Οι κριτικές του κοινού

Η Ευνοούμενη
The Favourite

Δραματική 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 119'

Αγγλο-ιρλανδική ταινία, σκηνοθεσία Γιώργος Λάνθιμος με τους: Ολίβια Κόλμαν, Έμα Στόουν, Ρέιτσελ Βάις, Νίκολας Χουλτ

ΠληροφορίεςΠληροφορίες και κριτικές για την ταινία

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

<< Πρώτη < Προηγούμενη
Σελ. Από 15
Τελευταία >> Επόμενη >
  • Πύρρος πριν από 2 χρόνια

    2 αστεράκΑ Λανθανων Λανθιμος...

  • Apostolos R. πριν από 2 χρόνια

    4,5 αστεράκΑ Αν και στην προηγούμενή του είχα αρκετές ενστάσεις, σε αυτή δεν έχω κανένα ιδιαίτερο παράπονο. Καταπληκτική.

  • PANOS GONIDAKIS πριν από 2 χρόνια

    0 αστεράκΑ Από τις συνηθισμένες σαχλαμάρες του σκηνοθέτη.Περιμένεις πως και πως την ωρα που θα τελειωσει,οταν δυστυχως συνειδητοποιεις "ωχ,εχει κι αλλο..."Μονο τζαμπα θα το'βλεπα εξαλλου,γιατι δεν θεωρω τον εαυτο μου τοσο μεγαλο κοροϊδο να πληρωσω για τετοιες βλακειες!Asta la vista baby

  • otherway πριν από 2 χρόνια

    2,5 αστεράκΑ Προσγείωση του συμπατριώτη μας από τον κινηματογράφο για λίγους στον κινηματογράφο για πολλούς. Εν προκειμένω μια καλά δοσμένη ταινία εποχής με focus στα άδυτα του παλατιού , άρα της ισχύος. Ατυχώς τίποτα νέο και περισσότερο από αυτό. Που είναι η επιθετική (μέχρι παρεξηγήσεως) κινηματογράφηση του Γιώργου στις προηγούμενες ταινίες του ; Καμία αντίρρηση από πλευράς μου, αν φυσικά σκοπεύει ... να ασχοληθεί με (πιο)επίπεδες παραγωγές. έστω και συνέχειες για την τηλεόραση ....

  • SOT πριν από 2 χρόνια

    2 αστεράκΑ Κάτω του μετρίου

  • braindead πριν από 2 χρόνια

    4 αστεράκΑ Σε κάποιο παλαιότερο post μου για τον ανεκδιήγητο Σμαραγδή και τους παραγκωνισμένους νέους Έλληνες σκηνοθέτες, κάποιος φίλος με ρώτησε ειρωνικά εάν εννοώ τον Λάνθιμο. Νομίζω ότι η Ευνοούμενη είναι η καλύτερη απάντηση. Πιο χολυγουντιανή και γυαλισμένη από τα άλλα έργα του, λιγότερο εγκεφαλική, η ταινία αποτελεί τρανταχτή απόδειξη ότι ο Λάνθιμος μπορεί να σκηνοθετεί όχι μόνο για λίγους αλλά και για πολλούς, χωρίς να χαμηλώνει τα standards του. Οι ερμηνείες απολαυστικές.

  • Ο. Δ. πριν από 2 χρόνια

    1 αστεράκΑ Μια ασήμαντη ταινία, που απλά προκαλεί, για να κάνει ντόρο και να μη θαφτεί στην ασημαντότητά της.

  • Dionysis Mark πριν από 2 χρόνια

    2 αστεράκΑ Το ένα αστέρι το δίνω για την υπέροχη φωτογραφία και το άλλο για το αριστοτεχνικό μοντάζ. Κατά τα άλλα, κακή επιλογή σεναρίου (ίσως εύστοχη εμπορικά και δημοσιοσχεσίτικα η επιλογή βρετανικής παραγωγής) από έναν ικανό σκηνοθέτη. Η αποθέωση της ταινίας από το ελληνικό κοινό οφείλεται στο γνωστό επαρχιωτικό σύμπλεγμα για τα διεθνώς καταξιωμένα τέκνα της πατρίδας.

