Θέμα

Τζιμ Τζάρμους: Μόνο οι ρομαντικοί ροκάδες μένουν ζωντανοί

Από -

Ο Αμερικανός διάσημος σκηνοθέτης επιστρέφει με τη βαμπιρική ιστορία του «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί», έναν ροκ ύμνο αφιερωμένο στις έννοιες της παντοτινής αγάπης και του άφθαρτου έρωτα.

Ο κινηματογραφικός­ του κόσμος είναι φτιαγμένος από ηλεκτρικές μελωδίες, κάπνα, γυρολόγους φιλοσόφους βγαλμένους από το ημίφως του περιθωρίου, πράγματα που έχουμε δει άπειρες φορές στην οθόνη. Όμως το σινεμά του Τζιμ Τζάρμους είναι μοναδικό. Όπως έχει πει και ο ίδιος εξάλλου: «Η αυθεντικότητα είναι ανεκτίμητη­. Η πρωτοτυπία είναι ανύπαρκτη». Από την πρώτη no budget ταινία του «Διακοπές Διαρκείας» (1980) μέχρι το ολοκαίνουργιο φιλμ του «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί», ο κινηματογράφος του Αμερικανού παραμένει συμπαγής, ηλεκτρισμένος και αμόλυντος από κάθε είδους φιο­ριτούρες.
Ο Τζάρμους παίρνει κομμάτια από την μποέμ ζωή του για να φτιάξει την κινηματογραφόφιλη αντανάκλασή τους στην οθόνη. Για να το επαληθεύσεις, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να θυμηθείς μερικές χαρακτηριστικές εικόνες από τη φιλμογραφία του: η ταξιτζού Γουινόνα Ράιντερ, ο χλομός Τζόνι Ντεπ μέσα στη βάρκα, ο Ρομπέρτο Μπενίνι πίσω από τα κάγκελα, ο Φόρεστ Γουιτάκερ με το σπαθί του σαμουράι...
Οι πρωταγωνιστές του αλλόκοτοι και ταυτόχρονα αληθινοί, φανερώνουν πόσο χαοτικός και περίεργος είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε. Ο Τζιμ Τζάρμους, σινεφίλ από τα γεννοφάσκια του, αρέσκεται στο να βάζει την κουλ δημιουργική του στάμπα σε διαφορετικά κινηματογραφικά είδη: road movies, ταινίες πολεμικών τεχνών, κομεντί, γκανγκστερικά φιλμ και κοινωνικά­ δράματα. Στα χέρια του κοινότοπες ιστορίες μετατρέπονται σε rock ’n’ roll παραμύθια που έχουν μέσα­ τους περισσότερη αλήθεια από ό,τι οι «ρεαλιστικοί» χολιγουντιανοί τους συγγενείς. Ο πιονέρος του αμερικανικού indie εικονογραφεί με αργούς ρυθμούς και μίνιμαλ αισθητική τις παράδοξες ιστορίες του. Μεθοδικά μεταφέρει τον θεατή στο θαυμαστό του κόσμο, εκεί όπου ζουν οι αξιαγάπητοι αυτοεξόριστοι πρωταγωνιστές του.
Οι αντιήρωες του Τζάρμους λατρεύουν το παραμορφωτικό σκοτάδι της νύχτας, τις μη αμερικανικές κουλτούρες –ιδίως την ευρωπαϊκή–, το τσιγάρο και το αλκοόλ, τις «βρόμικες» γειτονιές και τις ηλεκτρικές κιθάρες. Το ίδιο συμβαίνει με τον Αδάμ και την Εύα, τους βαμπίρ πρωταγωνιστές του «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί», που έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, φέρνοντας έτσι για πρώτη φορά τον Αμερικανό δημιουργό στη χώρα μας. Εκτοπισμένοι από τον lifestyle βαμπιρισμό των μεγαλουπόλεων, ζουν στο ερημωμένο Ντιτρόιτ και στις λαϊκές γειτονιές του λιμανιού της Ταγγέρης. Απομονωμένοι από τις μάζες, προσπαθούν να κατανοήσουν γιατί οι σύγχρονοι άνθρωποι επιμένουν να «μολύνουν» το αίμα τους και αδυνατούν να συλλάβουν την έννοια της απληστίας.
Κουβαλώντας το απόσταγμα σοφίας και τέχνης εκατοντάδων χρόνων στο αγέραστο κορμί τους, δεν μπορούν πλέον να ερμηνεύσουν τον κόσμο, με τη μοναξιά τους να αποτελεί ευλογία και μαζί κατάρα. Στο «Μόνο­ οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί» ο Τζιμ Τζάρμους θα στραγγίξει τον αιωνόβιο βαμπιρικό μύθο για να ξεχωρίσει από τα σπλάχνα του τα δύο συστατικά που ορίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη, το σεξ και το θάνατο.
Στη συνέχεια θα τα μπολιάσει με τα πράγματα που αγαπά περισσότερο: συλλεκτικές κιθάρες, αναλογικές μελωδίες, μισοφωτισμένα μπαράκια, μαύρο χιούμορ και τη φωνή του Τσάρλι Φίδερς να τραγουδά με ροκαμπίλι τσαχπινιά το «Can’t hardly stand it». Εξάλλου, στον κόσμο του Τζάρμους μόνο οι ρομαντικοί ροκάδες μένουν ζωντανοί...

Σχετικά Θέματα