Αφιέρωμα

Όλες οι παραστάσεις, ταινίες, συναυλίες και εκθέσεις που δεν πρέπει να χάσετε το καλοκαίρι και το Σεπτέμβρη

Από , , , , , -

Πόσες παραστάσεις, ταινίες, εκθέσεις, συναυλίες πρέπει να δούμε το φετινό καλοκαίρι για να πούμε ότι χορτάσαμε, ότι γέμισε το πολιτιστικό κενό τόσων μηνών, έως και ότι μπουχτίσαμε πια από κουλτούρα; Για εμάς, σαράντα και βάλε εκδηλώσεις δεν είναι αρκετές, αλλά είναι μια πολύ δυναμική αρχή για να σημειώσουμε επιτέλους στις αχρησιμοποίητες ατζέντες μας με κατακόκκινο στιλό τα ραντεβού που έρχονται και να ανατρέψουμε το ρητό που θέλει την ποσότητα να ρίχνει την ποιότητα.

#1 «Άσπρο Πάτο»

Ένας Μαντς Μίκελσεν να τον... πιεις στο ποτήρι!

Ο αγαπημένος Δανός ηθοποιός Μαντς Μίκελσεν, ο οποίος την τελευταία δεκαετία δεν έχει πάψει να απασχολεί το διεθνές κοινό με τις δουλειές του στον κινηματογράφο και την τηλεόραση («Hannibal», «Rogue One: A Star Wars Story»), κλέβει την παράσταση στο «Άσπρο Πάτο» του πολύπειρου Τόμας Βίντερμπεργκ («Οικογενειακή Γιορτή», «Το Κυνήγι»). Η ταινία πραγματοποίησε σαρωτικό πέρασμα από τα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου (καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, σενάριο, α΄ αντρικός ρόλος), ενώ στα 93α Όσκαρ αναδείχθηκε καλύτερη διεθνής ταινία. Η απήχηση του φιλμ οφείλεται σε μια παιχνιδιάρικη κεντρική ιδέα, η οποία καθώς αναπτύσσεται αποκαλύπτει τις καλά κρυμμένες και προβληματικές συμπεριφορές των πρωταγωνιστών. Πρόκειται για μια παρέα μεσήλικων κολλητών φίλων και καθηγητών σχολείου, οι οποίοι αποφασίζουν να κάνουν ένα πείραμα. Στο πλαίσιό του οφείλουν καθημερινά να πίνουν συγκεκριμένη ποσότητα αλκοόλ ώστε να συντηρούν τον οργανισμό τους σε προκαθορισμένο βαθμό μέθης, ο οποίος σύμφωνα με μια επιστημονική θεωρία θα τους κάνει πιο ευτυχισμένους. Τα αποτελέσματα επί της οθόνης, που προτείνουμε να απολαύσετε υπεύθυνα...

#2 Max Cooper

Έξω απ’ τα τερτίπια της techno

Προσεγγίζει κάθε δυνατή τεχνολογική ευκολία με γούστο και αισθητική και δημιουργεί οπτικοακουστικά περιβάλλοντα, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην ανθρώπινη παράμετρο της μουσικής, είτε αυτή χρησιμοποιείται για ακρόαση είτε για χορό. Ο Max Cooper έχει μοναδικό τρόπο να ξεπερνά τα παιχνιδίσματα της techno και να δημιουργεί πραγματικά ηλεκτρονικά κομψοτεχνήματα, με αφηγηματικό περιεχόμενο και βάθος. (Ηρώδειο, 6/7)

banner

#3 «Ιχνευταί»

Ένα σπάνιο έργο διά χειρός Μαρμαρινού

Χάρης Φραγκούλης, Σταμάτης Κραουνάκης, Αμαλία Μουτούση και Steve Katona πρωταγωνιστούν στην επιδαύρια πρόταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Το σατιρικό δράμα του Σοφοκλή ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και είναι το μόνο δραματικό έργο που μας αποκαλύπτει πώς έγινε ο Απόλλωνας θεός της μουσικής, αλλά και πώς ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή οι άνθρωποι με τη συγκεκριμένη τέχνη. (Επίδαυρος, 23-25/7).

#4 Χριστόδουλος Παναγιώτου

Νέα έργα από τον διεθνή πρωτοπόρο

Συμμετοχές σε μπιενάλε, Documenta, επιδραστικές γκαλερί και μουσεία του εξωτερικού, όπως και παρουσίαση στο Camden Arts Centre του Λονδίνου το ’19, χάρη στην οποία συμπεριλήφθηκε στα πιο αξιόλογα εκθεσιακά σόου της χρονιάς από τους «New York Times». Ο Χριστόδουλος Παναγιώτου αποτελεί μια ξεχωριστή υπογραφή της σύγχρονης μετα-εννοιολογικής τέχνης: Χρησιμοποιώντας υλικά και αντικείμενα φορτισμένα με συλλογικές μνήμες ή προσωπικά βιώματα απ’ την πατρίδα του, την Κύπρο, μας συστήνει νέους ιδιοσυγκρασιακούς μύθους που ανατρέπουν τις κυρίαρχες αφηγήσεις. Σημειωτέον ότι επενδύει ιδιαιτέρως στην αύρα του χώρου. Τη νέα του δουλειά θα τη δούμε στην γκαλερί Rodeo (Πολυδεύκους 41, Πειραιάς, 2104123977), από 15/7.

#5 «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη»

Όταν ο Λάκης Λαζόπουλος συνάντησε τον Καραϊσκάκη

Είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα του καλοκαιριού η παράσταση «Περιμένοντας τον Καραϊσκάκη». Πρώτα απ’ όλα επειδή έρχεται να εκπληρώσει κάτι που ευχηθήκαμε όλοι για το θέατρο μετά την καραντίνα: ωραίες ιδέες για όλα τα γούστα και γενναίες συνεργασίες μεταξύ καλλιτεχνών. Είναι πολύ δελεαστική, λοιπόν, για όλους η πρόταση που καταθέτει το Θέατρο του Νέου Κόσμου: ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί τον Λάκη Λαζόπουλο, την Ελένη Ουζουνίδου και τον Σπύρο Γραμμένο σε μια κωμωδία με πρωταγωνιστή τον αρχιστράτηγο Γεώργιο Καραϊσκάκη. Πώς θα είναι άραγε η μετωπική συνάντηση του δεινού σχολιαστή της επικαιρότητας, Λάκη Λαζόπουλου, που υπογράφει τα κείμενα, με τον δραστήριο, αθυρόστομο και τολμηρό ήρωα της ελληνικής επανάστασης; Για αρχή, ο Λαζόπουλος δηλώνει γοητευμένος από τον πληθωρικό χαρακτήρα του: «Ο Καραϊσκάκης, λαϊκός και αριστοφανικός, προσφέρει άφθονο υλικό για κωμωδία. Χρησιμοποιούσε το χιούμορ όχι μόνο για να διασκεδάζει τους συναγωνιστές του, αλλά και για να εκτονώνει τις εντάσεις, ενώ ο προκλητικός του τρόπος και η αθυροστομία του, ακόμα κι απέναντι στην εξουσία, έχουν μείνει θρυλικά». Η παράσταση θα ξεκινήσει την περιοδεία της από τη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη παράσταση στην Αττική θα δοθεί την 1η Σεπτεμβρίου στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά.

#6 «Προμηθέας δεσμώτης»

O Γιάννης Στάνκογλου κλέβει τη φωτιά

Το Θέατρο Πορεία πραγματοποιεί φέτος την πρώτη του κάθοδο στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου με τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου, σε συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Ο Γιάννης Στάνκογλου μεταμορφώνεται στον ήρωα-σύμβολο της αντίστασης απέναντι στην τυραννική εξουσία, που τιμωρείται από τον Δία επειδή έδωσε τη φωτιά στους ανθρώπους. Ο Άρης Μπινιάρης σκηνοθετεί και συμπρωταγωνιστεί με τους Κωνσταντίνο Γεωργαλή, Δαυίδ Μαλτέζε, Αλέκο Συσσοβίτη, Ηρώ Μπέζου και Ιωάννη Παπαζήση στη δεύτερη σκηνοθετική του απόπειρα στο αργολικό θέατρο. Ο χαρακτηριστικός παλλόμενος ρυθμός της σκηνικής του γλώσσας τον ακολουθεί στη νέα του παράσταση, με όχημα τη φωνή και το σώμα των ηθοποιών, αλλά και την πρωτότυπη μουσική σύνθεση του Φώτη Σιώτα, που ερμηνεύεται ζωντανά επί σκηνής από τον Νίκο Παπαϊωάννου. (20-22/8)

#7 «Καλοκαίρι του ’85»

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα κι ο Φρανσουά Οζόν

Καλοκαιρινά ρομάντζα και μπόλικη νοσταλγία «κερνάει» η νέα ταινία του καταξιωμένου Γάλλου Φρανσουά Οζόν («Η Πισίνα», «Νέα και Όμορφη»), η οποία συνδυάζει διαφορετικά κινηματογραφικά στιλ για να φτιάξει μια γοητευτική ατμόσφαιρα με γερές δόσεις μυστηρίου και σασπένς. Όλα ξεκινούν όταν ένας 16χρονος σώζεται από το σκάφος του που βυθίζεται χάρη στην παρέμβαση ενός μεγαλύτερου αγοριού. Τότε γεννιέται ανάμεσά τους μια ζεστή φιλική σχέση που σύντομα εξελίσσεται σε κάτι περισσότερο και παρακινδυνευμένο.

#8 «Εδώ Λιλιπούπολη»

Μένουμε πάντα παιδιά!

Το κλασικό radio show μιας χρυσής εποχής, αυτής του Μάνου Χατζιδάκι και του Τρίτου Προγράμματος, ζωντανεύει ξανά στη σκηνή – με όλα τα τραγούδια του, σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή και μουσικές Νίκου Κυπουργού, Δημήτρη Μαραγκόπουλου, Λένας Πλάτωνος και Νίκου Χριστοδούλου. Ερμηνεύουν η Σαβίνα Γιαννάτου, ο Δώρος Δημοσθένους, η Λένια Ζαφειροπούλου και ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, η Ρεγγίνα Καπετανάκη σκηνοθετεί, και όλες οι μνήμες αισθημάτων, που δεν είχαν σβήσει ποτέ, έρχονται και πάλι στην επιφάνεια! (Ηρώδειο, 9-10/7)

#9 Πύλη

Διεθνείς υπογραφές ανοίγουν το Καπνεργοστάσιο

Για το επετειακό ορόσημο των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, ο οργανισμός ΝΕΟΝ συνέπραξε με τη Βουλή των Ελλήνων για μια μεγάλης διάρκειας έκθεση σύγχρονης τέχνης, η οποία –σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα των εορτασμών– δεν εμμένει στο παρελθόν και στην αναπαραγωγή των εθνικών αφηγήσεων, αλλά απαντά στο εδώ και τώρα της διεθνούς (πανδημικής) πραγματικότητας. Στον αναμορφωμένο χώρο του πρώην Καπνεργοστασίου επί της Λένορμαν 218 στα Σεπόλια, η «Πύλη» ανοίγει από 11/6 με τη συμμετοχή 59 σημαντικών πρωτοπόρων καλλιτεχνών από διάφορες χώρες, όπως η Liliane Lijn (πρώτη γυναίκα εικαστικός που δούλεψε με κείμενο εν κινήσει), ο Brendan Fernandes που ξεχωρίζει για τη μείξη χορού και σύγχρονη τέχνης, ο βραβευμένος Kutluğ Ataman, ο Νίκος Ναυρίδης κ.ά. Τα έργα, μερικά εκ των οποίων είναι νέες παραγωγές κατόπιν ανάθεσης, αγγίζουν ζητήματα συλλογικότητας και κοινωνικής ταυτότητας, πολιτιστικής κατανόησης και αποδοχής, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο φροντίδας για τα τραύματα που βιώσαμε συλλογικά ως κοινωνία. Παράλληλες δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα σχετικά με το κτίριο του Καπνεργοστασίου και την ιστορία του θα τρέχουν μέχρι και τον Δεκέμβριο.

