Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου»

Η ίδια δηλώνει πως δεν φημίζεται για το ρομαντισμό της αλλά ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τη «Λούλου», την ηρωίδα του Φρανκ Βέντεκιτ αποδεικνύει επαγγελματισμό αλλά και μια ιδιαίτερη τρυφερότητα. Διαβάστε τι μας είπε η σκηνοθέτις Λίλλυ Μλεμέ για την παράσταση του Αγγέλων Βήμα.

Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου»

Η ίδια δηλώνει πως δεν φημίζεται για το ρομαντισμό της αλλά ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τη «Λούλου», την ηρωίδα του Φρανκ Βέντεκιτ αποδεικνύει επαγγελματισμό αλλά και μια ιδιαίτερη τρυφερότητα. Διαβάστε τι μας είπε η σκηνοθέτις Λίλλυ Μλεμέ για την παράσταση του Αγγέλων Βήμα.

Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου» - εικόνα 1
Λίλλυ Μελεμέ

Η Λούλου είναι ένας άγγελος εξολοθρευτής αλλά και ένα θύμα μιας κοινωνίας. Καταφέρνει να σκληρύνει να γίνει θύτης αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο χωρίς να χάνει την παιδικότητα της. Το βλέμμα της είναι καθαρό ακόμα κι όλα πάνω της βρομίζουν στην πορεία. Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπεις τη διαδρομή της στη ζωή. Ξεκινά με μια παιδική, σχεδόν, διάθεση παιχνιδιού, η οποία σιγά σιγά μέσα από μια χιονοστιβάδα γεγονότων φέρνει την καταστροφή στην ίδια και τους άλλους. Και, παρόλο που βρίσκεται μέσα σε μια σκοτεινή τρώγλη, από μέσα βγαίνει ένα φως. Φτάνει στο έσχατο σημείο του εξευτελισμό, να κάνει πεζοδρόμιο όμως παρόλα αυτά μοιάζει με αγία.

Ο Βέντεκιτ χαρακτηρίζει το έργο του « τραγωδία τεράτων». Ενώ όλοι είναι τέρατα εκείνη διατηρεί μια αθωότητα. Το ενδιαφέρον στη ματιά του συγγραφέα είναι η παρουσίαση της περίεργης ιστορίας με ένα μακάβριο χιούμορ, με πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, σχεδόν γκροτέσκα, δανεισμένα από το τσίρκο, από το καμπαρέ του 19ου αιώνα. Αυτός, ήταν ένας κόσμος που τον γοήτευε τρομερά και μέσα σε όλη αυτή τη τραγική ιστορία, ο θεατής αιφνιδιάζεται από το χιούμορ. Ο Μπρεχτ ο οποίος αγαπούσε πάρα πολύ τον περιθωριακό, για την εποχή του, Βέντεκιτ, είχε γράψει πως ‘όσοι είχαν πάει στην κηδεία του παρακολουθούσαν σαν σαστισμένα αρπακτικά’. Κάπως έτσι νομίζω ότι είναι και οι ήρωες του έργου απέναντι στην Λούλου.

Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου» - εικόνα 2
«Λούλου»

Έχει παρουσία στη σημερινή κοινωνία μια γυναίκα σαν τη Λούλου. Υπάρχει η εμπορευματοποίηση της σάρκας και οι άνθρωποι ζουν σήμερα το τρομακτικό κυνήγι της επιτυχίας και του χρήματος, το οποίο τελικά ένα τόσο πρόσκαιρο και ανούσιο. Μέσα από όλη αυτή τη φούσκα της εποχής έχουμε την ανάγκη κι εμείς να επιστρέψουμε σε πρωταρχικές αξίες, σε ουσιώδη πράγματα. Πρέπει να πιστέψουμε στη δύναμη του εαυτού μας, να γνωρίσουμε την αυτάρκεια και να τολμήσουμε, ρισκάροντας τα πάντα. Πρέπει να επενδύσουμε στον ίδιο τον άνθρωπο και στο όνειρο του. Στο έργο αποδεικνύεται μάταιο, το κυνήγι της επιτυχίας του χρήματος και της δόξας.

Η Λούλου απογυμνώνει όλες τις μάσκες. Τίποτα δεν έχει αξία δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στη φυσική δύναμη και η Λούλου είναι... σαν ένα φυσικό φαινόμενο. Σε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο διάβασα πως την εποχή της αλλαγής του αιώνα, οι άνθρωποι άρχισαν να εκμεταλλεύονται τους φυσικούς πλούτους κι εκεί, υπήρχε ένας έξοχος παραλληλισμός σε σχέση με τη Λούλου. Οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν το ένστικτό της, τη φυσική αισθαντικότητα και τον ερωτισμό της.

