Κριτική

Parlo 13/20

Από -

Είναι προνόμιο να έχεις στη γειτονιά σου ένα ωραίο ιταλικό εστιατόριο σαν το «Parlo», σκεφτόμουν βλέποντας τον κόσμο γύρω μου Κυριακή μεσημέρι που πήγα για φαγητό: μια μεγάλη παρέα νέων ζευγαριών με τα παιδιά τους δέσποζαν με την ενέργειά τους έχοντας μπροστά τους πίτσες και μακαρονάδες και το γλεντούσαν κυριολεκτικά. Καθόμασταν μέσα στην κλιματιζόμενη αίθουσα διότι είχε ζέστη και ήλιο στην φαρδιά πρασιά μπροστά απ’ το μαγαζί. Έχω περάσει όμως και βράδυ, και σ’ αυτήν τη «βεράντα» με την πυκνή πρασινάδα των θάμνων η αίσθηση της γειτονιάς έχει μια χαλαρωτική αύρα που την κάνει μαζί με την πετυχημένη κουζίνα πόλο έλξης για Ψυχικό, Χαλάνδρι, Αμπελοκήπους και πέριξ.

Το αδελφό εστιατόριο της γειτονικής «Πιπεριάς» υιοθετεί μια ξεκούραστη λογική εκσυγχρονισμένου ιταλισμού στο ντεκόρ. Οι γραμμές του είναι λιτές και το industrial γκρίζο χρώμα του βιομηχανικού δαπέδου στο πάτωμα ανεβαίνει και σε κάποιους τοίχους, ενώ άλλοι, όπως και το ταβάνι, είναι ντυμένοι με ξανθό ξύλο. Ψηλά, σε μια σειρά από μαυροπίνακες, ένα λεξικό των εμβληματικών αλλαντικών της Ιταλίας και οι γραμμένες με κιμωλία περιγραφές τους υποβάλλουν τη γοητεία της ιταλικής γαστρονομίας και μαζί με τις ωραίες μυρωδιές που έρχονται από την κουζίνα κάνουν τη σάλα ορεκτικό πόστο καλοπέρασης.

Το μενού του «Parlo» εστιάζει σε πίτσα, ζυμαρικά και ριζότι που αποτελούν παγκοσμίως το πιο δημοφιλές ρεπερτόριο της ιταλικής κουζίνας ειδικά σε smart casual εστιατόρια. Η πίτσα εδώ, χωρίς να το λέει, μοιάζει με ρωμαϊκή pinsa που είναι πολύ λεπτή και τραγανή, και εν αντιθέσει με την pizza, δεν έχει ψίχα. Το πρώτο ατού της πίτσας του «Parlo», λοιπόν, είναι η ωραιότατη τραγανότητά της. Το δεύτερο είναι η πολύ εκφραστική σάλτσα ντομάτας, βασικό αξεσουάρ για πολλές πίτσες που με τη φρουτώδη γεύση της γράφει ωραία σαν φόντο. Έτσι, η κλασική Margherita είναι γοητευτική από την πρώτη δαγκωνιά αναδεικνύοντας έναν από τους πιο δημοφιλείς γευστικούς συνδυασμούς όπως η ντομάτα με μοτσαρέλα και βασιλικό. Μέσα από τις δώδεκα προτάσεις του καταλόγου καλύπτεται μια μεγάλη γευστική γκάμα.