  • Παναγιώτης Χαλούλος πριν από 2 χρόνια

    5 αστεράκΑ Ο Γ. Λάνθιμος με την «Ευνοούμενη» προτίμησε να δημιουργήσει μια ταινία όχι εγκεφαλική, όπως οι προηγούμενες, όχι μια ταινία που να προκαλεί το μέσο θεατή τόσο όσο (κυρίως) ο «Κυνόδοντας» με τους ακραίους συμβολισμούς ή με υπερρεαλιστικά στοιχεία στην εξέλιξη της υπόθεσης και του μύθου, όπως στον «Αστακό» ή στο «Θάνατο του ιερού ελαφιού».
    Σίγουρα δεν κάνει μια ιστορική ταινία αναφερόμενος στη βασίλισσα Άννα, όπως δεν είναι ιστορικά έργα τα θεατρικά του Σαίξπηρ με τόσα ιστορικά πρόσωπα που επιλέγει ως αφορμή.
    Το σενάριο σχολιάζει, κατά τη γνώμη μου, την εξουσία και την εκπόρνευσή της ή την εκπόρνευση πολλές φορές των κατόχων της εξουσίας. Η εξουσία, είναι σαν να λέει, είναι από μόνη της ανήθικη! Τα μέσα, τα οποία χρησιμοποιεί κάποιος, που διακατέχεται από τον πόθο να εξουσιάζει, μπορεί να είναι ανέντιμα, ανήθικα, «μακιαβελικά». Ακόμα και αδικαιολόγητες …«κωλοτούμπες», κατά την ορολογία της εποχής μας!
    Οι έχοντες την εξουσία - από το παλάτι μέχρι τους μεγαλοαστούς και τους μεγαλογαιοκτήμονες – βλέπουμε να παραβλέπουν το συμφέρον τόσο της χώρας τους, όσο κυρίως του λαού, του οποίου τα συμφέροντα υποτίθεται ότι προστατεύουν, προκειμένου να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους.
    Μια βασίλισσα, στην ουσία άβουλη και ανίκανη να κυβερνήσει, «αποφασίζει» να προτείνει μέτρα υποβολιμαία από την στενή της φίλη Λαίδη Σάρα!
    Η φιλόδοξη υπηρέτρια ανέρχεται και επιστρέφει στον κόσμο της αριστοκρατίας, από τον οποίο είχε εξοβελιστεί και υφαρπάζει την εξουσία της λαίδης. Θα καταφέρει την καταστροφή της, για να επιπλεύσει εκείνη και να επιβάλει τη δική της εξουσία και θέληση στη φιλάσθενη βασίλισσα. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή, που η ευνοούμενη πατά, με στόχο να το συνθλίψει, το αδύναμο κουνέλι που περνά δίπλα στα πόδια της. Δεν θέλει να αφήσει κανένα ανάμεσα σε εκείνη και την πηγή της εξουσίας…
    Η αλαζονεία της όμως θα τιμωρηθεί. Η βασίλισσα, στο τέλος της ταινίας, πικραμένη από την απόφαση, στην οποία την ώθησε η ευνοούμενη, θα στραφεί εναντίον της και θα πάψει να την αισθάνεται δικό της άνθρωπο-ευνοούμενη.
    Ο Λάνθιμος, έχοντας στα χέρια του ένα τέτοιο σενάριο, θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το θέμα των ομοφυλοφιλικών σχέσεων των τριών γυναικών, για να εντυπωσιάσει και να προκαλέσει, ίσως, με σκηνές, που είναι δημοφιλείς σε σκηνοθέτες και κοινό, δείχνοντας αρκετό γυμνό σε ερωτικές σκηνές. Εντούτοις δεν κατέφυγε στον εύκολο εντυπωσιασμό και οι ερωτικές σκηνές ήταν άκρως διακριτικές!...
    Η ταινία σχολιάζει την αδιαφορία της εξουσίας για το λαό, τη δίψα για εξουσία και τη διαφθορά στην κορυφή της κοινωνίας. Η Αγγλία βρίσκεται σε πόλεμο με τους Γάλλους και στο παλάτι ασχολούνται με …αγώνες πάπιας και τρώνε καλά!
    Σίγουρα σκηνοθεσία, μοντάζ και φωτογραφία είναι αριστουργηματικά στοιχεία της ταινίας, ενώ οι τρεις πρωταγωνίστριες εντυπωσιάζουν με το ρόλο της η καθεμία! Τα δε κοστούμια, ενώ κατασκευάστηκαν από φθηνά υφάσματα, κυρίως στην αντίθεση μαύρου-άσπρου, δίνουν την εντύπωση πραγματικής πολυτέλειας!


  • Άγγελος πριν από 2 χρόνια

    2,5 αστεράκΑ Αρκετά καλή ταινία αλλά όχι και αριστούργημα. Πλοκή μέτρια, ερμηνείες εξαιρετικές, ενδυματολογικα και σκηνικά εξαίρετο. Ντάξει το πρόβλημα βέβαια είναι η υπεραναλυση κάποιων ζητημάτων από πολλές διαφορετικές οπτικές. Θέλει να θίξει το ζήτημα ψυχικής πάλης μεταξύ αγάπης για εξουσία και αγάπης για μια προσωπική γαλήνη και ειρηνη. Δεν μπορείς να πετύχεις και τα δύο και όσο χάνεις το ένα κερδιζεις το άλλο και εν τέλει δεν κατακτήθηκε από καμιά. Η βασίλισσα μάχεται με την διαταραγμένη προσωπικότητας της φαίνεται να είναι υποχείριο δυο γυναικών αλλά εν τέλει τλ χέρι της εξουσίας ακόμα και οταν ανήκει σε ένα ανασφαλές και γεμάτο προβλήματα άτομο είναι αυτό που κάνει κουμάντο. Σωστό μήνυμα και ωραίο νόημα αλλά πολύ πολύ πολύ υπερβολικός τρόπος να το περάσεις. Κάποια στιγμή η ταινία ξεφεύγει. Περισσότερο στεκόμαστε στην σαδομαζοχιζτικη ψυχοσύνθεση των γυναικών αυτών πάρα στο φλέγον ζήτημα. Η σύγκρουση για προσωπική ανέλιξη και εξουσία μεταξύ τιυς αναδείχθηκε ελάχιστα που για κατά την άποψή μου έπρεπε να αναδειχθεί περισσότερο. Ντάξει τέλος παντων η ταινία δεν είναι χάσιμο χρόνου αν έχεις όρεξη να σκεφτείς λίγο βγάζει νόημα και επίσης οπτικά είναι όπως είπα εξαιρετική και υποκριτικα επίσης. Οπότε αξίζει και αυτόν τον λίγο χρόνο

  • Azik πριν από 2 χρόνια

    0,5 αστεράκΑ Άλλες 2 χαμένες ώρες από την ζωή μου... ευτυχώς που το όσκαρ πήρε το Πράσινο Βιβλίο, που είναι τσινιάρα....