#10 «Κάποιος θα ’ρθει»

Ο Γιάννης Χουβαρδάς σκηνοθετεί Γιον Φόσε

Στη νέα του παράσταση, που έχει σχεδιαστεί ειδικά για το χώρο του Θόλου στο Κέντρο Πολιτισμού - Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Γιάννης Χουβαρδάς συναντιέται για τρίτη φορά με τον πολυβραβευμένο Νορβηγό συγγραφέα Γιον Φόσε. Ο λόγος για το «Kάποιος θα ‘ρθει», ένα ψυχολογικό, υπαρξιακό και ερωτικό θρίλερ υψηλής τάσης, όπου η ένταση και η αγωνία γεννιούνται κάπου ανάμεσα στις λέξεις. Στο έργο, το οποίο μετέφρασε η Έρι Κύργια, ένας άνδρας και μία γυναίκα αγοράζουν ένα σπίτι ακριβώς πάνω στη θάλασσα προκειμένου να απομονωθούν. Η αιωρούμενη απροσδιόριστη απειλή της έλευσης ενός τρίτου, άγνωστου προσώπου μεταφράζεται ως κακός οιωνός που διαταράσσει τη σχέση τους. Πρωταγωνιστούν οι Άλκηστις Πουλοπούλου, Αντώνης Μυριαγκός και Χάρης Φραγκούλης. (24/9-12/10)

#11 Jonas Kaufmann

Τενόρε, εσύ, σούπερ σταρ

Η Εθνική Λυρική Σκηνή θα παρουσιάσει φέτος ένα καλλιτεχνικό γεγονός το οποίο, από τη φύση του, ξεφεύγει από τα συνήθη και αποκτά διεθνή εμβέλεια. Μιλάμε για την παρουσία στην πόλη μας του «βασιλιά των τενόρων», του Jonas Kaufmann. Πραγματικός σούπερ σταρ στη σύγχρονη διεθνή σκηνή της όπερας, αλλά και σπουδαίος ερμηνευτής, με μοναδική σκηνική παρουσία και εκπληκτική φωνή, ο Jonas Kaufmann θα εμφανιστεί στο Ηρώδειο, στις 13/9, σε μια συναυλία που ξεπερνά κατά πού την εμβέλεια του είδους.

#12 «Everything is in a state of change»

O Joseph Beuys στο σήμερα

Με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του εικαστικού που μετέτρεψε την τέχνη από θέαμα σε βίωμα και ακτιβισμό, του μεγάλου Joseph Beuys, το Ινστιτούτο Γκαίτε διοργανώνει το αφιέρωμα «Everything is in a state of change» σε επιμέλεια Δάφνης Βιτάλη, το οποίο ξεκινά με δύο νέα διεισδυτικά φιλμ, που παρήχθησαν (κατόπιν ανάθεσης) από τις καλλιτέχνιδες Jennifer Nelson και Janis Rafa, σχετικά με τη σύνδεση ανάμεσα στον ανθρώπινο και τον ζωικό κόσμο. Η πρεμιέρα θα γίνει στις 3/6 (9 μ.μ.) στο θερινό σινεμά Αιολία (Φιλαδέλφειας και Σολωμονίδου, Καισαριανή), αλλά οι προβολές θα συνεχιστούν στο Γκαίτε (Ομήρου 14-16).

#13 «Fast & Furious 9»

Με το γκάζι πατημένο

Κόντρες, ανεβασμένα οκτάνια κι εκκωφαντικές εκρήξεις (επαν)έρχονται στο ένατο κεφάλαιο του δεκαεξαβάλβιδου franchise, που δεν σταματά να εκπλήσσει με τις επιδόσεις του στο box office. Αυτή, εξάλλου, είναι και μία από τις αιτίες που «διευρύνεται» διαρκώς, αφού συνολικά οι ταινίες της σειράς έχουν αποφέρει πάνω από 6 δισ. δολάρια παγκοσμίως. Σύμφωνα με τους παραγωγούς, η φαμίλια του Ντόμινικ Τορέτο (Βιν Ντίζελ) θα συγκεντρωθεί για προτελευταία φορά –COVID-19 επιτρέποντος, το 2022 το «Fast & Furious» έπος ολοκληρώνεται με το Νο 10–, για να αντιμετωπίσει τον πρώην παλαιστή Τζον Σίνα. Ο τελευταίος ερμηνεύει τον… αδελφό του Ντομ, Τζέικομπ, τον οποίο προσλαμβάνει η σατανική Σάιφερ (Σαρλίζ Θερόν) για να εξοντώσει την αγαπημένη μας γκαζο-παρέα.

