Κριτική

Το Τελευταίο Ατού

Από -

Η μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία της «Λεωφόρου της Δύσης» (1950) σημαίνει και το τέλος της μακρόχρονης σεναριακής συνεργασίας του Τσαρλς Μπράκετ με τον Μπίλι Γουάιλντερ, ο οποίος νιώθει ώριμος να αναλάβει πλέον και χρέη παραγωγού εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη δημιουργική ελευθερία. Η πρώτη του παραγωγή και συνεργασία με καινούργιους σεναριογράφους –Λέσερ Σάμιουελς («No Way Out» του Τζότζεφ Μάνκιεβιτς) και Γουόλτερ Νιούμαν («Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Χέρι», «Cat Ballou»)– αποδείχτηκε όμως και η πρώτη μεγάλη εμπορική αποτυχία του, αιφνιδιάζοντας το κοινό με τον βαθύ κυνισμό της.

Το «Τελευταίο Ατού» βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό του 1925 και έχει ως πρωταγωνιστή τον Τσακ Τέιτουμ, έναν απογοητευμένο πρώην μεγαλοδημοσιογράφο της Νέας Υόρκης, ο οποίος εργάζεται πλέον για μια εφημερίδα του Αλμπουκέρκι. Σε μια αποστολή ρουτίνας θα μάθει για έναν άντρα που έχει παγιδευτεί σε μια σπηλιά, αρπάζοντας την ευκαιρία από τα μαλλιά. Εκμεταλλεύεται την ιστορία για να ξαναζωντανέψει την καριέρα του, δωροδοκώντας τον τοπικό σερίφη ώστε να συντονίσει ο ίδιος και να παρατείνει την προσπάθεια διάσωσης, ενώ γύρω από τον τόπο του ατυχήματος συρρέουν αμέτρητοι «παρατηρητές» και περίεργοι, στήνοντας ολόκληρο καταυλισμό με σόου, συναυλίες και… λούνα παρκ. Μέσα από τα αποκλειστικά, περιζήτητα πλέον ρεπορτάζ του, ο Τέιτουμ δημιουργεί μια αίσθηση εθνικής τραγωδίας και την αξιοποιεί για όσο μπορεί, έως ότου τα πράγματα βγουν αναπόφευκτα εκτός ελέγχου.

Πέρα από μια ασυμβίβαστα πικρή καταγγελία του κιτρινισμού στον Τύπο πολύ μπροστά από την εποχή της (πριν τα ταμπλόιντ και τα λαϊκά talk shows), η υποψήφια για Όσκαρ σεναρίου ταινία του Γουάιλντερ –με τον χαρακτηριστικό εναλλακτικό τίτλο «The Big Carnival», τον οποίο επέβαλε ως εμπορικότερο η Paramount– ακτινογραφεί μια βαθιά διεφθαρμένη κοινωνική πραγματικότητα. Σε μια από τις βιτριολικότερες κριτικές του αμερικανικού ονείρου στην οθόνη, αυτό αποκαλύπτεται από την κορφή (οι opinion leaders) ως τον πάτο του (η ψυχολογία του όχλου) κατειλημμένο πλήρως από απληστία, αμοραλισμό και υποκρισία.

banner

Α/Μ. ΗΠΑ. 1951. Διάρκεια: 111΄. Διανομή: ΔΑΝΑΟΣ.