Το Φλάφι, το Gomenaki και η ρευστότητα της κοινωνικής ανοχής

Γιατί η ενασχόληση με τα έμφυλα ζητήματα (πρέπει να) είναι κάτι παραπάνω από την queer εμμονή μιας καλλιτεχνίζουσας προοδευτικής κοινότητας.

Το Φλάφι, το Gomenaki και η ρευστότητα της κοινωνικής ανοχής

Το προηγούμενο Σάββατο πέρασα αρκετή ώρα ξαπλωμένη στο Φλάφι, τον χνουδωτό συμβιωτικό φανταστικό οργανισμό που έχει καταλάβει όλο το χώρο του πολιτιστικού οργανισμού ATOPOS CVC στο Μεταξουργείο. Η εικαστική εγκατάσταση - βιβλιοθήκη που έχει δημιουργήσει η καλλιτέχνις Αντιγόνη Τσαγκαροπούλου στο πλαίσιο του Αθήνα 2018, Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου (βασισμένο σε μια ιδέα - έρευνα του Βασίλη Ζηδιανάκη), μαζί με την φιλοξενούμενη για την ημέρα εκείνη ηχητική εγκατάσταση-performance της Αντριάνας Μίνου «Ονειρωρυχείο» (σε επιμέλεια του Φιλ Ιερόπουλου) σε μετέφερε σε έναν υβριδικό Κήπο των Απολαύσεων εστιάζοντας στην αναζήτηση της σεξουαλικότητας μέσω του παιχνιδιού και της ανακάλυψης. Παιδιά και (ετεροφυλόφιλοι) γονείς, ομοφυλόφιλα ζευγάρια, και γενικά επισκέπτες υπεράνω φύλου και σεξουαλικής ταυτότητας απολάμβαναν χαλαρά, δίπλα δίπλα, τον παραμυθένιο κόσμο, όπως οι «Καθημερινές Σεξουαλικές Διαστροφές» του Φρόιντ ακουμπούσαν τα παιδικά βιβλία με τέρατα στα ράφια της βιβλιοθήκης.

Το Φλάφι, το Gomenaki και η ρευστότητα της κοινωνικής ανοχής - εικόνα 1
Gomenaki

Επιστρέφοντας σπίτι είδα ότι το Gomenaki, το τραγούδι-βίντεο-κλιπ της εγχώριας γυναικείας μπάντας Someone Who Isn’t Me (SWIM) που έχει γίνει viral τις τελευταίες μέρες αποσύρθηκε για τρίτη φορά από το Youtube λόγο ηλικιακής ακαταλληλότητας ύστερα από καταγγελίες χρηστών. Το βίντεο σε σκηνοθεσία του Άλκη Παπασταθόπουλου ακολουθεί έναν έφηβο με ρευστό φύλο να ξεπερνά το bullying που δέχεται από το σχολικό και οικογενειακό του περιβάλλον και να κερδίζει την αγάπη της βασίλισσας του πάρτι. Σε μια εποχή που τα παιδιά μας βλέπουν ανενόχλητα ημίγυμνα ζευγάρια να κάνουν τζακούζι στα «love» realities ή ακούνε συμμαθητές τους να διαβάζουν σε εκθέσεις ότι όταν μεγαλώσουν θέλουν να γίνουν ποδοσφαιριστές και να έχουν δύο γκομενάκια δίπλα τους, το να απαγορεύσεις μια τόσο άρτια καλλιτεχνικά και προσεκτική ως προς τι δείχνει ταινία μικρού μήκους, μου φαίνεται τουλάχιστον υποκριτικό. Όπως και το να επιτρέπεις το διαφημιστικό του Athens Pride στην τηλεόραση να παίζει συγκεκριμένες ώρες για να προστατέψεις τους ανήλικους κάτω των 15 από τη σύγχυση και την απορία.

