"Love Me Tender": Μια ομαδική έκθεση γύρω από το ομότιτλο τραγούδι του Elvis Presley

Η Γκαλερί ΑΛΜΑ φιλοξενεί τα έργα 26 καλλιτεχνών που εμπνέονται από το εμβληματικό τραγούδι του Elvis και δημιουργούν αφηγήσεις σχετικές με την επιθυμία, την ταυτότητα και την αποδοχή.

Love me tender Emmanouil Bitsakis, 2022, Santa Teresa d' Avila, acrylics on canvas, 18X24 cm

Η Γκαλερί ΑΛΜΑ παρουσιάζει την έκθεση "Love me Tender", σε συνεργασία με την Λόλα Νικολάου Γκάλερι Θεσσαλονίκης και τον Στέφανο Τσιτσόπουλο.

1977, σαράντα πέντε καλοκαίρια πριν: Elvis has left the building, παγκόσμιος θρήνος, ο βασιλιάς του ροκενρόλ είναι νεκρός. Η είδηση, αστραπιαία, κάνει τον γύρο ενός κόσμου χωρίς ίντερνετ, ενός κόσμου που επικοινωνούσε μόνο με τα ραδιόφωνα, που για μέρες έπαιζαν τη μουσική του, τις τηλεοράσεις, που μετέδιδαν αποσπάσματα από τις ταινίες του, και τις εφημερίδες που αποτιμούσαν την απώλειά του. Κατά γενική παραδοχή κριτικών και ακροατών, η μουσική που έπαιξε ο Πρίσλεϊ, ένα αγροτόπαιδο που από το Μέμφις κατάκτησε όλη τη γη, ένωσε από την αρχή, σαν γέφυρα, τα μαύρα γκόσπελ και τα μπλουζ με τη λευκή κάντρι. Οι εξίσου μαύρες στην καταγωγή μουσικές τζαζ και σουίνγκ συγκεράστηκαν με το κάτασπρο ροκαμπίλι, τα αναλόγια συζεύχθηκαν σε έναν ήχο διαφυλετικό, ενωτικό, ουμανιστικό και ανήσυχο.

Ο ήχος και η περσόνα του Έλβις ξέφυγαν από τις παγίδες των ταυτοτήτων και η φωνή του έγινε διαφυλετικό, διαθρησκευτικό και ερωτικά οικουμενικό σύμβολο. Πέρα από τη νεανική επανάσταση στα ήθη, την απελευθέρωση της σεξουαλικότητας και μια ρεμπέλιον συμπεριφορά, που κωδικοποιημένη σε αυθάδη γλώσσα, εξαντρίκ ντύσιμο, κούρεμα και συνολική εμφάνιση προκάλεσαν σεισμό, η μουσική του Έλβις κατά κάποιο τρόπο ένωσε τη διχασμένη Αμερική, λειτουργώντας και ως προάγγελος των αγώνων για τα πολιτικά δικαιώματα και τον φεμινισμό, την πάλη και τις ριζοσπαστικές διεκδικήσεις, που χρόνια αργότερα, τη δεκαετία του ’60, άλλαξαν το βαθιά συντηρητικό και σκοτεινό πρόσωπο της χώρας και του κόσμου. 

Dimitra Lazaridou, Athens 2016, Perceptual Fallacy, print on paper, 53,8 x 68,5 cm
Dimitra Lazaridou, Athens 2016, Perceptual Fallacy, print on paper, 53,8 x 68,5 cm

Σαράντα πέντε καλοκαίρια μετά από εκείνο το καλοκαίρι του 1977, ο Έλβις επιστρέφει. Φυσικά και όχι σαν ένα συνωμοσιολογικό σενάριο από τα πολλά που τον θέλουν να μην πέθανε και να ζει κάπου στον Σείριο ή τη Χαβάη, αλλά μέσω μιας έκθεσης φόρο τιμής στην ιδέα και τον ριζοσπαστισμό του: Love me tender/ Love me gender:  26 καλλιτέχνες στοχάζονται και πράττουν πάνω στη ριζοσπαστική περσόνα του Έλβις και ειδικά πάνω στο μήνυμα του Love me Tender, τραγουδιού που αξίζει να μάθετε την ιστορία του.