#14 Jan Garbarek

Τζαζ στην ατμόσφαιρα

Εμβληματική φυσιογνωμία της ευρωπαϊκής αλλά και διεθνικής τζαζ, με τεράστιο και πολυμεταβλητό δισκογραφικό έργο στην ECM, φίλος και συνεργάτης της Ελένης Καραΐνδρου και συχνός επισκέπτης για συναυλίες στα μέρη μας, ο σαξοφωνίστας Jan Garbarek έρχεται για ακόμα μία φορά με τους μουσικούς του Rainer Bruninghaus (πιάνο), Yuri Daniel (μπάσο) και τον μετρ των κρουστών Trilok Gurtu, για να πλουτίσει τη μουσική μας ατμόσφαιρα με τη μοναδική του ποιητική και λυρική δυναμική, καθώς και το ανεξάντλητο ρεπερτόριό του. (Ηρώδειο, 3/7)

#15 «Κομμάτια μιας γυναίκας» / «Οδύσσεια. Μια ιστορία για το Χόλιγουντ» / «Ιστορία της βίας»

Διεθνείς αφίξεις στην Πειραιώς 260

Το αθηναϊκό καλοκαίρι είναι συνυφασμένο με το Φεστιβάλ Αθηνών, και Φεστιβάλ Αθηνών σημαίνει Πειραιώς 260 και μεγάλες διεθνείς παραγωγές. Σημαντικά ονόματα του παγκόσμιου θεάτρου που έχουμε αγαπήσει επιστρέφουν για να παρουσιάσουν τις τελευταίες δουλειές τους: ο Ούγγρος Κορνέλ Μούντρουτσο, κινηματογραφιστής και θεατρικός σκηνοθέτης, που εντυπωσίασε πριν από τρία χρόνια με την «Απομίμηση ζωής» επισκέπτεται ξανά το φεστιβάλ με την παράσταση «Κομμάτια μιας γυναίκας» (φωτό), που επικεντρώνεται και πάλι στην τραυματική ιστορία μιας γυναίκας και μέσω αυτής στη βία της ζωής του περιθωρίου στη σύγχρονη Ευρώπη (2-4/9). Ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι, ο τρομερός εικονοκλάστης του πολωνικού θεάτρου, έρχεται με την «Οδύσσεια. Μια ιστορία για το Χόλιγουντ» (17-19/9), όπου συνδέει τον Όμηρο με ένα επεισόδιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ ο Τόμας Όστερμαγερ με την «Ιστορία της βίας» (5-6/10) βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Εντουάρ Λουί, του νεαρού Γάλλου συγγραφέα που εισέβαλε ορμητικά στην παγκόσμια λογοτεχνική σκηνή, εξιστορώντας αυτοβιογραφικές στιγμές από τη βίαιη ενηλικίωσή του στη Γαλλία της ομοφοβίας και του ρατσισμού.

#16 Ελευθερία Αρβανιτάκη

Και τώρα η ποίηση!

Δύο άλμπουμ-σταθμός, «Γρήγορα η ώρα πέρασε» και «Τραγούδια για τους μήνες», με διαφορετικό ειδικό βάρος στον σύγχρονο μουσικό μας πολιτισμό, κορυφαίες στιγμές ποιητικού λόγου και μουσικές που υπογράφουν οι συνθέτες Νίκος Ξυδάκης και Δημήτρης Παπαδημητρίου και σφραγίζονται από την ερμηνεία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, παρουσιάζονται για πρώτη φορά εδώ σε πλήρη ορχηστρική μορφή από την Καμεράτα. Την ορχήστρα διευθύνει ο ξεχωριστός μαέστρος της, Γιώργου Πέτρου. (Ηρώδειο, 29/6)

#17 Margaret Kenna

Η ψυχή της Ανάφης στην Αθήνα

Η ανθρωπολόγος Margaret Kenna έχει πραγματοποιήσει ίσως τη μεγαλύτερη σε διάρκεια και ανάπτυξη έρευνα που έχει γίνει ποτέ σε ελληνικό νησί: Από το 1966, οπότε επισκέφτηκε ως φοιτήτρια την Ανάφη για τη διατριβή της, έμεινε μόνιμα στο νησί και καταγράφει τη μικρή κοινωνία σε κάθε της πτυχή. Το αρχείο της, προτού περάσει στην κατοχή της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής, παρουσιάζεται στο State of Concept (Τούσα Μπότσαρη 19, Κουκάκι, 2130318576), στο πλαίσιο της έκθεσης «Υφαίνοντας Ιστορίες» (από 28/6) με τρεις σύγχρονες εικαστικούς –Μαρία Βαρελά, Ζωή Χατζηγιαννάκη και Hellen Ascoli– να συμμετέχουν με νέα έργα τους.

#18 «Wrath of Man»

Γκάι Ρίτσι - Τζέισον Στέιθαμ σε νέες περιπέτειες

Ύστερα από ένα σύντομο ντισνεϊκό ιντερλούδιο («Αλαντίν»), ο Γκάι Ρίτσι επέστρεψε στο στοιχείο του με το «The Gentlemen» και συνεχίζει εντός έδρας, με το «Wrath of Man», ένα σπιντάτο caper story, ριμέικ του γαλλικού «Le Convoyeur» (2004). Η επιστροφή στην κλασική συνταγή δεν θα ήταν ολοκληρωμένη χωρίς τον Τζέισον Στέιθαμ. Ο ηθοποιός που εξασφάλισε το εισιτήριό του για την κινηματογραφική βιομηχανία με το ντεμπούτο του Ρίτσι («Δυο Καπνισμένες Κάνες»), φιγουράρει στους τίτλους του «Wrath of Man», αλλά και στο επόμενο κατασκοπικό φιλμ του σκηνοθέτη. Όπως σημειώνει κι ο Ρίτσι: «Περίμενα δεκαπέντε χρόνια [να ξανασυνεργαστώ με τον Στέιθαμ] και τώρα δεν μπορώ να τον ξεφορτωθώ».

