Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Δισκάκι αργοπεθαίνεις, μα μην σκιάζεσαι

Αν όσοι σε θέλουν είναι αρκετοί και γνωρίζουν τους λόγους, πόση σημασία έχει τί κάνει η Samsung και η κάθε Samsung;

Έτσι διακρίνει ενίοτε κανείς στον κόσμο της τεχνολογίας αν ένα θέμα έχει αληθινή, ρεαλιστική διάσταση ή όχι: συζητείται από καιρό σε καιρό μετριοπαθώς ή και αποστασιοποιημένα, σχεδόν... φιλοσοφικά, μα αναδεικνύεται σε "φλέγον" ζήτημα όταν προκύπτει ειδησεογραφία ακόμη και απόμακρα σχετική, ακόμη κι αν δεν υπάρχει απαραίτητα σχέση αιτίου-αιτιατού ανάμεσα στα δύο. Το ότι μάς απασχολεί και σε αυτήν την περίπτωση το εν λόγω θέμα, είναι ενδεικτικό. Και καλύτερο πρόσφατο παράδειγμα από αυτό που συζητούσαμε τις προηγούμενες ημέρες με συναδέλφους και φίλους, τον αργό "θάνατο" των υλικών μέσων αποθήκευσης και την απόφαση της Samsung να μην έχει πια προϊοντική παρουσία στα δισκοπαικτικά, δεν μπορούμε να σκεφτούμε.

Η επιλογή του κορεατικού κολοσσού να μην προσφέρει πλέον Ultra HD Blu-ray ή Blu-ray player σε διαφορετικές συνθήκες ίσως δεν θα είχε αναχθεί σε μεγάλο ζήτημα. Όμως κάτι το "ειδικό βάρος" της Samsung στην αγορά των καταναλωτικών ηλεκτρονικών συνολικά, κάτι η έξοδος της Oppo (top κατασκευάστριας στα συγκεκριμένα προϊόντα) από την ίδια κατηγορία πέρσι, κάτι το επερχόμενο Xbox One S χωρίς drive οπτικών δίσκων... ε, δεν χρειαζόταν κάτι παραπάνω για να τεθούν εκ νέου υπό αμφισβήτηση οι προοπτικές των οπτικών δίσκων ως μέσο διανομής ταινιών και σειρών. Απλώς και μόνο επειδή οι Δικτυακές υπηρεσίες τύπου Netflix, Amazon Prime Video ή Hulu γνωρίζουν άνθηση (δικαίως αφού ανταποκρίνονται στις ανάγκες μεγάλου ποσοστού του καταναλωτικού κοινού), για κάποιους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης όλα αυτά μαζί σημαίνουν... αυτομάτως πως οι ταινίες σε Blu-ray και UHD Blu-ray δεν έχουν μέλλον και άρα λόγο ύπαρξης. Ήδη (!).

Αυτό που σχεδόν κανένα δημοσιογραφικό μέσο - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - δεν έκανε, ήταν να αναζητήσει αυτή την προαναφερθείσα σχέση αιτίου και αιτιατού ανάμεσα στην απόφαση της Samsung και "τον θάνατο των υλικών μέσων αποθήκευσης". Τα Blu-ray και UItra HD player της Samsung δεν ήταν ούτε κατά διάνοια από τα καλύτερα προϊόντα του είδους - για την ακρίβεια δεν διακρίνονταν σε τίποτε απολύτως, πόσο μάλλον να υπερέχουν κιόλας - έναντι άλλων φθηνών αντίστοιχων προτάσεων από άλλους κατασκευαστές. Οι καταναλωτές που αγοράζουν player τέτοιου τύπου, ωστόσο, ειδικά τα UHD Blu-ray player, έχουν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων συναίσθηση του γιατί θέλουν αυτά τα προϊόντα και πολύ συχνά επαρκή τεχνική γνώση για να γνωρίζουν πως οι προτάσεις της Samsung στην συγκεκριμένη κατηγορία ήταν μέτριες "και κάτω". Όχι κάτι άξιο προσοχής.

Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους, με άλλα λόγια, δεν "βγήκε στην αγορά" και αναζήτησε ν' αγοράσει UHD BD/BD player του κορεατικού κολοσσού. Όσες πωλήσεις έκαναν τα player αυτά ήταν στην μεγάλη πλειοψηφία τους ως τμήμα "συνδυαστικού πακέτου" με τηλεόραση Samsung και... ως εκεί, όχι παραπέρα. Αυτές οι πωλήσεις και οι συνολικές, λοιπόν, δεν μπορούσαν εκ των πραγμάτων να είναι υψηλές και σίγουρα όχι αρκετές για τα δεδομένα του κορεατικού κολοσσού. Tο μόνο συγκριτικό πλεονέκτημα λειτουργικά που θα είχε να προβάλλει η Samsung με ένα ενδεχόμενο επόμενό της Ultra HD Blu-ray player, άλλωστε, θα ήταν αυτό της συμβατότητας με το πρότυπο HDR10+ για δίσκους UHD BD που θα το υποστήριζαν - πρότυπο, ωστόσο, που σε αυτήν την μορφή όχι μόνο δεν έχει καμία πρακτική αξία ακόμη, μα δείχνει να απομακρύνεται κι από το σενάριο ν' αποκτήσει.

Η απόφαση της Samsung λοιπόν ήταν τόσο στρατηγική όσο κι εμπορική και, αν θέλει να είναι κανείς ακριβοδίκαιος, εν τέλει σωστή. Δεν συνδέεται όμως ουσιαστικά με το αν και κατά πόσο οι οπτικοί δίσκοι έχουν ή όχι νόημα ύπαρξης τώρα και τα επόμενα χρόνια. Ο τρόπος αυτός διανομής περιεχομένου διατηρεί όλα τα πλεονεκτήματα που γνωρίζουν όσοι αγοράζουν Blu-ray και Ultra HD Blu-ray: την κορυφαία ποιότητα εικόνας/ήχου (δεν την πλησιάζουν... "ούτε με το κυάλι" σήμερα οι Δικτυακές υπηρεσίες), την δυνατότητα θέασης με κακή ή καμία σύνδεση στο Internet (υπαρκτό ζήτημα για ουκ ολίγους καταναλωτές) και την πλήρη ιδιοκτησία προϊόντος (που δεν ισοδυναμεί με το... δικαίωμα αναπαραγωγής που ουσιαστικά αποκτά κανείς αγοράζοντας μια ταινία σε Δικτυακή υπηρεσία α λα iTunes).

Δεν θα πρέπει, δε, να υποτιμά κανείς το γεγονός ότι πολλοί καταναλωτές είναι και συλλέκτες. Θέλουν τις ταινίες τους σε συσκευασία - συχνά συλλεκτική - και συγκεντρωμένες σε βιβλιοθήκη υλική, όχι σε "ράφι" ψηφιακό. Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι πια τόσοι πολλοί όσοι π.χ. τα 150 εκατομμύρια συνδρομητών της Netflix, μα είναι σίγουρα εκείνοι που έχουν πιο πολύ απ' όλους την διάθεση να "βάλουν το χέρι στην τσέπη" για ν' αποκτήσουν περιεχόμενο της αρεσκείας τους. Δεν έχουμε, φυσικά, ιδέα για το πόσοι είναι αυτοί οι άνθρωποι ή αν είναι αρκετά μεγάλος ο αριθμός τους ώστε να δικαιολογεί... επ' άπειρον τις σχετικές επενδύσεις εκ μέρους των κινηματογραφικών studio για διάθεση των φιλμ τους σε BD/UHD BD. Τα 6 μεγαλύτερα, ωστόσο, δεν δείχνουν να πιστεύουν πως η επένδυση δεν αξίζει: όσο ο συνολικός όγκος των πωλήσεων BD/UHD BD είναι επαρκής και τα έσοδα ικανοποιητικά, σχεδόν όλες οι νέες ταινίες του Hollywood θα διατίθενται και σε υλικό μέσο αποθήκευσης.

Κανείς μας δεν αμφιβάλλει πως "κάποια στιγμή στο μέλλον" οι Δικτυακές υπηρεσίες α λα Netflix ή Amazon Prime Video θα καταστούν όχι απλώς δημοφιλέστατες, αλλά ο de facto τρόπος θέασης ψυχαγωγικού περιεχομένου. Εκείνη την "κάποια στιγμή στο μέλλον" - όταν όλοι μας θα διαθέτουμε π.χ. οικιακές Δικτυακές συνδέσεις του μισού ή ενός Gbps - οι τότε Netflix και Hulu θα έχουν φτάσει ή ξεπεράσει σε ποιότητα εικόνας/ήχου τα σημερινά Ultra HD Blu-ray. Εκείνη την "κάποια στιγμή στο μέλλον" οι οπτικοί δίσκοι BD/UHD BD θα φαντάζουν παρωχημένοι, ναι, και θα έχουν πάψει να υποστηρίζονται από τα studios του Hollywood. Αλλά το 1990 επίσης όλοι νομίζαμε πως το 2020... τα αυτοκίνητα θα πετούσαν, ενώ το 2000 δεν μάς φαινόταν απίθανο πως το 2040 θα μπορούσαμε να εισέλθουμε... στο Matrix. Τώρα όμως ξέρουμε πως η εξελιγμένη τεχνολογία χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να καταστεί πανταχού παρούσα απ' όσο οι ταινίες υπονοούν.

Δεν θα έπρεπε λοιπόν, γυαλιστερό δισκάκι, να προβληματίζεσαι τόσο με το τί κάνει η μία ή η άλλη εταιρεία τεχνολογίας για την θέση της στην αγορά, για τους δικούς της λόγους. Όσο εσένα σ' αγαπούν και σε προτιμούν αρκετοί καταναλωτές, κι αυτοί για τους δικούς τους λόγους, δεν έχεις κάτι να φοβάσαι. Και όταν έλθει εκείνη η... "κάποια στιγμή στο μέλλον" που θα έχεις ξεπεραστεί, ακόμη κι αν σε κάνουμε στην άκρη, δεν θα σε απορρίψουμε επιδεικτικά ως... αναχρονισμό ανεπιθύμητο - γιατί για χρόνια, για πολλά χρόνια, μάς έδωσες κινηματογραφική (και όχι μόνο) ψυχαγωγία "στα καλύτερά της" χωρίς απαιτήσεις παράλογες. Και άσε τις Κασσάνδρες του σήμερα να ωρύονται, υποκριτικά και βολικά. Τί ήξεραν ποτέ από ποιότητα ούτως ή άλλως;


ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