  • stelios πριν από 2 χρόνια

    Ένα ακόμη αριστούργημα της έβδομης τέχνης,το οποίο αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία γιατί δεν πραγματεύεται τη νοσηρή ελληνική πραγματικότητα,αλλά ενσκύπτει στην παγκοσμιοποιημένη ανηθικότητα της εξουσίας.Ο σκηνοθέτης δημιουργεί έναν πίνακα ζωγραφικής με μουτζούρες και προσωπικές οδύνες.Χλευάζει την εξουσία και τους εξουσιαζόμενους,καταδεικνύει την εσωτερική ένδοια,τη μισαλλοδοξία των ηρώων,τον ωφελιμισμό τους,τη ρηχότητά τους,τον μικροαστισμό τους,την πανανθρώπινη ματαιότητα,αλλά ταυτόχρονα δείχνει απεριόριστη κατανόηση για τις απλές ανθρώπινες ανάγκες(έρωτας,μητρότητα,κατανόηση,ελευθερία,αγάπη,συντροφικότητα). Σαν ένας σύγχρονος Ιανός παρουσιάζει τους ήρωές του μια μαύρους και σκοτεινούς,την άλλη πάνλευκους και καθαγιασμένους.Ξεγυμνώνει τα αισθήματα και τα συναισθήματα όπως και τα σώματα των ηρωίδων,τα ντύνει άλλοτε σαν καρικατούρες και άλλοτε σαν εξωτικά πουλιά.Παίζει με την εσωτερική και εξωτερική τους εμφάνιση και δίνει έμφαση άλλοτε στο έξω και άλλοτε στο έσω. Παρουσιάζει τη γυναικεία ψυχοσύνθεση με τρόπο ρεαλιστικότατο,γλαφυρό και συνάμα εξυψωτικό,πράγμα δύσκολο και επίπονο,αλλά και πολύ ευρηματικό,όπερ σημαίνει ότι ο δημιουργός είναι μεγάλος καλλιτέχνης,με τεράστιο ταλέντο και απεριόριστη παρατηρητικότητα,στοιχεία που φανερώνουν και αναδεικνύουν τους πραγματικά μεγάλους καλλιτέχνες. Ο Λάνθιμος είναι ένας παράφρων ιδεαλιστής,ένας σπάνιας ομορφιάς(εσωτερικής) κινηματογραφιστής,όση "μαυρίλα"και αν βγάζουν τα αριστουργήματά του.Το μαύρο του Λάνθιμου είναι αισιόδοξο,πρωτοποριακό,εξωστρεφές,ευθύ,αληθινό,ευρηματικό,κυνικό και συνάμα ονειρώδες ονειρικό. Μπράβο και πάλι μπράβο σ'αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη της κινηματογραφικής τέχνης,ο οποίος θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών.Κάθε ταινία και αριστούργημα,κάθε προσπάθεια καλύτερη από την άλλη,κάθε εικόνα και μια καινοτομία.
    Φτάνει η νοσηρότητα και η ζήλια γι'αυτόν τον άνθρωπο.

  • Μανωλης πριν από 2 χρόνια

    2 αστεράκΑ Αποδειχθηκε ενα νωχελικο χασιμο χρονου ενα κυριακατικο απογευματακι! Νομιζω οτι σε λιγο καιρο δεν θα θυμαμαι σχεδον τιποτα απο την ταινια.

  • Vito πριν από 2 χρόνια

    Όσο συμβατικό έπρεπε να είναι για να πάει για Όσκαρ. Καλή σκηνοθεσία, φοβερές και οι τρεις τους, θυμίζει γυναικοκρατούμενο Amadeus.Γενικά καλή ταινία εποχής. Αλλά τον προτιμούμε πιο ακραίο, όπως τον ξέρουμε. Πολυ ωραίο βιβλίο η επόμενη ταινία του.

  • Ηλίας πριν από 2 χρόνια

    0,5 αστεράκΑ Απογοήτευση!