#19 «Φοίνισσες» / «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» / «Βάτραχοι»

Επιδαύριο βάπτισμα του πυρός

Τον Γιάννη Μόσχο επέλεξε το Εθνικό Θέατρο για την τραγωδία που θα παρουσιάσει αυτό το καλοκαίρι στο αργολικό θέατρο. Ο σκηνοθέτης, που συνεργάστηκε τελευταία φορά με το Εθνικό στη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Ντίκενς, θα εξεταστεί στην αρχαία τραγωδία με τις «Φοίνισσες», ένα από τα έργα του Ευριπίδη που δεν βλέπουμε συχνά (30/7-1/8). Ο Γιώργος Νανούρης, αφού δοκιμάστηκε στη φόρμα της αρχαίας τραγωδίας σκηνοθετώντας τον «Αίαντα» σε κλειστό χώρο με έναν ερμηνευτή, κατεβαίνει στην Επίδαυρο με την «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη, όπου ξανασυναντιέται με τον Μιχάλη Σαράντη, τη Λένα Παπαληγούρα και τη Χάρι Αλεξίου (2-4/7). Η Αργυρώ Χιώτη, η ψυχή της ερευνητικής ομάδας VASISTAS που επιδίδεται κυρίως στο θέατρο της επινόησης, μας ξαφνιάζει ευχάριστα με την επιλογή της να σκηνοθετήσει Αριστοφάνη και συγκεκριμένα τους «Βατράχους» (9-11/7).

#20 Woodkid

Multimedia εμπειρία στο Ηρώδειο

Πολυπράγμων –στο βαθμό που απαιτεί η εποχή μας–, ο Woodkid συνδυάζει τις τέχνες της σκηνοθετικής και γραφιστικής δεξιοτεχνίας με αυτήν της σύγχρονης, electro οπτικοακουστικής μουσικής και του songwriting. Το καλλιτεχνικό πεδίο εφαρμογής του έχει ως σημείο εκκίνησης τις αρετές του κινηματογράφου, από τις οποίες και αντλεί το υλικό του, δίνοντας πάντα στο αποτέλεσμα μια απτή, αφηγηματική δυναμική που είναι εμφανέστατη ως σκηνική δράση. Η νέα του δουλειά «S16», η οποία ολοκληρώθηκε πριν από μερικούς μήνες και θα παρουσιαστεί στο Ηρώδειο (7/7), θέτοντας ερωτήματα και δίνοντας απαντήσεις.

#21 «You and AI»

Η τεχνητή νοημοσύνη φύεται στο Πεδίο

Το μεγάλο εικαστικό δρώμενο της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση για το καλοκαίρι αφιερώνεται στο πιο φλέγον θέμα του σήμερα με τον πλέον απροσδόκητο τρόπο: Από τις 24/6, όσοι περπατούν στο Πεδίον του Άρεως θα συναντούν έργα σύγχρονης τέχνης να ξεπροβάλλουν απρόσμενα μέσα απ’ τη βλάστηση – μεγάλες οθόνες υψηλής ανάλυσης, 3D γλυπτά και εγκαταστάσεις μαζί με ηχοτοπία. Η έκθεση «You and AI» περιλαμβάνει διεθνείς (βραβευμένες) υπογραφές multimedia εικαστικών και εστιάζει διερευνητικά στην καθημερινή εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης: τον τρόπο που μας «βλέπει», που μας διαμορφώνει και μας υποκαθιστά. Είσοδος ελεύθερη.

#22 Olafur Arnalds

Ανθρώπινο απόσταγμα ηλεκτρονικής τέχνης

Στο πιο πρόσφατο άλμπουμ του, το «Some Kind of Peace», που γράφτηκε στο μεγαλύτερο μέρος του κατά τη διάρκεια της πανδημίας, o Olafur Arnalds αντλεί από την προσωπική του εμπειρία ως δημιουργού και την ικανότητά του να υλοποιεί όμορφους ηχητικούς κόσμους μέσα από μια πολυσύνθετη και χαώδη πραγματικότητα. Έντονα και γοητευτικά μινιμαλιστικά σχήματα τονίζουν οτιδήποτε δίνει αξία στη ζωή που κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή και ακούγονται σαν απόσταγμα μιας τέχνης που, εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, αναπτύσσεται μέσα από την κλασική ή και το heavy metal, για να διαμορφωθεί τελικά από την techno electronica και τα computers του Ισλανδού συνθέτη. (Ηρώδειο, 15/7)

#23 «Black Widow»

Η σούπερ ώρα της Σκάρλετ Γιόχανσον

Μπορεί η τύχη της Black Widow να μην εξελίχθηκε ιδανικά στο «Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη», αυτό όμως δεν εμποδίζει τη Σκάρλετ Γιόχανσον να φορέσει ξανά τη στολή της σέξι υπερηρωίδας, η οποία στην πραγματικότητα ακούει στο όνομα Νατάσα Ρομάνοβα. Χρονικά η υπόθεση της ταινίας τοποθετείται αμέσως μετά τα γεγονότα του «Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος», με τη σκηνοθέτιδα Κέιτ Σόρτλαντ να υπαινίσσεται ότι θα δούμε την Black Widow να περνά… κρίση ταυτότητας. Αρκεί, βέβαια, να μην περάσει ανάλογη κρίση και στο box office.

#24 «Δάντης ο Υπερσύγχρονος»

Η «Θεία Κωμωδία» με νέο βλέμμα

Καθώς η επέτειος των επτακοσίων χρόνων από το θάνατο του Δάντη κινητοποιεί ολόκληρη την Ιταλία, μια περιοδεύουσα έκθεση που παρουσιάστηκε ήδη στο Βελιγράδι και πρόκειται να περάσει από Πράγα, Μόσχα, Λονδίνο και Μαδρίτη, κάνει στάση στην Αθήνα και στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (Πατησίων 47, 2105242646) από 9/6: Το «Δάντης ο Υπερσύγχρονος» ζωντανεύει ξανά τα τρία μέρη της «Θείας Κωμωδίας» (Κόλαση, Καθαρτήριο, Παράδεισος), όπως και το γενικότερο αποτύπωμα του Δάντη, μέσα από τη ματιά καλλιτεχνών με διεθνή εμβέλεια – των Paolo Barbieri, Monica Baisner, Domenico Palantino, Tom Phillips και Emiliano Ponzi. Είσοδος ελεύθερη.

