Μια street-performance βγάζει τους θεατές βόλτα στην Αρχελάου!

Μιλήσαμε με την ηθοποιό-περφόρμερ Κατερίνα Μαυρογεώργη λίγο πριν ξεκινήσουμε την νυχτερινή μας ξενάγηση στο Παγκράτι

Μια street-performance βγάζει τους θεατές βόλτα στην Αρχελάου!

Μιλήσαμε με την ηθοποιό-περφόρμερ Κατερίνα Μαυρογεώργη λίγο πριν ξεκινήσουμε την νυχτερινή μας ξενάγηση στο Παγκράτι. Από τον Άγγελο Κλάδη.

Μια street-performance βγάζει τους θεατές βόλτα στην Αρχελάου! - εικόνα 1
Η ηθοποιός- περφόρμερ της παράστασης Κατερίνα Μαυρογεώργη

Σίγουρα, το «Ενώ κοιμόμαστε» δεν είναι κάτι το συνηθισμένο. Η street-performance του σκηνοθέτη και δραματουργού Χουάν Γιάλα είναι μία παράσταση που σπάει κατά κράτος τον τέταρτο τοίχο του θεάτρου (ή μάλλον σπάει όλους του τοίχους), αφού βγάζει την παράσταση από την συμβατική της μορφή στον δρόμο και αντιμετωπίζει τους συμμετέχοντες όχι σαν θεατές αλλά σαν… συνοδοιπόρους σε μία σύντομη βόλτα.

Μετά από μερικούς μήνες από την πρώτη φορά που ανέβηκε, το «Ενώ κοιμόμαστε» επιστρέφει το τριήμερο 19 έως 21/5 στο θέατρο Skrow στις 8:30 μ.μ, για τρεις ακόμα νυχτερινές ξεναγήσεις. Η ηθοποιός- περφόρμερ της παράστασης Κατερίνα Μαυρογεώργη απαντάει στις ερωτήσεις μας σχετικά με το έργο, την εκτέλεση και τον συμβολισμό του…

Το «ενώ κοιμόμαστε» είναι μια παράσταση που βγάζει το θέατρο στον δρόμο. Τι δηλώνει αυτή η καλλιτεχνική παρέμβαση στην πόλη για εσένα, σαν ηθοποιός;

Υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος που βγαίνει έξω από το θέατρο το συγκεκριμένο πρότζεκτ και συντελείται στον δρόμο και περισσότερο έχει να κάνει με το θέμα της παράστασης. Χρησιμοποιεί τους ίδιους τους δρόμους, αλλά και τα κτίρια, τους περαστικούς, τα δέντρα, τα αμάξια και οτιδήποτε ζωντανό ή άψυχο μπορείς να συναντήσεις, σαν ένα κινηματογραφικό καμβά. Ο ηθοποιός- περφόρμερ καλεί ουσιαστικά τον «συνοδοιπόρο» του να τα κοιτάξει όλα αυτά με μία καινούργια συνθήκη που του δίνει εκείνη την στιγμή. Οπότε ολόκληρη η πόλη γίνεται σαν ένα φιλμ. Εμείς, οι ηθοποιοί, και οι άνθρωποι που είναι μαζί μας στην βόλτα είμαστε σαν μία κινηματογραφική μηχανή που τραβάει μια ταινία που εκτυλίσσεται μπροστά μας και το σενάριο το αφηγούμαστε εκείνη την στιγμή ο ένας στον άλλον.

Δηλαδή το «σενάριο» προκύπτει από αυτά που συναντάτε. Διαφέρει ανά παράσταση;

Κατά βάση, η δομή είναι η ίδια. Αν δεν γίνει κάτι τρομερά απρόοπτο μερικά πράγματα γίνονται πάντα αλλά τα περιεχόμενα της κάθε φοράς είναι τελείως διαφορετικά. Είναι σαν να έχουμε ένα χοντροκομμένο σκίτσο και το γέμισμα το κάνουν άθελά τους αυτοί που θα συναντήσουμε, όλα αυτά που θα δούμε. Εμείς είναι σαν να έχουμε ένα φίλτρο που οτιδήποτε βλέπουμε αποκτά μία άλλη διάσταση και συμβολίζει άλλα πράγματα.

Μια street-performance βγάζει τους θεατές βόλτα στην Αρχελάου! - εικόνα 2

Και με ποιο κριτήριο έχετε επιλέξει τα σημεία που εστιάζετε; Είναι περισσότερο κτίρια και αντικείμενα ή υπάρχουν και άνθρωποι με ενεργό ρόλο στην ιστορία;

Εμείς θέλουμε να τα συναντήσουμε όλα. Χρειαζόμαστε και τα κτίρια και τους τυχαίους περαστικούς και τα δέντρα και τα πουλιά και τις μουσικές. Στην ταινία παίζουν όλα και όλοι. Οπότε η επιλογή των σημείων έγινε με βάση που υπάρχει το πιο πολύ από όλα αυτά. Γενικώς όμως η σύλληψη του Χουάν Γιάλα είναι μία συνθήκη που μπορεί να σταθεί οπουδήποτε, σε οποιαδήποτε γειτονιά. Δεν θέλει κάτι ειδικό παρά μόνο απλό αστικό τοπίο, που κάθε φορά φιλτράρεται από τα μάτια των ηθοποιών.