Ο έρωτας έχει σημαντική θέση στο έργο. Ο Βέντεκιτ έγραψε την τελευταία πράξη του έργου στο Λονδίνο, τον καιρό που δρούσε ο Τζακ Αντεροβγάλτης και με κάποιο τρόπο τον έβαλε στο έργο. Στην τελευταία σκηνή, ο Τζακ συναντιέται με τη Λούλου και της λεει: ‘Εσύ έχεις αγαπήσει πολύ’. Κι εκείνη απαντά καταφατικά με μια αποκαλυπτική ειλικρίνεια και καθαρότητα. Ο έρωτας είναι ένα είδος σχέσης εξουσίας αλλά η ουσία του, ο βαθύτερο πυρήνα του δεν εξαντλείται εκεί. Δεν φημίζομαι για το ρομαντισμό μου αλλά θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει κάτι βαθύτερο στον έρωτα, κι όταν συναντάς πραγματικά το άλλο σου μισό, το καταλαβαίνεις κι αυτό ξεπερνά οποιαδήποτε άλλη αντιπαλότητα, φύλου, οικονομική, κοινωνική...

Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου» - εικόνα 3
«Λούλου»

Η Ευτυχία Γιακουμή είναι η δική μας Λούλου. Την ξέρω αρκετά χρόνια κι έχει ένα περίεργο συνδυασμό. Ενώ είναι πολύ εντυπωσιακή κοπέλα ταυτόχρονα βγάζει μια αθωότητα. Έχει ένα βλέμμα γεμάτο απορία, έχει μια καθαρότητα κι αυτό με συγκίνησε σε εκείνη. Η συμπεριφορά της Λούλου είναι ένα τεράστιο μωσαϊκό που περνάει από όλες τις ποιότητες. Είναι δαιμονική, πονηρή, συμπεριφέρεται σαν έξυπνο και πανούργο αιλουροειδές, το οποίο ορμάει την κατάλληλη στιγμή και εκμεταλλεύεται τις ευκαιρίες γιατί θέλει να επιβιώσει. Είναι πολύ δύσκολο να επιβιώνεις σε ένα τέτοιο κόσμο.

Οι εννιά ηθοποιοί που συμμετέχουν προέρχονται από διαφορετικές γενιές και αυτό ήταν κάτι που με ενδιέφερε εξ αρχής πάρα πολύ. Συμμετέχουν έμπειροι ηθοποιοί , όπως ο Νίκος Αλεξίου, ο Δημήτρης Πετρόπουλος ή ο Αγαπητός Μανδαλιός μέχρι πιο νέα παιδιά. Ο νεότερος της παρέας μόλις πέρυσι αποφοίτησε από τη δραματική σχολή της Νέλλης Καρρά είναι 25 ετών και ονομάζεται Ιάσων Bitter- Κουρούνης. Η παράσταση επενδύει στις ομαδικότητα των ανθρώπων. Το σώμα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο καθώς δεν υπάρχουν σκηνικά για τη ρεαλιστική απεικόνιση αυτής της μπουρζουά κοινωνίας. Με ελάχιστα αντικείμενα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε αυτή την ατμόσφαιρα της αποσύνθεσης και της παρακμής που κρύβεται κάτω από το φανταχτερό περιτύλιγμα του σαλονιού και της υψηλής κοινωνίας.

Η Λίλλυ Μελεμέ μας μιλά για τη δική της «Λούλου» - εικόνα 4
«Λούλου»

Όταν συναντιέσαι με σπουδαία κείμενα σαν κι αυτό, συνειδητοποιείς ότι βασίζονται σε θέματα τα οποία έχουν διαχειριστεί αρκετοί συγγραφείς. Ο έρωτας και ο θάνατος, ας πούμε, είναι θέμα το οποίο κυριαρχεί σε όλη την παγκόσμια δραματουργία. Το ζήτημα είναι πώς το διαπραγματεύεται ο κάθε συγγραφέας και εδώ είναι το κλειδί του Βέντεκιτ, η περίεργη ματιά του που λειτουργεί σαν πάρα μορφωτικός καθρέφτης. Έχει ένα ρεαλιστικό επίπεδο αλλά ταυτόχρονα και περίεργα ποιητικά, σουρεαλιστικά στοιχεία. Αυτή είναι και η γοητεία του.

Αν δεν αναμετρηθούν με δύσκολα πράγματα δεν έχει αξία η δουλειά μας. Με τον τρόπο που ζούμε και με τις δυσκολίες που υπάρχουν, τουλάχιστον έχεις την ικανοποίηση ότι δούλεψες με ένα πολύ σπουδαίο κείμενο.

