Εναστρον

Ο άρχοντας των λουλουδιών

Ο μύθος του Νότη Σφακια­νάκη καλά κρατεί. Το φε­τι­νό του πρόγραμμα κάνει flashback στις επιτυχίες του σε μια ατμόσφαιρα παραληρήματος, με τους fans να τον αποθεώνουν και την Καίτη Γαρμπή να σιγοντάρει ως «σωστή κυρία».

Εσύ δεν είσαι σαν τους άλλους, τους δήθεν, τους μεγάλους, εμείς δεν είμαστε σαν εκείνους που κάνουνε τους φίλους, έγραψαν σ’ ένα σεντόνι που είχαν απλώσει στο πάνω διά­ζωμα του μαγαζιού οι θαυμαστές του Νότη Σφακιανάκη στην πρεμιέρα του «Έναστρον». Από τότε κάθε βραδιά μοιάζει με την πρώτη. Κόρνες, σφυρίγματα, επευφημίες, εκδηλώσεις λατρείας από ένα κοινό που για πέμπτη συνεχή χρονιά αποθεώνει τον δικό του «Άρχοντα» επί σκηνής. Η παρέλαση που κάνουν οι λουλουδούδες όταν γύρω στη 01:15 εμφανίζεται στην πίστα θυμίζει βραδιές «Rex», όταν ο «Notis» θεμελίωνε το δικό του μύθο στην αθηναϊκή νύχτα. Εκείνος, με γκρίζο –πλέον– μαλλί, αλλά με τις ίδιες εκκεντρικές ενδυματολογικές επιλογές, τους αποζημιώνει από το πρώτο δευτερόλεπτο.
«Μια ματιά σου μόνο φτάνει» τραγουδάει και οι θαμώνες παραληρούν χειροκροτώντας και φωνάζοντας ρυθμικά τ’ όνομά του. Συνεχίζει με επιτυχίες από τον τελευταίο του πλατινένιο δίσκο «Μνήμες», χωρίς να ξεχνάει τραγούδια που τον καθιέρωσαν, όπως ο «Αετός», αλλά και τα πρώτα του βήματα του στη δισκογραφία. Ακολουθεί μια ενότητα-αφιέρωμα στον Στέλιο Καζαντζίδη, τραγούδια του οποίου φιλοξενούσε πάντα στο πρόγραμμά του. Φυσικά, δεν απουσιάζουν οι χορευτικές πινελιές του Gary Mardon, μόνιμου χορογράφου του Νότη.

Λίγο νωρίτερα, περίπου μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, κι ενώ έχει προηγηθεί ένα κουραστικό «πρώτο μέρος» από τραγουδιστές χωρίς ιδιαίτερα φόντα –μοναδικές εξαιρέσεις ο Δήμος Μπέκε και η Φωτεινή Ράλλη (του «Fame Story»)–, κάνει την εμφάνισή της η Καίτη Γαρμπή. Αν και η σκηνική της παρουσία δεν είναι τόσο καλή, καθώς οι ενδυματολογικές της επιλογές (μαύρο στενό φόρεμα και τακούνια… ουρανοξύστες) δυσκολεύουν την κίνησή της, φωνητικά σού δίνει την εντύπωση ότι κρατάει. Ίσως την έχει ξεκουράσει η αποχή της το τελευταίο διάστημα από τη νύχτα. Και μπορεί να είναι «Περασμένα ξεχασμένα» τα μεγαλεία που ζούσε στο «Diogenis Palace» όμως το κοινό αναγνωρίζει στην πίστα μια «σωστή κυρία». «Μελαγχολεί» ακούγοντας παλιές της επιτυχίες, σιγοτραγουδάει την «Ιεροσυλία» και ανταμείβει με ένα δυνατό χειροκρότημα την πιο αισθαντική της στιγμή, το «Μη με συγκρίνεις». Στο λαϊκό της πρόγραμμα –με σαφώς πιο λειτουργικό ντύσιμο– «απασχολεί» ευχάριστα τον κόσμο με τσιφτετέλια και ελαφρολαϊκά μέχρι να βγει ξανά ο Σφακιανάκης, ο οποίος απολαμβάνει, στο μαγαζί που ο ίδιος έφτιαξε, την αδιαμφισβήτητη επιτυχία του: σε μια περίοδο κρίσης, όπου συναδέλφοί του ζορίζονται να γεμίσουν πολύ μικρότερους χώρους, ο κόσμος τον ραίνει με λουλούδια και τον χρίζει «πρίγκιπα» της νυχτερινής διασκέδασης.
Την επιτυχία, δεν τη γιορτάζει μόνος του. Οι άνθρωποι που είδαν στο πρόσωπο του Νότη τον γνήσιο εκφραστή όλων τους των συναισθημάτων (από την καψούρα ως την αγανάκτηση) και συνέχισαν να τον στηρίζουν ακόμη κι όταν εκείνος είχε καβαλήσει το καλάμι, σου δίνουν την εντύπωση ότι αισθάνονται δικαιωμένοι. Και ταυτόχρονα λυτρωμένοι – είτε χορεύοντας ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, είτε ταξιδεύοντας με τις ερωτικές του μπαλάντες. Κι όταν γύρω στις 5.30 π.μ. τους αποχαιρετά τραγουδώντας το «Ένα γράμμα», εκείνοι απαντούν με το «Θέλω να σε ξαναδώ». Ευτυχώς που ο Νότης φέτος δεν κυκλοφόρησε καινούργια δουλειά κι έτσι κατόρθωσε να «χωρέσει» πολλά παλιά του τραγούδια στο πρόγραμμα, ικανοποιώντας και τους θαυμαστές του.

Γιάννης Παπαδημητρίου

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης