Η επιστροφή του ρηξικέλευθου κύριου Ραμπί Μρουέ

Ο Ραμπί Μρουέ αντιλαμβάνεται τις καταγγελτικές του παραστάσεις ως μια διαδρομή μέσα στη ζωή. Από αυτήν, άλλωστε, αντλεί υλικό και για τα δύο χορευτικά έργα που παρουσιάζει στη Στέγη.

Η επιστροφή του ρηξικέλευθου κύριου Ραμπί Μρουέ

Ο Ραμπί Μρουέ, όταν δεν συμμετέχει σε διαδηλώσεις υπέρ της ειρήνης και της κοινωνικής αλληλεγγύης, στήνει δρώμενα που κάνουν τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι αν πράγματι θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα, μπορούν. Χλευαστής της σαρκοβόρας πλευράς της κοινωνίας που ενθαρρύνει την εκμετάλλευση, τους πολέμους και τη δημιουργία συνόρων, ο Λιβανέζος εικαστικός, σκηνοθέτης, περφόρμερ και συγγραφέας Ραμπί Μρουέ επιστρέφει στη χώρα μας με δύο χορευτικές παραστάσεις οι οποίες συνδιαλέγονται με κάθε δυνατό τρόπο –λόγο, κίνηση, μουσική, φώτα– με τη ζοφερή πραγματικότητα.

Τον γνωρίσαμε στο πρώτο Fast Forward Festival της Στέγης το 2014 με τη διάλεξη-περφόρμανς «Pixelated Revolution» και την περφόρμανς «Riding on the cloud», δύο ιδιότυπα θεάματα για την εκρηκτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ενώ τον ξαναείδαμε στο Fast Forward Festival 5 της Στέγης, με τη συναρπαστική διάλεξη-περφόρμανς «So little time». Είναι συνιδρυτής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Beirut Art Center (BAC), συντάκτης στο «TDR: The Drama Review» της Νέας Υόρκης και αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής στο Münchner Kammerspiele. Έργα του έχουν εκτεθεί τα τελευταία χρόνια στο MOMA, στο Mesnta Gallerija στη Λιουμπλιάνα, στο SALT στην Κωνσταντινούπολη, στο CA2M στη Μαδρίτη και στην Documenta 13, όπου παρουσίασε το έργο του «Pixelated revolution». Κάθε νέα δημιουργία του μοιάζει με μια μορφή διεξόδου από το υπάρχον «πρωτοποριακό» κατεστημένο των παραστατικών τεχνών κι έχει τα χαρακτηριστικά μιας απελπισμένης ποιητικότητας που αποδομεί με πικρό χιούμορ τις αγωνίες αλλά και τους φόβους μας απέναντι στο σύγχρονο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό.

Η επιστροφή του ρηξικέλευθου κύριου Ραμπί Μρουέ - εικόνα 1

Ο ίδιος δεν δηλώνει χορογράφος, όμως οι δύο παραστάσεις που θα παρουσιάσει στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση είναι απόλυτα χορευτικές. Η ιδέα για τη δημιουργία τους προέκυψε μετά τη συνεργασία του με το Dance on Ensemble πριν από τρία χρόνια. Το «Elephant» αντικατοπτρίζει τον ατέρμονο κύκλο βίας στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, (εξ)ερευνώντας τη δυνατότητα επικοινωνίας δύο ανθρώπων σε περιβάλλον πολέμου. Τα ερεθίσματά του ήταν κυρίως δύο: από τη μία έχτισε τo έργο του πάνω σε μια μακάβρια συλλογή 316 σχεδίων νεκρών σωμάτων, τα οποία ο Μρουέ ζωγράφιζε επί ένα χρόνο, επιδιώκοντας να απαντήσει στο ερώτημα: «Τι αφήνει πίσω του ένας πόλεμος ή ένα έγκλημα;». Από την άλλη, από τη μικρού μήκους ταινία «Elephant» (1989) του Βρετανού σκηνοθέτη Άλαν Κλαρκ, η οποία δείχνει 18 δολοφονίες σε ένα επαναλαμβανόμενο αιματοβαμμένο μοτίβο.

