Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize

Στους ρυθμούς της hip hop και της electronica χορεύει η παράσταση «iD» που φέρνει στην Αθήνα το ήδη γνωστό στο ελληνικό κοινό Cirque Eloize.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize

Στους ρυθμούς της hip hop και της electronica χορεύει η παράσταση «iD» που φέρνει στην Αθήνα το ήδη γνωστό στο ελληνικό κοινό Cirque Eloize. Το crossover καναδέζικο καλλιτεχνικό σχήμα χρωματίζει το αστικό τοπίο με ρυθμό και κίνηση και αποδεικνύει πως η ζωή, όπως και ο χορός, είναι πιο όμορφη όταν αυτοσχεδιάζεις.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize - εικόνα 1

Απεριόριστη ελευθερία κινήσεων. Κrumping, crip walk, snap dance, Harlem shake, clown walk, gangsta… Αν είστε φαν της χιπ χοπ κουλτούρας, θα γνωρίζετε ήδη όλα αυτά τα υποείδη χορού. Είναι η κίνηση που γεννήθηκε στους δρόμους των υποβαθμισμένων συνοικιών και των γκέτο των αμερικάνικων πόλεων τη δεκαετία του ’70, κυρίως από τους εφήβους που αναζητούσαν την εκτόνωση και το ξέσπασμα. Γι’ αυτό και το breakdance ή b-boying, όπως λεγόταν στην αρχή, είναι ένας απολύτως freestyle χορός που ακολουθεί το ρυθμό της μουσικής.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize - εικόνα 2

Μπορεί να αποτελέσει επίδειξη δύναμης και δεξιοτεχνίας (σίγουρα έχετε δει τύπους να στροβιλίζονται με το κεφάλι στην άσφαλτο και τα πόδια στον αέρα), αλλά κυρίως είναι μια ομαδική διαδικασία όπου ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Για τους λάτρεις του είδους, το χιπ χοπ δεν είναι απλώς ένα είδος μουσικής και χορού, αλλά ένα πολιτιστικό κίνημα που προτείνει μια στάση ζωής. Κι αυτή η φιλοσοφία είναι που έδωσε έμπνευση στην ομάδα του Cirque Eloize να στήσει την παράσταση «iD» που θα δούμε στο Μέγαρο Μουσικής, από 15 έως 20 Δεκεμβρίου.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize - εικόνα 3

Στη γειτονιά μιας πόλης, σε ένα φουτουριστικό σκηνικό περιβάλλον που παίρνει χρώμα και σχήμα από προβολές, εξελίσσεται η παράσταση «iD». Εκεί «συναντιούνται οι άνθρωποι της πόλης για να βρουν την ταυτότητά τους και να απαρνηθούν την ανωνυμία τους, σε ένα περιβάλλον όπου η ατομικότητά τους εκφράζεται και μέσα από τη διεγερτική μουσική που έγραψαν οι συνθέτες Ζαν-Φι Κονκάλβ και Αλέξ Μακ Μαόν», σημειώνουν οι συντελεστές της παράστασης.

Οι περφόρμερ, όταν δεν χορεύουν, ακροβατούν, κι αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στο γεμάτο κίνηση θέαμα για όλες τις ηλικίες, που ναι μεν έχει μια πολύ σύγχρονη αναφορά, όμως δεν υστερεί σε ποιητικότητα και ατμόσφαιρα. Όπως όλα τα θέματα της ομάδας που έχουμε δει μέχρι σήμερα, η παράσταση εστιάζει στην ομορφιά και στη δύναμη του ανθρώπινου σώματος: οι ακροβάτες κάνουν πετάλι σε ένα σχεδόν αιωρούμενο ποδήλατο, ένας περφόρμερ ισορροπεί στην κορυφή ενός πύργου από καρέκλες, μια ακροβάτισσα-λάστιχο χορεύει πάνω σε μια κορδέλα που κρέμεται από ψηλά.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize - εικόνα 4

Το «iD», που διακρίθηκε στο 26o Grand Prix du Conseil des Arts de Montreal, ποντάρει στη φρεσκάδα και στη νεανικότητα. Η αδρεναλίνη φτάνει σε υψηλά επίπεδα, καθώς παρακολουθείς ακροβατικά επιτεύγματα που καταρρίπτουν τους φυσικούς νόμους και, όπως είναι αναμενόμενο, κόβουν την ανάσα. Η σκηνή σείεται από την ανεξάντλητη ενέργεια των ακροβατών και των breakdancers μπροστά από τις βιντεοπροβολές στις τεράστιες οθόνες. Η δράση είναι ασταμάτητη μέχρι τη στιγμή του φινάλε μπροστά από το τεράστιο trampwall.

