Κριτική

Το Πάρκο του Τρόμου

Από -

Όπως οι περισσότερες exploitation ταινίες τρόμου, έτσι και αυτό το «Πάρκο του Τρόμου» στηρίζεται σε μία και μόνη ιδέα, πάνω στην οποία προσαρμόζονται όλες οι δοκιμασμένες συνταγές του είδους. Αυτήν τη φορά έχουμε να κάνουμε με ένα γιγάντιο πάρκο διασκέδασης με θέμα τον τρόμο, κάτι που αφενός δικαιολογεί τα απανωτά jump scares (μεταμφιεσμένοι υπάλληλοι και πελάτες πετάγονται από την άκρη του κάδρου για να τρομάξουν τους υπόλοιπους επισκέπτες) και αφετέρου διευκολύνει τον δολοφόνο να κινείται ανενόχλητος (οι μισοί κυκλοφορούν φορώντας μάσκες και κραδαίνοντας –ψεύτικα– μαχαίρια και τσεκούρια).

Εκεί, λοιπόν, φτάνουν για να διασκεδάσουν η νεαρή και αθώα Νάταλι μαζί με την παρέα της, οι οποίοι χωρίς συγκεκριμένο λόγο και προφανή αιτία γίνονται στόχος ενός αμίλητου, ψυχρού και μασκοφόρου serial killer. Χωρίς λόγο και αιτία είναι και τα όσα ακολουθούν σε αυτό το κωμικοτραγικό λουτρό αίματος διά χειρός Γκρέγκορι Πλότκιν, μοντέρ σε τέσσερις «Μεταφυσικές Δραστηριότητες» και στο «Τρέξε!», στο οποίο πρώτα μαχαιρώνεται μέχρι θανάτου η σεναριακή λογική, ενώ ακολουθούν το καλό γούστο, η πρωτοτυπία και αμέτρητοι χαζοχαρούμενοι τινέιτζερ.

ΗΠΑ. 2018. Διάρκεια: 89΄. Διανομή: ΣΠΕΝΤΖΟΣ FILM.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης