Συνέντευξη

Ο Naeem Mohaiemen μιλά για την ταινία που γύρισε στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού στο πλαίσιο της documenta14

Ο διεθνούς φήμης καλλιτέχνης και συγγραφέας από το Μπαγκλαντές μας μιλά για την απόφασή του να γυρίσει μια ταινία στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και το στοίχημα μιας διεθνούς Αριστεράς.

«H τοποθεσία του αεροδρόμιο του Ελληνικού, όπου γυρίστηκε η ταινία, αποκαλύπτεται στο θεατή σταδιακά, καθώς παρακολουθούμε τον Βασίλη Κουκαλάνι, που ερμηνεύει τον μοναδικό ρόλο στην ταινία, να ξυρίζεται σε έναν καθρέφτη που όπως θα δούμε πρόκειται για σπασμένο γυαλί. Καθώς παρακολουθούμε, μέρα με τη μέρα, μια εβδομάδα στη ζωή ενός ανθρώπου παγιδευμένου μες στο αεροδρόμιο αντιλαμβανόμαστε ότι κανείς άλλος δεν βρίσκεται εκεί. Δεν υπάρχουν φύλακες, δεν ξέρουμε αν είναι φυλακισμένος ή αν απλά δεν θέλει να φύγει.

Ο τίτλος της ταινίας «Tripoli Cancelled» αναφέρεται στο βιβλίο του Rana Dasgupta «Tokyo Cancelled», μια σύγχρονη πολυεθνική εκδοχή των Ιστοριών του Καντέρμπερυ. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από την ιστορία του πατέρα μου, ο οποίος είχε μείνει παγιδευμένος για εννιά ημέρες το 1977 στο αεροδρόμιο της Αθήνας, αφού έχασε το διαβατήριό του στην Ινδία. Θυμάμαι αμυδρά το περιστατικό, αφού τον συνοδεύαμε όλη η οικογένεια. Ήταν πολύ περίεργο για τον πατέρα μου να χάσει το διαβατήριό του γιατί είναι εξαιρετικά τακτικός άνθρωπος. Εγώ ήμουν τότε 8 χρονών και λίγο πριν την προσγείωση είχα ρίξει το αναψυκτικό μου πάνω στο χαρτοφύλακά του και είχε εκνευριστεί. Όταν φτάσαμε στον έλεγχο των διαβατηρίων και συνειδητοποίησε ότι δεν είχε το διαβατήριό του νόμιζε ότι του είχε πέσει στο αεροπλάνο. Το προσωπικό ήταν πολύ εξυπηρετικό. Θυμάμαι ότι έφεραν πίσω το αεροπλάνο από κάπου πιο μακριά που είχε παρκάρει για να ψάξουμε, κάτι που βέβαια δεν θα μπορούσε να γίνει σήμερα!

Το σενάριο αναδεικνύει επίσης την ιδέα του ανθρώπου «φαντάσματος» όπως περιγράφεται από τη Χάνα Άρεντ, καθώς και την ιδέα του «Der Muselmänner» (στα Γερμανικά του «Μουσουλμάνου»), μιας φράσης που χρησιμοποιούνταν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς για να περιγραφεί ο κρατούμενος που είχε παραδοθεί.  

Ερχόμενος στην Αθήνα ως προσκεκλημένος της documenta το 2015 πήγα να δω εξωτερικά το έρημο σήμερα αεροδρόμιο και να τραβήξω φωτογραφίες του φράχτη. Χάρη σε μια σειρά καλών συμπτώσεων και με τη βοήθεια της Μαρίας Θάλειας-Καρρά, η οποία ανέλαβε στη συνέχεια τη συμπαραγωγή της ταινίας και των επικεφαλής της Ελληνικόν Α.Ε. που διαχειρίζεται τον χώρο του αεροδρομίου και του ΠΟΛ.Κ.Ε.Ο.Α. (Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων Πολιτικής Αεροπορίας) μου επιτράπηκε να κινηματογραφήσω τους χώρους του αεροδρομίου. Στις συμπτώσεις αυτές δεν μπορώ να μην αναφέρω μια φορά που έψαχνα για την ταινία ένα αγαπημένο βιβλίο της παιδικής μου ηλικίας, το «Watership Down» του Βρετανού συγγραφέα Richard Adams, και η Μαρίας Θάλεια το βρήκε, στην ίδια έκδοση που το θυμόμουν, με το κίτρινο εξώφυλλο, στη βιβλιοθήκη της γιαγιάς της!

