Από το καφενείο στο reading group

Από -

Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκα στο cafe-βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Futura, στο Μεταξουργείο, για μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Curating»: απόψεις για την επιμελητική δράση, 9+1 α-πραγματοποίητα πρότζεκτ» (εκδ. Futura), το οποίο επιμελήθηκε η θεωρητικός τέχνης και επιμελήτρια Ελπίδα Καραμπά. Το βιβλίο έγινε δεκτό με ανάμεικτες αντιδράσεις: ο αρχιτέκτονας Γιώργος Τζιρτζιλάκης βρήκε, ας πούμε, θετική τη «φούρια της παρέας -πείτε την καφενείο, reading group, όπως θέλετε...» που μαρτυράει το βιβλίο αυτό, ενώ ο θεωρητικός τέχνης Αντώνης Μπογαδάκης του καταλόγισε ότι δεν ήταν στοχευμένο. Πέρα από το ότι καταγράφει μια «πραγματική» -αλλά και μια απραγματοποίητη- στιγμή στην ιστορία της ελληνικής τέχνης, η μεγαλύτερη αξία του βιβλίου είναι ότι δίνει το βήμα σε μια σειρά νέους θεωρητικούς και ιστορικούς τέχνης, όπως τα μέλη της ομάδας Reading Group, να καταθέσουν δείγματα γραφής. Ανθρώπους με τους οποίους συνομιλούμε σε εγκαίνια εκθέσεων αλλά δεν μας έχει δοθεί παρά ελάχιστα η ευκαιρία να διαβάσουμε κείμενά τους. Ελλείψει συζητήσεων και εκδόσεων σχετικών με την τέχνη του σήμερα από μουσεία και θεσμικούς φορείς, η σταθερή προσπάθεια της Futura να προκαλέσει διάλογο μέσω συζητήσεων, εκδόσεων κ.λπ. δίνουν μια νέα διάσταση στο «καφενείο σαν Υπόθεση Μουσείου» του Θόδωρου, τριάντα χρόνια μετά. Όσο φανταστικό ή α-παραδοσιακό (για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο που προτείνει στο κείμενό του ο Χριστόφορος Μαρίνος, ορμώμενος από ένα τυπογραφικό λάθος μιας έκδοσης του κειμένου του Παπανούτσου «Η Παράδοση στην Τέχνη») κι αν είναι το μουσείο αυτό.

banner