Θέμα

Τι μας λένε η Nalyssa Green, η Sugahspank! και η Lou is για το «A Tribute to Leonard Cohen»

Από -

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε αυτό το project, δυο τρία χρόνια πριν στον Κήπο του Μεγάρου (ή του Λουξεμβούργου) αν θυμάμαι καλά, μου κίνησε το ενδιαφέρον. Είμαι φαν του Leonard Cohen, τολμώ να πω ότι γνωρίζω τη δουλειά του σε κάποιο βάθος, και έχω πλήρη επίγνωση του τι μπορεί να σημαίνει η φράση «Songs of Leonard Cohen»…

©Pinelopi Gerasimou
©Pinelopi Gerasimou

Έτσι, παρά το τεράστιο ενδιαφέρον μου, δεν το κυνήγησα το project. Το άφησα να έρθει σ’ εμένα φυσικά, χωρίς καμιά βιασύνη. Ώριμο και ωραίο, ενδεχομένως… Και συναντηθήκαμε – στα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου, στο 1ο φεστιβάλ «Jazz in Progress», στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, στο Ηράκλειο.

Ήταν μια καθαρή μαγεία! Ο τρόπος που τα τρία κορίτσια προσέγγιζαν τα (πολύ γνωστά, κατά το μάλλον ή ήττον, σ’ εμένα) τραγούδια του Leonard Cohen ήταν μοναδικός: και για την κάθε μια ξεχωριστά και για τις τρεις σαν παρέα. Τρεις γυναίκες, τρεις καλλιτέχνιδες με ευδιάκριτες και ξεχωριστές δημιουργικές πορείες – και ταυτότητες – σμίγουν σε ένα θαυμάσιο project και τα δίνουν όλα μέσα σε ένα δίωρο που αναδεικνύει ποιότητες που σαφώς θα γοήτευαν και τον ίδιο τον Cohen. Φυσικά, εδώ μιλάμε για τη Nalyssa Green, την Sugahspank! και την Lou is – και ξεχωριστά και σαν σύνολο – αλλά και για τους Σεραφείμ Μπέλο (ντραμς), Γιώργο Δελλή (πλήκτρα) και Άδωνι Γουλιέλμο (κιθάρα), που θα μας δώσουν ξανά, στις 17 Ιουλίου στην Τεχνόπολη, αυτό το υπέροχο project. Για μένα είναι η καλύτερη live ανάμνηση από την προ-Covid19 εποχή και, μάλλον, η πρώτη ενδιαφέρουσα μουσική πράξη της «επιστροφής»!

Μια εκτενής κουβέντα με την Lou is, την Sugahspank! και την Nalyssa Green (σαν παρέα ή ξεχωριστά) είναι πάντα μπροστά μας. Προς το παρόν, αρκούμαστε στο τι μας λένε τα κορίτσια για τον Leonard Cohen.

Lou is

©Pinelopi Gerasimou
©Pinelopi Gerasimou

Σκέφτομαι συχνά αυτούς τους ανθρώπους που πλούτισαν τον ανθρώπινο πολιτισμό συνολικά. Μιλάω για την επιστήμη, τη μουσική, τη λογοτεχνία και ό,τι μας ανοίγει το πνέυμα, επεκτείνει το μυαλό και την καρδιά μας ουσιαστικά διαγράφοντας ένα δρόμο πνευματικό και πλούσιο πίσω στην αληθινή ουσία της ύπαρξης μας… την ψυχή που κατοικεί στον παράδεισο. Ο Λέοναρντ Κόεν είναι ένας απ’ αυτούς, μαζί με τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, τους μεγάλους μουσουργούς, τους ζωγράφους, τους ποιητές χωρίς το έργο των οποίων αν μη τι άλλο η ζωή μας θα ήταν ανιαρή και φτωχή. Τα ποιήματα ή τραγούδια του, ό,τι προτιμάτε εμπεριέχουν την πραγματικότητα της ανθρώπινης ζωής σε όλα τα επίπεδα και τις εκφάνσεις της. Πολιτική και κοινωνική διαμαρτυρία, ρομαντισμός, ερωτικός πόνος και αγωνία, μοναξιά, γενναιότητα, χιούμορ, αγάπη, μετάνοια, συγχώρεση, ελπίδα, αμφιβολία, προσευχή και όλα όσα βιώνουμε και αναζητάμε στην σύντομη παρουσία μας στη γη, τα συναντά κανείς στο έργο του, ντυμένα με υπέροχες μελωδίες για να παρασύρουν και τον πιο διστακτικό ή απρόθυμο ακροατή. Για μένα μεγάλο δώρο, κάνει την καρδιά μου να χτυπά όπως οι συμφωνίες του Μπετόβεν και η Γκουέρνικα του Πάμπλο Πικάσο.