Δεν χρειάζεται να δεις τα ομοφοβικά σχόλια κάτω από το Gomenaki ή να θυμηθεί τις αντιδράσεις που είχε προκαλέσει η καθιέρωση θεματικής εβδομάδας για τις «έμφυλες ταυτότητες» από το Υπουργείο Παιδείας για να συνειδητοποιήσεις τη δουλειά που πρέπει να γίνει ως προς τον ελεύθερο (αυτο)προσδιορισμό των ατόμων και την ανοχή σε ότι αντιτίθεται στους κανονιστικούς εξουσιαστικούς λόγους για το φύλο και την σεξουαλικότητα.

Μπορεί τα καλλιτεχνικά έργα που ασχολούνται με έμφυλα ζητήματα να αγκαλιάζονται τελευταία από τους θεσμούς, την ίδια στιγμή όμως, η ρητορική του μίσους και η κοινωνική υποκρισία απέναντι στις προσπάθειες ενδυνάμωσης του λόγου των queer πρακτικών παραμένουν δυστυχώς ο κανόνας.

Όντως, τα καλλιτεχνικά έργα που ασχολούνται με έμφυλα ζητήματα αγκαλιάζονται τελευταία από τους θεσμούς, όπως π.χ. το Φεστιβάλ Αθηνών που φέτος συμμετέχει στο Athens Pride με την ακροβατική περφόρμανς της Κλοέ Μολιά και εντάσσει στο πρόγραμμά του το «Φεστιβάλ Αφροδίτη*: Οι ιστορίες της*, τα σώματά της*, οι πολιτικές της*, οι εικόνες της*» με στόχο την εξοικείωση με την νέα έννοια της επιτελεστικότητας του φύλου. Την ίδια στιγμή όμως, η ρητορική του μίσους απέναντι στις προσπάθειες ενδυνάμωσης του λόγου των queer πρακτικών ή η απαξίωσή τους ως απασχόληση μιας περίεργης καλλιτεχνίζουσας προοδευτικής κοινότητας σε αντίθεση με τα «σοβαρά» προβλήματα της εποχής και της παιδείας παραμένουν δυστυχώς ο κανόνας.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Μουσική

Η Anneke Van Giersbergen γυρίζει την Ελλάδα

Μια ακουστική περιοδεία σε που θα περάσει από Ξάνθη, Καστοριά, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Αθήνα, Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο.

29/09/2022

Το Μέγαρο Μουσικής ταξιδεύει στη Βόρεια Εύβοια

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Νίκος Πορτοκάλογλου και ο Νίκος Σταμούλος στον κύκλο δράσεων "Φωνές του φθινοπωρινού δάσους".

Λευτέρη Βενιάδη, τι είναι για σένα η "Αλληλεγγύη" και γιατί έχει ρεμπέτικο ήχο;

Μιλήσαμε με τον συνθέτη για το πρότζεκτ "Τι είναι Αλληλεγγύη;" που παρουσιάζει με τη σκηνογράφο Barbara Ehnes στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και στο οποίο γράφει το soundtrack των αλληλέγγυων παντρεύοντας σύγχρονη μουσική με ρεμπέτικα κομμάτια.

Πέθανε ο ράπερ Coolio

Έφυγε ξαφνικά απ' τη ζωή ο βραβευμένος ράπερ, σε ηλικία 59 ετών.

Το μουσικό ταξίδι των Portico Quartet περνάει από την Αθήνα

Το βρετανικό κουαρτέτο επιστρέφει στο Piraeus Club Academy (LouLou is Present) με υπερβατική διάθεση, jazz, mimimal, ηλεκτρονικά και κινηματογραφικά ηχοχρώματα.

Τάνια Τσανακλίδου: "Ήμασταν τόσο τυχεροί όσοι γνωρίσαμε τον Γιάννη Σπανό"

Σχεδόν μισό αιώνα από την πρώτη τους γνωριμία και 40 χρόνια μετά τον πρώτο τους κοινό δίσκο, η αγαπημένη ερμηνεύτρια τιμά την παρακαταθήκη του σπουδαίου συνθέτη στήνοντας μια βραδιά που νιώθει ότι του τη χρωστάει.