«Πάρε με στο τηλέφωνο»: Η ηθοποιός Ιωάννα Λιούτσια μας μιλά για την πρωτότυπη δράση

Τέσσερις ηθοποιοί με δημιουργικό οίστρο ξεκινούν την δωρεάν δράση «Πάρε με στο τηλέφωνο», όπου κατόπιν δήλωσης συμμετοχής, το κοινό θα μοιράζεται τηλεφωνικά ιστορίες από το παγκόσμιο δραματολόγιο. Η Ιωάννα Λιούτσια μας εξηγεί πως ξεκίνησε η ιδέα.

«Πάρε με στο τηλέφωνο»: Η ηθοποιός Ιωάννα Λιούτσια μας μιλά για την πρωτότυπη δράση

Πώς προέκυψε η ιδέα της δράσης «Πάρε με στο τηλέφωνο»;
Ως κάτοικος Θεσσαλονίκης, βρέθηκα σε καθεστώς lockdown λίγο πριν απ’ την υπόλοιπη Ελλάδα. Εκεί είδα γι’ ακόμη μια φορά δουλειές και σχέδια δικά μου και των φίλων μου να παγώνουν και ν’ αναβάλλονται, ενώ ταυτόχρονα αισθανόμασταν πως έχουμε μείνει γι’ αρκετό καιρό παροπλισμένοι – με ασαφή δημιουργική διάθεση, χωρίς στόχο. Ένα απόγευμα, λοιπόν, μού ήρθε μια ιδέα: το θέατρο πάντα έβρισκε τρόπους να βρεθεί κοντά στους ανθρώπους, ακόμη κι αν χρειαζόταν να μεταμορφωθεί. Πώς θα ήταν, λοιπόν, αν σ’ αυτήν τη συγκυρία μεταμορφωνόταν σε τηλεφωνική κλήση; Αν για, λίγο έστω, αντικαθιστούσαμε το βλέμμα που χρειάζεται για να υπάρξει θέατρο, με το αυτί και μόνο; Άλλωστε μια τέτοιου είδους διάδραση, μπορεί ακόμη να διασώσει ίσως κάποιο μυστήριο, κάποια «μαγεία». Μοιράστηκα την ιδέα με τους φίλους μου, τους άρεσε και τη βάλαμε αμέσως μπροστά.

Τι θα πρέπει να γνωρίζει το κοινό;
Είναι πολύ απλό. Όποιος θέλει να τον πάρουμε τηλέφωνο και να του πούμε μια ιστορία, στέλνει email στο johannali284@gmail.com, στο οποίο αναφέρει το ονοματεπώνυμό και το τηλέφωνό του, καθώς και πότε θα επιθυμούσε να γίνει η κλήση. Υπάρχουν συγκεκριμένες μέρες και ώρες που πραγματοποιούνται τα τηλεφωνήματα (συγκεκριμένα Δευτέρα, Τετάρτη και Σαββατοκύριακα). Αφού λάβει επιβεβαίωση από εμάς στο email του, τη συμφωνημένη μέρα και ώρα το τηλέφωνό του θα χτυπήσει και θα είναι ένας από εμάς! Όποιος θέλει, όμως, μπορεί να συμμετέχει και μ’ άλλον τρόπο. Μπορεί να μας στείλει στο ίδιο email γραπτά μια δική του ιστορία, κι εμείς θα τη μοιραστούμε ανώνυμα από ακουστικό σ’ ακουστικό. Φυσικά μπορεί κάποιος και να δεχτεί τηλεφώνημα, και να μας στείλει την ιστορία του. Με δεδομένο ότι οι κλήσεις αυτές δεν θα ξεπερνούν τα δέκα λεπτά, τα κείμενα που θα σταλούν θα πρέπει να είναι αναλόγου μεγέθους.

Ποιοι είναι οι συνεργάτες σας;
Οι ηθοποιοί Γιάννης Βαρβαρέσος, Μαριλένα Λιακοπούλου και Φιλιώ Τσομπανίδου, με τους οποίους επιλέξαμε όλοι μαζί τα κείμενα που λέγονται στο τηλέφωνο. Με τη Μαριλένα και τη Φιλιώ ήμασταν μαζί στη Δραματική σχολή, συνεργαστήκαμε αργότερα και σε παραστάσεις, αλλά ποτέ ως τώρα δεν είχαμε βρεθεί κι οι τρεις στο ίδιο πρότζεκτ. Με τον Γιάννη πέρσι, κατά την περίοδο της πρώτης καραντίνας είχαμε φτιάξει ένα αυτοσχέδιο κωμικό podcast με «Ιστορίες Θυροτηλεφώνου», το οποίο μπορείτε να βρείτε στο soundcloud.

