The Complete Metropolis
Metropolis

5 / 5
Χρήστο Μήτση
The Complete Metropolis

Κλασική 1927 | Α/Μ | Διάρκεια: 153'

Γερμανική ταινία, σκηνοθεσία Φριτς Λανγκ με τους: Μπριγκίτε Χελμ, Άλφρεντ Άμπελ, Γκούσταβ Φρέλιχ

Στη φουτουριστική Μητρόπολη, η κοινωνία είναι χωρισμένη ανάμεσα στην εύπορη άρχουσα τάξη και στους εργάτες. Όταν ο γιος του ιδρυτή της πόλης ερωτεύεται τη φτωχή Μαρία, την κόρη ενός εργάτη, αποφασίζει να τη βοηθήσει για να αποκατασταθεί η κοινωνική δικαιοσύνη.

Η γνώμη των κριτικών

Αντίοχος / Αθηνόραμα
Μήτσης / Αθηνόραμα

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • UFO476 πριν από 9 χρόνια

    5 Τιτάνια ταινία. Δεν ξέρω αν υπάρχει νόημα να κάνεις σχόλια σε μια ταινία του 1927 που σε αφήνει άφωνο το 2011, ή αν υπάρχει τίποτα που να μην έχει ειπωθεί. Θα προσπαθήσω όμως.
    Η ταινία αυτή είναι τεράστια- τόσο σε επίπεδο νοημάτων όσο και σε επίπεδο εφαρμογής και κινηματογραφικής ποιότητας. Κοίταζα και δεν μπορούσα να καταλάβω πώς τα γυρίσαν αυτά το 1927! Είναι μια ταινία που τα έχει όλα- είναι πολιτική, κοινωνική, φιλοσοφική, περιπετειώδης, προφητική, αισθηματική, και φυσικά είναι επιστημονική φαντασία- όλ' αυτά τραβηγμένα στο έπακρο σχεδόν για την εποχή της σημείο τελειότητας, παρόλο που το μοντάζ ενίοτε υποφέρει λίγο. Από κάποιες απόψεις- πχ στην απεικόνιση αυτοκινητοδρόμων και υπέργειων τρένων μεταξύ των ουρανοξυστών της πόλης- είναι προχωρημένη ακόμα και για τη δική μας εποχή. Το μόνο που δεν καταφέρνει είναι να προβλέψει τα computers, πράγμα όμως βέβαια αδιανόητο για τότε.
    Από κει και πέρα, βέβαια, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ταινίας είναι τα νοήματά της- που έχουν εφαρμογή ακόμα και σήμερα. Και τα νοήματα ξεπηδούν από κάθε σημείο της ταινίας. Ο τρόπος απεικόνισης της μητρόπολης- με εντυπωσιακά κτίρια, οχήματα και φώτα αλλά με τα κτίρια στριμωγμένα το ένα πάνω στο άλλο και με ελάχιστους ελεύθερους χώρους και καθόλου πράσινο- δημιουργούν ταυτόχρονα μια αίσθηση του δέους αλλά και μια κλειστοφοβική διάθεση- προειδοποίηση ίσως για το που μπορεί να οδηγήσει η αλαζονική και ασυγκράτητη χρήση της τεχνολογίας, πράγμα που απασχολούσε πολύ τη σκέψη των διανοητών της εποχής. Η ίδια αισθητική κυριαρχεί σε όλο το έργο- οι μηχανές παρουσιάζονται τεράστιες, μεγαλεπίβολες, επιβλητικές, πανίσχυρες αλλά και φοβερά "απαιτητικές" έως και φοβερά επικίνδυνες- πράγμα που αποτελεί ταυτόχρονα κοινωνικό σχόλιο στην εκμετάλλευση αλλά και προβολή της αμφίσημης άισθησης δέους και φόβου που απέπνεε στον Λανγκ και τους συγχρόνους του η τρομερή ανάπτυξη της τεχνολογίας. (Θα ήταν άραγε αδύνατο να βρει κανείς στην ταινία ψήγματα ιδεών που φτάνουν μέχρι και τη σύγχρονη τριλογία του "matrix"); Επίσης το θέμα του ρομπότ, του σάιμποργκ και της υποκατάστασης του ανθρώπου απ΄αυτό με όλες τις επιπτώσεις του θα απασχολήσει πάρα πολύ έκτοτε την επιστημονική φαντασία. Τέλος, το δέος απέναντι στη δύναμη του ηλεκτρισμού δεν λέει και τόσα σ' εμάς σήμερα αλλά συγκινούσε πολύ τους ανθρώπους της εποχής εκείνης
