Bill Frisell: When You Wish Upon a Star

Ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2016. Σε κάθε φράση του Frisell έχεις πράγματα για να ανακαλύψεις – και τα ανακαλύπτεις!

Bill Frisell: When You Wish Upon a Star

Σε κάθε φράση του Frisell έχεις πράγματα για να ανακαλύψεις – και τα ανακαλύπτεις!

Bill Frisell: When You Wish Upon a Star - εικόνα 1

Το να διατρέξεις όλο το μουσικό φάσμα, από την απόλυτη σιωπή ως τον απόλυτο θόρυβο, είναι κάτι που απαιτεί χρόνο (κάποτε απαιτούσε και χρήμα!) και, γενικά, σε ότι αφορά την αισθητική του αποτελέσματος – ή και το αποτέλεσμα της αισθητικής! – έχει να κάνει με την καλλιτεχνική ωριμότητα και εμπειρία. Τα γράφω αυτά για να πω πως ο Bill Frisell είναι ο αγαπημένος μου jazz κιθαρίστας επειδή δεν παίζει jazz! Ή, τουλάχιστον, δεν παίζει προφανή jazz – στα ίχνη ενός Wes Montgomery ή ενός Jim Hall (για να αναφέρω μόνο δυο στυλοβάτες του σύγχρονου jazz guitar institute of technology!). Τον Frisell τον (παρ)ακολουθώ χρόνια τώρα, από την περίοδό του στην ECM – όπου, ουσιαστικά, πήρε την θέση που μέχρι τότε (κατ)είχε ο Pat Metheny στο roster της εταιρίας – μέσα από ποικίλα projects (από αυτοσχεδιαστικά και «θορυβώδη» έως ρομαντικά και συναισθηματικομελωδικά μέσα από πεδία εφαρμογής που καλύπτουν κάθε διατιθέμενη ετικέτα: jazz, rock, blues, country, Americana, pop κ.ο.κ. Τα άλμπουμ που ο Bill Frisell βγάζει τα τελευταία χρόνια – ή μάλλον τις δυο τελευταίες δεκαετίες – τα απολαμβάνω περισσότερο από οποιαδήποτε άλλα γιατί έχουν μέσα τους την ωριμότητα, την βαθειά γνώση, το συναίσθημα κ.ο.κ. Σε κάθε φράση του Frisell έχεις πράγματα για να ανακαλύψεις – και τα ανακαλύπτεις! Έτσι, το πρόσφατο αυτό άλμπουμ του – ένα από τα καλύτερα του 2016 – κυριολεκτικά το λατρεύω. Όχι μόνο γιατί έχει Ennio Morricone – τρία θέματα από το “Once Upon a Time in the West” υπό μορφήν ιδεατής σουίτας. Αλλά γιατί έχει την κιθάρα που θέλω ν’ ακούω έτσι όπως θέλω να την ακούω: μελωδική, με διείσδυση, εφευρετική, συναισθηματικά έντονη, χωρίς να αυτοπεριορίζεται ιδιωματικά, ανοιχτή σε δημιουργικές προκλήσεις αλλά και στις απαιτήσεις της καρδιάς! Θεματικά, ο Bill Frisell διασκευάζει κινηματογραφικά και τηλεοπτικά θέματα άλλων εποχών, κρατώντας σίγουρα κάτι από το feeling τους και το χιούμορ τους αλλά κάνοντας και ευδιάκριτη (γι’ αυτούς που μπορούν να διακρίνουν, εννοείται!) στον original «παιχτικό» τρόπο από τους παλιούς κιθαρίστες. Κατά τα άλλα, την καταβρίσκω όταν ακούω τον Frisell να παίζει και την Petra Haden (την κόρη του Charlie) να τραγουδάει το “You Only Live Twice” του John Barry. Period. (Okeh)

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Οι CHÓRES ταξιδεύουν στο παρελθόν μέσα από τους μουσικούς τόπους

Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Μαρίνας Σάττι, η γυναικεία χορωδία έρχεται στο Κηποθέατρο Παπάγου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Παπάγου – Χολαργού.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
05/08/2022

"Τόσκα" στο Ηρώδειο: σταθερή καλλιτεχνική αξία και …εισπρακτική επιτυχία!

15 χρόνια μετά την εντυπωσιακή της εμφάνιση στον κεντρικό ρόλο στο θέατρο "Ολύμπια", η Λετονή υψίφωνος Κριστίνε Οπολάις απέδειξε ότι παραμένει μία σκηνικά εκθαμβωτική Τόσκα.

Οι Pink Floyd, ο αρχαίος θεός Πάνας και ο "Άνεμος στις Ιτιές"

Πενήντα πέντε χρόνια μετά, το ντεμπούτο τους "The Piper At The Gates of Dawn" παραμένει θεμελιώδες για το τι εννοούμε μιλώντας για ψυχεδελικό rock.

Madrugada: Αλλαγές στις τιμές εισιτηρίων για τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο

Η Ελληνονορβηγίδα Amanda Tenfjord θα ανοίξει το πολυαναμενόμενο live στις 24 Σεπτεμβρίου.

Η Μαρίζα Ρίζου μάς καλεί να βγούμε "Μαζί της Στο Φως"

Η καλλιτέχνις με το εκρηκτικό ταπεραμέντο και την ακομπλεξάριστη σκηνική παρουσία προσγειώνεται στον Βύρωνα και ερμηνεύει τραγούδια-σταθμούς αλλά και καινούριες διασκευές στο Θέατρο Βράχων.

Ο Σταύρος Ξαρχάκος θυμάται το Νίκο Ξυλούρη

Αφιέρωμα στον "Αρχάγγελο της Κρήτης" ετοιμάζει ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης με μια ξεχωριστή συναυλία στο Ηρώδειο, μαζί με την οικογένεια Ξυλούρη.

Monophonics και Ταφ Λάθος στη σκηνή της Τεχνόπολης

Οι φθινοπωρινές συναυλίες ανοίγουν δυναμικά με την αμερικανική μπάντα να επιστρέφει στην Ελλάδα για ένα μοναδικό live.