Συνέντευξη

Παυλίνα Βαγιωνή: «Το χαρτί, το μέταλλο, το ξύλο, έχουν φυσικά όρια που δεν μπορείς να τα ξεπεράσεις. Το ψηφιακό υλικό όμως δεν έχει κανένα.»

Από -

Η Παυλίνα Βαγιωνή είναι μια πολλά υποσχόμενη καλλιτέχνης πολυμέσων (multimedia artist), η οποία παράλληλα ασχολείται με το τραγούδι. Ελεύθερη ψυχή τε και σώματι, μοιράζει τη ζωή και την καριέρα της μεταξύ Αθήνας και Χιούστον, αποδεικνύοντας πως στη ζωή και την τέχνη τα πάντα είναι δυνατά εφόσον υπάρχει θέληση.

Με αφορμή τη συμμετοχή της στην ομαδική έκθεση γλυπτικής του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος στο Βυζαντινό και Χριστιανικό μουσείο, μιλά στο athinorama.gr για τα συναισθήματα που βιώνει, τα εκθέματα που μοιράζεται με το κοινό, την πορεία της μέχρι σήμερα και τα πλάνα της για το αύριο. Απολαύστε τη συνέντευξη και πάρτε μια γεύση προτού επισκεφτείτε την έκθεση, που θα είναι ανοικτή στο κοινό έως και τις 17 Οκτώβρη.

Ποια είναι τα συναισθήματα σας για την ομαδική έκθεση γλυπτικής του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος; Τι θα δούμε στην έκθεση;
Eίμαι πολύ ενθουσιασμένη που συμμετέχω κι ευχαριστώ το Εικαστικό Επιμελητήριο και την αιρετή Επιτροπή Κρίσεων που επέλεξε το έργο μου. Ο θεατής θα δει συνολικά 94 γλυπτά συναδέλφων τα οποία απλώνονται στον αύλειο χώρο του Μεγάρου της Δουκίσσης.

Πώς ήταν για εσάς να βλέπετε και πάλι τις αντιδράσεις του κοινού για τη δουλειά σας σε πραγματικό χώρο και χρόνο;
Κάθε φορά που ένα έργο φεύγει από το χώρο του εργαστηρίου και πηγαίνει στο δημόσιο χώρο είναι μεγάλη χαρά για μένα και πιστεύω για κάθε καλλιτέχνη. Γιατί το έργο δεν υπάρχει χωρίς τον θεατή. Επομένως μόνον τότε θεωρώ ότι ολοκληρώνεται ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε εξ’αρχής.

banner

Δηλώνετε «καλλιτέχνις μεταξύ Αθήνας και Χιούστον, πολύγλωσση και με ελληνικό ταμπεραμέντο». Πώς ορίζετε το ελληνικό ταμπεραμέντο; Το αξιοποιείτε στη δουλειά σας;
Το συνδέω με λέξεις όπως ζωντάνια, ευερεθιστότητα και πάθος με ό,τι καταπιάνεται κανείς. Πιστεύω το αξιοποιώ συνειδητά και υποσυνείδητα. Εξάλλου ο χαρακτήρας μου βρίσκεται πάντα μέσα στα έργα μου.

«Τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, επιδιώκω ένα πράγμα: Σύνδεση.»

 Οι βάσεις σας είναι στην Αθήνα και το Χιούστον. Τι μπορεί να προσφέρει η εναλλαγή σε τόσο διαφορετικούς τόπους και τρόπους ζωής σε έναν δημιουργό, στην καθημερινότητα και την τέχνη του;
Μπορεί οι τόποι να είναι διαφορετικοί γεωγραφικά και πολιτισμικά, αλλά οι Τεξανοί μοιάζουν πολλοί με τους Έλληνες. Είναι ανοιχτόκαρδοι, φιλόξενοι, ευθείς κι ατίθασοι, όπως εμείς. Γενικά όμως η εναλλαγή εμπλουτίζει το έργο του καλλιτέχνη. Γιατί μεγαλώνει τη δεξαμενή εμπειριών και εντυπώσεων, από την οποία αντλεί ιδέες.

Ποια ήταν για εσάς η αφορμή που σας οδήγησε στην ενασχόληση με την τέχνη; Μιλήστε μας για τις σπουδές σας σε αυτό τον τομέα.
Θα χρησιμοποιούσα τη λέξη αφορμή μόνον όσον αφορά την επίσημη ενασχόλησή μου με την τέχνη. ‘Όταν κάποιος είναι καλλιτεχνική φύση, διαποτίζει τη ζωή του με Τέχνη είτε το γνωρίζει είτε όχι.
Οι πρώτες μου σπουδές ήταν στο London School of Economics κι αυτό γιατί τότε δεν αξιοποίησα το ελληνικό ταμπεραμέντο μου, ώστε να εναντιωθώ στις επιθυμίες της οικογένειάς μου και να ακολουθήσω τη φύση μου. Όμως, ο σπόρος της τέχνης ήταν πάντα μέσα μου. ‘Εφτασε λοιπόν κάποια στιγμή που τον αποδέχτηκα και του επέτρεψα να ανθίσει. Και είναι πολύ ωραίο να γίνεσαι φοιτήτρια σε μεγαλύτερη ηλικία. ‘Οταν είσαι νεαρότερος δεν εκτιμάς τόσο πολύ αυτό που σου προσφέρεται δωρεάν και με ποιοτικούς καθηγητές. Η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών είναι μια σχολή διεθνούς κύρους και βγάζει πολλούς ταλαντούχους καλλιτέχνες.