Το δεύτερο έργο που θα παρουσιάσει κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στην Αθήνα κι έχει τίτλο «You should have seen me dancing waltz». Είναι μια διερεύνηση της έννοιας του τείχους ως προστασίας αλλά και ως ορίου ανάμεσα στο μέσα και το έξω, στο ιδιωτικό και το δημόσιο. Όπως ο ίδιος ο Ραμπί Μρουέ αναφέρει: «Το σώμα του χορευτή ως ένα τείχος προστασίας, του μέσα από το έξω και του έξω από το μέσα, διά­φανο στην αδιαπερατότητά του. Θα μπορούσε να είναι αλήθεια ότι το δέρμα είναι μια διαχωριστική γραμμή του μέσα από το έξω; Κι αν ναι, υπάρχει τότε ένας πόλεμος ανάμεσα στις δύο πλευρές; Ένας εμφύλιος πόλεμος;»

Περισσότερες πληροφορίες

Elephant / You should have seen me dancing waltz

  • Χορός

Ο Λιβανέζος πολυτάλαντος καλλιτέχνης παρουσιάζει δύο χορευτικές παραστάσεις, το «Elephant», ένα έργο για την ανθρώπινη φύση, και –σε παγκόσμια πρεμιέρα– το «You should have seen me dancing waltz», μια διερεύνηση της έννοιας του τείχους ως προστασίας.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Συγγρού 107, Νέος Κόσμος
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Στην "Κόκκινη κλωστή" "συνεργάζονται" αντικείμενα κοινής χρήσης και μουσικές νότες

Η ιστορία της απόδρασης μιας γυναίκας από το αφιλόξενο Εδώ και Τώρα και ο πολυτάραχος βίος της ξετυλίγονται σαν όνειρο σε μια μοναδική περφόρμανς.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
30/09/2022

"Τι είδε ο μπατλερ" στο θέατρο Άλμα;

Μια ξέφρενη κωμωδία γεμάτη γέλιο και ανατροπές, που σατιρίζει με καυστικό τρόπο τα ήθη της σύγχρονης κοινωνίας.

Η εκφραστικότητα της γλώσσας της σιωπής στην παράσταση "Τα δεκανίκια ή πώς ξέμαθα να περπατώ" στο Olvio

Μια από τις πιο ιδιαίτερες, γοητευτικές και απολαυστικές παραστάσεις των τελευταίων ετών επανέρχεται τον Οκτώβριο στο Θέατρο Olvio.

"Κανονική δουλειά": O Στέλιος Ανατολίτης επιστρέφει με την τρίτη του σόλο παράσταση

Κείμενα για τη δουλειά, κουβέντα με τον κόσμο, ευτράπελα σε δημόσιες υπηρεσίες και μουσική κωμωδία.

"Κάποιος να με προσέχει": Για πρώτη φορά στη χώρα μας σε σκηνοθεσία της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου

Με μια ισχυρή τριανδρία: Αντίνοος Αλμπάνης, Δημήτρης Μάριζας, Πήτερ Ραντλ, ανεβάζει για πρώτη φορά στη χώρα μας το "Κάποιος να με προσέχει" του Φράνκ Μακ Γκίνες η Αθανασία Καραγιαννοπούλου.

Η "Ζιζέλ" από την Οδησσό στη σκιά της Ακρόπολης

Το όνειρο κάθε χορεύτριας είναι να ερμηνεύσει τη "Ζιζέλ" του Αντόλφ Αντάμ. Το χορογραφικό αριστούργημα της ρομαντικής περιόδου, ζωντανεύει από το Μπαλέτο και την Ορχήστρα της Εθνικής Όπερας της Οδησσού στο Ηρώδειο, την πρώτη μέρα του Οκτωβρίου.

Καταιγισμός θεατρικών επαναλήψεων στις σκηνές της Αθήνας

Συγκεντρώσαμε τις 23 παραστάσεις που σηκώνουν ξανά αυλαία αυτή την εβδομάδα (29/9-5/10) και αξίζει να τις αναζητήσετε.