Market News

Προβολή του έργου "ΚΕΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ" στο 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Προβολή του έργου Το ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ FILM AMARGI & ο Αλέξανδρος Φασόης σας προσκαλούν στην προβολή του κινηματογραφικού έργου:
«ΚΕΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ του Πάρι Τακόπουλου»
Ένα ψηφιακό φιλμ του Αλέξανδρου Φασόη 
Την Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018, ώρα 17:00
στην Αίθουσα JOHN CASSAVETES - Αποθήκη 1 - Λιμάνι
στο 59ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΚΕΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ και μία παράπλευρος εγκαρσία διαδρομή του Τζαίημς Τζόυς εις απομιμητικόν πλάγιον ήχον του Πάρι Τακόπουλου

Η Κενή Διαθήκη και στους δύο, προς το παρόν, τόμους της, έχει πολλά καινά κοινά με τα δύο μεγάλα έπη του Τζαίημς Τζόυς, τον «Γιουλίσσες» και το «Φίννεγκανς Γουαίηκ», όχι μόνον λόγω συγγενούς εξ αγχιστείας ύφους, αλλά και παραλλήλου αγχώδους περιεχομένου. Γι’ αυτό και έχει χαρακτηρισθεί ως η πιο πρωτότυπη ελεύθερη δουλειά στην «μετανεώτερη» («sic») ελληνική λογοτεχνία, και έχει, ως εκ τούτου, τόσον επιμελώς λησμονηθεί, ή αγνοηθεί, από την κρατούσα προκρούστεια, πρό, ή «μετα-παλαιότερη» α-κριτική του κοινότυπού μας κοινότοπου, πλην όχι και τόσων ελαχίστων ποιητικών και ποιοτικών κριτικών εξαιρέσεων, των Αποστολίδηδων, του Eddie Duckworth, του Γιώργου Γκίκα, του Κέβιν Άντριους, του Πάτρικ Λη Φέρμορ, του Γιώργου Μπαμπινιώτη, του Νίκου Φωκά, του Αντρέα Καραντώνη, του Παναγιώτη Κανελλόπουλου του πρώτου λαλήσαντος και προλογήσαντος τους δύο τόμους, του Ελευθέριου Ανευλαβή, του παραφραστή του James Joyce, και του Πάρι-φραστού και αναδημιουργού της Κενής Διαθήκης.
Παρόμοιοι στόχοι και κοινά βέλη του Τζαίημς Τζόυς και του Πάρι Τακόπουλου, πλην της μεταποιήσεως, μετά πολλής ποιήσεως, των λέξεων και του Λόγου των «βαβελικών» και ενίοτε «βεβηλικών» τους κειμένων και παρακειμένων, είναι η παγκοσμιο-ποίησις των θεματο-θυμάτων τους, μία ποίησις διερχόμενη όμως πάντα μέσα από το οινοπνευματώδες «ρεύμα» της ιδικής τους καθόλου «Άγονης Χώρας». Και της «αμπωτοπαλιρρέουσας» χιουμορώδους ίδιο-συν-κρασίας τους.
Και οι δύο βλέπουν και ακροάζονται με συμπάθος τον homo sapiens, τον homo faber, τον homo unoeconomicus και comicotragicus, καθώς και τα προαιώνια γορδιοδέσμια προβλήματά του, με ελευθεριότητα και μέθην, μετατρέποντες την κωμοτραγωδία του, μέσα από το φίλτρο του δικού τους χυμώδους «πνεύματος», σε ευπρόσδεκτη «γελαστική» κωμωδία.
Κι όλα αυτά, με μιάν εκρηκτική, νέα κλωνοποιημένη, ηφαιστιώδη γλώσσα, σημαίνουσα διπλά, τριπλά ή απείρως περισσότερα από την μονοσήμαντη, γιομάτη «καθημερινότητα», (με την αρχική σωστή σημασία της λέξεως) αναπεπαλαιωμένη, και τόσον ημαρτημένη καθομιλουμένη μας.

