Focus

Γιατί το «Bossanova» των Pixies εξακολουθεί να τα σπάει τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του;

Από -

Όταν οι Pixies κυκλοφορούν το φουτουριστικό Bossanova η χρονολογία είναι Αύγουστος του 1990 και τοποθεσία η Πόλη των Αγγέλων -αλλά θα μπορούσε να είναι κάποια κοιλάδα στον Άρη ή ο πάτος ενός πηγαδιού. Από το ντεμπούτο τους δύο χρόνια νωρίτερα, με το «Surfer Rosa» και το πλατινένιο «Doolittle» (1989) η μπάντα από τη Βοστώνη δεν έχει κατασταλάξει ακόμη σε έναν ήχο ούτε σε ένα συγκεκριμένο ύφος-ταυτότητα. Όσο προχωρούν με την αισθητική αναζήτησή τους, δημιουργούν albums μοναδικά, όχι μόνο σε ότι έχει να κάνει με τη δική τους δισκογραφία, αλλά σε σχέση με όλη την alternative σκηνή. Αν το παρθενικό του «Surfer Rosa» του 1988 υπήρξε πειραματικό και άγριο και το «Doolittle» ένα μουσικό έργο χαοτικό και καθαρά σουρεαλιστικό, το «Bossanova» είναι ένας φουτουριστικός συνδυασμός τους, με θεματολογία το «εξωπραγματικό», το «εξωγήινο» και στίχο ακόμη πιο δυσνόητο και διαρρηγμένο.

Το «Bossanova» διατηρεί τις γνωστές εναλλαγές στη δυναμική (quiet - loud) και βασικά στοιχεία του ήχου της μπάντας, όπως καθιερώθηκε στα δύο πρώτα άλμπουμ της, αλλά ακολουθεί μια πιο δομημένη και συνεκτική πορεία, κάτι που φαίνεται ήδη από τα singles, «Velouria» και «Dig for fire». Το επιθετικό μπάσο της Kim Deal και οι άγριες κιθάρες του διδύμου Francis-Santiago συνδυάζονται με space και surf rock στοιχεία σε ένα αμάλγαμα μινιμαλιστικής αισθητικής. Από το instrumental «Cecilia Ann» μέχρι το ποιητικό «Ana» και τα μεγαλύτερα hits του δίσκου – «Is She Weird», «The Happening» και «All Over The World» – όσο το «Bossanova» ξεδιπλώνεται καταλαβαίνεις ότι ο LP αποτελεί μια περιπλάνηση στο διάστημα με όχημα το πεντάγραμμο.

Η εξωγήινη φιγούρα που εμφανίζεται στα περισσότερα κομμάτια – ως το φροϋδικό θα μπορούσε να πει κάνεις ερωτικό υποκείμενο – είναι η μούσα του frontman του γκρουπ Black Francis (a.k.a. Frank Black). Ίσως το «Velouria» να μην είναι το greatest love song των Pixies, αφού αυτό είχαν προλάβει να το κυκλοφορήσουν από τον πρώτο κιόλας δίσκο τους: Μιλάμε για το ανυπέρβλητο «Cactus» (Surfer Rosa, 1988). Σίγουρα, όμως, πρόκειται για ένα κομμάτι υπέροχο – με σαφείς επιρροές από τον David Byrne και τους Talking Heads – που δικαιολογημένα συμπεριλήφθηκε στο UK Top 40.

Ο Frank Black θα προσπαθήσει σε μια από τις ηχογραφήσεις να εξηγήσει στον εκνευρισμένο παραγωγό του, Gil Norton, τον αλλοπρόσαλλο τρόπο που δημιουργεί - «Κοίταξε… Είμαι σουρεαλιστής, επίσης είμαι τεμπέλης και με ένα κεφάλι γεμάτο σκατά. Γι’ αυτό σταμάτα τις παρατηρήσεις και άσε να δούμε που θα καταλήξει όλα αυτό. Εντάξει;». Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει, να συγκεντρώσει σε μια μόνο πρόταση, όλα όσα έκαναν το «Bossanova» άφθαρτο στο χρόνο, σε Γη και διάστημα. Ένα άλμπουμ που τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του συνεχίζουμε να συμπεριλαμβάνουμε σε κάθε καλοκαιρινή λίστα μας. Οι Pixies μπορεί να είναι μια μπάντα με σύντομη καριέρα και ένα ομολογουμένως μέτριο comeback (αλήθεια υπήρχε λόγος;) αλλά δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να παραγνωριστεί το τεράστιο εκτόπισμα τους στη σκηνή της alternative rock και η επιρροή που άσκησαν σε σύγχρονες και μεταγενέστερες μπάντες. Γι’ αυτό αγοράστε το βινύλιο από το e-shop της 4AD ή ακούστε το σε όποιο άλλο digital format επιθυμείτε και αφεθείτε στους ρυθμούς του «Bossanova».

Tracklist

A1. Cecilia Ann
A2. Rock Music
A3. Velouria
A4. Allison
A5. Is She Weird
A6. Ana
A7. All Over The World


B1. Dig For Fire
B2. Down To The Well
B3. The Happening
B4. Blown Away
B5. Hang Wire
B6. Stormy Weather
B7. Havalina