banner

Η φόρμα της ταινίας διαφοροποιείται από τα προηγούμενα έργα μου, κάτι το οποίο έγινε ασυνείδητα. Ανακαλύπτοντας μέρα με τη μέρα νέα σημεία μες στο αεροδρόμιο όπου μου επιτρεπόταν να γυρίσω το έργο άρχισε να διαμορφώνεται με βάση τους χώρους και έγινε ταινία μυθοπλασίας. Ο Βασίλης (σ.σ. Κουκαλάνι) είναι ένας πολύ σωματικός ηθοποιός, ο οποίος μου άνοιξε νέες δυνατότητες κάνοντας την ταινία να μην είναι στενά δεμένη με μια συγκεκριμένη χώρα. Η ταινία έχει να κάνει πολύ με τις τελετουργίες που δημιουργείς για να πλοηγηθείς μες στη μοναξιά.

Τα παλιότερα έργα μου έχουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό με τις χαμένες ευκαιρίες της Αριστεράς. Νιώθω μέρος μιας διεθνούς Αριστεράς. Στο Μπαγκλαντές η Αριστερά δεν ήρθε ποτέ στην εξουσία. Πάντα στις ιστορίες του παρελθόντος υπάρχει το ερώτημα του τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Υπήρχε μια συγγένεια με την Αριστερά της Ινδίας και του Σοβιετικού μπλοκ. Η οικογένειά μου ανήκε ιδεολογικά στο Κέντρο. Θυμάμαι όσο μεγάλωνα και έβλεπαν τα βιβλία που διάβαζα και τους φίλους μου που μου έλεγαν “Α, έγινες Αριστερός”.

Ζώντας στην Νέα Υόρκη μετά την 11η Σεπτεμβρίου και βιώνοντας την υστερία της ασφάλειας εκ μέρους του κράτους ιδρύσαμε την Visible Collective, η οποία απαρτιζόταν κυρίως από μουσουλμάνους, διεκδικώντας χώρο στα μουσεία για να εκφράσουμε τους προβληματισμούς μας. Βρήκαμε πολλούς συνομιλητές. Στην έρευνά μου με ενδιέφερε πώς το κράτος είχε αντιμετωπίσει την Αριστερά τις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70, ο πόλεμος ενάντια στον κομμουνισμό. Σε παλιότερα έργα μου, όπως το “Afsan’s Long Day” που παρουσιάστηκε στην Αθήνα, έχω αποτυπώσει ένα είδος ανδρισμού ταυτισμένου με την Αριστερά, το οποίο έχει ήδη πεθαίνει.

Στο Κάσελ θα παρουσιάσω το έργο “Τwo Meetings and a Funeral” (Δύο συναντήσεις και µία κηδεία, 2017), όπου γυρίζουμε μαζί με τον ιστορικό Vijay Prashad, το κτίριο του OHE στη Νέα Υόρκη και τους δρόµους του Αλγερίου, όπου το 1973 έλαβε χώρα µια ιστορική σύνοδος του Κινήματος των Αδέσμευτων. Το έργο εξετάζει το πώς αντίστοιχες οργανώσεις, όπως το Κίνηµα των Αδεσµεύτων (ΝΑΜ) και ο Οργανισµός Ισλαµικής Διάσκεψης (ΟΙC), αντί να ανατρέπουν, εγχαράσσουν εκ νέου τους συσχετισµούς εξουσίας σε νεαρά ανεξάρτητα εθνικά κράτη.

Συχνά στην πατρίδα μου τα έργα μου εκλαμβάνονται ως μια έρευνα για την αποτυχία της Αριστεράς. “Χρειαζόμαστε άλλη μια ιστορία πένθους;”, με ρωτάνε. Παρόλα αυτά εγώ βλέπω κάτι αισιόδοξο μέσα σε αυτή τη διαδικασία. Θέλω να αναζητήσω μια διέξοδο γιατί μόνο στη διεθνή Αριστερά πιστεύω ότι μπορεί η ανθρωπότητα να βρει έναν τρόπο να πορευτεί πέρα από τη θρησκεία και το έθνος-κράτος. Ο συντηρητισμός αυξάνεται γιατί απαντά στις ανάγκες ανθρώπων. Πρέπει η άλλη πρόταση να έχει την ειλικρίνεια να πει στο λαό ότι θα πάρει κάτι λιγότερο. Ένα από τα προβλήματα της Αριστεράς στο Μπαγκλαντές ήταν ότι δεν ήταν κοντά στο λαό και έμεινε εντελώς απέξω από τη θρησκεία, η οποία έπαιζε μεγάλο ρόλο στην κοινωνία, την αγνόησε ως το όπιο του λαού και δεν βρήκε κάποιο τρόπο να την αγγίζει.