Sugahspank!

©Pinelopi Gerasimou
©Pinelopi Gerasimou

Πότε δεν τον πολυέψαξα τον Κοέν, επίτηδες. Μου έκαναν δώρο μια βιογραφία του, καλή έκδοση, φοβάμαι να την ανοίξω. Ακούω ότι μπορεί να ήταν και λίγο τραγικός με τις γυναίκες του, δεν θέλω να ξέρω. Έχω πάρει απόφαση όσον αφορά τον Κοέν να στρουθοκαμηλίζω, δεν θέλω το έργο του να πέσει στα μάτια μου ούτε στο παραμικρό. Το έργο του Λέοναρντ είναι στην ουσία φιλοσοφικό. Κι αν συχνά η φιλοσοφία γίνεται εξουσιαστική, πέφτοντας στη μαύρη τρύπα της ίδιας της σπουδαιότητάς της, αντιθέτως στα τραγούδια του ο Λέοναρντ γίνεται δούλος της απλότητας, της αλήθειας και της ομορφιάς, κι αυτή η υποδούλωση είναι που τον ανάγει σε Ιεροδιδάσκαλο. Οπότε, μην μου το χαλάτε, δεν θέλω να ξέρω τίποτε άλλο παρά μόνο τα τραγούδια.

Nalyssa Green

©Pinelopi Gerasimou
©Pinelopi Gerasimou

Η γλώσσα. Πόση δύναμη. Κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει. Στέκομαι διπλα σε ένα χωριό που λέγεται Γλώσσα. Όταν πρωτοπατάς το πόδι σου στο λιμάνι σε προϋπαντιζει μια ταμπέλα που λέει «Καλως ήρθατε στη Γλώσσα». Είναι σα να λέει, «ξαναγεννήθηκες και ξαναπρωτομπαίνεις στην ουσία της συνύπαρξης.» Φθόγγοι στη σειρά. Πόσα μπορούν να σε κάνουν να ζήσεις χωρίς να τα ζεις. Ο ήχος. Το σημαινόμενο. Βάλτο τώρα όλο αυτό πάνω σε τόνους μουσικούς. Ωραία συνταγή. Ο Cohen είναι ποιητής. Ξέρει δηλαδή να τη δουλεύει τη γλώσσα έτσι ώστε να φτιάχνει τη μαγεία με απλά υλικά. Τη φτιάχνει λοιπόν και την απλώνει πάνω σε μελωδίες. Μελωδίες που συνήθως μετριούνται σε τριάρια. Μαγικός αριθμός. Στροβιλιστικός. Αυτό που φτιάχνει είναι απέριττο, άχρονο και τόσο αληθινό. Μιλάει στην καρδιά της ανθρώπινης μου αίσθησης για την καρδιά της ανθρώπινης αίσθησης. Είμαι τυχερή που συχνά πυκνά συναντιέμαι με τα τραγούδια του. Φορά τη φορά η συγκίνηση μόνο αυξάνει. Η γλώσσα. Η δύναμη της. Να λές τις λέξεις. Πολλές φορές. Αυτό είναι προσευχή, διαλογισμός η ποπ τραγούδι. Στην περίπτωση του Λεονάρδου που μας κοιτά από ψηλά και μας προσέχει, είναι και τα τρία. Κι εμείς με τρεις φωνές προσπαθούμε να καβαλήσουμε την αύρα του. Για να κοιτάει και να χαμογελάει.

Πληροφορίες παράστασης Παρασκευή 17 Ιουλίου 2020 Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) Ώρα έναρξης: 21.00
Εισιτήρια από 10 ευρώ
Προπώληση εισιτηρίων: Viva.gr και στο 11876*

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί με καθήμενο κοινό και συγκεκριμένο αριθμό θέσεων με αποστάσεις. Εισιτήρια θα διατίθενται ανά δύο θέσεις ή ανά τέσσερις θέσεις για μεγαλύτερες παρέες. Τα εισιτήρια θα διατίθενται μόνο μέσω προπώλησης (δεν θα υπάρχουν διαθέσιμα στο ταμείο την ημέρα της εκδήλωσης)

Σχετικά Θέματα