  • Ανδρέας Ζερμπίνος πριν από 2 χρόνια

    5 αστεράκΑ
    Κατά τη γνώμη μου οι δύο ευνοούμενες είναι κομμάτια του ψυχισμού της 'ασθενικής' βασίλισσας και κατά συνέπεια με αυτό το εύρημα παρουσιάζονται τα απαραίτητα στοιχεία ανάρρησης σε θέσεις εξουσίας όλων των wannabe εξουσιαστών και εδώ των γυναικών: το sex ως όπλο, η ευννοιοκρατία, οι χειρισμοί...η δε νεότερη που την πούλησε ο πατέρας της σε ΓΕΡΜΑΝΟ;...επίκαιρο! Εν τω μεταξύ η μία υπηρετεί τους Tories, δείχνει μια χαμέρπεια αλλά τελικά επιβάλλεται, και η άλλη τους Whigs, δείχνει μια ελιτίστικη και επιθετική μενταλιτέ στην οποία αυτοπαγιδεύεται. Έχει συμβεί ποτέ αυτό στην Ελλάδα; Μου έκαναν εντύπωση κάποια πλάνα σαν οφθαλμός (ίσως μικρού διαμετρήματος φακός) αυτοσαρκαστικής ίσως διάθεσης, ενδεικτικά και δηλωτικά της μεροληπτικής προσέγγισης που τυγχάνει η ερμηνεία της πολιτικής και της ιστορίας όπως είναι και λογικό άλλωστε. Έχει δει άραγε ο Λάνθιμος Όρσον Ουέλς; (εγώ πάλι κάτι λίγο). Η βιντεοκλιπίστικη τεχνική πάντα παρούσα στα ξαφνικά ζουμαρίσματα στα πρόσωπα. Από τον πατέρα αφέντη του Κυνόδοντα που δεν επιτελεί το ρόλο του ως σύνδεσμος της έσω οικογένειας με την έξω (κοινωνία) στη γυναίκα που αδυνατεί να 'κρατήσει' παιδιά και έτσι αφήνεται σε ένα πολυδιάστατο μεν και ενδεικτικό των δυνατοτήτων της αλλά εν τέλει στείρο ρόλο. Και οι άντρες πού 'ν' τοι; Τι να έκανε ο άνθρωπος; Να έβαζε κάθε ηθοποιό και κομπάρσο να κρατάνε από δύο σκυλιά στο χέρι; Σκέφτηκε τα κουνελάκια. Ευφυέστατος! Λείπει το συναίσθημα, μήπως; Μα τελικά παράγεται τίποτα χωρίς τη (μη) χρήση του μυαλού; Εξαίρετες και οι δύο ευνοούμενες με την Olivia Colman να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Και βέβαια η βασίλισσα Άννα ήταν η τελευταία μιας πολύ ενδιαφέρουσας δυναστείας (εμφύλιοι, ένωση βασιλείων, Ένδοξη Επανάσταση, κυβέρνηση Κρόμγουελ και υιού, έλλειψη διαδόχων).

  • Ελίζα πριν από 2 χρόνια

    0 αστεράκΑ Μου άρεσε πολύ!
    Ξεφεύγει από τις συνηθισμένες ταινίες εποχής που περιορίζονται στα σκηνικά, τα κουστούμια και την ιστορική αφήγηση. Αναβιώνει μια εποχή μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις μ έναν τρόπο ζωντανό, και καθηλωτικά ώμο... Η έλλειψη οποιασδήποτε ηθικής, διαχρονική αξία στο κυνήγι της κοινωνικής αναρρίχησης.

  • Ντιπρε πριν από 2 χρόνια

    3 αστεράκΑ Πολυ κακο για το τιποτα. Εχει καποια καλα 'εικαστικα' στοιχεια αλλα περαν τουτου ουδεν. Δειτε καλυτερα το 'Barry Lindon' του Kubrick του οποιου την αξεπεραστη μαγεια προσπαθει να αντιγραψει ο Λανθιμος ματαιως βεβαια.

