Ελεωνόρα Ζουγανέλη: Μ’ αγαπούσες κι άνθιζε

12 τραγούδια ΚΑΘΑΡΑ, προορισμένα να μιλήσουν και να κατανοηθούν

Ελεωνόρα Ζουγανέλη: Μ’ αγαπούσες κι άνθιζε

12 τραγούδια ΚΑΘΑΡΑ, προορισμένα να μιλήσουν και να κατανοηθούν

Ελεωνόρα Ζουγανέλη: Μ’ αγαπούσες κι άνθιζε - εικόνα 1

Ήδη από την προακρόαση του δίσκου είχα σχηματίσει μια πολύ καλή εντύπωση. Μερικές από τις αρετές του άλμπουμ ήταν προφανείς: μια πολυμουσικότητα δημιουργική, ένας στιχοποιητικός λόγος ουσίας, μια ερμηνεία χωρίς φιοριτούρες. Και η απεικόνιση αυτών των ποιοτήτων ακόμα πιο σαφής: ο Μίνως Μάτσας, η Ελένη Φωτάκη και η Ελεωνόρα Ζουγανέλη – μια παρέα – στην προσπάθεια δημιουργίας ενός τραγουδιού που να μιλάει στην καρδιά, ενός σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού που να αφορά τις στιγμές μας χωρίς να περιορίζεται μορφικά ή ηχορυθμικά – και, βέβαια, αισθητικά – μιας μουσικής βινιέτας που να περιγράφει όσο πιο πιστά γίνεται την εικόνα μας. Όλο αυτό επιμερίζεται σε 12 τραγούδια ΚΑΘΑΡΑ, προορισμένα να μιλήσουν και να κατανοηθούν, 12 τραγούδια που κάνουν το καθένα το ταξίδι του σε έναν ιδιαίτερο μουσικό, αισθητικό και εσώτερο τόπο, 12 τραγούδια φτιαγμένα από μια ομάδα που τα έχει δημιουργήσει, τα έχει βιώσει, τα έχει πιστέψει και εξακολουθεί να τα ζει κάθε φορά και κάθε στιγμή που η Ελεωνόρα ανοίγει το στόμα της για να τα τραγουδήσει. Αυτό νιώθω εγώ, κάθε φορά που βάζω το δίσκο… Το κάθε τραγούδι είναι διαφορετικό – ο Μίνως Μάτσας βάζει σε καθένα ένα άλλο μουσικό πεδίο. Τον οδηγούν οι στίχοι της Ελένης Φωτάκη (ή και οι δικοί του) και μέσα από την συναισθηματική σύμμειξη ή τριβή βρίσκει το δικό της όχημα η φωνή της Ελωνόρας Ζουγανέλη σε έναν κόσμο που μπορεί να βιώνει κάθε πραγματικό όνειρο ή εφιάλτη. Έναν κόσμο προσωπικό για τον καθένα μας, χωρίς τις αισθητικές συμβάσεις που μπορεί να υπαγορεύουν οι επιλογές μας και έναν χώρο / χρόνο όπου η λαϊκότητα έχει την δυνατότητα (και, κυρίως, την δύναμη) να αυτοπροσδιορίζεται. Μέσα από αυτό τον κύκλο του «Μ’ αγαπούσες κι άνθιζε» θα ξεχωρίσουν, ασφαλώς, οι επιτυχίες. Όμως εμένα αυτό δεν με αφορά. Αρκούμαι στο ότι με αφορούν τα τραγούδια του. (MINOS/EMI)

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Ο κορυφαίος τρομπετίστας Erik Truffaz έρχεται στο Half Note Jazz Club

Συμπράττει με τον Παριζιάνο Siegfried Debrebant και τον Λετονό Artis Orubs για να παρουσιάσουν το εξαιρετικά ενδιαφέρον τους project.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
07/12/2022

"Ο Θάνατος του Άντονυ": Σημείο αναφοράς για το μέλλον της ελληνικής όπερας;

Μαζί με τη διημερίδα που το συνόδευσε, το έργο του Χαράλαμπου Γωγιού αποτυπώθηκε ως μια αξέχαστα εξωφρενική στιγμή. Αλλά κανείς δεν ξέρει, για την ώρα, αν ζήσαμε το γύρισμα μιας μουσικής σελίδας ή αν σταθήκαμε ενώπιον μιας ιδιομορφίας.

Η Ξανθούλα Ντακοβάνου μας ταξιδεύει από τις μουσικές παραδόσεις της Ηπείρου στη world jazz

11 καλλιτέχνες παρουσιάζουν το νέο δίσκο "Lamenta" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος με την Eλπίδα ενώνουν ξανά τις φωνές τους

Θα ακούσουμε μερικά από τα πιο αγαπημένα τραγούδια που έχει συνθέσει μέχρι σήμερα ο δημιουργός και τις μεγάλες επιτυχίες της Ελπίδας.

Κατερίνα Κυρμιζή & Νίκος Γρηγοριάδης: Μια βραδιά με σπιτική θαλπωρή στο "Μουσικό Κουτί"

Δεν είχαν παρά τις κιθάρες τους, κάποια κρουστά χειρός κι έναν πιανίστα. Όμως με αυτά τα λιτά μέσα αποδείχθηκαν καθηλωτικοί, δίνοντας μια ουσιαστική συναυλία, η οποία εκπροσώπησε άριστα την τραγουδοποιία τους.

Η πελώρια δεξαμενή της κινηματογραφικής μουσικής είναι το δημιουργικό έναυσμα των Cinema Paradiso Project

Με αφορμή τις εμφανίσεις τους μιλήσαμε μαζί τους για το πώς πήραν το όνομά τους, για τη σχέση τους με τη μουσική σκηνή του Half Note και την καθοριστική συνάντησή τους με τον Ennio Morricone, αλλά και για την επόμενη εμφάνισή τους στο Half Note Jazz Club, το Φεβρουάριο, μια latin κινηματογραφική βραδιά.

Οι DakhaBrakha έρχονται από το Κίεβο με αγάπη

Το διάσημο πολυφωνικό κουαρτέτο της world music DakhaBrakha κάνει στάση στο Ωδείο Αθηνών.