Ο Γιος του Σαούλ
Saul Fia / Son of Saul

5 / 5
Χρήστο Μήτση
Ο Γιος του Σαούλ

Δραματική 2015 | Έγχρ. | Διάρκεια: 107'

Ουγγρική ταινία, σκηνοθεσία Λάζλο Νέμες με τους: Γκέζα Ρέριγκ, Λαβέντε Μόλναρ, Ουρς Ρεχν

Στο Άουσβιτς του 1944 ο Σαούλ είναι ένας από τους λίγους επιζώντες Εβραίους, ο οποίος αναγκάζεται να βοηθά τους Γερμανούς στο κάψιμο των νεκρών ομοεθνών του. Μέχρι που κάποια στιγμή αποφασίζει να θάψει το πτώμα ενός παιδιού, το οποίο ισχυρίζεται πως είναι δικό του.

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • Πανος πριν από 3 χρόνια

    5 οποιος καταλαβαινει, καταλαβαινει...
    και το out of focus και η συνεχης καμερα στην πλατη του πρωταγωνιστη, οι φωτισμοι, οι χαμενοι διαλογοι και ο ιδιος ο εκφραστικα νεκρος πρωταγωνιστης εχουν καποιους λογους και συγκεκριμενο νοημα που επιλεχθηκαν απο τους συντελεστες. Ετσι ηταν εκει τοτε γιατι ετσι ηταν και οποιον τον κουρασε αυτη η ταινια στην ουσια τον κουρασε η θεαση και η αισθηση ενος ελαχιστου μονο κλασματος αυτου το οποιο γινοταν τοτε εκει, στο Αουσβιτς...

  • Άγγελος Βουτσάς πριν από 3 χρόνια

    5 Αριστούργημα. Ταινία εικοσαετίας. Η επιλογή να μας βάλει στο κλίμα του στρατοπέδου με τις φωνές, το κλειστό πλάνο, η επιλογή να κρατά θαμπό το φακό για να μας αποτρέψει από ηδονοβλεπτικές τάσεις, να προετοιμάζεται μια εξέγερση και για τον πρωταγωνιστή να έχει δευτερεύουσα σημασία, όλα αυτά είναι σημαντικά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αναλαμβάνει να σώσει τον πολιτισμό μας επιλέγοντας να θάψει ένα νεκρό. Γιατί μ' αυτή την πράξη μας οδηγεί πίσω στις απαρχές του.

  • Βασίλης Ν. πριν από 3 χρόνια

    5 ''Αυτό που ξεχωρίζει, τον 'Γιο του Σαούλ', από όσες ταινίες έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια (δεν είναι λίγες) και αφορούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, τη ναζιστική θηριωδία είναι η κατάργηση ενός παρωχημένου αισθητικού μοντέλου που αναπόφευκτα, εμπεριέχει, τη συναισθηματική εκμετάλλευση και το καταγγελτικό ύφος. Στη θέση τους, ο Λάζλο Νέμες, προτείνει μια πιο πειραματική και ρεαλιστική φόρμα που στην ουσία καταργεί τον τέταρτο τοίχο, τοποθετώντας τον θεατή, στο κολαστήριο του Άουσβιτς. Η περιορισμένη αναλογία της κινηματογραφικής εικόνας (1.37 : 1, το σχεδόν τετραγωνισμένο κάδρο που επιλέχθηκε και στην 'Ida', το 2013), ο ακουστικός παροξυσμός (αξιοποίηση κάθε περιφερειακού ήχου και θορύβου), το υποκειμενικό βλέμμα (ο φακός ακολουθεί συνέχεια τον πρωταγωνιστή), οι μακροσκελείς και εναλλασσόμενες λήψεις (μια σφιχτοδεμένη αλληλουχία από σταθερά και τρεμάμενα πλάνα) και μια φωτογραφία που διαρκώς βουτάει στο σκοτάδι (λίγες φορές αντικρίζει το φως της ημέρας, ακόμη και τότε, δεν γίνεται με προφανή τρόπο), δημιουργούν ένα ασφυκτικό περιβάλλον που όμοιο του δε θυμάμαι να έχω δει σε ταινία με όμοιο θέμα.''

    Το παραπάνω αποτελεί χαρακτηριστικό απόσπασμα από την αναλυτική κριτική της ταινίας. Ολόκληρη μπορεί να τη βρει κανείς στο http://fouagie.gr/2016/02/18/%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B1%CE%BF%CF%85%CE%BB/

Αναλυτικά οι κριτικές του κοινού για αυτή την ταινία

Δώσε την κριτική σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

Trailer


Links