Συνέντευξη

Δεν είναι Γιάννης, είναι John: Μιλήσαμε με το ντουέτο απ' το Λονδίνο πριν το τρικυμιώδες live τους

Από -

© Paul Grace
© Paul Grace

O John Newton και ο Johnny Healey έρχονται αφηνιασμένοι στο «Temple» (28/2) κι εμείς μιλήσαμε μαζί τους για τον νέο δίσκο τους, το Brexit και το τι συμβαίνει στας εξοχάς πέριξ του Λονδίνου.

Το «John» δεν είναι το πιο εύκολο όνομα για αναζήτηση στο Google. Η φάση με τα σόσιαλ μίντια σας ενδιαφέρει γενικά;
Το γνωρίζαμε όταν αποφασίσαμε να ονομάσουμε έτσι την μπάντα, θέλαμε όμως ένα όνομα που δεν θα έδινε συγκεκριμένο μουσικό στίγμα. Λάβαμε αρκετή προσοχή από συγκεκριμένες μιντιακές πλατφόρμες και είχε πλάκα το ότι πυροβολήσαμε τον εαυτό μας στο πόδι! Μας επέτρεψε όμως να αναπτυχθούμε οργανικά μέσα από τα live μας.

Μπορείτε να μας ξεδιαλύνετε την κατάσταση με τους δύο Γιάννηδες;
Μας λένε και τους δυο John (John Newton, ντραμς και φωνητικά και Johnny Healey στην κιθάρα) και ζούμε στο Κρίσταλ Πάλας του νότιου Λονδίνου.

Ο δεύτερος δίσκος σας κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες. Τι συνέβη «Out there in the fringes»;
Το άλμπουμ γεννήθηκε από την παρατήρηση της καθημερινής ζωής στα περίχωρα του Λονδίνου. Κάθε περιστατικό «κατακρεουργείται» από τη δομή των τραγουδιών, τα οποία φτιάχνουν μια πιο αφηρημένη εκδοχή του. Ο δίσκος είναι μια καταγραφή των θραυσμάτων που συλλέξαμε κι ελπίζουμε ότι το σύνολο έχει συνοχή. Επιστρέψαμε στο ίδιο στούντιο, το Bear Bites Horse, και στον ίδιο παραγωγό, τον Wayne Adams, διότι θέλαμε να διατηρήσουμε την τρικυμιώδη ενέργεια, που είναι τόσο σημαντική στα live μας.

Εμπνέεστε συχνά από τη λογοτεχνία. Διαβάσατε τελευταία κάποιο βιβλίο που σας άλλαξε τη ζωή;
Είμαστε μεγάλοι θαυμαστές του Βρετανού avant-garde συγγραφέα B.S.Johnson, που είναι κυρίως γνωστός για το «The Unfortunates», ένα άδετο «βιβλίο μέσα στο κουτί», όπου κάθε αναγνώστης βάζει τις σελίδες σε διαφορετική σειρά. Ο Johnson συνέλαβε τη φόρμα αυτή προσπαθώντας να μιμηθεί τη χαοτική φύση όταν ανακαλείται η μνήμη. Α, και σχεδόν οτιδήποτε έχει γράψει ο Italo Calvino.

Σχεδιάζετε οι ίδιοι τα εξώφυλλα των δίσκων και σκηνοθετείτε τα βιντεοκλίπ σας. Πόσο σημαντική θεωρείτε την εμπλοκή σας στα διαφορετικά βήματα της δημιουργικής διαδικασίας;
Κάνοντας οι ίδιοι το σχεδιασμό και τη δημιουργία του artwork, χρησιμοποιούμε το οπτικό υλικό για να κατευθύνουμε τον ακροατή στους μουσικούς μας προβληματισμούς. Ως στιχουργοί, ξέρουμε τις στιγμές ή τα μέρη όπου γεννήθηκαν οι λέξεις και είναι όμορφο συναίσθημα να τις ενώνουμε με τις αντίστοιχες εικόνες για να οικοδομήσουμε μια πολυεπίπεδη εμπειρία για τον ακροατή.

Η εικονοποιία που χρησιμοποιείτε είναι αρκετά μουντή αλλά ρεαλιστική μέχρι το κόκκαλο. Η ζωή στο Κρίσταλ Πάλας είναι αντίστοιχη;
Δεν προσπαθούμε να υπονοήσουμε μέσω του δίσκου ότι το Κρίσταλ Πάλας είναι ένα σκοτεινό μέρος. Αντιθέτως, είναι πραγματικά ένα πολύ όμορφο μέρος που προκαλεί τη σκέψη και ο δίσκος δε θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τις ενδιαφέρουσες ιστορίες του. Νιώθω, ωστόσο, μία ζοφερή ματαιότητα λόγω της διόγκωσης της πόλης, σαν να είναι μία τρύπα όπου συγκεκριμένοι άνθρωποι σπρώχνονται σε μία φτωχή ποιότητα ζωής εξαιτίας της απληστίας των υπολοίπων.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έκρηξη στη βρετανική punk, noise και garage σκηνή.
Πάντα υπήρχε φανταστική κιθαριστική μουσική σε αυτήν τη χώρα. Είναι η ιστορία της που δεν μπορεί να την αποφύγει κάποιος. Επίσης παίζουν ρόλο τα κοινωνικά ζητήματα, που είναι πιο κοντά στον λαό, φιλτράρονται και ξεσπούν μέσα από τη μουσική, ανεξαρτήτως ταμπέλας.

Το Brexit είναι πια πραγματικότητα. Πιστεύετε ότι οι νέες συνθήκες θα δυσκολέψουν τις περιοδείες, ειδικά για τις μικρότερες μπάντες;
Η κατάσταση με το Brexit είναι πραγματικά ανησυχητική κι εξαιρετικά εκνευριστική, εφόσον μάλιστα θεωρούμε πως οτιδήποτε καλό προέρχεται από την ανταλλαγή πολιτισμών. Οι άνθρωποι φαίνεται να ξεχνούν ότι το έθνος μας χτίστηκε πάνω σε αυτήν την ανταλλαγή και είναι στενόμυαλο να μιλάμε για μια «αυθεντική βρετανικότητα», που ήρθε μαζί με τη μεταπολεμική αισιοδοξία. Μας έτυχε ένας τελείως οπισθοδρομικός πρωθυπουργός και για όλα αυτά αιτία ήταν ο φόβος των «άλλων», που προπαγανδίστηκε από τα μέσα για να κερδίσει τελικά ο ιδιωτικός πλούτος. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να συνεχίσουμε να ταξιδεύουμε με τη μουσική μας.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό μουσικής