  • Περί μανιχαϊσμού και ηθικισμού ο Λόγος πριν από 2 χρόνια

    Εν έτει 2019 ο μανιχαϊσμός και ο ηθικισμός των Νεοελλήνων καλά κρατεί. Πρόσφατο, σοκαριστικό, παράδειγμα το μεγαλύτερο μέρος των αρνητικών σχολίων έναντι της Ευνοούμενης του Λάνθιμου που εστιάζουν αποκλειστικά στο περιεχόμενο και δη στο ερωτικό κομμάτι της ταινίας, κάνοντας μάλιστα λόγο για... λεσβιακό παραλήρημα! Διότι ακόμα και σήμερα πολλοί δεν μπορούν να διαχωρίσουν τις πράξεις των πρωταγωνιστών ενός έργου από τις προθέσεις των συντελεστών: "αφού έχει λεσβίες, σημαίνει αυτόματα πως πρόκειται για ομοφυλοφιλική προπαγάνδα, τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο". Τώρα πώς πρόκειται για ομοφυλοφιλική προπαγάνδα τη στιγμή που οι δυο Ευνοούμενες εκμεταλλεύονται και ερωτικά την βασίλισσα για την επίτευξη των συμφερόντων τους, ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω (λέτε σεναριογράφοι και σκηνοθέτης να υπερασπίζονται την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο; Είμαστε σοβαροί; Η ταινία ούτε θετική ούτε αρνητική στάση κρατάει απέναντι στην ομοφυλοφιλία διότι το έργο δεν είναι ερωτικό. Για να μην πω πως κατά την γνώμη μου ούτε οι ηρωίδες είναι λεσβίες: έχουμε να κάνουμε με το σύνδρομο της φυλακής και του οικοτροφείου: η μεν βασίλισσα είναι χήρα και της δε ευνοούμενης ο άντρας λείπει στον πόλεμο συν το γεγονός πως όπως είπα εκμεταλλεύεται την βασίλισσα. Από που προκύπτει επομένως πως είναι λεσβίες; Και έρωτα που κάνουν, το κάνουν, κατά τη γνώμη μου πάντα, από συναισθηματικό κενό και όχι λόγω σεξουαλικότητας) . Το ότι ένα έργο έχει ως πρωταγωνιστές ανήθικους ανθρώπους (βρείτε μου μια θετική κριτική που να θεωρεί πρότυπα τους χαρακτήρες της Ευνοούμενης...), δεν σημαίνει πως το σενάριο δικαιώνει και υπερασπίζεται τις πράξεις τους . Για παράδειγμα το ότι ο Ντοστογιέφσκι στο Έγκλημα και Τιμωρία και ο Παπαδιαμάντης έχουν ως πρωταγωνιστές δολοφόνους, δεν σημαίνει πως οι δυο λογοτέχνες υπερασπίζονται τον φόνο. Απλά η Τέχνη δεν μπορεί να μην ασχολείται και με τα Ανθρώπινα Πάθη. Οι μανιχαϊστές και οι ηθικιστές καλό θα ταν να ρίξουν μια ματιά στην αρχαιοελληνική γραμματεία για να διαπιστώσουν πως δεν υπάρχει Ανθρώπινο Πάθος (παρεμπιπτόντως "ουδείς αναμάρτητος"), όσο ειδεχθές και αν είναι που να μείνει έξω από την θεματολογία των μεγάλων τραγικών (από αιμομιξία μέχρι ακόμα και κανιβαλισμό). Ο δε Γρηγόριος Ξενόπουλος πριν από έναν αιώνα σε κριτική του σε μυθιστόρημα με τον προκλητικό τίτλο Η Ερωμένη της, γράφει πως η Τέχνη δεν μπορεί να μην ασχοληθεί και με το θέμα της ομοφυλοφιλίας (για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις δεν λέω την ομοφυλοφιλία ούτε ανήθικη ούτε πάθος, αυτό που λέω είναι πως για λόγους ρεαλισμού και ανθρωπολογίας δεν μπορούμε να μην ασχοληθούμε μαζί της).
    Κλείνοντας αφιερώνω σε όλους τους μανιχαϊστές και ηθικιστές πολέμιους της ταινίας (για να μην υπάρχουν παρεξήγησεις: η ανάρτηση αφορά τις αρνητικές κριτικές που μιλούν για ανηθικότητα και όχι γενικώς τις αρνητικές κριτικές. Είναι καθαρά υποκειμενικό πχ αν θα σου αρέσει ή όχι η χρήση ευρυγώνιου φακού και επομένως αρνητική κριτική περί αυτού δικαιούται να κάνει ο οποιοσδήποτε, αλλά όχι και να ακούω ηθικιστικές αρλούμπες), τα παρακάτω λόγια του Γιώργου Λάνθιμου από το official site της Ευνοούμενης:

    "I DIDN’T WANT TO HAVE A VILLAIN AND A VICTIM. INSTEAD THE IDEA OF WHO IS A VILLAIN OR A VICTIM IS ONE THAT SHIFTS AND CHANGES AND MOVES FROM ONE CHARACTER TO ANOTHER. THIS WAY YOU FEEL FOR WHAT THEY EACH DO AND YOU AREN’T ABLE TO MAKE ABSOLUTE JUDGEMENTS ON THEIR CHARACTERS EVEN IF THEY DO A HORRIBLE THING."

  • lousy πριν από 2 χρόνια

    0 αστεράκΑ Η πρώτη ταινία που δεν άντεξα να δω ολόκληρη

<< Πρώτη < Προηγούμενη
Σελ. Από 15
Τελευταία >> Επόμενη >