Κριτική

Nikkei 14.5/20

Από -

Είναι τόσο ωραίο το καλοκαιρινό «Nikkei» στη Δεξαμενή, που χωρίς να το θέλεις μπαίνεις στη διαδικασία να το συγκρίνεις με τους χειμερινούς χώρους. Φέτος, λοιπόν, ο δύσκολος χώρος στο ισόγειο του ξενοδοχείου «St. George Lycabettus» με τα τέσσερα διαφορετικά επίπεδα υπέστη μικρές, αλλά καίριες αλλαγές από τον Γιώργο Παντελούκα, κι έχει άλλον αέρα. Στο έμπα έχεις την ωραία αύρα ενός σκηνικού ταινιών Τζέιμς Μποντ από τα παλιά, καθώς δίπλα στα βράχια που περικυκλώνουν την ανοιχτή κουζίνα και το πάσο της οι τοίχοι και το ταβάνι έχουν βαφτεί γαλάζιοι και σου δίνουν μια ψευδαίσθηση υποθαλάσσιας σπηλιάς – λίγο πιο φωτεινό να ήταν το χρώμα τους, το εφέ θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό.

Τώρα, λοιπόν, κάθεται πιο όμορφα η exotica της διάφανης μπάρας-ενυδρείο με βράχια και χρυσόψαρα, των κρεμασμένων φωτιστικών καπέλων σε ποικίλα σχήματα και χρώματα, των πολύχρωμων νημάτων σήμα κατατεθέν του «Nikkei», φωτισμένων με πολύχρωμα led, του πράσινου-τιρκουάζ και του τέλεια ταιριασμένου παγονιού, με τα πολύχρωμα φτερά του να διατρέχουν την κουπαστή που οδηγεί στο πατάρι.

In the mood for fun το «Nikkei», λοιπόν, ειδικά αν συνυπολογίσουμε τα μουσικά χάπενινγκ που δίνουν τον δικό τους ρυθμό μέσα στην εβδομάδα. Άλλοτε παίζει ο DJ Alexandros Christopoulos, άλλοτε οι βιρτουόζοι Duo Violins, οι Odin’s House Band με DJ set και ζωντανό σαξόφωνο και βιολί. Κι ο κόσμος, κοσμικοί και ordinary people από όλο το φάσμα των ηλικιών και με διάθεση «be seen», συμμετέχει κι ανταποκρίνεται. Σημειώστε ότι στην «παραλία» του παταριού βρίσκονται τα δύο καλύτερα τραπέζια του μαγαζιού με φουλ θέα παντού.

Το σημαντικότερο νέο όμως είναι ότι ο σεφ Σπύρος Μαυροειδής ανεβάζει συστηματικά το επίπεδο της κουζίνας, από πέρυσι που την ανέλαβε μετά τη θητεία του ως sous chef, ενισχύοντας δημιουργικά το fun DNA του μαγαζιού. Είχα δοκιμάσει μερικά από τα καινούργια πιάτα στο μενού που μόλις άλλαξε προτού βγουν στον αέρα, αλλά τώρα που έχουν ενταχτεί κανονικά είναι ακόμη καλύτερα. Ξεκινώντας από αυτά, στέκομαι καταρχάς στα πολύ καλοφτιαγμένα αφράτα ψωμάκια ατμού bao, που η ανάλαφρη ψίχα τους είναι γεμισμένη με νοστιμότατο χοιρινό iberico, γλυκοπικάντικο καθώς μαγειρεύεται με λάχανο kimchi και σάλτσα hoisin.

Το unagi roll είναι από αυτά τα fusion κομμάτια που καταφέρνουν να συνδυάσουν πολύ όμορφα Ανατολή και Δύση, με δροσιά, ελαφρά καπνιστή γεύση από teriyaki σος και μεταξωτή υφή από φουαγκρά. Εκρηκτικά πικάντικη και φρουτώδης μαζί είναι η σάλτσα στις γυαλιστερές: φτιαγμένη από λατινοαμερικάνικη πιπεριά aji amarillo, λεμόνι yuzu, τζίντζερ, nikiri mirin και miso, ισορροπεί με μια πολύ fancy γεύση τα ζουμερά όστρακα συνδυασμένα με φινετσάτο καλαμπόκι choclo.