Με αυτή την ταινία νιώθω ότι βγαίνω από τη ζώνη ασφαλείας μου. Για το αθηναϊκό αλλά και το διεθνές κοινό δεν είμαι ο ειδικός στην ιστορία του Μπαγκλαντές που δεν μπορούν να αμφισβητήσουν, όπως πιθανόν συνέβαινε με τα παλιότερα έργα μου, τα οποία αμφισβητούνται συνήθως μόνο στη χώρα μου.»

Η ταινία Tripoli Cancelled προβάλλεται καθόλη τη διάρκεια της έκθεσης στο χώρο του ΕΜΣΤ.

Η ταυτότητα της ταινίας
΅Είναι μια ελληνική συμπαραγωγή, με ένα συνεργείο που αποτελείται αποκλειστικά από συνεργάτες από την Αθήνα. Διευθυντής φωτογραφίας ήταν ο Πέτρος Νούσιας (Ακρυλικό, 2015, σκην. Νίκος Πάστρας). Το συνεργείο περιλαμβάνει επίσης τον βετεράνο ηχολήπτη Κώστα Φυλακτίδη, ο οποίος ήταν πρόσφατα υποψήφιος για την ταινία Suntan (2016, σκην. Αργύρης Παπαδημητρόπουλος). Το φιλμ Tripoli Cancelled είναι μια ανάθεση της documenta 14, με τη συνεργασία των Sharjah Art Foundation και Art Jameel. Συμπαραγωγός είναι η Μαρία- Θάλεια Καρρά, διευθύντρια του Locus Athens.

Το soundtrack της ταινίας περιλαμβάνει πέντε πρωτότυπες συνθέσεις του μουσικού Qasim Naqvi που ζει στη Νέα Υόρκη, καθώς και μουσική του ακουστικού ensemble από τη Νέα Υόρκη, Dawn of Midi (Aakaash Israni, Amino Belyamani, Qasim Naqvi), που πρόσφατα άνοιξε τις συναυλίες των Radiohead. Η ταινία τελειώνει με μια a capella εκτέλεση από τον Βασίλη Κουκαλάνι του τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι «Τα Παιδιά του Πειραιά», γνωστό από την εκτέλεση της Μελίνας Μερκούρη στο «Ποτέ την Κυριακή» (στην αγγλόφωνη εκδοχή του από την Connie Francis).

Ο Naeem Mohaiemen και το έργο του
Ο Naeem Mohaiemen καταπιάνεται με ακαδημαϊκά δοκίμια, ταινίες και εγκαταστάσεις μικτών τεχνικών, για να εξετάσει έννοιες όπως τα σύνορα, οι πόλεμοι και η έννοια του ανήκειν σε μια χώρα που διαμορφώθηκε μεταξύ δύο ετών- ορόσημα κατά της αποικιοκρατίας, του 1947 (Ινδία-Πακιστάν) και 1971 (Πακιστάν-Μπαγκλαντές). καθώς και τον διεθνισμό των τρίτων χωρών.  

Ο Naeem είναι υπότροφος του Guggenheim στην κατηγορία ταινία-βίντεο, και ολοκληρώνει το διδακτορικό του στις σπουδές Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ερευνώντας ιστορίες της αριστεράς εντός και εκτός της κρατικής προστασίας.
Η documenta 14 υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Adam Szymczyk, προσέφερε στον Naeem την ευκαιρία να αναπτύξει μια σταθερή σχέση με την Αθήνα. Από το 2015 έχει εργαστεί σε μικρότερα projects στην πόλη, δημιουργώντας μέσω αυτών των αλληλεπιδράσεων, εκτός από την ταινία και μια ομάδα παραγωγής. Τον χειμώνα του 2015 παρουσίασε το «Volume Eleven: flaw in the algorithm of cosmopolitanism» στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Ακολούθησε το φθινόπωρο του 2016 η παρουσίαση του «Muhammad Ali’s Bangladesh passport» στο πλαίσιο της Βουλής των Σωμάτων της documenta 14 στο Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων στο Πάρκο Ελευθερίας.
Η προηγούμενη ταινία του, Afsan’s Long Day, παρουσιάστηκε στην έκθεση «Thickness of Time» υπό την επιμέλεια των Locus Athens, στο πρώην κτήριο της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στο κέντρο της Αθήνας.

