Κριτική

Mastello 13/20

Από -

Το «Mastello», προνομιακά πλασαρισμένο στον κόλπο του Μπατσίου, με την παραλία μπροστά του, έχει κάνει σουξέ και όνομα στην Άνδρο, οπότε οι τρεις ιδιοκτήτες του –Στέλιος Δρόσος, Μιχάλης Σάτμαρης και Παναγιώτης Δεκαβάλλας– αποφάσισαν να το φέρουν και στην Αθήνα. Ως έδρα διάλεξαν την Αργυρούπολη, μια γειτονιά που δεν λες ότι ασκεί υπερτοπική γευστική έλξη –προσωπικά μόνο την «Άλλη Σκάλα», που μετακόμισε εκεί από το Ρέντη, ξέρω–, αλλά η κεντρική πλατεία της έχει παλμό και μαζί με την Αλεξιουπόλεως συγκεντρώνουν τα περισσότερα μαγαζιά και την κίνηση της περιοχής. Το στοίχημα λοιπόν του «Mastello» είναι να κερδίσει την τοπική αγορά αλλά να καταφέρει να κινητοποιήσει και τους φίλους του από την Άνδρο. Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να τραβηχτείς μέχρι την Αργυρούπολη για να καλοπεράσεις σε ένα σχετικά καινούργιο μαγαζί, να δοκιμάσεις μια αλλιώτικη ψαροφαγία, να πάρεις μια γεύση Άνδρου και –γιατί όχι;– να κάνεις τα ψώνια σου για το σπίτι.

Η σάλα του είναι αεράτη, με τοίχους σε έντονο θαλασσί κι επίπλωση λευκή, που παραπέμπει ευθέως σε νεο-ταβέρνα. Η οροφή έχει δεθεί με άπειρα χοντρά λευκά σχοινιά και το ντεκόρ έχει δυνατά στοιχεία ελληνικού έθνικ –υφαντά, ξύλινοι κάδοι (μαστέλα συλλογής γάλακτος)– μαζί με πιο μοντέρνα στοιχεία. Αλλιώτικο, ευχάριστο, δυναμικό είναι οι πρώτες λέξεις που σκέφτομαι μπαίνοντας. Είναι ακόμη αρχή της σεζόν και δεν υπάρχει πολύς κόσμος στο μαγαζί, παρ’ όλα αυτά είναι ανοιχτό από το μεσημέρι, οπότε δίνει σήμα ότι θέλει να εξελιχτεί σε σημείο αναφοράς της εκλεκτικής ψαροφαγίας στα νοτιοανατολικά προάστια και να φιλοξενήσει business lunches.

Την επιμέλεια της κουζίνας έχει ο Γιάννης Στανίτσας, ο οποίος συνεργάζεται και με το ανδριώτικο μαγαζί, και τις φωτιές στην Αργυρούπολη έχει αναλάβει ο Μιχάλης Σάτμαρης. Το μενού περιέχει καμιά σαρανταριά πιάτα που μοιράζονται ανάμεσα σε εκσυγχρονισμένες κλασικές ιδέες και comfort προτάσεις, πειραγμένες με δημιουργικό πνεύμα, ενώ πολύ ενημερωμένη είναι η λίστα με τα ούζα και τα τσίπουρα. Κάναμε την αρχή με μια ωραία σούπα ροφού, πλούσια και με πυκνή γεύση, που θα γίνει ακόμη πιο ωραία αν στύψετε μέσα της αρκετό λεμόνι, για να φωτιστούν και να εκφραστούν πιο πολύ οι γεύσεις της.