«Πάρε με στο τηλέφωνο»: Η ηθοποιός Ιωάννα Λιούτσια μας μιλά για την πρωτότυπη δράση - εικόνα 1

Ποια είναι η αγαπημένη σας ιστορία από το παγκόσμιο δραματολόγιο;
Αχ, δεν ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω. Και χαίρομαι γι’ αυτό γιατί έχουν γραφτεί κι ειπωθεί τόσες όμορφες και όμορφα δύσκολες ιστορίες. Θα μπορούσα να πω τον «Άμλετ», τον «Γλάρο», την «Έντα Γκάμπλερ», το «Καλοκαίρι και Καταχνιά». Όμως, η ιστορία που με τσιγκλάει πιο πολύ τώρα, είναι εκείνη του «Αγάπης Αγώνας Άγονος». Πρόκειται για ένα απ’ τα πρώιμα έργα του Σαίξπηρ, αρκετά παραγνωρισμένο, όπου ένας βασιλιάς κι η συνοδεία του ορκίζονται πως για τρία χρόνια θα αποτραβηχτούν από κάθε υλική απόλαυση (ανάμεσά τους και τον έρωτα) για να αφιερωθούν στο διάβασμα. Εμφανίζεται, όμως, μια πριγκίπισσα με τη συνοδεία της, ο βασιλιάς κι οι ακόλουθοί του είναι έτοιμοι να πάρουν όλους τους όρκους πίσω καθώς τις ερωτεύονται, αλλά την τελευταία στιγμή έρχεται η είδηση του θανάτου του πατέρα της πριγκίπισσας. Εκείνες – που δεν έχουν πιστέψει λέξη απ’ τις ερωτικές εξομολογήσεις που τους έγιναν – επιστρέφουν στο παλάτι τους. Πριν φύγουν, όμως, τους δίνουν ευχή και κατάρα: αν σ’ έναν χρόνο και μία ημέρα τις σκέφτονται ακόμη, τότε σημαίνει πως η αγάπη τους είναι αληθινή και να πάνε να τις βρουν. Από εκεί και μετά, ποιος ξέρει τι έγινε τελικά; Ενθουσιάζομαι με το πόσο σύγχρονος είναι ο Σαίξπηρ στο έργο αυτό, μου αρέσει ο τρόπος που κλείνει την ιστορία χωρίς happy end (ή μήπως με;), το πόσο ερμητικό έργο είναι, με τι διαύγεια προσεγγίζονται οι σχέσεις και τα αισθήματα, με τι λόγο κοφτερό και σαφή και με πόσο χιούμορ. Βέβαια, κατά βάθος, ό, τι και να λέμε, όταν μας αρέσει κάτι πολύ είναι γιατί βρίσκουμε (και) τον εαυτό μας σ’ αυτό.

«Πάρε με στο τηλέφωνο»: Η ηθοποιός Ιωάννα Λιούτσια μας μιλά για την πρωτότυπη δράση - εικόνα 2

Πιστεύετε πως σιγά σιγά περνάμε σε μια νέα εποχή για το θέατρο;
Πιστεύω πως το θέατρο είναι σαν τη λερναία ύδρα. Εκεί που νομίζεις πως πεθαίνει και ξεψυχά, τσουπ! κι άλλα κεφάλια φυτρώνουν. Στην περίπτωσή μας, φυτρώνουν κι άλλοι τρόποι έκφρασης. Θεωρώ πως το 2020 είναι δύσκολο να ορίσουμε τι ακριβώς είναι το θέατρο. Ίσως υπάρχει μια πιο κλασική, παραδοσιακή ας πούμε, μορφή θεάτρου που έχουμε όλοι στο μυαλό μας κι από εκεί κι ύστερα υπάρχουν πολλά παρακλάδια – δυνατότητες- κεφάλια ύδρας που μπορούν να λειτουργήσουν αυτόνομα ή να συνεργαστούν προς όφελος το ένα του άλλου. Το ραδιοφωνικό θέατρο στο εξωτερικό ήταν πολύ δημοφιλές ήδη από τη δεκαετία του ’30. Στην Ελλάδα είχε κι εδώ τις δόξες του τις δεκαετίες του ’60-’70, μετά το «έφαγε» η τηλεόραση. Σήμερα επανέρχεται δυναμικά λόγω των συνθηκών που δημιούργησε η πανδημία. Αντιστοίχως γεννιούνται και online παραστάσεις / περφόρμανς (συγχρονικές ή ασύγχρονες) και γενικώς ο κόσμος του θεάτρου διερευνά νέες μεθόδους. Δεν το βρίσκω κακό. Δεν πιστεύω πως το θέατρο όπως το ξέρουμε θα σταματήσει να υπάρχει. Είναι άλλη η χάρη και η λειτουργία του ηχητικού, του ψηφιακού ή του ζωντανού θεάτρου. Ας πούμε πως το «ζωντανό» θέατρο έχει ένα πλεονέκτημα εκ γενετής, που κανένα άλλο μέσο δεν έχει: είναι κοινωνικό. Μπορεί τώρα να μας τρομάζει η ιδέα της συγκέντρωσης πολλών θεατών σ’ έναν χώρο, αλλά στο θέατρο δεν πας μόνο για να δεις τι γίνεται στη σκηνή, αλλά και τι γίνεται στην κοινωνία σου.

