Συνέντευξη

Katatonia: «Mία μπάντα είναι τόσο απαιτητική όσο και ένας γάμος»

Από -

Λίγες μέρες πριν από το live στο Gagarin 205 (28/2), μιλήσαμε με τον ντράμερ των Katatonia, Daniel Moilanen, για την τριακονταετή πορεία της ακάματης μπάντας, για τις συνεχείς μεταμορφώσεις της και για τις νέες περιπέτειες που έρχονται.

Κάνετε συναυλίες και περιοδείες για πάνω από τριάντα χρόνια. Τι σας κάνει να συνεχίζετε ασταμάτητα και να διατηρείτε μία τόσο καλή εργασιακή σχέση;
Είναι δύσκολο να διατηρήσεις οποιαδήποτε σχέση για τόσο πολύ. Μία μπάντα είναι τόσο απαιτητική όσο και ένας γάμος! Ωστόσο, η σχέση ανάμεσα στον Jonas (σ.σ. Renske) και στον Anders (σ.σ. Nyström, οι ιδρυτές της μπάντας), δεν είναι αποκλειστικά εργασιακή. Είναι περισσότερο σαν αδέρφια, μία σχέση ανάμεσα σε συγγενικά πνεύματα. Αυτό δεν είναι κάτι που το πετάς στην πρώτη (ή την τριακοστή) δυσκολία. Για μένα, το να μπαίνεις στη μάχη μαζί με αυτούς τους ανθρώπους, είναι από μόνο του τιμητικό. Αυτό που μας κρατάει, είναι το γεγονός ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο τέρμα. Τότε θα σταματήσουμε· το προτιμούμε απ’ το να νιώθουμε δυστυχισμένοι χωρίς λόγο.

Κάνατε ένα hiatus πριν από μερικά χρόνια. Έχετε ξεπεράσει τα όποια θέματα τώρα;
Στην πραγματικότητα, διακόψαμε ολοκληρωτικά μόνο για ένα χρόνο. Τα περισσότερα συγκροτήματα αλλά και οι άνθρωποι θα έπρεπε να παίρνουν για λίγο το χρόνο τους. Εμείς ξεπερνάμε ζητήματα καθημερινά, ενώ συνεχώς εμφανίζονται καινούργια.

Ο κιθαρίστας των Klone, ο Guillaume Bernard, αποκάλεσε το «Night is the New Day» το πιο σημαντικό άλμπουμ σας. Συμφωνείτε μ’ αυτήν την άποψη;
Καταλαβαίνω αυτό που είπε ο Bernard, με την έννοια ότι ο δίσκος αυτός είναι ίσως εκείνος που ανακάτεψε πραγματικά τη ζοφερή αίσθηση που ακούμε σήμερα με τα πιο ambient, ηλεκτρονικά στοιχεία. Ωστόσο, για ένα μεγάλο μέρος των θαυμαστών μας, το «The great cold distance» είναι το σημαντικότερο άλμπουμ, καθώς τότε η μπάντα ξέφυγε από τον ψυχρό, ξεγυμνωμένο ήχο των προηγούμενων κυκλοφοριών. Για κάποιους άλλους πάλι, ο πρώτος δίσκος είναι το ορόσημο. Όσο για μένα, ο πρώτος και εκείνος που θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο είναι οι πιο σημαντικοί. Με το «Dance of December Souls» ανακάλυψα τους Katatonia και το «City Burials» είναι ο τόπος που βρισκόμαστε τώρα.

Απ’ ότι φαίνεται, απολαμβάνετε να επιστρέφετε σε παλαιότερα άλμπουμ. Έχετε σκεφτεί να ξαναηχογραφήσετε τo «Night is the New Day» με ένα νέο ύφος ή μία live εκδοχή;
Είναι πάντα εύκολο να χαζολογείς με την ιδέα της επανηχογράφησης παλιότερων δίσκων, όσο προοδεύεις μουσικά και τεχνικά. Απλά φαντάσου πώς θα ακουγόταν σήμερα το «Discouraged Ones», με τον τωρινό προϋπολογισμό και την εμπειρία! Όμως η ουσία δε βρίσκεται εκεί. Οι δίσκοι πρέπει να είναι η εικόνα της μπάντας τον καιρό της δημιουργίας.
Απ’ την άλλη, η επιστροφή σε παλαιότερους δίσκους με το σκοπό μιας πλήρους ζωντανής εκτέλεσης, είναι και δεν είναι εγωιστική. Κάποια τραγούδια έχουν ξαναπαιχτεί, αλλά οι φαν αξίζει να τα ακούσουν με τη συγκεκριμένη σειρά. Επίσης, μας δίνει αφορμή να δώσουμε μια μοντέρνα ματιά σε όλα τα τραγούδια, αλλά και να βουτήξουμε ξανά σε μια περίοδο της ζωής μας, για να συναντήσουμε και πάλι τα τότε συναισθήματά μας και να τα φέρουμε στην επιφάνεια όταν δουλεύουμε νέες ιδέες.