Σχετικά Θέματα

Η Κατερίνα Κοσκινά και οι συνεργάτες της μιλούν για την έκθεση της συλλογής του ΕΜΣΤ στο Κάσελ, τη documenta, τα σχέδια του μουσείου και το γιατί δεν υπάρχει ελληνική τέχνη  

06/07/2017

Η Κατερίνα Κοσκινά και οι συνεργάτες της μιλούν για την έκθεση της συλλογής του ΕΜΣΤ στο Κάσελ, τη documenta, τα σχέδια του μουσείου και το γιατί δεν υπάρχει ελληνική τέχνη  

Μιλήσαμε με τη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και τους επιμελητές Τίνα Πανδή και Σταμάτη Σχιζάκη με αφορμή την έκθεση «ΑΝΤΙΔΩΡΟΝ. Η Συλλογή του ΕΜΣΤ» στο πλαίσιο της documenta 14 στο Κάσελ.

Εντυπώσεις από τη documenta 14 στο Κάσελ - μέρος γ’

12/06/2017

Εντυπώσεις από τη documenta 14 στο Κάσελ - μέρος γ’

Λίγη ακόμη documenta 14 πριν επιστρέψουμε στην Αθήνα, ενώ η έκθεση άνοιξε και επίσημα τις πόρτες της το Σάββατο 10/6 παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, του Δημάρχου Αθηναίων Γιώργο Καμίνη και των Γερμανών ομολόγων τους.

Μέγαρο, documenta 14 και μουσικές του 20ού αιώνα (Γκουρέτσκι, Χρήστου, Παιρτ)

19/05/2017

Μέγαρο, documenta 14 και μουσικές του 20ού αιώνα (Γκουρέτσκι, Χρήστου, Παιρτ)

Με μουσικές του 20ού αιώνα γέμισε το Μέγαρο Μουσικής τον περασμένο Απρίλη.

10 πράγματα που έμαθα στο Κάσελ για την documenta14

15/05/2017

10 πράγματα που έμαθα στο Κάσελ για την documenta14

Βρέθηκα στη γενέτειρα της διεθνούς έκθεσης ένα μήνα πριν τα γερμανικά της εγκαίνια (στις 10/6) και πήρα τουλάχιστον δέκα «μαθήματα» για το τι σημαίνει documenta14.

Πώς είναι να έχεις να διαχειριστείς την επικοινωνία μιας έκθεσης 1.000.000 επισκεπτών;

09/05/2017

Πώς είναι να έχεις να διαχειριστείς την επικοινωνία μιας έκθεσης 1.000.000 επισκεπτών;

Η διευθύντρια επικοινωνίας της documenta 14 Henriette Gallus θεωρεί ότι η φετινή έκθεση δοκιμάζει πόσο μπορεί κανείς να κάμψει έναν θεσμό πριν αυτός αρχίσει να σπάει.

Adam Szymczyk: «Η documenta δεν ήρθε στην Αθήνα για να κάνει ανακαλύψεις. Η Αθήνα είναι ένας καταπληκτικός τόπος, απ' τον οποίο να μιλάς»

02/05/2017

Adam Szymczyk: «Η documenta δεν ήρθε στην Αθήνα για να κάνει ανακαλύψεις. Η Αθήνα είναι ένας καταπληκτικός τόπος, απ' τον οποίο να μιλάς»

Συναντήσαμε τον καλλιτεχνικό διευθυντή της documenta14 και μιλήσαμε για τις βασικές ιδέες της έκθεσης αλλά και τον αντίκτυπο της μετακίνησης του θεσμού στην Αθήνα.

Τερζόπουλος και Χιλλ στην Documenta 14

25/04/2017

Τερζόπουλος και Χιλλ στην Documenta 14

Από τα λιγοστά ελληνικά θέατρα που συμμετέχουν στη διεθνή οργάνωση, το Άττις του Θόδωρου Τερζόπουλου παρουσιάζει απόψε, Κυριακή 18 Ιουνίου την περφόρμανς "Ιοκάστη post mortem" στο πλαίσιο της Documenta 14.