Αν γινόσασταν Υπουργός Πολιτισμού για το Θέατρο έστω για μια ημέρα ποιο είναι το πρώτο μέτρο που θα παίρνατε;
Δύσκολη ερώτηση, πολλά τα προβλήματα στο ελληνικό θέατρο. Με δεδομένο, όμως, το ουτοπικό / υποθετικό πλαίσιο της ερώτησης, θα απαντήσω αντιστοίχως ουτοπικά κι εγώ. Θα προσπαθούσα να θεσπίσω ένα νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο όλοι οι πολίτες της χώρας ανεξαιρέτως, ήδη από τα νηπιακά τους χρόνια, θα παρακολουθούσαν το λιγότερο τρεις παραστάσεις τον χρόνο και αν δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν, το κράτος θα τους επιδοτούσε γι’ αυτό. Ονειρεύομαι μια πολιτεία που θα δώσει στο θέατρο τη σημασία που του αξίζει και δεν θ’ αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες ως άεργους ή χομπίστες. Αν ανατρέχουμε με καμάρι στο «ένδοξο αρχαίο παρελθόν μας», ας θυμηθούμε και μια φράση του Παυσανία που ισχυριζόταν πως δεν μπορεί να αποκαλείται πόλη ένα μέρος εάν δεν έχει θέατρο. Είναι, λοιπόν, απ’ τα συστατικά στοιχεία της κοινωνικής μας (συν)ύπαρξης.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ποιο έργο παρουσιάζει σε πανελλήνια πρώτη η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη;

Καζανάς, Μάλφα, Μαρκάτης, Μουταφτσής, Ντεμίρη, Τσόλκα πρωταγωνιστούν στην πρώτη παρουσίαση του "Άκρως συμπαντικό" της Σάρλοτ Τζόουνς από την Κωνσταντίνα Νικολαΐδη στο Σύγχρονο Θέατρο.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
26/09/2022

Ξεκίνησε η προπώληση για τους "Βρυκόλακες" του Εθνικού Θεάτρου

Ο Σταμάτης Φασουλής επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο και σκηνοθετεί ένα ωραίο θίασο στους " Bρυκόλακες" του Χένρικ Ίψεν.

"Θέατρο ξανά": Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος 2022-23

Κακλέας, Καπουτζίδης, Γκασούκα, Δεντάκης, Ασπιώτης, Αμπαζής, Πασσαλής κι άλλοι θα σκηνοθετήσουν στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Αυτός είναι ο Καλλιτεχνικός Προγραμματισμός 2022-2023 που επαναπροσδιορίζει την ταυτότητα του ΚΘΒΕ.

Ρομέο Καστελούτσι: "Είναι ουτοπικό να πιστεύουμε ότι η βία μπορεί να εξαλειφθεί"

Ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης μάς μίλησε ενόψει της παρουσίασης στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση της νέας του δουλειάς "Bros, όπως Αδερφοί", που βάζει στο επίκεντρο το ζήτημα της αστυνομικής βίας.

"Στην απέναντι όχθη" για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή

Η Μίνα Χειμώνα και η Αγγελική Κοντού ερμηνεύουν σε δική τους δημιουργία μια μουσικοθεατρική παράσταση αφιερωμένη στους Μικρασιάτες πρόσφυγες και την κουλτούρα τους που μπόλιασε την ελληνική κοινωνία.

Πλανήτης "Solaris" καλεί Κυψέλη

Το Άσυλο Ανιάτων επέλεξε ο Θοδωρής Αμπαζής για να παρουσιάσει τη site specific παράσταση που εμπνεύστηκε από το διάσημο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Στανίσλαβ Λεμ με την ομάδα ΟΠΕΡΑ. Μια δουλειά που μας ιντριγκάρει για τέσσερις βασικούς λόγους.