Σχεδόν καμία δεν είναι αναμενόμενη, αφού και στους πιο «γνωστούς» θεωρητικά συνδυασμούς υπάρχουν πάντα τα ξεχωριστά στοιχεία. Όπως ας πούμε στην Peperonela, εκεί που κάποιοι θα έβγαζαν την υποχρέωσή τους με ντομάτα, τυρί και πιπεριά, εδώ το τυρί είναι σπέσιαλ taleggio με γεύση βαθιά, το θυμάρι δίνει έξτρα άρωμα, ενώ το πικάντικο σαλάμι spianata μαζί με το peperoncino δίνουν μια κάψα μετρημένη που σπρώχνει μπροστά όλες τις γεύσεις και τα αρώματα των υλικών με αποτέλεσμα μια πίτσα που μιλάει στον ουρανίσκο. Η Smashing pumpkin είναι αρκούντως alternative και σοφιστικέ σαν το διάσημο ροκ συγκρότημα με το οποίο… λογοπαίζει, καθώς συνδυάζει πολύ γοητευτικά τη γλύκα της κίτρινης κολοκύθας με την πιπεράτη απαλότητα της γκοργκοντζόλα και την πικάντικη γεύση του τσορίθο. Το κεφάλαιο πίτσα, λοιπόν, αποτελεί το πιο δυνατό κομμάτι της κουζίνας.

Από τα τρία ριζότι διαλέξαμε τη δημοφιλέστατη στα ζυμαρικά συνταγή cacio e pepe, αλλά δεν κάναμε διάνα. Μια τόσο απλή συνταγή δεν είναι καθόλου εύκολο να πετύχει. Σε μια άψογα al dente μακαρονάδα ο συνδυασμός πεκορίνο-πιπέρι μπορεί να σε καθηλώσει, σε ένα όχι τόσο στακάτο ριζότο η δύναμη της γεύσης πάει περίπατο. Η καρμπονάρα με πένες δεν μπορώ να πω ότι δεν είναι καλή: και οι πένες της ήταν βρασμένες σωστά και το guanciale (αλλαντικό από χοιρινά μάγουλα) δίνει πόντους. Το στοίχημα του καλύτερου χάθηκε, όμως, επειδή το πιάτο ήταν πολύ αλμυρό.

Αντιθέτως το γκολ μπήκε, και ήταν πολύ πρωτότυπο, με τα νιόκι: πολύ καλά τα ίδια και ταιριαστά με πεκορίνο και παντσέτα είναι ένα πιάτο πλούσιο που έχει το προσόν να συμπεριλαμβάνει στην παρέα των υλικών του και ένα πολύ σπέσιαλ πιπέρι κακάο που αφήνει στη γλώσσα το απρόσμενο άρωμά του δίνοντας προσωπικότητα σ’ αυτήν τη σπεσιαλιτέ. Είχα δει να κυκλοφορούν στα γύρω τραπέζια ωραία τσιπς πατάτας με λάδι τρούφας και παρμεζάνα, αλλά δεν ταίριαζαν δίπλα σ’ αυτά που παραγγείλαμε και τα άφησα για άλλη φορά. Ο επίλογος γράφτηκε ωραία με μια πολύ εξευγενισμένη εκδοχή μπανόφι με μπανάνα και καραμέλα κι ένα πολύ κλασικό πλούσιο τιραμισού.

Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 16/6.

PARLO Αδριανείου 25Α & Βεάκη, Ν. Ψυχικό, 2130365719. Ωράριο λειτουργίας: Κυρ. μόνο μεσημ. Κλειστά Δευτ. Τιμή: € 20-25 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ). Πρόσβαση ΑμεΑ: Όχι. Παρκινγκ: Στους γύρω δρόμους.

Επεξήγηση βαθμολογίας
Κακό: κάτω από 11,5/20
Μέτριο: 12/20-12,5/20
Καλό: 13/20-13,5/20-14/20-14,5/20
Πολύ καλό: 15/20-15,5/20-16/20
Εξαιρετικό: 16,5/20-17/20-17,5/20
Άριστο: 18/20-18,5/20-19/20-19,5/20-20/20
Βέλος προς τα πάνω (π.χ. 13/20 ): το εστιατόριο είναι καλύτερο από το βαθμό του, χωρίς να αγγίζει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Οι κριτικοί του «α» επισκέπτονται ανώνυµα τα εστιατόρια και όλα τα έξοδα καλύπτονται από το περιοδικό.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό εστιατορίων