Andreas Vousousras, Athens 2021-2, Dreaming of you, Mixed media, 30x26x5 cm Love me tender
Andreas Vousousras, Athens 2021-2, Dreaming of you, Mixed media, 30x26x5 cm

Το Love me Tender γράφτηκε το 1861, καταμεσής του διχαστικού αμερικανικού εμφυλίου. Όμως, τραγουδιόταν και από τα δύο σκληρά αντιμαχόμενα στρατόπεδα, και των Βορείων και των Νοτίων. Η αυθεντική σύνθεση λεγόταν Aura Lea και η μελωδία της κατάφερε να υπερβεί το χάσμα ανάμεσα στους οπαδούς της δουλείας και τους πολέμιούς της, να τραγουδιέται γύρω από τις φωτιές που άναβαν οι ένθεν κακείθεν εμπόλεμες ταυτότητες, Βορείων και Νοτίων. Ο Έλβις, το 1956, όταν διασκεύασε το Aura Lea, το έκανε για άλλη μια φορά εντελώς συνειδητά και εσκεμμένα: γράφοντας νέους στίχους, ολόδικούς του, επιθυμούσε για άλλη μια φορά στην καριέρα του να καταργήσει τα σύνορα. Η τρυφεράδα είναι το μήνυμα και η αγάπη είναι και το σημαίνον και το σημαινόμενο. Ειδικά εδώ, στο Love me Tender, η οικειοποίηση που κάνει ο Έλβις επανεκτελώντας το Aura Lea, η γλυκύτητα της ερμηνείας και οι νέοι στίχοι μετατρέπουν ένα πρώην εμφυλιοπολεμικό θέμα σε ένα τραγούδι που μιλά για την επιθυμία της αγάπης και της τρυφεράδας.

Ο επιμελητής της έκθεσης, Στέφανος Τσιτσόπουλος, γράφει στον κατάλογο της έκθεσης: "Αρκεί να αντικαταστήσεις το t με το g, και το Love me tender γίνεται Love me gender. Μισό αιώνα μετά την αρχική εκτέλεσή του, το τραγούδι επικαιροποιείται. Love me Tender: επιθυμία, τρυφερότητα, αποδοχή, σεβασμός και ίσα δικαιώματα. Ο αγώνας όλων των φύλων, γκέι, λεσβίες, μπαϊσέξουαλ, τρανς, νον μπάιναρι, κουίρ, πανσέξουαλ, ασέξουαλ, ίντερσεξ και σις τζέντερ, απαιτεί και διεκδικεί να σπάσουν τα ταμπού που επέβαλε κυριαρχικά αιώνες ένα διεστραμμένα βάρβαρο ετεροκανονικό κατεστημένο. Αυτή είναι η ιδέα της έκθεσης Love me Tender: ορατότητα, σεβασμός, αγάπη και δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού χωρίς χλεύη ή εξαναγκασμό της επιθυμίας να πορεύεται σε σκοτεινές, υπόγειες και καταπιεσμένες διαδρομές. Αυτή την ιδέα, με πυξίδα το συγκεκριμένο τραγούδι, κλήθηκαν να ερμηνεύσουν και να δημιουργήσουν οι καλλιτέχνες". Περισσότερες εικόνες, περισσότερη αγάπη, περισσότερη τρυφεράδα και περισσότερη ελευθερία στην γκαλερί Alma, που στην τελευταία της έκθεση για την εικαστική σεζόν παρουσιάζει ένα μοναδικό τραγούδι σε υπέροχες αποτυπώσεις, μεταφράσεις και "διασκευές".

