακΝάλι
Διαρκεια : 105 '

Σκηνοθ.:Οδ. Παπασπηλιόπουλος
Ερμηνεύουν: Μ. Ναυπλιώτου, Ε. Γαλογαύρου, Λ. Μεσσήνη, Γ. Φλωράτος, Π. Μπούρας, Δ. Ψύλλος. Μετάφρ.: Στρ. Πασχάλης. Σκην.: Όλ. Μπρούμα. Κοστ.: Β. Ζούλιας, Στ. Μέγκλα. Φωτ.: Ν. Βλασόπουλος. Κατάλληλη για άνω των 15 ετών.

Πληροφορίες Πληροφορίες για τη παράσταση
  • ΝΜ 001 πριν από 1 χρόνια

    3,5 αστεράκΑ Ένα κατάμεστο θέατρο,μία καταξιωμένη ηθοποιός,ένα σύγχρονο λογοτεχνικό,βιογραφικό μυθιστόρημα μιας μεγάλης Ελληνίδος καλλιτέχνιδος. Θα περίμενε,κανείς,ένα πραγματικό αριστούργημα επί σκηνής. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μπορούμε να πούμε,ότι η Μαρία Κάλλας "υποδείεται" την Μαρία Ναυπλιώτου σε αυτό το έργο. Οι λέξεις "καθηλωτική"," συγκλονιστική","άφταστη" δεν αρκούν για να περιγράψουν την ερμηνεία της ηθοποιού•μία αληθηνή "απογείωση" του ρόλου που μόνο θαυμασμό και δέος δύναται να δημιουργήσει στον θεατή. Άξιοι ηθοποιοί,με φωνές που,μέσω των οπερέτων,μας "ταξιδεύουν" όπου εμείς επιθυμούμε. Τόσο στο υποκριτικό,όσο και στο μουσικό,φωνητικό "κομμάτι" οι "σπουδαστές" είναι άξιοι δυνατού χειροκροτήματος. Η σκηνοθεσία του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου,λιτή μα και ευφιής(δείχνει να παριστάνει ένα τεράστιο ανοικτό βιβλίο μέσα στο οποίο διαδραματίζονται τα γεγονότα της παράστασης),αφήνει περιθώριο στους συντελεστές να "δράσουν"•κατ'ουσίαν,δηλαδή,το " βάρος" του έργου "παίφτει" στην κύρια ηθοποιό και στους υπόλοιπους ηθοποιούς-τραγουδιστές. Επιπροσθέτως,η,οπωσδήποτε,εποικοδομητική "επικοινωνία" της "Μαρίας Κάλλας" με το θεατρικό κοινό "μετατρέπει" όλους εμάς,τους απλούς θεατές,σε υποτιθέμενους σπουδαστές της ίδιας,που ακούν και σχολιάζουν(νοητά) τις απόψεις της. Προβαίνουμε,τώρα,σε ένα αρκετά σημαντικό "πλην" της παράστασης,που αν κρίνω από προαναφερθείσες κριτικές, δεν έχει επισημανθεί ιδιαίτερα•το κείμενο του ποιητή Στρατή Πασχάλη. Γενικά επαρκές και σαφές με καλή ροή,το κείμενο μάλλον υστερεί σε ορισμένα σημεία, χρησιμοποιώντας υβριστικό λόγο(κάποιες φορές χωρίς να υπάρχει ανάγκη),γεγονός που υπεραλουστεύει,υπερεκλαικεύει το ύφος του έργου,με αποτέλεσμα η επικρατέστερη ποιητική,λόγια έκφραση να "χάνεται". Ίσως,τελικά,αυτό το "παιχνίδι" λογοτεχνικού-λαικού ύφους να αφαιρεί περισσότερες "μονάδες" από αυτές που "δίνει" στο συνολικό δραματικό πόνημα. Καταληκτικά,η παράσταση στο σύνολό της αξίζει,σίγουρα,θέασης. Μοναδικές ερμηνείες,συγκλονιστικές φωνές,έξυπνη σκηνοθεσία που με ένα αρτιότερο κείμενο θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην δημιουργία ενός πραγματικού ΕΠΟΥΣ. ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν,βαθμολογούσα την συνολική προσπάθεια των συντελεστών,συμπεριλαμβανομένου του αποετέσματος των ερμηνειών τους θα έβαζα,το λιγότερο,πέντε"αστεράκια". Αναντικατάστατη Μαρία Ναυπλιώτου,εξαιρετικοί,από πλευράς ρόλου και τραγουδιού,"σπουδαστές". Η παραπάνω βαθμολογία/αξιολόγηση ανάγεται στο συνολικό αποτέλεσμα της παράστασης•τουτ'έστιν κείμενο(μέτριο) και ερμηνείες(διθυραμβικές,μοναδικές). Προσωπικά δεν μετανιώνω,διόλου,που την παρακολούθησα.

banner