Ο Νίκος Καμτσής μοιράζεται την εμπειρία του από το φεστιβάλ Folkenspark

Η καταγραφή βιωμένων εμπειριών χτυπά στη καρδιά του θεάτρου. Ο σκηνοθέτης Νίκος Καμτσής γράφει με αφορμή την παράσταση «Δρόμοι του Χιονιού» που πρωτοπαρουσιάστηκε στο διεθνές φεστιβάλ Folkenspark με θέμα «Ο ξένος».

Ο Νίκος Καμτσής μοιράζεται την εμπειρία του από το φεστιβάλ Folkenspark

Ο Νίκος Καμτσής γράφει με αφορμή την παράσταση «Δρόμοι του Χιονιού» που παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Folkenspark και στο θέατρο Τόπος Αλλού. Η παράσταση αποτελεί αποτέλεσμα μιας έρευνας τριών ετών και μιας συνεργασίας τριών θεατρικών Ευρωπαϊκών οργανισμών. Το θέατρο Τόπος Αλλού βασίστηκε στην έρευνα του Κέντρου σπουδών λαϊκού θεάτρου και συνεργάστηκε με τον Ιταλικό θεατρικό οργανισμό Aida Fondazione και το Krzyk Τheater από την Πολωνία.

Ο Νίκος Καμτσής μοιράζεται την εμπειρία του από το φεστιβάλ Folkenspark - εικόνα 1

Ο ταξιτζής που μας πήγε από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο ήταν Λιβανέζος τρίτης γενιάς. Τον ρώτησα πως είναι η ζωή στη Σουηδία για έναν Λιβανέζο και μου απάντησε μονολεκτικά : Safe. Αυτή η απάντηση με ακολουθούσε και τις τέσσερις μέρες που η καλλιτεχνική ομάδα της παράστασης «Οι δρόμοι του χιονιού» βρέθηκε στο Lund. Νομίζω ότι αυτή η ασφάλεια με την οποία είναι τυλιγμένοι όλοι τους εκτός από τα σκουφιά και τα κασκόλ για να αντιμετωπίσουν τους -1 βαθμούς πάνω στα ποδήλατά τους, κάπου ενοχλήθηκε με την παράσταση μας. Τουλάχιστον για τους θεατές που ήρθαν να δουν τους «Δρόμους του χιονιού» στο μεγάλο κυκλικό αμφιθέατρο. Η περίπτωση της Πολωνέζας μετανάστριας που έφυγε από την Πολωνία για να βρει μια καλύτερη ζωή στην Σουηδία μετά την επικράτηση του Γκορμπατσόφ και την πτώση του καθεστώτος, τους ενόχλησε περισσότερο. Καλεσμένο από το Sagohuset theater το Τόπος Αλλού έκανε πρεμιέρα στη Σουηδία στο φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Folkenspark με θέατρα από όλη την Ευρώπη. Μαζί με μας το Teatro dei venti, το Πολωνικό Krzyk, to Prorodopi από τη νότιο Βουλγαρία και το ίδιο το Sagohuset. Θέμα του φεστιβάλ «Ο Ξένος», πρωταγωνιστής στην παράσταση μας «Οι δρόμοι του χιονιού» που τώρα παίζεται στο θέατρο Τόπος Αλλού στην Κυψέλη.

Ο Νίκος Καμτσής μοιράζεται την εμπειρία του από το φεστιβάλ Folkenspark - εικόνα 2

Δραματικές και κωμικές περιπτώσεις χωρισμού της οικογένειας λόγω μετανάστευσης από το 1945 μέχρι σήμερα. Η παράσταση προέκυψε μετά από ερευνά ενός χρόνου και συζητήσεις/ συνεντεύξεις με πραγματικούς μετανάστες που ήρθαν στην Ελλάδα παράνομα γύρω στο 1995 και έμειναν για να ζήσουν το όνειρο της δυτικής ευμάρειας μαζί μας (που να ’ξεραν). Μετανάστες από τη Βουλγαρία που ήρθαν στην Ελλάδα περνώντας τον Έβρο, από την Πολωνία που προτίμησαν επί το πλείστο την κοντινή Σκανδιναβία, μια Αιγύπτια που πέρασε από τη Λιβύη στην Ιταλία λαθραία μέσα σε ένα σαπιοκάραβο με λαθραία τσιγάρα και η Ελληνίδα. Μια γυναίκα που έζησε την μετανάστευση, δύο φορές. Μία σαν μωρό παιδί όταν η μάνα της, αντάρτισσά στον εμφύλιο, σκοτώθηκε στο Πάικο, την πέρασαν στην Βουλγαρία μαζί με άλλα παιδιά για να σωθούν από την επερχόμενη ήττα και μία όταν μαζί με τον άνδρα της ήρθαν μέσα σε ένα φορτηγό ψυγείο γεμάτο κρέατα για να δουλέψουν στο θρίαμβο των Ολυμπιακών του 2004.