#25 «ödipus / oιδίποδας»

Παγκόσμια πρεμιέρα στην Επίδαυρο

credit: Brigitte Lacombe
credit: Brigitte Lacombe

Ο ρόλος της Επιδαύρου ως οικουμενικού θεατρικού τόπου, που προ(σ)καλεί καλλιτέχνες από κάθε μεριά της Γης, επιβεβαιώνεται και φέτος. Σε συνέχεια σημαντικών διεθνών παραγωγών που φιλοξένησε στην ορχήστρα της, φέτος είναι η σειρά της Σαουμπίνε. Ο βερολινέζικος θίασος έχει αναμετρηθεί αρκετές φορές με το βλέμμα των Ελλήνων, και ο σκηνοθέτης Τόμας Όστερμαγερ έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις με τις προτάσεις του επί των κλασικών. Φέτος θα παρουσιάσουν σε παγκόσμια πρεμιέρα στην Επίδαυρο την παράσταση «ödipus / oιδίποδας», η οποία δεν βασίζεται στο έργο του Σοφοκλή, αλλά στο κείμενο της Γερμανίδας Μάγια Τσάντε, που μεταφέρει τον αρχαίο μύθο στην Ελλάδα του σήμερα και σε μια οικογένεια Γερμανών βιομηχάνων. (Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, 3-5/9)

#26 «Πατέρας»

Ο οσκαρικός Άντονι Χόπκινς

«Το καλύτερο νέο θεατρικό έργο της δεκαετίας», σύμφωνα με τους «Sunday Times», γίνεται ταινία από τον ίδιο το δημιουργό του, ο οποίος περνά για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα. Βραβευμένος λογοτεχνικός και θεατρικός συγγραφέας, ο 41χρονος Γάλλος Φλοριάν Ζελέρ έχει υπογράψει ήδη τη σεναριακή διασκευή δύο έργων του («Μην Ενοχλείτε, Παρακαλώ!», «Ερωτευμένος με τη Γυναίκα μου»), αυτήν τη φορά, όμως, προχωρά σε κάτι δραματικότερο: τη σινε-μεταφορά του «Le Père», με τον Άντονι Χόπκινς στο ρόλο ενός ηλικιωμένου Ουαλού, ο οποίος αντιμετωπίζει προβλήματα με τη μνήμη του, και me την οσκαρική Ολίβια Κόλμαν σ’ εκείνον της κόρης του. Εδώ ο βετεράνος πρωταγωνιστής δίνει μια συγκλονιστική ερμηνεία, η οποία του χάρισε δικαίως ακόμα ένα βραβείο Όσκαρ.

#27 Λένα Πλάτωνος - Nalyssa Green

Αισθήματα με φτερά

Η Nalyssa Green ανοίγει τη συναυλία με τραγούδια που εκπέμπουν μια μοναδική ομορφιά και ευαισθησία – χαρακτηριστικό μιας καλλιτέχνιδας που ξεχωρίζει εδώ και χρόνια με τη δική της ταυτότητα. Στη συνέχεια, η Λένα Πλάτωνος παίρνει το λόγο, με τον καινούργιο δίσκο της να δίνει τον τόνο• ένα δίσκο τον οποίο περιμένουμε εναγωνίως εδώ και μερικά χρόνια, από τότε που πρωτοπήραμε μια γεύση του στη Στέγη. Λέγεται «Η ελπίδα είναι ένα πράγμα με φτερά» και είναι μελοποιημένη ποίηση της Έμιλι Ντίκινσον. Τα αγγλόφωνα τραγούδια ερμηνεύουν οι Αθηνά Ρούτση και Sissi Rada, μέχρι να περάσουμε στα αγαπημένα κομμάτια από όλη την ιστορία της Λένας, μια ιστορία που επιδρά με τρόπο μοναδικό στο σήμερα – και που, στην τραγουδιστική της αφήγηση, προστίθεται ο Γιάννης Παλαμίδας. (Ηρώδειο, 14/7)

#28 «Τα κατά Ιωάννην Πάθη»

Παίξτε Μπαχ!

Η μουσική της Αναγέννησης και η αναβίωση της ιστορίας του μπαρόκ είναι η ειδικότητα του μαέστρου Sir John Eliot Gardiner, ο οποίος έχει αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στις ερμηνείες των έργων του Γ. Σ. Μπαχ, του Μότσαρτ και άλλων μεγάλων. Δύο από τα σχήματα που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, η Monteverdi Choir το 1964 και οι English Baroque Soloists το 1978, αποτελούν το βασικό του εκφραστικό όχημα υλοποίησης σημαντικών μουσικών projects. Όπως τώρα που, στη διάρκεια του λοκντάουν, ο δραστήριος αυτός μαέστρος έδωσε πνοή σε ένα μεγάλο αφιέρωμα στις εκκλησιαστικές καντάτες του Μπαχ και που, φυσικά, με το ίδιο πάθος συνεχίζει παρουσιάζοντας σε πραγματικές live συνθήκες το κορυφαίο έργο «Τα κατά Ιωάννην Πάθη». (Ηρώδειο, 2/7)

#29 «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις»

Η Μόνικα Μπελούτσι σε ένα ρόλο ζωής

Είναι πάντα μεγάλο υποκριτικό στοίχημα για μια γυναίκα ηθοποιό να υποδυθεί ένα ρόλο ζωής, όπως είναι αυτός της Μαρίας Κάλλας. Η Μόνικα Μπελούτσι αναλαμβάνει αυτή την πρόκληση στην πολυαναμενόμενη παράσταση «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις», σε σκηνοθεσία Τομ Βολφ, που αναβλήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο λόγω της πανδημίας. Στις 21, 22 και 23/9, η σταρ του σινεμά ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Ηρωδείου και μεταμορφώνεται στη γυναίκα που κρύβεται πίσω από το μύθο της Κάλλας, τη Μαρία, η οποία μας υποδέχεται στο σαλόνι της, για να μοιραστεί αδημοσίευτες επιστολές, που έγραψε η ίδια από το 1946 έως το 1977, και αναμνήσεις που καθόρισαν τη ζωή και την προσωπικότητά της. Ο μονόλογος βασίζεται στο βιβλίο του σκηνοθέτη «Maria by Callas: In her own words» (2016).