Χιπχοπάρουμε με το Cirque Eloize - εικόνα 5

Το Cirque Eloize είναι γνωστό στο ελληνικό κοινό από παλιότερες παραστάσεις του, το παιχνιδιάρικο «Excentricus» (2002), το ατμοσφαιρικό «Nomade» (2003) και το νοσταλγικό «Rain» (2008). Ο ιδρυτής του Ζανό Πενσό εμπνεύστηκε το όνομα της ομάδας από τη λέξη που χρησιμοποιείται στα καναδέζικα Νησιά Μαντλέν για να περιγράψει τις καλοκαιρινές καταιγίδες που συνοδεύονται από αστραπές αλλά όχι από βροντές, για να συμβολίσει την ενέργεια και την έξαψη, που τροφοδοτούν συνεχώς το πνεύµα αυτού του ιδιόμορφου γκρουπ.

Από την ίδρυσή του, το 1993, έχει κερδίσει πολλά βραβεία και διακρίσεις, όπως το Gemini Award, Drama Desk Award το 2014 ως η καλύτερη σκηνική εμπειρία, το Prix Samuel de Champlain, 12 συνολικά βραβεία στο Festival Mondial du Cirque de Demain στο Παρίσι κ.ά. Το 2004 δημιούργησε ένα στούντιο στο ιστορικό κτίριο του σταθμού Dalhousie, στην καρδιά της πα­λιάς πόλης του Μόντρεαλ, το οποίο λειτουργεί ως χώρος καλλιτεχνικών συναντήσεων, έκφρασης και διαλόγου για καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο.

Περισσότερες πληροφορίες

iD

  • Πολυθέαμα

Οι τεχνικές του τσίρκου συναντούν το hip-hop και το breakdance σε ένα hi-tech θέαμα για όλη την οικογένεια γεμάτο ενέργεια

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Η "Φράνσις" στο Θέατρο Παραμυθίας

Η παράσταση που δημιουργήθηκε με έμπνευση από τη ζωή της Αμερικανίδας ηθοποιού Φράνσις Φάρμερ, η οποία αποτελεί μια καταγγελία για το σύστημα και τις σχέσεις που χειραγωγούν τον άνθρωπο, έρχεται στο θέατρο Παραμυθίας.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
25/11/2022

"Μάγισσες | Μέρος 3ο: Επιδόρπιο": Μια λυρική παράσταση για την έμφυλη βία

Η παράσταση του Θανάση Δόβρη ερευνά τη θέση της γυναίκας όπως αυτή εκφράζεται διαχρονικά μέσα από κείμενα ιστορικά ή μέσα από την ελληνική παράδοση.

Μπορούν να εκφραστούν χορευτικά τα πολυπλανητικά όντα και η νοηματική γλώσσα;

Πρεμιέρα για τις χορευτικές ομάδες Synthesis 748 Dance Co και Surface Area Dance. Αυτές είναι οι παραστάσεις που παρουσιάζουν.

Η "Τρελή του Σαγιό" από τη Θεατρική Ομάδα Κωφών "Τρελά Χρώματα"

Η παράσταση πραγματοποιείται με τη ταυτόχρονη συμμετοχή κωφών και ομιλούντων ηθοποιών, με τη χρήση του σωματικού θεάτρου, της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας και της φωνητικής ερμηνείας, αναδεικνύοντας την ομορφιά της γαλλικής κουλτούρας.

Η "Καφρόκρεμα" του Δημήτρη Δημόπουλου για μια τελευταία παράσταση

Ο γνωστός κωμικός στα Κινηματοθέατρα "Λάμπρος Κωνσταντάρας-Ρένα Βλαχοπούλου" για τη βιντεοσκόπηση του τελευταίου του σόλο, πριν περάσει σε νέο υλικό.

Η τραγικωμωδία "Κάθε πέρσι και του χρόνου" παίρνει σάρκα και οστά στο Θέατρο Αλάμπρα

Μια παράσταση σχόλιο στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας – πλημμυρισμένη από έξυπνο χιούμορ, φαρσικά στοιχεία και άφθονη μουσική.

"Μεταμορφώσεις": Μια σκοτεινή performance τσίρκου και μουσικής στο Red Jasper

Για λίγες παραστάσεις ανεβαίνει το έργο που στέκεται με ευφάνταστο σκηνικό τρόπο απέναντι στη μισθωτή σκλαβιά, σε σκηνοθεσία TsiRat και Ines Perot.