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Διαμαντής Αϊδίνης, Ανδρέας Βούσουρας, Μελίνα Γεωργούδα, Θάλεια Γκατζούλη, Κωστής Δαμουλάκης, Θανάσης Δάπης, Σταμάτης Θεοχάρης, Γιάννης Καλύβης, Χρήστος Κάλφας, Capten, Νίκος Κασκούρας, Μιχάλης Κιούσης, Πέγκυ Κλιάφα, Δημήτρης Κόκορης, Μαρίνα Κροντηρά, Νίκος Κρυωνίδης, Δήμητρα Λαζαρίδου, Σταμάτης Λάσκος, Κυριακή Μαυρογεώργη, Κατερίνα Μερτζάνη, Φώτιος Μπάλας, Μανώλης Μπιτσάκης, Κωνσταντίνος Πάτσιος, Ράνια Ράγκου, Νίκος Σταματιάδης, Βάνα Φερτάκη

Εγκαίνια: 23/6 (7-10 μ.μ.)

Info: Γκαλερί ΑΛΜΑ | 23/6-23/7 | Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πεμ., Παρ.: 11 π.μ. - 8 μ.μ., Τετ., Σαβ.: 11 π.μ. - 3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη

©φωτογραφίας εξωφύλλου: Emmanouil Bitsakis, 2022, Santa Teresa d' Avila, acrylics on canvas, 18X24 cm

Περισσότερες πληροφορίες

Alma Contemporary Art Gallery

Υψηλάντου 24, Κολωνάκι
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Τέχνες

Στην έκθεση "Saxa Loquuntur", τα τοπία του Στάθη-Αλέξανδρου Ζούλια μαρτυρούν έναν κόσμο υπό κατάρρευση

Ο καλλιτέχνης εδώ και αρκετά χρόνια φωτογραφίζει πετρώματα τόσο στην Αττική όσο και σε νησιά και τα μεταφέρει στο ζωγραφικό καμβά μέσω της μεθόδου "γλυπτική εικόνα".

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
06/02/2023

Η Πινακοθήκη Βογιατζόγλου γιορτάζει 10 χρόνια λειτουργίας με μια μεγάλη έκθεση

Η επιμελητική ματιά του Γιώργου Βογιατζόγλου επικεντρώθηκε σε δέκα Έλληνες και Ελληνίδες εικαστικούς που διατρέχουν με το έργο τους τον 20ο αιώνα έως και τις μέρες μας.

"Κτίσματα": Η αναπαράσταση του ψυχικού τραύματος στη ζωγραφική του Γιώργου Λουλούδη

Ο καλλιτέχνης φαίνεται να χρησιμοποιεί το κτίριο περισσότερο συμβολικά, επιδιώκοντας μέσω αυτού να εκφράσει ψυχικές διαθέσεις.

"Εσωστρέφεια σε μικρό format": Ο Πέτρος Ζουμπουλάκης δημιουργεί με θέμα το αλκοόλ

Ο καλλιτέχνης καταγράφει μοναχικές φιγούρες σε μπαρ που στοχάζονται σαν τον Van Gogh στο περιώνυμο καφενείο του, σχετικά με την αυτοκτονία ή την τρέλα.

Εγκαίνια: Οι εκθέσεις της εβδομάδας (6-12/2)

Η νέα προκλητική έκθεση του Στηβ Γιανάκου, αφιέρωμα στον Γιάννη Γαΐτη, έργα Τεχνητής Νοημοσύνης και όλα τα εικαστικά πρότζεκτ που αξίζει να δείτε αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα.

"Body Panels Mirrors Lights": Οι πολυδιάστατες εικαστικές συνδέσεις της Ραλλούς Παναγιώτου

Τα αντικείμενα στην έκθεση εμφανίζονται την ίδια στιγμή κοντινά στην αφή και σαν μακρινές σιλουέτες, δημιουργώντας ξαφνικές εναλλαγές σε μετρικές αξίες, συγκεκριμένα μεγέθη και εσωτερική κλίμακα.

Οι προκλητικές ποπ αρτ αφηγήσεις του Στηβ Γιανάκου στη Citronne

Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει μια νέα ενότητα έργων, σε συνδυασμό με έξι παλαιότερα.