«Κάθε φορά που ένα έργο φεύγει από το χώρο του εργαστηρίου και πηγαίνει στο δημόσιο χώρο είναι μεγάλη χαρά για μένα και πιστεύω για κάθε καλλιτέχνη. Γιατί το έργο δεν υπάρχει χωρίς τον θεατή.»

Είστε εικαστικός, αλλά έχετε και σπουδές στο τραγούδι. Σκέφτεστε να γεφυρώσετε στο ίδιο πρότζεκτ τις διαφορετικές μορφές τέχνης με τις οποίες ασχολείστε;
Ναι βεβαίως. Εξάλλου το θέμα των Σειρήνων, με το οποίο καταπιάνομαι αυτό το διάστημα, σχετίζεται με το τραγούδι. Αλλά αυτό το έχω ξανακάνει και στο παρελθόν με την πτυχιακή μου εργασία το 2016 στην ΑΣΚΤ. Ήταν μια multimedia εγκατάσταση, όπου το μεγαλύτερο κομμάτι της ήταν μουσικό.

Ως multimedia artist, πιστεύετε ότι η Αθήνα είναι μια πόλη φιλόξενη για νέες μορφές τέχνης όπως η multimedia art και η installation art;
Ναι το πιστεύω. Γίνονται πλέον πολλά εικαστικά δρώμενα από ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς. Νομίζω όταν ένα πρότζεκτ έχει ενδιαφέρον κάθε πόλη θα θέλει να το φιλοξενήσει.

Αξιοποιείτε πολύ τις νέες τεχνολογίες στη δουλειά σας. Πώς είναι για εσάς η εμπειρία του ψηφιακού τρόπου δημιουργίας; Πώς βιώνετε την τάση της διαρκούς επικοινωνίας της δουλειάς μας μέσω των κοινωνικών δικτύων;
Ο ψηφιακός τρόπος δημιουργίας είναι πολύ νοητικός και καθόλου σωματικός. Είσαι μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή και λειτουργείς  με τον νου και τη φαντασία, αλλά το σώμα δεν συμμετέχει. ‘Όμως οι άνθρωποι είμαστε και Σώμα. Επομένως κάτι χάνεται μέσα στη ψηφιακή διαδικασία. Η αποζημιώση γι αυτή την απώλεια είναι η απελευθέρωση από τα δεσμά του υλικού. Το χαρτί, το μέταλλο, το ξύλο κλπ. έχουν φυσικά όρια που δεν μπορείς να τα ξεπεράσεις. Το ψηφιακό υλικό όμως δεν έχει κανένα.
‘Οσον αφορά τα κοινωνικά δίκτυα, θα έλεγα ότι τους ταιριάζει η φράση «ουδέν κακόν αμιγές καλού«». Από τη μια χάνεις τη φυσική επαφή με τους ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα επικοινωνείς με κόσμο απ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

«Η έννοια της χρονικότητας δεν ισχύει στους μύθους. Μπορεί να ζούμε στον 21ο αιώνα, αλλά ακόμη μας αφορούν. Κι αυτό γιατί είναι κώδικες, οι οποίοι περιέχουν αρχέτυπα, μυστήρια και νοήματα που είναι διαχρονικά.»

Τα έργα που δημιουργείτε έχουν ως έναυσμα τους αρχαιοελληνικούς μύθους και τα ομηρικά έπη. Μιλήστε μας για τη συνύπαρξη αρχαιοελληνικού (ή αρχαίου) και σύγχρονου πολιτισμού.
Η έννοια της χρονικότητας δεν ισχύει στους μύθους. Μπορεί να ζούμε στον 21ο αιώνα, αλλά ακόμη μας αφορούν. Κι αυτό γιατί είναι κώδικες, οι οποίοι περιέχουν αρχέτυπα, μυστήρια και νοήματα που είναι διαχρονικά. Διάβαζω τώρα ένα βιβλίο του Καρλ Γιούνγκ επάνω στην συγχρονικότητα, όπου μέσα υποστηρίζει ότι τα αρχέτυπα είναι στην ουσία μοτίβα συμπεριφοράς και σχετίζονται με υποσυνείδητες ψυχικές διαδικασίες. Υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία επάνω στους συμβολισμούς των μύθων και την οικουμενικότητά τους. Επομένως, οι μύθοι δεν είναι απλά όμορφες ιστορίες. Ειδικότερα στην σύγχρονη τέχνη οι μύθοι είναι πολύτιμο υλικό, γιατί η σύγχρονη τέχνη δεν αρκείται στην απλή αναπαράσταση μιας ιστορίας, αλλά αναλύει και βάζει τον θεατή σε σκέψεις. Και αυτή είναι η ουσία των μύθων. Το νόημά τους βρίσκεται έξω από αυτούς και πρέπει να το αναζητήσει κάποιος προκειμένου να τους φανερωθεί.

Ποια ήταν ως τώρα η μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι η τέχνη ήταν αυτό στο οποίο έπρεπε να αφοσιωθείτε επαγγελματικά;
Η επιβεβαίωση δεν έχει μέγεθος. ‘Ερχεται καθημερινά, απλά, ταπεινά όταν βυθίζομαι μέσα στα έργα.


Ποιοι είναι οι στόχοι σας σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο;
Τόσο σε προσωπικό όσο και επαγγελματικό επίπεδο, επιδιώκω ένα πράγμα: Σύνδεση.

Μείνετε ενημερωμένοι για τις δράσεις της Παυλίνας Βαγιώνη μέσα από τους λογαριασμούς της σε Instagram καθώς και την επίσημη ιστοσελίδα της.


Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο έως και τις 17 Οκτώβρη | Δετ.-Κυρ. 8 π.μ.-8 μ.μ., Τρ. 1-8 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη