PlayStation5: όσο φιλόδοξο χρειάζεται να είναι

H Sony ξέρει τί πραγματικά θέλουν οι gamers και στηρίζει τα σχέδιά της σε αυτό - δηλαδή;

Έχουν περάσει μερικές ημέρες από την ξαφνική μα σίγουρα σημαντική πρώτη επίσημη ενημέρωση της Sony για τον διάδοχο του PlayStation4 - μέσα από συνέντευξη μάλιστα στο περιοδικό Wired, όχι σε κλαδικό μέσο της αγοράς του gaming - και οι συζητήσεις για την επόμενη γενιά ψηφιακής διασκέδασης έχουν πλέον αποκτήσει καθημερινό χαρακτήρα στο Web. Αναμενόμενο, μεν, καθώς η παρούσα γενιά συστημάτων ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας περνά από το σημείο ζενίθ της στην φυσιολογική επιβράδυνση των πωλήσεών της, όμως η διαφωνία που φαίνεται να προκύπτει από τις σχετικές συζητήσεις δεν είναι η... πατροπαράδοτη του "ποιός θα έχει το ισχυρότερο προϊόν" ή του "ποιός θα έχει τα πιο πολλά ποθητά αποκλειστικά games". Αντιθέτως για ορισμένους - βάσει των όσων γνωστοποίησε η Sony - βρίσκεται στο αν και κατά πόσο "δείχνουν οι Ιάπωνες αρκετή τόλμη με το PlayStation5" (!) όσον αφορά στον προσανατολισμό του και στην φιλοσοφία χρήσης του.

Η άποψη που εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο σκιαγραφεί το PlayStation5 ως ένα σύστημα ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας εξελικτικό σε σχέση με το PlayStation4: παρόμοια αρχιτεκτονική, παρόμοια συλλογιστική λειτουργίας και παρόμοιες δυνατότητες, προφανώς υψηλότερου επιπέδου λόγω ισχυρότερης υποδομής σε hardware συνολικά. Υπενθυμίζεται πως αυτή είναι η εντύπωση που αποκόμισε ποσοστό του κοινού που παρακολουθεί την εξέλιξη των συστημάτων ηλεκτρονικής διασκέδασης ως τεχνολογικών προϊόντων - παρ' ότι και στον τομέα των τεχνικών χαρακτηριστικών του PS5 υπάρχουν ακόμη πολλά στοιχεία που δεν γνωρίζουμε.

Είναι κατανοητό, σε έναν βαθμό, το γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο αυτή τη φορά - για πρώτη δηλαδή φορά στην φάση μετάβασης από μία γενιά συστημάτων ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας σε μία άλλη, είτε προτιμά να ξεκινήσει κανείς από τα Sega Master System και Nintendo NES, είτε από τα PlayStation2 και Xbox. Συμβαίνει γιατί μία σειρά από εξελίξεις που κάποτε τοποθετούσαμε στο... ραφάκι με την ετικέτα "για κάποια στιγμή στο μέλλον", ξαφνικά δείχνουν να συμβαίνουν όλες μαζί. Η Microsoft σε λίγες ημέρες θα πωλεί το πρώτο οικιακό σύστημα ψηφιακής διασκέδασης χωρίς υλικό μέσο διανομής περιεχομένου, το Xbox One S All-Digital Edition. Η Google εισέρχεται αργότερα μέσα στην χρονιά στην "μετάδοση games" ("streaming") με την υπηρεσία Stadia και κατά τα φαινόμενα σοβαρές διαθέσεις. Η Apple, δε, τον Σεπτέμβρη θα προσφέρει την "Netflix των games" σε κοινό εκατοντάδων εκατομμυρίων iPhone και iPad με την δική της συνδρομητική υπηρεσία Arcade.

Ξαφνικά οι αλλαγές είναι πολλές, έρχονται απ' όλες τις κατευθύνσεις και περιγράφουν μία αγορά των video games διαφορετική από αυτήν που παρακολουθούσαμε σχεδόν απαράλλακτη για 20-25 χρόνια. Είναι, όμως, στην πραγματικότητα έτσι; Ή μήπως, για την πλειοψηφία του κοινού και σε αμιγώς πρακτικό επίπεδο, οι σχετικές συζητήσεις είναι άτοπες και ένα PS5 όπως το ετοιμάζει η Sony είναι εν τέλει σωστή επιλογή;

Η απάντηση "συναρμολογείται" από πολλές σχετικές παρατηρήσεις. Δεν έχει παρά να θυμηθεί κανείς π.χ. τις... Κασσάνδρες που το 2009-2012 "προφήτευαν" πως η (τότε) επόμενη γενιά οικιακών συστημάτων ηλεκτρονικής διασκέδασης θα αποτύγχανε εμπορικά. Τα πιο πολλά από 150 εκατομμύρια συστήματα με τα οποία θα "τερματίσουν" από κοινού τα PS4 και Xbox One είναι, θεωρούμε, επαρκή ως διάψευση. Δεν έχει παρά ν' ανακαλέσει οποιοσδήποτε, δε, πόσα χρόνια είναι διαθέσιμες ήδη διάφορες υπηρεσίες game streaming, πόσα χρόνια πριν η Sony παρουσίασε το πρώτο σύστημα ψυχαγωγίας χωρίς υλικό μέσο διανομής τίτλων (PSP Go), αλλά και για πόσο καιρό προωθεί η Microsoft την υπηρεσία Xbox Game Pass ως "Netflix των games" για τα Xbox One της.

