Κριτική

Χελς Κίτσεν: Οι Βασίλισσες του Εγκλήματος

Από -

Ιστορική γειτονιά της Νέας Υόρκης, επί δεκαετίες ένας από τους σκληρούς πυρήνες Ιρλανδών στις ΗΠΑ, το Χελς Κίτσεν στα '70s ήταν η περιοχή που απέφευγαν όλοι. Το οργανωμένο έγκλημα μεσουρανούσε και οι δρόμοι μύριζαν αλκοόλ, αίμα και ναρκωτικά. Σε αυτό το φόντο ο Όλι Μάστερς στήνει το γκανγκστερικό graphic novel «The Kitchen» για λογαριασμό της Vertigo, σε υποβλητικά σκίτσα της Μινγκ Ντόιλ, το οποίο παρέχει την πρώτη ύλη στην Άντρεα Μπέρλοφ για την κινηματογραφική διασκευή του. Η δημιουργός που έφτασε μέχρι τις υποψηφιότητες για Όσκαρ σεναρίου με το «Straight Outta Compton» κάθεται για πρώτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη έχοντας στη διάθεσή της ένα all-star πρωταγωνιστικό τρίο.

Η φρέσκια από την υποψήφια για Όσκαρ ερμηνεία της στο «Θα Μπορούσες Ποτέ να με Συγχωρέσεις;» Μελίσα ΜακΚάρθι, πλαισιωμένη από τις Ελίζαμπεθ Μος («The Handmaid's Tale») και την stand-up κωμικό Τίφανι Χάντις στον πρώτο της δραματικό ρόλο, ενσαρκώνουν τρεις συζύγους σεσημασμένων Ιρλανδών μαφιόζων. Όταν μια κομπίνα στραβώνει και οι άντρες συλλαμβάνονται, οι γυναίκες καλούνται να αναλάβουν δράση και να σώσουν την οργάνωση, στερώντας ταυτόχρονα από τους συζύγους τον έλεγχο της φαμίλιας.

Στην καρδιά της ταινίας υπάρχει η ιστορία μιας βίαιης χειραφέτησης η οποία θέλει τις ηρωίδες να πραγματοποιούν μια σειρά από υπερβάσεις. Καλούνται να απεγκλωβιστούν από την καταπίεση των συζύγων, στη συνέχεια να καθιερωθούν στον ανδροκρατούμενο κόσμο της μαφίας και παράλληλα να αποκτήσουν πυγμή στο δρόμο, όπου επικρατεί ο μάτσο νόμος του ισχυρού.

Οι Μάστερς και Ντόιλ στο graphic novel δίνουν υπόσταση στο ρίσκο αυτών των γυναικών μέσα από μια παλπ αισθητική που συνδυάζει την ατμόσφαιρα ενός «Ταξιτζή» με τη βία και το μαύρο χιούμορ των αδερφών Κοέν. Το νουάρ ύφος που προκύπτει από το παραπάνω άθροισμα στη θεωρία θα δούλευε γοητευτικά στη μεγάλη οθόνη, εάν η Μπέρλοφ έδειχνε περισσότερο δημιουργικό θάρρος.

Μια σειρά ασφαλών σεναριακών επιλογών αποδυναμώνουν δραματικά το διακύβευμα των ηρωίδων, οι οποίες ξεπερνούν με αδικαιολόγητη ευκολία τα διαδοχικά εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους, ενώ κανένας αντίπαλός τους δεν εκπέμπει πραγματική απειλή. Η μη πειστική απόδοση ενός κόσμου βίαιων εγκληματιών ενισχύεται από την απουσία του απαιτούμενου τσαγανού στη σκηνοθεσία αλλά και τους ξέπνοους διαλόγους. Είναι ενδεικτικό πως όταν η Μπέρλοφ επιχειρεί να ελαφρύνει το κλίμα με μερικά ενσταντανέ μακάβριου χιούμορ το αποτέλεσμα είναι... παγερό. Η δημιουργός φαίνεται να δειλιάζει να περάσει το όριο, όποτε το επιχειρεί γίνεται αδέξια και βγαίνει εκτός ύφους, ενώ αποφεύγει να προσθέσει κάτι αυθεντικό στο μύθο του «The Kitchen». Εν ολίγοις αυτό που μένει είναι μια ξεθυμασμένη σινε-διασκευή που εγκλωβίζεται στις προοπτικές της.

ΗΠΑ. 2019. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: TANWEER.