Στο φεστιβάλ του Folkenspark στο Lund η μετανάστευση είχε πράγματι μία απόσταση ασφαλείας (safe) 2500 χιλιομέτρων που κάνει τον Σκανδιναυικό βορά, να τα κοιτάει όλα αυτά κουνώντας το κεφάλι. Στο φουαγιέ μετά την παράσταση οι ηθοποιοί μας (Άντρια Ράπτη, Νίκος Καραστέργιος, Άντα Κουγια) η ενδυματολόγος Μίκα Πανάγου και ‘γω είχαμε τη ευκαιρία να κουβεντιάσουμε με θεατές και να πούμε μερικά πιο ουσιαστικά λόγια πέρα από τον ενθουσιασμό και τα συγχαρητήρια. «Ναι, αλλά πόσους πρέπει να δεχθούμε; Εδώ μοιάζει να αδειάζουν ολόκληρες χώρες και να έρχονται στην Ευρώπη» με ρώτησε ο κύριος που μιλούσαμε, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Lund «και έπειτα είναι δύο διαφορετικοί πολιτισμοί που δείχνουν να μην βρίσκουν κοινά χαρακτηριστικά για να συνυπάρξουν αρμονικά». Εκεί παρουσιάστηκε μπροστά μου πάλι ο Λιβανέζος ταξιτζής. «safe». Ο κοινός παρονομαστής του ταξιτζή της πρώτης μέρας και του συνομιλητή μου που διδάσκει Ιστορία της τέχνης. Safe!

Περισσότερες πληροφορίες

Οι δρόμοι του χιονιού

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 90 '

Μια τοιχογραφία του φαινομένου της μετανάστευσης, αποτέλεσμα μιας έρευνας τριών ετών

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Τι θα δούμε φέτος στο Θέατρο Πρόβα;

Καμπανέλλης, ένα μονόπρακτό του Κώστα Μουρσελά και θέατρο για παιδιά στο φετινό ρεπερτόριο του θεάτρου της Μαίρης Ραζή.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
04/10/2022

"Τα όρια": Η Εβίτα Παπασπύρου σε ένα ερμηνευτικό στοίχημα

Στο θέατρο Μοντέρνοι Καιροί παρουσιάζεται ο μονόλογος-πρόκληση των Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ, σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη, για τα κακώς κείμενα του εκπαιδευτικού συστήματος.

Πρεμιέρα για την "Βαθιά γαλάζια θάλασσα" του Τέρενς Ράτιγκαν στο Αγγέλων Βήμα

Ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τη μοναξιά, τη συναισθηματική στέρηση και το καταπιεσμένο πάθος των συμβάσεων και των κοινωνικών πιέσεων έρχονται στο φως υπό τη σκηνοθετική ματιά του Αλέξιου Κοτσώρη.

3 λόγοι για να δείτε τον "Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού"

Ο "Τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού" είναι μία από τις sold out παραστάσεις της περσινής θεατρικής χρονιάς και επιστρέφει στο Γκλόρια. Αυτοί είναι οι λόγοι για να τους οποίους αξίζει να την δείτε.

Μουσικοθεατρικό αφιέρωμα για τη Σοφία Βέμπο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Η Ελληνική Συμφωνιέτα παρουσιάζει την παράσταση "Σοφία" σε σκηνοθεσία Σοφίας Καψούρου.

"Cock": Μια έξυπνη κωμωδιά για τη σεξουαλική ταυτότητα

Το βραβευμένο βρετανικό έργο του Μάικ Μπάρτλετ "Cock" σκηνοθετεί ο Γιάννης Διαμαντόπουλος στο θέατρο Broadway.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί το "Μια άλλη Θήβα" του Σέρχιο Μπλάνκο

Ένα επίκαιρο και αινιγματικό έργο με θέμα την πατροκτονία σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Ξεκίνησε η προπώληση, μάθετε περισσότερα.