#30 «Suicide Squad»

Η νέα και ανανεωμένη «Ομάδα Αυτοκτονίας»

Κατά ένα μέρος σίκουελ όσο και reboot της «Ομάδας Αυτοκτονίας» (Ντέιβιντ Άγερ, 2016) και κατά ένα άλλο μέρος κάτι ολότελα καινούργιο που σκαρφίστηκε ο Τζέιμς Γκαν («Οι Φύλακες του Γαλαξία»), το ανανεωμένο «Suicide Squad» υπόσχεται αγνή διασκέδαση και επικές υπερηρωικές μάχες. Τουλάχιστον αυτό υπαινίσσεται το τρέιλερ της ταινίας, στο οποίο εκτός από ήδη γνωστούς χαρακτήρες όπως η Χάρλεϊ Κουίν, συστήνονται στο κοινό μια σειρά νέων όπως ο Bloodsport (Ίντρις Έλμπα). Παλιοί και καινούργιοι σούπερ ήρωες θα πρέπει να βρουν τρόπο να συνυπάρξουν στην ομάδα, καθώς η αποστολή τους αυτήν τη φορά τους οδηγεί σε μια κρυφή ναζιστική φυλακή στη Νότια Αμερική, στην οποία επιπλέον διεξάγονταν πειράματα πάνω σε πολιτικούς κρατούμενους.

#31 «Takis: Κόσμος σε κίνηση»

Το ενεργειακό σύμπαν του Takis πάλλεται στο ΚΠΙΣΝ

Μπορεί η εκτενής αναδρομική έκθεση που είχε παρουσιαστεί στην Tate να μην έφτασε ποτέ στο κοινό της Αθήνας λόγω πανδημίας, αλλά το κενό έρχεται να καλύψει αυτό το καλοκαίρι το αφιέρωμα «Takis: Κόσμος σε Κίνηση» στο Κέντρο Πολιτισμού - Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» (2168091000). Σε συνεργασία με το Takis Foundation, σαράντα έξι κομβικά έργα από τη μακρόχρονη και παραγωγική μέχρι τέλους πορεία του διεθνούς εμβέλειας Έλληνα εικαστικού τοποθετούνται στον περιβάλλοντα χώρο του πάρκου (από 23/6), προσκαλώντας τους επισκέπτες, μικρούς και μεγάλους, να βιώσουν την ενέργεια που εμφύσησε χαρισματικά στην τέχνη του: από τα μνημειακών διαστάσεων διάσημα αιολικά, τα σινιάλα και τα μουσικά γλυπτά μέχρι τα λιγότερο γνωστά αλλά βραβευμένα eco-friendly ηλεκτρικά βαρέλια και τους μαγνητικούς πίνακες (αγαπημένη σειρά του καλλιτέχνη, στην οποία αποτυπώνεται η αόρατη δύναμη του μαγνήτη).

#32 «Το σπίτι με τα φίδια» / «γάλα, αίμα» / «Κρεουργία» / «Η Φαίδρα καίγεται»

Δυναμικά με 4x4 στη Μικρή Επίδαυρο!

Τέσσερα νέα έργα εμπνευσμένα από το αρχαίο δράμα, τέσσερις σκηνοθέτες, μία ωραία ιδέα: «Το σπίτι με τα φίδια» του Β. Χατζηγιαννίδη, μια σύγχρονη ματιά πάνω στις «Τραχίνιες», σκηνοθετεί η Ελένη Σκότη (9-10/7)• το «γάλα, αίμα» της Αλεξάνδρας Κ*, μια μεταφορά της «Μήδειας» στα 50s, σκηνοθετεί ο Γιάννος Περλέγκας (16-17/7)• η «Κρεουργία» του Γ. Μαυριτσάκη διαβάζει αλλιώς τις «Βάκχες», σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα (23-24/7)• ενώ «Η Φαίδρα καίγεται» της Αμ. Μιχαλοπούλου διαβάζει με σύγχρονο τρόπο τον μινωικό μύθο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού (30-31/7).

#33 Wim Mertens

Αναπόφευκτη περιοδεία

Η συναυλία του Wim Mertens ήταν να πραγματοποιηθεί πέρυσι, όμως αναβλήθηκε λόγω Covid-19. Έτσι, ο πρωτοπόρος Φλαμανδός μουσικός, βαθύς μελετητής και practitioner του ποιητικού και ατμοσφαιρικού μινιμαλισμού, επανέρχεται με ένα live στο πλαίσιο της περιοδείας Inescapable Tour, σηματοδοτώντας την 41η επέτειο του μουσικού του ξεκινήματος. Πρόκειται για μια γιορτή με κομμάτια από το σύνολο της καριέρας του μέχρι και το τελευταίο του άλμπουμ «The Gaze of the West». (Τεχνόπολη, 7/7)

#34 «Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings»

Ποιος είναι ο Ασιάτης υπερήρωας;

Η πρώτη ταινία της τέταρτης φάσης του στούντιο της Marvel είναι επίσης κι αυτή με την παρθενική εμφάνιση ενός Ασιάτη πρωταγωνιστή. Ο Σιμού Λιού φορά τη στολή του Shang-Chi, ασύλληπτου γνώστη των πολεμικών τεχνών, ο οποίος τις διδάχθηκε από τον πανίσχυρο πατέρα του Mandarin. Ο Shang-Chi ανατράφηκε πιστεύοντας ότι ο πατέρας του είναι ένας αγαθός αρχηγός, η βίαιη πραγματικότητα όμως αναγκάζει τον υπερήρωα να στραφεί εναντίον του.