Έχετε περάσει από διάφορους μετασχηματισμούς, τόσο στο επίπεδο του line-up όσο και της μουσικής, κάτι όχι και τόσο σύνηθες στη μέταλ. Ποια περίοδο απολαύσατε περισσότερο και ποια ήταν η πιο δημιουργική;
Εγώ προσωπικά απόλαυσα περισσότερο την τελευταία περίοδο, εφόσον είμαι επιτέλους μέλος της! Πιστεύω ότι η μπάντα παραμένει εξίσου δημιουργική από την αρχή, απλά το πετυχαίνει με διαφορετικά μέσα. Η δημιουργικότητα, άλλωστε, θρέφει τις μεταμορφώσεις.

Χτίζετε τον ήχο σας διαρκώς, προσθέτοντας νέα στοιχεία. Πιστεύετε ότι έχετε βρει την ταυτότητά σας ή είναι μία συνεχής διαδικασία; Υπάρχουν νέες ιδέες ή είδη με τα οποία θέλετε να πειραματιστείτε στο μέλλον;
Δεν επιδιώκουμε νέα στυλ συνειδητά. Απλά προοδεύουμε σαν σύνολο και σαν άτομα με ένα φυσικό τρόπο. Όσον αφορά την ταυτότητα, καθιερώθηκε ήδη από τον πρώτο δίσκο: είναι η σκοτεινιά και η διαδικασία διαχείρισής της είναι διαρκής.

View this post on Instagram
OUR NEW ALBUM "CITY BURIALS" is set to be released via @peacevillerecords on 24th April 2020! Listen to first single "LACQUER" now - link in bio. . . ▬ Pre-orders live from 10am GMT / 11am CET tomorrow (31st Jan) ▬ . . “In days and nights of black and silver, the dead end king will come. From pieces of broken mirrors there will be a crown bestowed upon his head. In reflections of shattered glass not only the seasons will turn, but also the change disguised by the lapse of time. His mind will have to come to bear the weight of everything that was left behind and forgotten. Archiving the inaccessible. Celebrating the abandoned and mourning the destroyed. The city burials.” Anders Nyström . . With the winds of a new direction steering the band on their latest journey, City Burials stands as Katatonia’s new triumph of deep & enigmatic progressive rock – the fruits of a rejuvenating and profound chapter in the band’s legacy; a catalyst for its creators, with a collection of moments constructed out of the fragments of an ever-evolving life. Compiled into one of their most important modern works and statements to date, the finely-honed instrumentation provides a multi-textured backdrop with the voice of Jonas Renkse guiding us through these latest trials of loss and ruin. A post shared by Katatonia (@katatoniaband) on

Χρησιμοποιήσατε το Crowdfunding για να βγάλετε το δίσκο «Dethroned and uncrowned». Πώς βλέπετε τις νέες χρηματοδοτικές μεθόδους; Τι να περιμένουν στο μέλλον τα συγκροτήματα που θέλουν να επιβιώνουν απ’ τους δίσκους τους;
Δεν θα ήθελα να αντιμετωπίζω το crowdfunding σαν την τελευταία λύση όταν η μουσική βιομηχανία στερέψει οικονομικά, αλλά σαν μία μορφή διάδρασης με το κοινό, με αποτέλεσμα ένα κοινό ενδιαφέρον ανάμεσα στη μπάντα και τους θαυμαστές της. Για μας, το να βγάζουμε μουσική είναι μια εννοιολογική προσπάθεια. Δεν είναι κάτι που θέλουμε να αλλάξουμε, και υπό αυτήν την έννοια το ίδιο ισχύει και για τις περιοδείες, από τις οποίες βασικά βγάζουμε τα όποια χρήματα.

Τι να περιμένουμε από τη συναυλία στο Gagarin 205;
Θα γυρίσουμε για τελευταία φορά εκεί που βρισκόμασταν μία δεκαετία πριν, καθώς θα παίξουμε το «Night is the New Day» ολόκληρο για τελευταία φορά. Ίσως όμως παίξουμε και μερικά παλαιότερα κομμάτια. Ποιος ξέρει;

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό μουσικής