«Eπίκυκλος» και «Project 21» του Γιάννη Χρήστου στο πλαίσιο της documenta 14

20/04/2017

«Eπίκυκλος» και «Project 21» του Γιάννη Χρήστου στο πλαίσιο της documenta 14

Mια περφόρμανς του Spinario Ensemble εμπνευσμένη από το έργο του μεγάλου Έλληνα συνθέτη

12 ώρες «Documenta 14»… χωρίς αντίτιμο!

19/04/2017

12 ώρες «Documenta 14»… χωρίς αντίτιμο!

Ένα μετα-Πασχαλινό δώρο από την κορυφαία έκθεση σύγχρονης τέχνης, που για μια ολόκληρη μέρα ανοίγει τους κεντρικούς της χώρους με ελεύθερη είσοδο.

«Ώρα για ιστορία» από τη Μαίρη Ζυγούρη στη documenta 14, ναι, αλλά με ποιούς όρους;

11/04/2017

«Ώρα για ιστορία» από τη Μαίρη Ζυγούρη στη documenta 14, ναι, αλλά με ποιούς όρους;

Η performance της Μαίρης Ζυγούρη «Το Περικύκλωμα: Κοκκινιά 1979-Κοκκινιά 2017 Μ.Κ/Μ.Ζ» την περασμένη Κυριακή στο Μνημείο Μπλόκο Κοκκινιάς στο πλαίσιο της documenta 14 θέτει ερωτήματα για το πώς ενεργοποιείται η ιστορία.

Documenta 14: Μπήκαμε πρώτοι στην κορυφαία έκθεση τέχνης!

06/04/2017

Documenta 14: Μπήκαμε πρώτοι στην κορυφαία έκθεση τέχνης!

Λίγο προτού παραδοθούμε στους ρυθμούς της Documenta 14 (από 8/4 έως μέσα Ιουλίου), της σημαντικότερης έκθεσης σύγχρονης τέχνης στον κόσμο που κάνει απόβαση στην Αθήνα, επισκεπτόμαστε πρώτοι τους δύο βασικούς εκθεσιακούς χώρους και φτιάχνουμε έναν οδηγό πλοήγησης.

Τα δώρα της documenta και οι παθογένειες των θεσμών μας

21/03/2017

Τα δώρα της documenta και οι παθογένειες των θεσμών μας

Με ανάμικτα συναισθήματα παρακολουθήσαμε τη συνέντευξη Τύπου του Δήμου της Αθήνας, με την αφορμή την ανακοίνωση των πολιτιστικών φορέων της πόλης που θα συνεργαστούν με τη documenta.  

H documenta14 απλώνεται σε πάνω από 40 χώρους στην Αθήνα: δείτε που θα φιλοξενηθεί

21/03/2017

H documenta14 απλώνεται σε πάνω από 40 χώρους στην Αθήνα: δείτε που θα φιλοξενηθεί

Ανακοινώθηκαν σήμερα οι 47 δημόσιοι χώροι και ιδρύματα της πόλης όπου θα φιλοξενήσουν τα εκατοντάδες έργα τέχνης 160 περίπου ελλήνων και διεθνών καλλιτεχνών οι οποίοι θα συμμετάσχουν στην έκθεση.

documenta14: μαθαίνοντας σε χρόνο αόριστο

10/10/2016

documenta14: μαθαίνοντας σε χρόνο αόριστο

Με ποιον τρόπο επιλέγει να μάθει η documenta από την Αθήνα και τι μάθαμε εμείς μέχρι στιγμής από εκείνη; Κάποιες πρώτες σκέψεις με αφορμή τα εγκαίνια του πολυσυζητημένου προγράμματος δημοσίων δράσεων στο Πάρκο Ελευθερίας.

Paul B. Preciado, documenta14: «Αν δεν εξασκήσουμε την ελευθερία θα τη χάσουμε»

07/09/2016

Paul B. Preciado, documenta14: «Αν δεν εξασκήσουμε την ελευθερία θα τη χάσουμε»

Ο επιμελητής του Προγράμματος Δημοσίων Δράσεων της documenta14 μας μιλά για τις «Ασκήσεις Ελευθερίας» και τη Βουλή των Σωμάτων που στήνεται στο Κέντρο Τεχνών στο Πάρκο Ελευθερίας του Δήμου Αθηναίων (14-24/9).