Όλα τα παραπάνω συγκλίνουν στην εξής διαπίστωση: εξελίξεις όπως οι πρόσφατες προαναφερθείσες είναι σημαντικές, ναι, αλλά δεν αλλάζουν κάτι στο εγγύς μέλλον του gaming γιατί... υπήρχε λόγος που δεν το είχαν κάνει όσες παρόμοιες εξελίξεις είχαν ήδη συμβεί. Ο "συνδετικός κρίκος" σε όλα αυτά - και καθοριστικός παράγοντας - ήταν και παραμένει η ταχύτητα της Δικτυακής σύνδεσης που έχει στην διάθεσή του ο τελικός καταναλωτής. Ενώ η "μέση" τέτοια ταχύτητα σύνδεσης κάθε χρόνο αυξάνεται σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου, παραμένει τροχοπέδη και λόγος καταναλωτικών αποφάσεων για πολλά εκατομμύρια καταναλωτών. Πιο πολλά, πιθανώς, από εκείνα τα εκατομμύρια των καταναλωτών για τους οποίους οι πολύ γρήγορες Δικτυακές συνδέσεις είναι κεκτημένο.

Όσο οι περισσότερες οικιακές ταχύτητες δεν ξεπερνούν με άνεση π.χ. τα 25 Mbps, η υπηρεσία Google Stadia δεν είναι σε θέση να προσφέρει games παρόμοιου (και πάλι όχι ισάξιου) οπτικοακουστικού επιπέδου με τα games που αποδίδονται εγκατεστημένα σε τοπικό μέσο αποθήκευσης. Όσο οι περισσότερες οικιακές ταχύτητες δεν ξεπερνούν π.χ. τα 50 Mbps, τα PlayStation ή τα Xbox των καταναλωτών δεν είναι σε θέση να κάνουν λήψη games μεγέθους 60 ή 80 ή 100 GB σε αποδεκτούς χρόνους αναμονής (οι τίτλοι επόμενης γενιάς ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτεροι!). Και όσο αυτό συνεχίζει να ισχύει για μεμονωμένους τίτλους, υπηρεσίες όπως τα Xbox Game Pass επίσης δεν αξιοποιούνται με άνεση, αφού στηρίζονται στην τακτική λήψη κι εγκατάσταση games σε τοπικό αποθηκευτικό χώρο.

Με το PlayStation5 η Sony δείχνει να αντιλαμβάνεται πως πρέπει να κάνει για τουλάχιστον μία ακόμη φορά αυτές τις παραδοχές - ακριβώς επειδή στοιχηματίζει πως μέσα στην επόμενη εξαετία δεν θα έχει αλλάξει ο χάρτης των Δικτυακών συνδέσεων παγκοσμίως σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι νέες εξελίξεις που προαναφέραμε ν' αγγίξουν το επίπεδο της άνετης, καθημερινής χρήσης για την ευρύτερη αγορά. Άλλο να εγκαθιστά κανείς έναν τίτλο μεγέθους 100GB από δισκάκι και να λαμβάνει ενημερώσεις μεγέθους 10 ή 20GB γι' αυτόν, άλλο να λαμβάνει τον τίτλο ψηφιακά στο σύνολό του των 110 GB. Και άλλο να παίζει κανείς ένα video game του οποίου όλα τα αρχεία έρχονται από γρήγορο τοπικό μέσο αποθήκευσης και άλλο να παίζει μία ροή video συμπιεσμένη (με ό,τι αυτό σημαίνει για την ποιότητα απεικόνισής της) και μεταδιδόμενη μέσω Internet (με ό,τι αυτό σημαίνει για την ταχύτητα ανταπόκρισής του).

Πάνω απ' όλα, όμως, η επιλογή της Sony δείχνει να είναι - κατά την άποψή μας πάντοτε - σωστή γιατί... δεν αποκλείει κανένα σενάριο χρήσης. Ένα πανίσχυρο PlayStation5 εννοείται πως θα μπορεί να χρησιμοποιήσει και υπηρεσίες game streaming όπως το PlayStation Now (ή το Stadia ή το xCloud!), εννοείται πως θα μπορεί ούτως ή άλλως να λαμβάνει πλήρη games και αμιγώς ψηφιακά, εννοείται πως θα μπορεί ν' αξιοποιεί συνδρομητικά μοντέλα α λα Xbox Game Pass. Αλλά θα είναι σε θέση να προσφέρει και πανέμορφα, περίπλοκα games σε ανάλυση 4Κ (ή και απλοϊκά games σε ανάλυση 8Κ) χωρίς αλλοιώσεις στην απεικόνιση ή καθυστερήσεις στον χειρισμό - και να τα προσφέρει με τους τρόπους που ήδη γνωρίζουν και έχουν τιμήσει με τις καταναλωτικές τους επιλογές εκατοντάδες εκατομμύρια gamers.

Η Sony ξέρει πολύ καλά τί ζητούν στην πραγματικότητα πάρα πολλοί από αυτούς τους παίκτες: απροβλημάτιστη, ξέγνοιστη ψυχαγωγία, χωρίς την γρήγορη σύνδεση Internet ως απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση γι' αυτό. Και για το... PlayStation6, το ξανασυζητάμε το 2026!