Κριτική

E & O 13/20

Από -

Καθώς βγαίνεις από το ασανσέρ στον 8ο όροφο και προχωράς προς το εστιατόριο μένεις με το στόμα ανοιχτό, βλέποντας στα δεξιά σου ένα παρκαρισμένο, φωτισμένο... διαστημόπλοιο! Ναι, θα μπορούσε άνετα να είναι μοντέλο από ταινία επιστημονικής φαντασίας το νέο τοπόσημο της Αθήνας by Renzo Piano, το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» δηλαδή, και δεν το λέω αυτό επηρεασμένος από το πλανητάριο του Ευγενιδείου που βλέπω απέναντι. Μετά το wow effect της φανταστικής θέας που ανοίγεται μπροστά σου από την ατελείωτη τζαμαρία, συνειδητοποιείς πως το «E & O» είναι ένα πολύ όμορφο εστιατόριο ντυμένο με ωραίο ξανθό ξύλο, που δημιουργεί μια cool, boho ατμόσφαιρα με διακοσμητικές «βιβλιοθήκες» που μοιάζουν με ντιζαϊνάτα δέντρα και σπάνε έξυπνα το μακρόστενο χώρο. Τα ξύλινα τραπέζια και οι πολύ αναπαυτικές καρέκλες με κάναβους ψάθας μαζί με τις μεγάλες γλάστρες και τα δέντρα δημιουργούν ένα αδιόρατα εξωτικό σκηνικό, που σε ξεκουράζει.

Η διεθνής φίρμα Wimberly Ιnteriors έκανε πολύ καλή δουλειά, σκεφτόμουν, καθώς άρχισε σταδιακά να γεμίζει το μπροστινό κομμάτι του εστιατορίου, ενώ την ίδια στιγμή αναρωτιόμουν τι θα συμβαίνει με το buzz του σαββατοκύριακου, όταν οι χαρούμενες φωνές θα πέφτουν πάνω σε τόσο τζάμι. Η απορία μου λύθηκε όταν το εστιατόριο γέμισε από τους συνδαιτυμόνες ενός κοσμικού πάρτι που κάθισαν σε διπλανά τραπέζια· δυστυχώς, επικρατεί βαβούρα, τόσο που δεν ακούς τον διπλανό σου. Κάτι πρέπει να γίνει, λοιπόν, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Το πανασιατικό «E & O» του restaurateur Will Ricker έλαμψε από τα φλας των παπαράτσι από την πρώτη στιγμή που άνοιξε στο Νότινγκ Χιλ στο Λονδίνο, καθώς διάσημα μοντέλα και ηθοποιοί το έκαναν αμέσως στέκι τους. Ακόμη κι αν σήμερα δεν ζει τις ίδιες ένδοξες ημέρες, αποτελεί ένα από τα δημοφιλή σημεία αναφοράς στη λονδρέζικη σκηνή. Ο ερχομός του στην Αθήνα ανεβάζει λοιπόν τις στροφές του ανταγωνισμού στο γήπεδο των μοδάτων εξωτικών εστιατορίων. Το προσόν των προσιτών τιμών και το πλασάρισμά του στο ολοκαίνουργιο «Athens Marriott Hotel» με το πανέμορφο σκηνικό ανεβάζουν τη δυναμική του στην πόλη.

