Κριτική

Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών

Από -

Κάθε ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα («Χώρα Προέλευσης», «Έκρηξη») θαρρείς πως είναι η πρώτη και ταυτόχρονα η τελευταία του. Γεμάτη πληθώρα ιδεών, μεταφέρει την παροξυσμική οργή των χαρακτήρων της, όλοι τους σε μετωπική σύγκρουση με την πραγματικότητα γύρω τους, σε ένα σενάριο (υπερ)φορτωμένο με ηχηρές δραματικές συγκρούσεις, έντονα αλληγορική διάθεση και πολυμέτωπη κοινωνική κριτική.

Για άλλη μία φορά, λοιπόν, ο 41χρονος Θεσσαλονικιός θέλει να τα πει όλα, σε ένα αστυνομικό δράμα που ξεκινάει εντυπωσιακά, χωρίς να αποφεύγει τη γραφικότητα: το 2006 η αντιτρομοκρατική εισβάλλει σε μια γιάφκα –γυμνών και χαζοβιόληδων– αντιεξουσιαστών, με τον χτυπημένο επικεφαλής τους να μένει σιωπηλός στην ανάκριση που ακολουθεί και να μονολογεί (θρησκευτικούς;) χρησμούς. Προοικονομεί όσα θα ακολουθήσουν όταν, δέκα χρόνια αργότερα, η διαδρομή ζωής της αστυνομικού που ηγούνταν της επιχείρησης, κι έχει μετατεθεί στο Μεσολόγγι, και μιας γυναίκας που εργάζεται στο τοπικό εργοστάσιο επεξεργασίας χελιών διασταυρωθεί με αναπάντεχα μακάβριο τρόπο.

Το ιερό και το χυδαίο διασταυρώνονται και αυτά στις εικόνες μιας θαρραλέας βυθοσκόπησης της νεοελληνικής καθημερινότητας, η οποία έχει εγκλωβίσει στα θολά νερά της κάθε προσπάθεια διαφυγής, ανάλογης του ταξιδιού των χελιών μέχρι τις Σαργάσσες, από την ανθρωποφάγα κόλασή της. Με αφηγηματικό νεύρο και κινηματογραφικό ένστικτο (το δυναμικό μοντάζ, η παρουσία της φύσης, η ευρηματική σκηνογραφία), ο Τζουμέρκας τη ζωντανεύει οδυνηρά και πικρόχολα μέσα στις συμβάσεις ενός μοντέρνου νουάρ. Αντί όμως να δέσει σφιχτά αυτήν τη σχέση πάνω σε μια συμπαγή πλοκή, απλώνεται ανοικονόμητα σε κραυγαλέες απλουστεύσεις (το επίσημο γεύμα των τοπικών «παραγόντων»), περιττές υποπλοκές, σχηματικούς χαρακτήρες και υπερτονισμό της κοινωνικής καταγγελίας, τυλίγοντας όλα αυτά σε μια πομπώδη χριστιανική παραβολή που μοιάζει να έχει πέσει… από τον ουρανό.

Ελλάδα. 2019. Διάρκεια: 121΄.Διανομή: STRADA FILMS.

Σχετικά Θέματα