Μέχρι τη Θάλασσα

3 / 5
Χρήστο Μήτση
Μέχρι τη Θάλασσα

Ντοκιμαντέρ 2019 | Έγχρ. | Διάρκεια: 112'

Eλληνική ταινία, σκηνοθεσία Μαρκ Γκαστίν

Ασθενείς οι οποίοι νοσηλεύονται, μετά από σοβαρά ατυχήματα, στην κλινική Φυσικής Αποκατάστασης του ΚΑΤ προσπαθούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Η γνώμη των κριτικών

Μήτσης / Αθηνόραμα
Κατσίκας / Σινεμά
Κουτσογιαννόπουλος / Alpha/LIFO
Μικελίδης / Enetpress.gr
Γαλανού / Εφ. Συντακτών
Ζουμπουλάκης / Βήμα

Οι κριτικές του κοινού

Προσθέστε στο blog ή στο site σας τα αστεράκια των χρηστών του αθηνόραμα για αυτή την παράσταση κάνοντας copy – paste τον παρακάτω html κώδικα

Μορφοποίηση
Επιλέξτε πλάτος



px
Επιλέξτε μέγεθος κειμένου



Εμφάνιση τίτλου

Επιλέξτε χρώμα

  • Αντώνης Ρέλλας πριν από 9 μήνες

    5 Ο καταξιωμένος ντοκιμαντερίστας Marco Gastine με την νέα του ταινίας/ντοκιμαντέρ, «ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ» μας προσκαλεί να ζήσουμε τις στιγμές μετά από ένα ατύχημα.
    Ο Μάρκος εστιάζει με διακριτικό τρόπο και αποθανατίζει τις στιγμές ανθρώπων με βλάβες στο στάδιο της αποκατάστασης. Η κλινική Φυσικής Αποκατάστασης του ΚΑΤ γίνεται ο χώρος της αναγκαστικής συνάντησης των πρωταγωνιστών της ταινίας στην προσπάθεια τους να ερμηνεύσουν το αναπάντεχο. Στο ερώτημα, Ελπίδα ή Αποδοχή, η απάντηση διαθέτει πολλές εκδοχές. Κάποιες πηγάζουν από την κατανόηση του βιολογικού σώματος και την «ελλειμματική» φυσική κατάσταση, ενώ κάποιες άλλες εκκινούν από την κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική κατανόηση. Ευχαριστώ θερμά τον δημιουργό Μάρκο Γκαστίν που εμπιστεύτηκε την ταινία του στην Κίνηση Ανάπηρων Καλλιτεχνών ώστε να προβληθεί προσβάσιμη και για τους ανθρώπους με αισθητηριακή βλάβη.
    Αξίζει να την δείτε.

  • Έφη Σιαλευρή πριν από 9 μήνες

    5 Η ταινία είναι εξαιρετικό δείγμα ντοκιμαντέρ που σε συνεπαίρνει,το θέμα σε διαπερνά σαν ηλεκτρικό ρεύμα και το σκέφτεσαι μέρες, αντιθετικά δίπολα και συγκρούσεις ξετυλίγονται μπροστά σου χωρίς μελό ύφος και εκβιασμούς.ελπίδα και αποδοχή, δύναμη και αδυναμία, υγεία και ασθένεια, αγάπη, ευσπλαχνία, αλληλεγγύη, επιστήμη. Μπροστά σε μια κακιά στιγμή είμαστε όλοι ανίσχυροι και μόνος μας ασφαλής οδηγός ο αγώνας. Η σκηνοθεσία του πολύπειρου και αριστοτέχνη Γκαστίν κεντάει με την αφήγηση, την ποιητικότητα,τη ματιά,τη δραματουργική κλιμάκωση,δίνει ζωή ακόμα και στο ΚΑΤ που το αφουγκράζεσαι σαν ζωντανό οργανισμό που ανασαίνει μαζί με τους ήρωες που παλεύουν να σταθούν στα πόδια τους, η εξαιρετική φωτογραφία του Μισουρίδη σε κάνει να ξεχνάς ότι κάποιος κρατάει μια κάμερα και σε βάζει μέσα στη σκηνή να συμπάσχεις και να ελπίζεις και να λαχανιάζεις μαζι με τους ήρωες, κι η πρωτότυπη μουσική του Βελιώτη είναι ιδανικό συμπλήρωμα και εμπλουτίζει το περιεχόμενο. Τρυφερή/ σκληρή, αστεία/δραματική η ζωή ξεπερνά τη φαντασία και αυτό αοοτυπώνεται στους διαλόγους της ταινίας. Πρόκειται για μια ταινία αναφοράς και τιμής για το ελληνικό ντοκιμαντέρ και μεγάλη δόξα στους δημιουργούς της γι αυτό.

  • Γιώργος Ντάσης πριν από 8 μήνες

    5 Συγκλονιστικό. Η μεταφορά στην οθόνη χωρίς μακιγιαρίσματα του αγώνα για τη ζωή.
    Του αγώνα που δίνουν καθημερινά οι γιατροί, το νοσηλευτικό προσωπικό του ΚΑΤ και κυρίως νέοι άνθρωποι που βρέθηκαν ανάπηροι από τη μια μέρα στην άλλη. Η μαεστρία του σκηνοθέτη σου δείχνει χωρίς συνθήματα ότι ο αγώνας αυτών των συνανθρώπων μας πρέπει να είναι και δικός μας αγώνας και τα προβλήματα των αναπήρων να θεωρηθούν προβλήματα της κοινωνίας μας.

Αναλυτικά οι κριτικές του κοινού για αυτή την ταινία

Δώσε την κριτική σου

Για να δώσετε την κριτική σας πρέπει να κάνετε login με τα στοιχεία που έχετε δηλώσει στο MyAthinorama.

Όνομα Χρήστη:


Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

Trailer