    Αλλά βέβαια το κύριο θέμα της ταινίας είναι οι σχέσεις των κοινωνικών τάξεων- και κατ' επέκταση των ανθρώπων - μεταξύ τους. Είναι προφανές ότι ο Λάνγκ χρησιμοποιεί εδώ μια αφαιρετική ματιά- θυσιάζοντας στοιχεία ρεαλιστικότητας για να ενισχύσει και να καταστήσει σαφείς τους συμβολισμούς του. Έτσι, ενώ η κοινωνική διαστρωμάτωση παρουσιάζεται σχεγόν πιο ξεκάθαρα από ποτέ, με τους εργάτες να ζουν στα έγκατα της γης και τους ευγενείς να απολαμβάνουν την υπέργεια πόλη, ο Λάνγκ "εξαφανίζει" κάποια στοιχεία που θα υπήρχαν σε μια φυσιολογική κοινωνία, όπως ενδιάμεσες καινωνικές τάξεις, σώματα ασφαλείας(αστυνομία) κλπ, στοιχεία που δεν εμφανίζονται ποτέ στην ταινία, για να βοηθήσει την αποσαφήνιση του κεντρικού νοήματος. Για τον ίδιο λόγο, η Μητρόπολη εμφανίζεται σαν ξεκομμένη από τον έξω κόσμο, πχ από ευρύτερα εθνικά κλπ σύνολα ενώ οι κινήσεις των εργατών στην αλλαγή της βάρδιας (που περπατάνε ομαδικά και με σκυμμένο το κεφάλι) και στη λειτουργία των μηχανών (χορευτικές συντονισμένες κινήσεις που φυσικά είναι άσχετες με κάθε έννοια εργονομίας ή φυσιολογικής συμπεριφοράς) δείχνουν τη ψυχική τους διάθεση αλλά και την μετατροπή των ίδιων των εργατών σχεδόν σε μηχανικά αντικείμενα. (Και επίσης δύσκολα πείθεται κανείς ότι οι νεαροί ευγενείς δεν ήξεραν τίποτα για το πως ζούσαν οι εργάτες ούτε αναρωτιούνταν γι' αυτούς, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα)
    Και όλ' αυτά βέβαια καταλήγουν στο κεντρικό νόημα της ταινίας, το πιο σημαντικό απ' όλα: Οτι ανάμεσα στα χέρια και το μυαλό ο μεσολαβητής πρέπει να είναι η καρδιά. Η πάλη των τάξεων, όπως και κάθε είδους πάλη μεταξύ των ανθρώπων, έχουν περιγραφεί σε αμέτρητες ταινίες- ελάχιστις όμως είχαν τη δύναμη να καταλάβουν ότι η σωστή λύση είναι η συνεργασία και όχι η αντίθεση- κάτι που δεν το έχουμε μάλλον καταλάβει ακόμα και στη δική μας εποχή. Φαντάζεται κανείς πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν τα "χέρια" και το "μυαλό" είχαν από τότε ακολουθήσει τη συμβουλή της Μαρίας αντί να συγκρούονται μεταξύ τους;
    Και υπάρχουν και μερικά ακόμα στοιχεία στο υπόβαθρο: η συνεχής αναφορά του Λάνγκ στο "θηρίο", στην Αποκάλυψη, στα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, αλλά και οι αλληγορίες της Μαρίας, προσδίδουν και κάποια στοιχεία θρησκευτικότητας στην ταινία, επιτυγχάνοντας ένα σπάνιο συνδυασμό σε φουτουριστική ταινία με την επιστήμη. Επίσης το ρομπότ-σωσία της Μαρίας θυμίζει σχεδόν ακριβώς την ενσάρκωση του κακού- παρασύρει τον κόσμο στην ακολασία, σπέρνει τη διχόνοια και το χάος, προσπαθεί να διαλύσει ολόκληρη την κοινωνία- το ακριβές αντίθετο δηλαδή από την πραγματική (καλή) Μαρία που προσπαθεί να τον σώσει. Αυτό δεν θυμίζει τη σύγκρουση Καλού και Κακού στο υπόβαθρο;
    Κοινώς αυτή η ταινία καταφέρνει να συμπεριλάβει σχεδόν τα πάντα- όλες τις βασικές συγκρούσεις που απασχολούν την ανθρώπινη φύλή, ιδωμένες μεσ' απ' το πρίσμα της κοινωνικής ανάλυσης, της θρησκείας, της φιλοσοφίας, της πολιτικής φιλοσοφίας, της επιστήμης και της τεχνολογίας, σχεδόν όλων των βασικών στοιχείων του ανθρώπινου πολιτισμού, και όλ' αυτά με συνδυασμό αισθηματικών στοιχείων και περιπέτειας και μια πλοκή που διατηρεί το ενδιαφέρον απ' το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό, σε συνδυασμό με οπτικά εφέ που ήταν απίστευτα για την εποχή. Γι΄αυτό η ταινία αυτή είναι μέγιστη και μας εμπνέει δέος ακόμα και σήμερα, όντας όχι μόνο ένα απ' τα θεμέλια της επιστημονικής φαντασίας, αλλά και ένα πραγματικά κλασικό αριστούργημα και μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

  • Film Planet πριν από 4 χρόνια

    5 Μπροστά από την εποχή του σε όλους τους τομείς και παρερμηνευμένο όσο λίγα, το αριστούργημα του Φριτς Λανγκ είναι ένα κινηματογραφικό ορόσημο που προκαλεί μέχρι σήμερα δέος για την αξιοθαύμαστη τεχνική του αρτιότητα, αλλά και ρίγος συγκίνησης για τις ευαισθησίες του. Μόλις το 2008, η ανεύρεση υλικού που θεωρείτο οριστικά χαμένο (από τα αρχεία μουσείου του Μπουένος Άιρες) οδήγησε, ύστερα από σχολαστική εργασία, στην αποκατεστημένη κόπια που επιτρέπει την απόλαυση της ταινίας σε όλο το αφηγηματικό και οπτικό της μεγαλείο. >>> Διαβάστε ολόκληρη την κριτική: https://filmplanetreviews.wordpress.com/2016/12/10/all-time-classics-metropolis-1927 >>> Βρείτε μας στο facebook: https://www.facebook.com/filmplanetkritikes/

  • Νίκος πριν από 4 χρόνια

    5 Επηρέασε καθοριστικά όλο το φάσμα ταινιών φαντασίας (Από Star Wars και Blade Runner μέχρι Matrix) και η τεχνική της αρτιότητα δεν έχει να ζηλέψει σχεδόν τίποτα από τις σύγχρονές μας παραγωγές. Το μήνυμα είναι ίσως ουτοπικό, αλλά όχι αφελές, καθώς όλα όσα βλέπουμε λειτουργούν ιδανικά ως συμβολισμοί και ως απαρχή προβληματισμού. Πραγματικά λυπάμαι όσους δεν μπορούν να εκτιμήσουν την αξία αυτού του αριστουργήματος.

Αναλυτικά οι κριτικές του κοινού για αυτή την ταινία

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

Trailer


Links