Umberto D.

5 / 5
Χρήστο Μήτση
Umberto D.

Δραματική 1952 | Α/Μ | Διάρκεια: 89'

Ιταλική ταινία, σκηνοθεσία Βιτόριο ντε Σίκα με τους: Κάρλο Μπατίστι, Λίνα Τζενάρι, Μαρία Πία Κασίλιο

Ένας συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος, ο οποίος ζει μόνος του με μοναδική συντροφιά το πιστό σκυλί του, συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά, κινδυνεύοντας άμεσα να βρεθεί στο δρόμο.

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • barney πριν από 3 χρόνια

    5 Εγκληματικώς αγνοημένη από την πλειονότητα της κριτικής (λίστες κορυφαίων κ.τ.λ.) όσο και από το κοινό που δεν την έχει ανακαλύψει. Για την πρώτη κατηγορία, να πω ότι ο ίδιος ο Ντε Σίκα θεωρούσε το "Ουμπέρτο Ντι" ως το κορυφαίο έργο του, εκείνο στο οποίο δεν έκανε κανέναν συμβιβασμό και δεν ενέδωσε σε συναισθηματισμούς, κάτι που παραδέχθηκε πως είχε κάνει στον "Κλέφτη Ποδηλάτων". Κι όμως, τον "Κλέφτη" τον ξέρουν και οι πέτρες κι αυτήν εδώ την ταινία ελάχιστοι. Για τους ανθρώπους του κινηματογράφου, όμως, η αξία της είναι δεδομένη και αναμφισβήτητη. Ο Σκορσέζε την έχει ανάμεσα σ'εκείνες που τον επηρέασαν, ο Μπέργκμαν την έχει χαρακτηρίσει ως την αγαπημένη του. Για όσους δεν το έχουν δει, απλώς ζηλεύω την εμπειρία που τους περιμένει. Είναι πιθανότατα ό,τι πιο αυθεντικά συγκινητικό και αληθινό πρόκειται να δουν στη μεγάλη οθόνη, με τον (καθηγητή στην πραγματικότητα) Μπατίστι να παραδίδει μάθημα αξιοπρέπειας χωρίς διδακτισμούς, χωρίς να λειαίνει τις "γωνίες" του -κατά βάση,στριφνού- χαρακτήρα του και με απαράμιλλη αμεσότητα. Υποψήφιο για Όσκαρ το σενάριο του "πάπα" του νεορεαλισμού, Τσέζαρε Τζαβατίνι, όπως και η ταινία για τον Χρυσό Φοίνικα. Ου γαρ οίδασι...

  • Στέλιος Π. πριν από 3 μήνες

    5 Μέχρι να την δω, βαυκαλιζόμουν ότι μετά από 100+ ταινίες και με αποκορύφωμα τη Λα Στράντα του Φελίνι και την Ξεχωριστή Μέρα του Σκόλα είχα νοιώσει τα πάντα που μπορούσε να μου προσφέρει ο ιταλικός κινηματογράφος (και ειδικά ο Νεορεαλισμός του). Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει παραπάνω ο φίλος barney: "Για όσους δεν το έχουν δει, απλώς ζηλεύω την εμπειρία που τους περιμένει". Γροθιά στο στομάχι που ανεξαρτήτως πόσες φορές έχεις ξαναδεί το συγκεκριμένο αριστούργημα, γίνεται όλο και δυνατότερη με την πάροδο των δεκαετιών της ζωής σου...

  • anonymous πριν από 3 χρόνια

    5 Κλασσικό και πάντα επικαιρο.

Αναλυτικά οι κριτικές του κοινού για αυτή την ταινία

Δώσε την κριτική σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

Trailer


Links