Η κουζίνα του κινείται ανάμεσα σε Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα, Σρι Λάνκα, Ταϊλάνδη με έναν κατάλογο που, χωρίς να είναι πολύ μεγάλος, είναι δελεαστικός. Και, όπως είναι λογικό, οι εμβληματικές σπεσιαλιτέ αυτών των χωρών πρέπει να παρουσιάζονται απαραιτήτως σωστά. Δυστυχώς, αν κρίνω από τα πρώτα πιάτα που ήρθαν στο τραπέζι μας, η κουζίνα δεν έχει βρει ακόμη τα πατήματά της και οι γεύσεις πάσχουν. Είναι πολύ νόστιμη η γέμιση των gyoza με κολοκύθα ψημένη με miso, αλλά έτσι όπως κολυμπάνε στη σάλτσα πάει περίπατο η λεπτότητα των γιαπωνέζικων dumplings, καθώς η τραγανή τους πλευρά παπαριάζει, στερώντας το δυναμικό κοντράστ υφών που περιμένεις. Οι λουκουμάδες γαρίδας είναι νόστιμοι μεν, αλλά δεν αποφεύγουν μια μικρή αίσθηση λαδίλας. Η μεγάλη απογοήτευση ωστόσο είναι τα maki sushi. Πολύ μικρά, χωρίς αρμονία στην αναλογία γέμισης - ρυζιού και σε πολύ μικρή ποικιλία, αποτελούν την αχίλλειο πτέρνα του εστιατορίου και είναι κρίμα, διότι αν κρίνω από την ποιότητα των ψαριών των sashimi, οι πρώτες ύλες είναι καλές.

Η εικόνα βελτιώνεται στα κύρια πιάτα, χωρίς πάντως να ενθουσιάζει. Τα τρυφερά μπριζολάκια αρνιού ήρθαν ψημένα σωστά στη robata και το τουρσί λάχανο kimchi, δίπλα τους, ορεκτικά πικάντικο. Το δημοφιλές phad Thai, με νουντλ, γαρίδες, κοτόπουλο, φιστίκια, κρεμμύδια και καυτερή πιπεριά ήταν ΟΚ, αλλά δεν μας το έφεραν με ζάχαρη, όπως συνηθίζεται, και το σίγουρο είναι ότι έχουμε φάει καλύτερα στην Ελλάδα. Το ψητό κοτόπουλο μπορεί να μην πολυφαίνεται μέσα στο μπολ, αλλά η σάλτσα με το πικάντικο πράσινο κάρι και καρύδα είναι πολύ καλή και ταιριάζει με τα λαχανικά και το ρύζι ατμού – πρέπει να τα παραγγείλεις για να ευχαριστηθείς το καλύτερο πιάτο του καταλόγου.

Τα γλυκά στο τέλος είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Το ωραίο «σουφλέ» σοκολάτας έχει δίπλα του ταιριαστό παγωτό με πράσινο γιαπωνέζικο τσάι macha, αλλά η υφή του χρειάζεται βελτίωση. Η κρεμ μπριλέ με λεμονόχορτο είναι καλοϋφασμένο βελούδο, με λεπτεπίλεπτη τραγανή κρούστα και ωραίο άρωμα που μένει πολύ στον ουρανίσκο. Αν δεν έχεις χορτάσει τη θέα, μετά το δείπνο μπορείς να συνεχίσεις τη ρομάντζα στο μπαρ που βλέπει Συγγρού.

Η επίσκεψη του κριτικού στο εστιατόριο έγινε στις 21/11.

E & O (ξεν. «Athens Marriott») ­Λεωφ. Συγγρού 385, Παλαιό Φάληρο, 2109471234. Ωράριο λειτουργίας: Και μεσημέρι. Κυρ. έως 7.30 μ.μ. Δευτ. από 6 μ.μ. Τιμή: € 30-45 (το άτομο χωρίς ποτά και κουβέρ). Πρόσβαση ΑμεΑ: Ναι. Πάρκινγκ: Δίπλα στο ξενοδοχείο.

Επεξήγηση βαθμολογίας
Κακό: κάτω από 11,5/20
Μέτριο: 12/20-12,5/20
Καλό: 13/20-13,5/20-14/20-14,5/20
Πολύ καλό: 15/20-15,5/20-16/20
Εξαιρετικό: 16,5/20-17/20-17,5/20
Άριστο: 18/20-18,5/20-19/20-19,5/20-20/20
Βέλος προς τα πάνω (π.χ. 13/20 ): το εστιατόριο είναι καλύτερο από το βαθμό του, χωρίς να αγγίζει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Οι κριτικοί του «α» επισκέπτονται ανώνυµα τα εστιατόρια και όλα τα έξοδα καλύπτονται από το περιοδικό.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό εστιατορίων

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης