Stuart A. Staples: "Τα συναρπαστικά πράγματα συμβαίνουν όταν δεν έχεις συγκεκριμένο σκοπό"

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με την ήρεμη δύναμη των Tindersticks, λίγο πριν από τις επετειακές συναυλίες τους με ορχήστρα, φίλους και καλεσμένους στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (30-31/10).

Tindersticks © Christophe Agou

Τριάντα χρόνια Tindersticks. Tι γεύση αφήνουν όλες αυτές οι αναμνήσεις;
Είμαι ευλογημένος (ή καταραμένος) με πολύ δυνατό μνημονικό, σε σχέση με τα άλλα μέλη της μπάντας. Μπορεί να βρεθώ 20 χρόνια μετά σε έναν συναυλιακό χώρο και να θυμηθώ τη βραδιά της συναυλίας, ενώ οι άλλοι λένε ότι δεν έχουμε βρεθεί ποτέ ξανά εδώ. Ενώ όλα ξεκίνησαν βάσει μιας τυχαιότητας, από τρία νέα παιδιά που άραζαν μαζί και άρχισαν να δουλεύουν παρέα, συνέβη κάτι που μας ξεπερνούσε κατά πολύ. Όταν αυτό τελείωσε, δεν περίμενα ποτέ ότι υπήρχε κάποιος άλλος τρόπος να συνεχιστεί. Ήταν ένα πολύ περίεργο πράγμα το ότι καταλήξαμε να έχουμε δύο διαφορετικές –εξίσου δυνατές– εκδοχές των Τindersticks. Αυτό είναι που με συναρπάζει περισσότερο από τα τελευταία τριάντα χρόνια. Όταν διαλύθηκε η μπάντα, δεν περίμενα να γνωρίσω τον Dan McKinna και τον Earl Harvin. Είναι τόσα πολλά αυτά που έχουν προσφέρει στους Τindersticks· μας βοήθησαν να εξελιχθούμε και να δούμε τον εαυτό μας μέσα από μια νέα προοπτική. 

Ποια είναι η πιο έντονη εμπειρία με τους Tindersticks; 
Ύστερα από δύο χρόνια απομόνωσης, η απάντηση είναι σαφώς αυτή η τελευταία χρονιά που παίζουμε και πάλι ζωντανά. Πιστεύω αυτό ισχύει για όλους τους μουσικούς, αλλά σε μένα λειτούργησε κατά κάποιον τρόπο σαν αποκάλυψη. Θεωρώ τον εαυτό μου έναν άνθρωπο που φαντάζεται τη μουσική, που γράφει, κάνει την παραγωγή, ηχογραφεί και γενικά περνάει άπλετο χρόνο μέσα σε ένα στούντιο, προσπαθώντας να διαμορφώσει ένα ηχητικό τοπίο. Το να βρεθώ ύστερα από τόσο καιρό ξανά μπροστά σε κοινό με έκανε να καταλάβω ότι υπάρχει κάτι θεμελιώδες στο να ερμηνεύεις ζωντανά για τον κόσμο. Παλιότερα μπορεί και να διαφωνούσα με την κοινή γνώμη ότι είμαι τραγουδιστής, διότι σκεφτόμουν ως πολύ πιο σημαντική την ιδιότητα του δημιουργού. Μου πήρε πολύ καιρό τελικά να αντιληφθώ το βάθος αυτής της επικοινωνίας. 

Tindersticks
© Christophe Agou

Γίνεται ευκολότερο με την πάροδο του χρόνου;
Όχι καθόλου! Βέβαια έχει να κάνει και με τη φύση του ανθρώπου. Άλλοι αντλούν φοβερό κίνητρο από το να βρίσκονται πάνω στη σκηνή και άλλοι προσανατολίζονται περισσότερο στην δημιουργία. Έπρεπε να μάθω πώς να μεταφέρω αυτό που φτιάχνω στη σκηνή. Είναι τόσο διαφορετικό απ’ ό,τι στο στούντιο - η σκηνή δεν έγινε ποτέ ο φυσικός μου χώρος. Αν όμως η συναυλία φτάσει σε αυτό το σημείο όπου έχουν καταργηθεί τα όρια - γιατί δεν έχει να κάνει με την μπάντα, τον μουσικό ή το κοινό αφού πλέον είναι απλά άνθρωποι μέσα σε έναν χώρο που τροφοδοτούν ένα κοινό συναίσθημα - εκεί μπορώ να νιώσω απόλυτα άνετα. Αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να προσπαθήσω και να βοηθήσω να χτιστεί σταδιακά.

Τι έχει αλλάξει σε σχέση με παλιά; 
Παραμένουμε τα ίδια ανήσυχα πνεύματα. Εγώ, ο Neil (Fraser) και ο David (Boulter) προερχόμαστε από το ίδιο μέρος. Ξεκινήσαμε ταυτόχρονα, κι αυτό μας δίνει μια αίσθηση ότι μας έχει ενώσει η μουσική. Έχουμε μια κοινή ιδέα για το τι είναι καλό και τι όχι, τι είναι σωστό και λάθος μουσικά. Βέβαια δεν μπορώ να τονίσω αρκετά το αποτύπωμα που είχε η προσθήκη του Dan (McKinna) και του Earl (Harvin), τόσο σε μουσικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Κατάφεραν να εμφυσήσουν μια νέα υπόσταση στη μουσική μας.

Πώς λειτουργεί για εσάς η απόσταση; 
Το γεγονός ότι μένουμε σε διαφορετικές χώρες σημαίνει ότι η συνάντηση απαιτεί πολύ κόπο από πολλούς ανθρώπους. Από τη στιγμή που θα βρεθούμε, υπάρχει μία προσδοκία να συμβεί κάτι πολύ σημαντικό. Έχουμε καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, έχουμε πάρει αεροπλάνα, τρένα κ.λπ., με μοναδική πρόθεση να παίξουμε μαζί μουσική. Δεν υπάρχει τίποτα παθητικό σε αυτές τις συναντήσεις. Είναι, αντιθέτως, πολύ έντονη η παρουσία όλων σε αυτές τις στιγμές.

Διαβάστε Επίσης

Υπάρχει μια άτυπη ταξινόμηση της δισκογραφίας σας, που θέλει το κλείσιμο ενός κύκλου και την έναρξη μιας νέας φάσης των Tindersticks ανά τρία άλμπουμ. Πού βρίσκεστε τώρα;
Βρισκόμαστε σε ένα σημείο που δεν ξέρουμε ακριβώς τι θα ακολουθήσει, άρα ανοίγεται ένα πολύ καλό πεδίο εξερεύνησης. Η επόμενη χρονιά για μένα είναι μία ευκαιρία να είμαι δημιουργικός και με την μπάντα και στα προσωπικά μου πρότζεκτ. Με ενθουσιάζει που η επόμενη περίοδος δεν καθορίζεται από έναν συγκεκριμένο στόχο, γιατί τότε ακριβώς είναι που συμβαίνουν τα πιο συναρπαστικά πράγματα. Σε αυτές τις περιόδους μπορείς να ακολουθήσεις πραγματικά τα δημιουργικά σου ένστικτα. 

Νωρίτερα, μου είπατε ότι "φαντάζεστε τη μουσική". Αν μπορούσατε να αποτυπώσετε κινηματογραφικά αυτό που φαντάζεστε, ποια προσέγγιση θα ακολουθούσατε; 
Πάντα με ενδιαφέρουν οι εικόνες και ποτέ οι συζητήσεις. Οπότε αν ποτέ είχα την ευκαιρία, θα το προσέγγιζα με έναν αφαιρετικό τρόπο. Έχω περάσει πάνω από 25 χρόνια να παρακολουθώ το σινεμά της Claire Denis και αυτό που με ιντριγκάρει είναι ότι κάθε πλάνο της μου θέτει ένα νέο ερώτημα. Τη θεωρώ αξεπέραστη γι’ αυτόν το λόγο. Η ενασχόλησή μου με το σινεμά θα κατέληγε πιθανότατα σε μια αντιγραφή του έργου της. (γέλια) Παραδόξως, θα ξεκινούσα γράφοντας το score του φιλμ και θα ακολουθούσαν οι εικόνες. 

