Μεγάλες προσδοκίες

Από -

Το 2004 ήταν μία από τις πιο γεμάτες, από εικαστικής άποψης, χρονιές που γνώρισε ποτέ η Αθήνα. Μεγάλες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, πρωτοβουλίες από νέους καλλιτέχνες και επιμελητές εκτός εκθεσιακών χώρων, σημαντικές -σχεδόν μουσειακού χαρακτήρα- εκθέσεις σε γκαλερί στου Ψυρρή, νέες γκαλερί, δυναμική παρουσία των Ελλήνων συλλεκτών. Ανεξάρτητα από την επιμέρους αξιολόγηση της κάθε έκθεσης, το σημαντικότερο αποτέλεσμα είναι ότι ξεκαθαρίζει το τοπίο της πόλης με τη σταθεροποίηση του προφίλ κάθε χώρου και προσώπου, αρχίζει να δημιουργείται το έδαφος για μια πιο ξεκάθαρη και ουσιαστική λειτουργία της σύγχρονης τέχνης. Μπορεί η Αθήνα να μην μπήκε στο διεθνή εικαστικό χάρτη, αλλά τουλάχιστον απέκτησε τοπικό εικαστικό χάρτη. Παράλληλα, βέβαια, μας δημιουργούνται και μεγαλύτερες προσδοκίες για το μέλλον - τι θα κάνουμε χωρίς Monument; θα μας ξανα…»ενοχλήσουν» οι παρασιτικές πρωτοβουλίες τύπου Para/site; Θα δούμε ξανά τόσο σημαντικά «κρυμμένα» έργα των Ελλήνων συλλεκτών; Επειδή πάντως δεν είμαστε καθόλου τύποι «κάθε πέρυσι και καλύτερα», κάνουμε μια τελευταία μνεία των στιγμών που σημάδεψαν τη χρονιά που τελειώνει και περιμένουμε ανυπόμονα μια χρονιά που, αν και δεν «φωνάζει» τόσο όσο η προηγούμενη, παρ' όλα αυτά έχει όλες τις βάσεις για να μας εκπλήξει. Καλή χρονιά!