Με τους ανθρώπους που αποκτώ ένα κώδικα επικοινωνίας προσπαθώ να διατηρώ αυτή τη σχέση ζωντανή. Η συνεργασία μου το Αγγέλων Βήμα ξεκίνησε πέρυσι με το «Έγκλημα στο καφέ νουάρ» και συνεχίζει φέτος με τη «Λούλου» του Φρανκ Βέντεκιτ. Είναι ένας χώρος που με συνέπεια και εντιμότητα προσπαθεί να υπάρξει το θεατρικό στερέωμα και το βασικότερο είναι πως έχει μια ειλικρίνεια και ένα σεβασμό τόσο απέναντι στο κοινό όσο και απέναντι στους συνεργαζόμενους καλλιτέχνες. Αυτό είναι κάτι σπάνιο στις μέρες μας! Φέτος λοιπόν, με αφορμή τα δέκα χρόνια του Αγγέλων Βήμα, η κυρία Δαλαμάγκα, θέλησε να κάνει ένα βήμα πιο τολμηρό σε σχέση με κάποια κλασικά κείμενα και με μεγάλες παραγωγές. Πήρε την τολμηρή απόφαση ν’ ανεβάσει τη «Λούλου» και μου το πρότεινε.

Είναι ένα έργο που πάντα με ενδιέφερε. Με ενδιέφερε αυτή η ιστορία της φθαρμένης αθωότητας, αυτό το περίεργο σκοτεινό παραμύθι που είχε φτιάξει ο Βέντεκιτ. Είναι ένας συγγραφέας, τον οποίο εκτιμώ και θαυμάζω πολύ, με ερεθίζει και με προκαλεί και είπα το ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη, ξέροντας ότι οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε είναι πολλές. Γιατί μιλάμε για ένα κλασικό πολυπρόσωπο έργο με πέντε πράξεις. Διασκευάσαμε το έργο, μπήκαμε σ' αυτό το ριψοκίνδυνο εγχείρημα με πολύ όρεξη και με πίστη και δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό.

Περισσότερες πληροφορίες

Λούλου

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 110 '

Με φόντο την παρακμή και την υποκρισία του 19ου αιώνα, η μοιραία γυναίκα-παιδί, εμπνέει πάθη στους θαυμαστές της.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η "Φράνσις" στο Θέατρο Παραμυθίας

Η παράσταση που δημιουργήθηκε με έμπνευση από τη ζωή της Αμερικανίδας ηθοποιού Φράνσις Φάρμερ, η οποία αποτελεί μια καταγγελία για το σύστημα και τις σχέσεις που χειραγωγούν τον άνθρωπο, έρχεται στο θέατρο Παραμυθίας.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
25/11/2022

"Μάγισσες | Μέρος 3ο: Επιδόρπιο": Μια λυρική παράσταση για την έμφυλη βία

Η παράσταση του Θανάση Δόβρη ερευνά τη θέση της γυναίκας όπως αυτή εκφράζεται διαχρονικά μέσα από κείμενα ιστορικά ή μέσα από την ελληνική παράδοση.

Μπορούν να εκφραστούν χορευτικά τα πολυπλανητικά όντα και η νοηματική γλώσσα;

Πρεμιέρα για τις χορευτικές ομάδες Synthesis 748 Dance Co και Surface Area Dance. Αυτές είναι οι παραστάσεις που παρουσιάζουν.

Η "Τρελή του Σαγιό" από τη Θεατρική Ομάδα Κωφών "Τρελά Χρώματα"

Η παράσταση πραγματοποιείται με τη ταυτόχρονη συμμετοχή κωφών και ομιλούντων ηθοποιών, με τη χρήση του σωματικού θεάτρου, της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας και της φωνητικής ερμηνείας, αναδεικνύοντας την ομορφιά της γαλλικής κουλτούρας.

Η "Καφρόκρεμα" του Δημήτρη Δημόπουλου για μια τελευταία παράσταση

Ο γνωστός κωμικός στα Κινηματοθέατρα "Λάμπρος Κωνσταντάρας-Ρένα Βλαχοπούλου" για τη βιντεοσκόπηση του τελευταίου του σόλο, πριν περάσει σε νέο υλικό.

Η τραγικωμωδία "Κάθε πέρσι και του χρόνου" παίρνει σάρκα και οστά στο Θέατρο Αλάμπρα

Μια παράσταση σχόλιο στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας – πλημμυρισμένη από έξυπνο χιούμορ, φαρσικά στοιχεία και άφθονη μουσική.

"Μεταμορφώσεις": Μια σκοτεινή performance τσίρκου και μουσικής στο Red Jasper

Για λίγες παραστάσεις ανεβαίνει το έργο που στέκεται με ευφάνταστο σκηνικό τρόπο απέναντι στη μισθωτή σκλαβιά, σε σκηνοθεσία TsiRat και Ines Perot.