Tindersticks
© NICHOLLS

Τι ετοιμάζετε για τις συναυλίες σας στο Μέγαρο Μουσικής;
Το μοναδικό με αυτές τις συναυλίες είναι ότι έχουμε την ευκαιρία να μας συνοδεύσουν μερικά από τα μέλη της πιο εκτεταμένης μουσικής μας οικογένειας. Οι κορυφαίοι της ορχήστρας είναι φίλοι και συνεργάτες από την εποχή που ηχογραφούσαμε ακόμα το δεύτερο άλμπουμ μας. Είναι άνθρωποι που έχουν δείξει φοβερή κατανόηση, στήριξη και συμπάθεια στο ποιοι είμαστε και τι κάνουμε και πού θέλουμε να φτάσουμε με τη μουσική μας. Είναι σημαντικό ότι σε αυτή την αναδρομή στην πορεία των Tindersticks κάθε τραγούδι θα έχει όλα εκείνα τα χρώματα τα οποία υπάρχουν στην αρχική σύλληψή του. Δεν θα υπάρχει κανένας περιορισμός ή συμβιβασμός σε ορχηστρικό ή φωνητικό επίπεδο. 

Περισσότερες πληροφορίες

Tindersticks

  • Rock-pop-folk

Οι αισθαντικοί Βρετανοί μετρ της εκλεπτυσμένης μελαγχολίας γιορτάζουν τριάντα μελωδικά χρόνια πορείας μαζί με ορχήστρα εγχόρδων και προσκεκλημένους φίλους τους.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Ο Black Coffee επιστρέφει για ένα house υπερθέαμα

Το περίφημο residency του "Hï Ibiza" έρχεται στην Αθήνα για μια μοναδική βραδιά.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
22/07/2024

Behemoth: Οι 3 δίσκοι που τους μετέτρεψαν σε φεστιβαλική δύναμη

Οι Πολωνοί του Nergal θα ηγηθούν της ενδέκατης και τελευταίας ημέρας του φετινού Release Athens (Κυριακή 28/7) και αναμένεται να κάνουν επιβλητικό φινάλε στην Πλατεία Νερού, με ένα σόου σκοτεινού metal αντάξιο της καταχθόνιας φήμης και της διεθνούς γιγάντωσής τους.

Heilung: Η πειραματική pagan folk κολεκτίβα έρχεται στην Ελλάδα

Στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού θα παρουσιαστεί η κολεκτίβα από τον Βορρά για μια "αρχαία" παράσταση.

Release Athens 2024: Οι Duran Duran κέρδισαν τα πάντα –ίσως ακόμα και τους εαυτούς τους, ανά σημεία

"Ακούς Βιτάλη, Σούκα και Duran Duran", έλεγε το παλιό σουξέ του Σάκη Μπουλά. (Σχεδόν) 40 χρόνια αργότερα για Βιτάλη/Σούκα δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά, πάντως η Ελλάδα εξακολουθεί κι ακούει Duran Duran. Και μάλιστα με μεγάλο ενθουσιασμό, για ό,τι κι αν έχουν να δώσουν, όπως έδειξε η φεστιβαλική βραδιά στην Πλατεία Νερού.

Ο καθηλωτικός Τσαϊκόφσκι του Βολόντιν, κορωνίδα των δύο φεστιβαλικών εμφανίσεων της ΚΟΑ

Η ερμηνεία αναφοράς του 1ου Κοντσέρτου για πιάνο του Τσαϊκόφσκι αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή των φετινών, καθιερωμένων, δύο εμφανίσεων της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στο Φεστιβάλ Αθηνών και το Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

"Η Πύλη Άνοιξε" στο 6ο Φεστιβάλ Χανιού του Σουφλιά

Μουσικές και περιπέτειες στην καρδιά της Ελλάδας μέχρι τις 8 Αυγούστου.

Η χώρα του Μηδέν: Μετά από είκοσι έξι χρόνια, οι Smashing Pumpkins εμφανίστηκαν ξανά στην Αθήνα.

Η alt-rock μπάντα που ηγήθηκε της εναλλακτικής σκηνής των 90s έκανα στάση στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας τους "The World Is a Vampire".