Underground

4 / 5
Νίκο Βουλαλά
Underground

Δραματική 1995 | Έγχρ. | Διάρκεια: 170'

Ευρωπαϊκή ταινία, σκηνοθεσία Εμίρ Κουστουρίτσα με τους: Μίκι Μανόλοβιτς, Λαζάρ Ριστόφσκι, Μιρχάνα Γιόκοβιτς

Η απίστευτη ιστορία μιας κοινότητας ανθρώπων, που μένει κρυμμένη σε ένα υπόγειο χώρο από το 1943 μέχρι το 1991.

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • Θωμάς πριν από 8 χρόνια

    5 Ο Kusturica μετά το σουρεαλιστικό όνειρο "Arizona Dream" επιστρέφει στη Σερβία και γυρίζει ίσως την καλύτερη ταινία της καριέρας του, το πολυσυζητημένο "Underground". Αναμειγνύει τον σκληρό, σπαραχτικό νορεαλισμό του έπους "Καιρός των τσιγγάνων" και του "Μπαμπά λείπει σε ταξίδι για δουλειές" μαζί με το μαγικό σουρεαλισμό του "Αrizona...".
    Aκροβατώντας φελινικά ανάμεσα στη συγκίνηση και το γέλιο, με πολλούς συμβολισμούς και με ποίηση αφηγείται την ιστορία της χώρας του, κατά τη διάρκεια του 1941-1992. Η ταινία αποφεύγει τους λαϊκισμούς, τους διδακτισμούς, την εύκολη συγκίνηση. Η ατμόσφαιρα που διακατέχει την ταινία δεν είναι αυτή του πολέμου αλλά μιας γιορτής ... μιας γιορτής κατάμεσης του πολέμου, μέσα στο καταφυγίο ...
    Δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή όπου θα κουραστείτε ή θα απογοήτευείτε με το "Underground", παρά τα 192 (ή περισσότερα ανάλογα με ποια έκδοση βλέπετε) λεπτά της. Οι Miki Manojlovic, Lazar Ristovski νομίζεις ότι γεννήθηκαν για τους χαρακτήρες που υποδύονται. Οι διάλογοι είναι γεμάτοι με διάχυτη ειρωνεία, τα καυστικά γκαγκ, οι ξεκαρδιστικές ατάκες σε παρασύρουν σε μια γνήσια βαλκανική τρέλα. Σε αυτό βοηθάει, φυσικά, και οι φρενήρεις βαλκανικοί ήχοι του Bregovic (θυμηθείτε το υπέροχο Mesecina).
    Μια υπέροχη ποιητική σκηνή της ταινίας είναι όταν ο Blacky παντρεύει το γιό του και η νύφη ντυμένη στα ολόλευκα πετάει πάνω απο τα κεφάλια των ξέγνοιαστων γιουγκοσλάβων. Μια νότα αισιοδοξίας, ένα πνευματικό φως ή καλύτερα ο Ήλιος ο Ηλιάτορας όπως θα έλεγε και ο Ελύτης. Και ας μην ξεχάσουμε το τελευταίο 15λεπτο, ένα από τα συγκινητικότερα και πιο αισιόδοξα φινάλε του κινηματογράφου.

  • Φλώσσυ πριν από 12 χρόνια

    5 Απλά...αριστουργηματική!

Αναλυτικά οι κριτικές του κοινού για αυτή την ταινία

Δώσε την κριτική σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

Trailer