Από τα «πρέπει» εδώ είναι φυσικά τα σεβίτσε. Η «Nikkei» εκδοχή είναι ιδιαίτερα πολυσύνθετη, με πολλές και διαφορετικές υφές, γεύσεις και λεπτομέρειες: τραγανό καλαμαράκι τεμπούρα, μυλοκόπι και γαρίδες στον ατμό μαριναρισμένα σε ξινούτσικο leche de tigre (προσωπικά θα μου άρεσε να είναι πιο δραματικό και πικάντικο, οπότε ζητήστε έξτρα τσίλι αν το σηκώνετε) και επίσης κρεμμύδι, κουμκουάτ και φρέσκος κορίανδρος φορτώνουν αρώματα και περουβιανό καλαμπόκι cancha δίνει το νακ με την πεντατράγανη υφή του.

Εν τω μεταξύ, όλες αυτές τις γεύσεις τις συνόδευσα με ένα εξαιρετικό, ραφινάτο κοκτέιλ από την ανανεωμένη λίστα της Μαίρης Ταλαιπώρου, που συνεργάζεται στενά με τον Σπύρο Κερκύρα: το homemade ανθράκωσης Laguna Shimpe με βότκα fat washed σε τυρί Μετσοβόνε, που της δίνει υπαινικτικό καπνιστό άρωμα, και ντελικάτη βοτανικότητα από αγγούρι και γιασεμί.

Τη σκορπίνα πρέπει να τη δοκιμάσετε οπωσδήποτε. Έρχεται χυμώδης, με ζωμό φουλ στο umami, γιαπωνέζικα δαμάσκηνα umeboshi, μανιτάρια σιιτάκε, αβγά σολομού και τηγανητά νουντλ. Καινούργιο είναι και το αρνάκι γαλλικής κοπής, ποιοτικό και παναρισμένο με πάνκο και πράσινο γιαπωνέζικο τσάι matcha, που σερβίρεται με πουρέ μαϊντανόριζας και σάλτσα βατόμουρου. Η πάπια είναι καλή μεν, αλλά σηκώνει βελτίωση ώστε να φτάνει στο τραπέζι λαχταριστή, με μελωμένο το λιπάκι της. Από τα συνοδευτικά προτείνω στα σίγουρα πικάντικα σιιτάκε με λάχανο πακ-τσόι και τηγανητή γιούκα.

Αν πάτε στο «Nikkei» Παρασκευή ή Σάββατο, μπορεί να πετύχετε ως πιάτο ημέρας το πολύ καλό βασιλικό καβούρι στη σχάρα με πικάντικο kimchi και γλυκιά φρουτώδη μπισκ με πιπεριά aji amarillo. Τα ντελικάτα gyoza, λίγο διαφορετικά από την προηγούμενη σεζόν, γεμίζονται πλέον με Wagyu αντί για ιβηρικό χοιρινό κι έχουν την ίδια υπέροχη σάλτσα παρμεζάνας με τρούφα, προσωποποίηση της umami νοστιμάδας. Όσοι θέλουν ένα σωστό ταρτάρ θα το ευχαριστηθούν παίρνοντας το εκφραστικό Wagyu anticucho με dry miso, σόγια, πράσινο shiso και γλυκιά σάλτσα.

Τα γλυκά είναι λίγα και ξεχωριστά, με πρώτη και καλύτερη τη ναμελάκα με σοκολάτα Opalys και γιαούρτι, με πράσινο κάρδαμο, κρέμα και crispy καραμέλας, μαρέγκες και φρεσκοκαραμελωμένα καρύδια και το κρεμέ γιούζου με crispy ρυζιού-τσαγιού matcha και sorbet passion fruit. Η γκανάς πικρής σοκολάτας είναι κλασική και δυνατή, έχοντας ως ατού τις μαρέγκες και τη σάλτσα κόκκινων φρούτων.

Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 27/2.

NIKKEI PERUVIAN RESTO-BAR Ξεν. «St. George Lycabettus», Κλεομένους 2, Πλ. Δεξαμενής, Κολωνάκι, 2107239366. Ωράριο λειτουργίας: Κλειστά Δευτ. Τιμή: € 40-60 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ). Πρόσβαση ΑμεΑ: Όχι. Πάρκινγκ: Στους γύρω δρόμους ή στο ξενοδοχείο.

Επεξήγηση βαθμολογίας
Κακό: κάτω από 11,5/20
Μέτριο: 12/20-12,5/20
Καλό: 13/20-13,5/20-14/20-14,5/20
Πολύ καλό: 15/20-15,5/20-16/20
Εξαιρετικό: 16,5/20-17/20-17,5/20
Άριστο: 18/20-18,5/20-19/20-19,5/20-20/20
Βέλος προς τα πάνω (π.χ. 13/20 ): το εστιατόριο είναι καλύτερο από το βαθμό του, χωρίς να αγγίζει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Οι κριτικοί του «α» επισκέπτονται ανώνυµα τα εστιατόρια και όλα τα έξοδα καλύπτονται από το περιοδικό.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό εστιατορίων