#35 Anouar Brahem

Αραβική τζαζική άνοιξη

Δεξιοτέχνης στο ούτι και συνθέτης μουσικής υψηλών αισθητικών προδιαγραφών, ο Τυνήσιος Anouar Brahem γράφει εδώ και χρόνια το δικό του κεφάλαιο στη σύγχρονη μουσική, κυρίως μέσα από τη συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία ECM. Εδώ, θα μας παρουσιάσει, σε κουαρτέτο με τους Klaus Gesing (μπάσο κλαρίνο, σοπράνο σαξόφωνο), Björn Meyer (μπάσο) και Khaled Yassine (νταρμπούκα, μπεντίρ), μια ανθολογία της ιδιαίτερης αραβικής του τζαζ. (Ηρώδειο, 17/6)

#36 Roger και Brian Eno

Αδελφική τέχνη και αγάπη

Ενώ τα αδέλφια Roger και Brian Eno έχουν συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν, το άλμπουμ «Mixing Colours» που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2020 –και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς στην εκτεταμένη του μορφή– από την Deutsche Grammophon είναι ο πρώτος δίσκος που φέρει την υπογραφή και των δύο. Πρόκειται για μια σειρά από μουσικές «εικόνες» ή «σχήματα», τα οποία τα δύο αδέρφια επεξεργάζονται «ηχο-χρωματικά» από το 2005, χτίζοντας, έτσι, βαθμιαία, ένα έργο μουσικής ambience με πολλαπλές αισθητικές παραμέτρους. Το «Mixing Colours» το παρουσιάζουν στο Ηρώδειο (4/8), και είναι η πρώτη φορά που παίζουν δημόσια μαζί.

#37 «Osmosis»

Ο σύγχρονος Ευριπίδης συναντά τον αρχαίο

Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης είναι από τους πιο ευρηματικούς και ταλαντούχους σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες, που έχει βρει τον τρόπο να συνδυάζει θέατρο, εικαστικά και χορό με έναν πολύ προσωπικό τρόπο. Δεν είναι τυχαία, λοιπόν, η επιλογή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου να συμπεριλάβει την παράστασή του στο πρόγραμμα της Μικρής Επιδαύρου (6-7/8), το οποίο φέτος εξερευνά πτυχές της αρχαιοελληνικής και της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας. Το «Osmosis» είναι μια πρωτοποριακή ματιά στην αρχαιότητα, μια κωμική τραγωδία, στην οποία ο Ευριπίδης, θέλοντας και μη, συναντά τον Ευριπίδη και άλλους τραγικούς ποιητές, ανασύροντας στοιχεία από την προσωπική του μυθολογία μαζί με μνήμες, κινήσεις, εικόνες και συναισθήματα.

#38 Zubin Mehta

Το Μέγαρο πρώτη φορά στο Ηρώδειο

Τα τριάντα χρόνια παρουσίας του στην πολιτιστική ζωή του τόπου μας γιορτάζει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με μια δική του παραγωγή για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών. Προσκαλεί τον διάσημο μαέστρο Zubin Mehta να διευθύνει την υπέροχη Ορχήστρα του Φλωρεντινού Μουσικού Μαΐου –σύνολο το οποίο διευθύνει σε μόνιμη βάση εδώ και τρεισήμισι δεκαετίες– σε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει σπουδαία έργα του Μπραμς. Συγκεκριμένα, τη Συμφωνία αρ. 2 σε ρε μείζονα καθώς και το Κοντσέρτο για βιολί σε ρε μείζονα, με σολίστ τον σπουδαίο Pinchas Zukerman. Πρόκειται για μια πραγματικά μεγαλειώδη συναυλία, η οποία εγκαινιάζει τα μουσικά events του Φεστιβάλ Αθηνών. (Ηρώδειο 14/6)

#39 «Αμμωνίτης»

Ορμή και ερωτισμός από τον Φράνσις Λι

Με φόρα από τα φεστιβάλ Βενετίας και Τορόντο, όπου δημιούργησε έντονο οσκαρικό «θόρυβο», έρχεται η νέα ταινία του Φράνσις Λι, ο οποίος πριν από τρία χρόνια παρέδωσε το συγκινητικό «Του Θεού η Χώρα». Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης κινείται σε queer μονοπάτια και στη δεύτερη ταινία του, καθώς ο «Αμμωνίτης» αφορά τη σαρωτική σχέση που γεννιέται ανάμεσα σε μια παλαιοντολόγο (Κέιτ Γουίνσλετ) και μια νεαρή αριστοκράτισσα που επιθυμεί να μάθει την τέχνη της (Σέρσια Ρόναν) στην Αγγλία του 19ου αιώνα. Οι ορμητικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστριών έχουν τον πρώτο λόγο στην ταινία, η οποία εμπνέεται από αληθινά γεγονότα.

#40 «Το Φεστιβάλ του Ρίφκιν»

Ο Γούντι Άλεν μας (ξανα)πάει Ισπανία

Αφού «εκδιώχθηκε» από τις ΗΠΑ, ο 84χρονος Γούντι Άλεν βρήκε εργασιακή φιλοξενία στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στην Ισπανία, όπου επιστρέφει δώδεκα χρόνια μετά το «Vicky Cristina Barcelona». Το «Φεστιβάλ του Ρίφκιν», η 49η ταινία στην καριέρα του Άλεν, λαμβάνει χώρα στη βασκική πόλη Σαν Σεμπαστιάν, κατά τη διάρκεια του κοσμοπολίτικου κινηματογραφικού φεστιβάλ. Αυτός είναι και ο τελικός προορισμός των πρωταγωνιστών, ενός παντρεμένου ζευγαριού Αμερικανών που μαγεύεται από την αύρα και τη γοητεία της πόλης. Περνούν τις μέρες τους ανάλαφρα, μέχρις ότου έρθουν τα πάνω-κάτω όταν η σύζυγος θα συνάψει παράνομη σχέση με έναν Γάλλο σκηνοθέτη και ο άντρας της θα ερωτευτεί μια γιατρό της περιοχής.