Δεν ξέρω για ποιο λόγο, αλλά μερικά πιάτα αδικούνται από μια ατολμία στο καρύκευμα. Το καρπάτσιο λαβράκι λ.χ. χρειάζεται αλάτι και λίγο λεμόνι για να αρχίσει να μιλάει· παρεμπιπτόντως η κρέμα από μαυρομάτικα φασόλια και τα γλυκίζοντα χόρτα δεν του ταιριάζουν, χρειάζεται άλλη γαρνιτούρα. Οι ταραμοσαλάτες, από την άλλη, δείχνουν το μονοπάτι της επιτυχίας: πρόκειται για μια τριλογία –κλασική, μαύρη και με καβουρντισμένο αμύγδαλο– με βελούδινη υφή και πλούσια γεύση, που η θάλασσα γράφει όμορφα υπογραμμισμένη από την τσαχπινιά του λεμονιού.

Η ανδριώτικη καταγωγή του εστιατορίου είναι φανερή σε συνταγές και υλικά: μου άρεσε πολύ η ραφιναρισμένη εκδοχή της φρουτάλιας με τον αέρινο συνδυασμό αβγών, μελωμένης πατάτας και dirty νησιώτικου λουκάνικου. Το ελαφρύ ανδριώτικο κατσικάκι –ανάμεσα στο ψητό και το βραστό– σερβίρεται με σωστά βρασμένα ζυμαρικά ματσάτα και η υπαινικτική πικράδα από τριμμένο βωλάκι τού δίνει ασυνήθιστο τοπικό χρώμα. Αν η σάλτσα του ήταν πιο μερακλίδικα καρυκευμένη και πυκνή, θα του βάζαμε πολύ περισσότερα λάικ. Οι «χωριάτικες» πατάτες με τριμμένο τυρί και φρέσκια ρίγανη δεν είχαν τη δύναμη που περίμενα.

Επιστροφή στη θάλασσα με δύο σπεσιαλιτέ που δεν τις βρίσκεις συχνά. Το τηγανητό χταπόδι είναι σούπερ τραγανό και η εξπρεσιονιστική μαρμελάδα ντομάτας, κεντημένη με λεμονοθύμαρο, φέρνει τη δύναμη του ελληνικού καλοκαιριού στη γλώσσα – αν το χταπόδι δεν ήταν παραβρασμένο, θα μιλούσαμε για μεζέ ανθολογίας. Η λευκή ροφομακαρονάδα κινείται σε ασυνήθιστη γευστική συχνότητα· έχει μια νοστιμάδα από το ζωμό του ψαριού, δυναμωμένη από καρότα και μικρά κομμάτια ροφού με την πέτσα και το λιπάκι τους, που δύσκολα μπορείς να της αντισταθείς.

Αγαπήσαμε τον dry «χαλβά» με κουσκούς και ξερά φρούτα (αμύγδαλα, χουρμάδες, σταφίδες). Κατά τα άλλα, το moelleux σοκολάτας είχε ψηθεί παραπάνω, αλλά η ιδέα του συνδυασμού με σάλτσα ελληνικού καφέ με κάρδαμο και παγωτό τριαντάφυλλο μας αρέσει.

Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 2/10.

MASTELLO Αλεξιουπόλεως 56, Αργυρούπολη, 2109944466. Ωράριο λειτουργίας: Και μεσημέρι. Τιμή: € 22-30 (χωρίς ποτά και κουβέρ). Πρόσβαση ΑμεΑ: Όχι. Πάρκινγκ: Στους γύρω δρόμους.

Επεξήγηση βαθμολογίας
Κακό: κάτω από 11,5/20
Μέτριο: 12/20-12,5/20
Καλό: 13/20-13,5/20-14/20-14,5/20
Πολύ καλό: 15/20-15,5/20-16/20
Εξαιρετικό: 16,5/20-17/20-17,5/20
Άριστο: 18/20-18,5/20-19/20-19,5/20-20/20
Βέλος προς τα πάνω (π.χ. 13/20 ): το εστιατόριο είναι καλύτερο από το βαθμό του, χωρίς να αγγίζει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Οι κριτικοί του «α» επισκέπτονται ανώνυµα τα εστιατόρια και όλα τα έξοδα καλύπτονται από το περιοδικό.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό εστιατορίων