Και οι «συνοδοιπόροι» σας πώς αντιδρούν σε όλα αυτά; Υπάρχει αλληλεπίδραση;

Ναι, η αλληλεπίδραση είναι πολύ ισχυρή χωρίς όμως να είναι εκβιαστικά συμμετοχική. Ο καθένας δηλαδή μπαίνει όσο θέλει στην παράσταση. Εμείς δίνουμε μία αρχική συνθήκη και όλα έρχονται και κουμπώνουν σε αυτό. Δημιουργείται φυσικά μία σχέση και αυτό είναι το ζητούμενο. Και από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα είναι απρόοπτα, τυχαία.

Μια street-performance βγάζει τους θεατές βόλτα στην Αρχελάου! - εικόνα 3

Κάτι τέτοιο απρόοπτο σας συνέβη την πρώτη φορά που ανεβάσατε την παράσταση; Από τους υπόλοιπους ανθρώπους που συναντούσατε, ίσως, κατά την διάρκεια της βόλτας;

Είχαν γίνει διάφορα ενδιαφέροντα και παράξενα πράγματα. Το ζήτημα είναι ότι ενώ σαν άνθρωποι έχουμε συνηθίσει κάποια παράλογα πράγματα να τα θεωρούμε φυσιολογικά, κάποια άλλα που από την φύση τους δεν είναι ούτε επιθετικά ούτε προσβλητικά αμέσως μας φοβίζουν, επειδή είναι ασυνήθιστα. Θυμάμαι ένα περιστατικό που κάναμε μία πρόβα, στην οποία προκαλούσαμε αρκετό θόρυβο σε πολυσύχναστο δρόμο και ενώ ήταν γεμάτη η ατμόσφαιρα με έντονο θόρυβο πόλης, εμείς προσθέσαμε έναν επιπλέον -όχι ιδιαίτερα δυνατό- ήχο και υπήρξε κατευθείαν ανησυχία. Αμέσως το βάφτισαν παράξενο και ίσως επιθετικό. Βέβαια έχουν γίνει και πολύ γλυκά πράγματα. Κάποιοι άνθρωποι το καλωσορίζουν αυτό, θέλουν να συνδιαλέγουν μαζί σου, κατά την διάρκεια ης βόλτας.

Μάλιστα, έχει ένα ενδιαφέρον όλο αυτό. Τέλος, γιατί ο τίτλος «ενώ κοιμόμαστε»; Έχει να πει κάτι;

Αρχικά, αυτή η φράση είναι παρμένη από το κείμενο. Αλλά σίγουρα είναι κάτι διαφορετικό για τον καθένα. Αυτή η απάντηση που ταιριάζει περισσότερο σε μένα είναι ότι δεν είναι κυριολεκτικό. Ενώ δηλαδή έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τα πράγματα με έναν συγκεκριμένο τρόπο και ενώ δεν τα παρατηρούμε, καταλήγουμε να συναινούμε συνεχώς σε μία πραγματικότητα χωρίς να την βλέπουμε αποστασιοποιημένα. Ενώ «κοιμόμαστε» δηλαδή κάτι άλλο συμβαίνει εκεί έξω και το χάνουμε, δεν του δίνουμε σημασία. «Ενώ κοιμόμαστε» σημαίνει ενώ έχουμε συνηθίσει.


SKROW THEATER, Αρχελάου 5, Παγκράτι, 210 7235 842
Διάρκεια 65΄.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

80 χρόνια γιορτάζει το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν: Αυτό είναι το ρεπερτόριο της σεζόν 2022-23

Η Μαριάννα Κάλμπαρη ανακοίνωσε με πνεύμα ανανέωσης και βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον το πρόγραμμα παραστάσεων κι όχι μόνο που μας επιφυλάσσει την ιδιαίτερη φετινή χρονιά το Θέατρο Τέχνης.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΑ ΠΑΣΙΑΛΟΥΔΗ
05/10/2022

Tο ελληνικό θεάτρο στην εποχή του #MeToo

Παρακολουθήσαμε την ανοιχτή συζήτηση που διοργανώθηκε με πρωτοβουλία του Εθνικού Θεάτρου.

Τι θα δούμε φέτος στο Θέατρο Πρόβα;

Καμπανέλλης, ένα μονόπρακτό του Κώστα Μουρσελά και θέατρο για παιδιά στο φετινό ρεπερτόριο του θεάτρου της Μαίρης Ραζή.

"Τα όρια": Η Εβίτα Παπασπύρου σε ένα ερμηνευτικό στοίχημα

Στο θέατρο Μοντέρνοι Καιροί παρουσιάζεται ο μονόλογος-πρόκληση των Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ, σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη, για τα κακώς κείμενα του εκπαιδευτικού συστήματος.

Πρεμιέρα για την "Βαθιά γαλάζια θάλασσα" του Τέρενς Ράτιγκαν στο Αγγέλων Βήμα

Ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τη μοναξιά, τη συναισθηματική στέρηση και το καταπιεσμένο πάθος των συμβάσεων και των κοινωνικών πιέσεων έρχονται στο φως υπό τη σκηνοθετική ματιά του Αλέξιου Κοτσώρη.

3 λόγοι για να δείτε τον "Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού"

Ο "Τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού" είναι μία από τις sold out παραστάσεις της περσινής θεατρικής χρονιάς και επιστρέφει στο Γκλόρια. Αυτοί είναι οι λόγοι για να τους οποίους αξίζει να την δείτε.

Μουσικοθεατρικό αφιέρωμα για τη Σοφία Βέμπο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Η Ελληνική Συμφωνιέτα παρουσιάζει την παράσταση "Σοφία" σε σκηνοθεσία Σοφίας Καψούρου.