Hila Peleg: «Η documenta 14 πρέπει να ενεργοποιήσει εκ νέου τις κριτικές καλλιτεχνικές παραδόσεις»

11/02/2016

Hila Peleg: «Η documenta 14 πρέπει να ενεργοποιήσει εκ νέου τις κριτικές καλλιτεχνικές παραδόσεις»

Η ιδρύτρια του πρωτοπόρου ως προς την δια-καλλιτεχνική αξιοποίηση ιστορικών ντοκουμέντων Berlin Documentary Forum και μέλος πλέον της επιμελητικής ομάδας της documenta 14 μιλά στη Δέσποινα Ζευκιλή για τα «ζωντανά ντοκουμέντα» και τα έργα τέχνης που δημιουργούν ένα χώρο όπου η ιστορία είναι εύθραυστη.

Monika Szewczyk: «Η documenta 14 μοιάζει με μια “πραγματική αλληγορία” για τον κόσμο»

08/10/2015

Monika Szewczyk: «Η documenta 14 μοιάζει με μια “πραγματική αλληγορία” για τον κόσμο»

Ερχόμενη από το Σικάγο της community art στο λόφο του Φιλοπάππου για να μάθει από την Αθήνα, η επιμελήτρια της documenta 14 μας δίνει τη δική της άποψη για το στοίχημα του Adam Szymczyk, αλλά και για την επιμέλεια γενικότερα.

Hendrik Folkerts: «αντί να παρέχει μια ενιαία συνεκτική αφήγηση, η documenta 14 γίνεται performative»

18/03/2015

Hendrik Folkerts: «αντί να παρέχει μια ενιαία συνεκτική αφήγηση, η documenta 14 γίνεται performative»

Ο φεμινιστής Ολλανδός επιμελητής μιλά για το πώς η documenta 14 γίνεται πιο performative, αλλά και για τα αποτελέσματα των εκτεταμένων περικοπών στον πολιτισμό που άλλαξαν τη σκηνή της χώρας του.

Dieter Roelstraete: «H documenta 14 ψάχνει στην Αθήνα κάτι περισσότερο από το αντικείμενο της οικονομικής καταστροφοφιλίας»

12/01/2015

Dieter Roelstraete: «H documenta 14 ψάχνει στην Αθήνα κάτι περισσότερο από το αντικείμενο της οικονομικής καταστροφοφιλίας»

Οι επιμελητές της documenta 14 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και στο Κάσελ ξεκινώντας τις προετοιμασίες της κορυφαίας έκθεσης που θα μοιραστεί στις δύο πόλεις.

Quinn Latimer: «Οι εκδόσεις της documenta 14 θα αντανακλούν το πώς η γλώσσα μπορεί να γίνει εργαλείο πολιτικής αλλαγής»

17/12/2014

Quinn Latimer: «Οι εκδόσεις της documenta 14 θα αντανακλούν το πώς η γλώσσα μπορεί να γίνει εργαλείο πολιτικής αλλαγής»

Η Αμερικανίδα ποιήτρια και κριτικός τέχνης που ορίστηκε επιμελήτρια των εκδόσεων της documenta 14 μιλά σε αποκλειστικότητα για τα σχέδιά της και τάσσεται υπέρ της παιδαγωγικής στροφής της τέχνης έναντι της επιστροφής της ομορφιάς.

documenta 14, Adam Szymczyk: γιατί τα επόμενα χρόνια όλος ο κόσμος της τέχνης θα μιλάει για την Αθήνα

16/10/2014

documenta 14, Adam Szymczyk: γιατί τα επόμενα χρόνια όλος ο κόσμος της τέχνης θα μιλάει για την Αθήνα

Βρεθήκαμε στην πρώτη παρουσίαση του concept της documenta 14 στο Κάσελ και μιλήσαμε με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Adam Szymczyk για την αιφνιδιαστική απόφασή του να μοιράσει την επόμενη έκθεση ισότιμα ανάμεσα στη γερμανική πόλη όπου οργανώνεται αδιαλείπτως κάθε πέντε χρόνια από το 1955 και την Αθήνα!

Documenta 14: Ισότιμα σε Κάσελ και Αθήνα η επόμενη ιστορική έκθεση

07/10/2014

Documenta 14: Ισότιμα σε Κάσελ και Αθήνα η επόμενη ιστορική έκθεση

Σε μια ιστορική για το Κάσελ πόσο μάλλον για την Αθήνα στιγμή, ένας από τους δύο κορυφαίους εικαστικούς θεσμούς στον κόσμο αποφασίζει να συνομιλήσει με την Αθήνα μοιράζοντας τις δραστηριότητές του ισότιμα ανάμεσα στις δυο πόλεις.