MONIKIN
O ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΕΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ
Ο Προτελευταίος των Μόνικιν, ο ήρωας της Κενής Διαθήκης, ευρισκόμενος εις την αρχήν της, εις το προαυτοκτονικόν στάδιόν του, ενθυμείται και «εθνημείται» το «παρελθόν» του, το εξισούμενον με το παρόν του, προ των απειλών του μέλλοντός του, και όχι μόνον του ιδικού του, αλλά και ολοκλήρου του γένους του, του αποτελούντος διά πάντα Έλληνα, Γραικό, ή Ρωμιό, το ένδοξον παρελθόν πασών των εξελληνισθεισών, μη «βαρβάρων» πλέον, εθνοτήτων.
Εις την πάλαι ποτέ νεότητά του, ή την πεπερασμένην ηλικία του – εάν προηγήθη της πρώτης – ο Μόνικιν ζεί, μωρογηραιόθεν σχεδόν, έναν συνεχή εμφύλιον, άλλοτε ένοπλον κι άλλοτε άοπλον «ίδε – ή αηδεολογικόν» πόλεμον, όστις, γιαβάς-γιαβάς, τον έκαμε ανορθόδοξα και αν-αρχικά, ν’ακολουθήσει την διά της Ρώμης, μίαν και καθολικήν ορθοδόξον οδόν, την «απορευομένην» προς τα έθνη της Δύσεως. Διότι κατ’εκείνον και τον «αιμ-βαπτιστήν» του, εκεί θα έπρεπε να ευρίσκεται, η σωτηρία, του πολλά αυτοπροδομένου λαού του, του μηδέποτε αγανακτισμένου με τον εαυτό του. Επιδιώκει δηλαδή, διωκόμενος, να μεταβεί είς «Εσπερίαν», διά να γυρίσει μιάν εσπέραν οίκαδε, επιστρέφων εις τον λαόν του, ως μεταλαμπαδευτής σωτήρ, το κλαπέν σαν ελγίνειο μάρμαρο, φως, των προγόνων του. Το νύν πλέον ηλεκτρικόν.
Πώς όμως να σώσει τον λαόν του ο Μόνικιν, όστις ούτε τον εαυτόν του «δύναται σώσαι»; Ίσως η λύσις-δέσις, αυτής της απορίας, βρίσκεται στον τίτλο του Joyce : Finnegans Wake, (μια ολονυκτία), για το τέλος (fin) πάλι (again), που είναι και η νέα αρχή, του Tim Finnegan, ενός ιρλανδέζου, συνήθως μεθυσμένου, κτίστη, η πτώσις και η άνοδος ( fall and rise) του
οποίου περιγράφεται με πολύ οίνον και χιούμορ σε μια ιρλανδέζικη μπαλλάντα. Το ερώτημα θα μείνει προς το παρόν αναπάντητο. Ο συγγραφέας της Κενής Διαθήκης δεν πιστεύει στην «ρικόρσο», εν τούτω
Vico, θεωρία της επαναλήψεως της Ιστορίας. Αλλ’ ούτε και στους σωτήρες. Γιατί ο Μανωληός είτε βάζει τα ρούχα του συνεχώς αλλιώς, ή του τα βγάζουνε, και φαίνεται διαφορετικός. «Κι απέ», όμως, τι απομένει εκτός από πολλούς ζύθους, ουζάκια υπεροψίαν και μέθην, σαν μοναδική ιατροφαρμακευτική «αλεκ-σχινική» κάθαρση; Μήπως μόνο το, αμετάφραστο, ελληνικά, χιούμορ, το φέρον τον γέλωτα, παγκοσμίως και όχι πάντοτε «κοσμίως»;
Ίδωμεν, ή οψόμεθα ! Πιθανότατα εις τον επόμενον τόμον της Κενής Διαθήκης.
59ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Αίθουσα JOHN CASSAVETES, Αποθήκη 1, Λιμάνι
Την Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018, ώρα 17:00

«ΚΕΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ του ΠΑΡΙ ΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ»
Ένα ψηφιακό κινηματογραφικό έργο του Αλέξανδρου Φασόη
Μία προγραμματική ιδέα υλοποιείται, όπως ακριβώς είχε προαναγγελθεί, στο πλαίσιο της διευρυνόμενης ανάγνωσης του έργου του Πάρι Τακόπουλου, Η ΚΕΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ: η αντιστοίχιση ενός σύμμεικτου οπτικοακουστικού έργου πολυμέσων. Με τα χαρακτηριστικά της φιλμικής και ηχητικής εγκατάστασης, μιας εικαστικής και θεματικής σύνθεσης, επιχειρείται η συναρμογή ενός πολυδιάστατου υλικού και μιας αλυσιδωτής επαλληλίας λόγου, εικόνας και μουσικής. Μια φιλμική όπερα με στόχο τη μεταγραφή των πρωτογενών στοιχείων του κειμένου και τη συμμετοχική τους ανάδειξη σε εννοιολογικούς πυρήνες μικρών και επιμέρους δημιουργικών περιβαλλόντων.
Πρωτότυπο υλικό κινηματογράφησης, αρχειακές και ιστορικές στιγμές ντοκουμέντων, μουσικές συνθέσεις και φυσικοί ήχοι, επαναληπτικές κινήσεις, αφηγηματικοί διάλογοι και μονόλογοι προσώπων, αποσπασματικές σιωπές, εκφράσεις, τοπία, φωνές και θόρυβοι συντελούν στην αναδιαμόρφωση της φασματικής πολυμορφίας του συγγραφικού εγχειρήματος. Σημασία έχει η εμφάνιση ενός, παράλληλου του κειμένου, οπτικοακουστικού λόγου, με τρόπο ώστε να διατηρείται η παραβατικότητα, η εκφραστική δυναμική και οι πολύτιμες συνιστώσες του παραδειγματικού αφηγηματικού πεδίου της Κενής Διαθήκης.
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Φασόης - [email protected]

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΦΑΣΟΗΣ
Σκηνοθέτης κινηματογράφου, θεάτρου και εικαστικών ψηφιακών πολυμέσων. Προσανατολίζεται στις πειραματικές μορφές τέχνης και τις συνδυαστικές τεχνικές του «μη αφηγηματικού κινηματογράφου», του «τρίτου θεάτρου», της «μουσικής περιβάλλοντος», καθώς και τη συνάντηση της φιλοσοφίας και των επιστημών με τις νέες τεχνολογίες. Μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών και της Τεχνολογίας (Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Διδάσκει φιλοσοφία του κινηματογράφου και των ψηφιακών μέσων.
https://vimeo.com/alexfassois - https://soundcloud.com/alef17 https://soundcloud.com/alef22 - https://soundcloud.com/alef23
ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ ΘΕΑΤΡΟ AMARGI – AMBIENT FILM AMARGI – ALEF
_______________________________________________________