Κριτική

Το Μικρό Ψάρι

Από -

Ο Στράτος δουλεύει σε ένα αρτοποιείο, ενώ παράλληλα εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Με τα λεφτά οργανώνει την απόδραση του Λεωνίδα από τη φυλακή, θέλοντας να ξοφλήσει το χρέος του προς τον άνθρωπο στον οποίο χρωστά τη ζωή του. Μελαγχολικό, στιλάτο νεο-νουάρ, αλλά και μια απελπισμένη κατάβαση στην υπαρξιακή κόλαση της νεοελληνικής πραγματικότητας από έναν τολμηρό σκηνοθέτη που δεν μασά τα κινηματογραφικά λόγια του. Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου.

Αν επιστρέψει κάποιος σήμερα στις ασπρόμαυρες εικόνες του προ 12ετίας­ «Σπιρτόκουτου», θα δια­πιστώσει ότι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Γιάννη Οικονομίδη όχι μόνο δεν έχει χάσει τίποτε από τη χειμαρρώδη, ακατανίκητη έντασή του, αλλά όλα όσα περιγράφει ως αστική καθημερινότητα επιβεβαιώνονται κάθε ώρα, κάθε ημέρα και κάθε χρόνο όλο και πιο πανηγυρικά. Από αυτήν την άποψη το «Μικρό Ψάρι» κολυμπά στα ίδια μολυσμένα­ νερά, μόνο που αυτά έχουν γίνει θολότερα – ή εντελώς αδιαφανή. Η Ελλάδα της κρίσης (της ηθικής, σαφώς βαθύτερης και από την οικονομική) προσφέρει κι εδώ το επιβλητικό της ντεκόρ λοιπόν, τα διλήμματα των ηρώων του Οικονομίδη όμως έρχονται από πολύ μακρύτερα: από την αρχαία τραγωδία, τον Σαίξπηρ και τους υπαρξιστές. Η δε κινηματογραφική του φόρμα –από το μοντέρνο φιλμ νουάρ και το ευρωπαϊκό αστυνομικό (crime) θρίλερ αυτή– προσδίδει στην πλοκή του μια αφτιασίδωτη κομψότητα.
Αποτελώντας μια σκηνοθετικά ωριμότερη προέκταση της μέχρι τώρα φιλμικής διαδρομής του, η τέταρτη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη «δανείζεται» τον ήρωά της από την «Ψυχή στο Στόμα». Ο Στράτος, όπως και ο Τάκης του Ερρίκου Λίτση, είναι ένας στριμωγμένος άνθρωπος που βάλλεται από παντού. Ύστερα από πολυετή φυλάκιση για ένα έγκλημα πάθους της νεότητάς του επιβιώνει τώρα ως μοναχικός εργάτης σε μια αρτοποιία, ενώ παράλληλα δολοφονεί ανθρώπους επ’ αμοιβή. Όσα λεφτά κερδίζει όμως, τα δίνει στον Γιώρ­γο, ο οποίος οργανώνει ένα σχέδιο απόδρασης για τον έγκλειστο αδερφό του Λεωνίδα, τον άνθρωπο στον οποίο ο Στράτος χρωστά τη ζωή του.

Πιστό σε ένα δικό του εσωτερικό ηθικό κώδικα, το μικρό ψάρι της ταινίας κολυμπά σε έναν ωκεανό ανηθικότητας, όπου κυριαρχούν οι εκβιασμοί, τα ψέματα, η εκπόρνευση και η απληστία. Από τον βασιλιά της νύχτας Πετρόπουλο μέχρι τη γυναίκα του Λεωνίδα (μια πειστικά κωλοπετσωμένη Πόπη Τσαπανίδου) και από τον άνθρωπο που κλείνει τα συμβόλαια θανάτου μέχρι τον δυσμορφικό γείτονα και φίλο του Στράτου που βγάζει την αδερφή του στο κλαρί (ο κομίστας Πέτρος Ζερβός σε μια αξεπέραστα ανατριχιαστική ερμηνεία), ένας κόσμος ανείπωτης –αλλά όχι απαραίτητα ορατής– βίας περιβάλλει τον εσωστρεφή, σιωπηλό ήρωα ο οποίος υφίσταται ένα διαρκές υβρεολόγιο, ένα συνεχή λεκτικό βιασμό, μια ατελείωτη επανάληψη (το μόνο δραματικό εφέ που αγγίζει τη μανιέρα) των ίδιων φράσεων, εικόνων, συμπεριφορών. Όταν όλα καταρρεύσουν, η πορεία του Στράτου προς την προσωπική του κάθαρση θα γίνει μονόδρομος, τον οποίο ο Οικονομίδης περιγράφει με την τελετουργική δεξιοτεχνία ενός Ζαν-Πιέρ Μελβίλ και την κοινωνική ευαισθησία ενός Κεν Λόουτς. Με μια βαθιά ελληνικότητα κι έναν κρυφό, μα σπαρακτικό ρομαντισμό, όλα αποτυπωμένα στη μελαγχολική ματιά και την αξέχαστη κινηματογραφική φιγούρα ενός ανεπανάληπτου Βαγγέλη Μουρίκη.
2014. Διάρκεια: 137΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Σχετικά Θέματα

Οι υποψηφιότητες των φετινών βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την απονομή

18/03/2015

Οι υποψηφιότητες των φετινών βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την απονομή

Η Ε.Α.Κ. ανακοίνωσε τις υποψηφιότητες των έκτων βραβείων της που θα δοθούν τη Δευτέρα 30/3 στη Στέγη, τη βράβευση της Γαλλίδας ντίβας Φανί Αρντάν και τη νέα συνεργασία της με τον OTE TV.

Κερδίστε βινίλια από το original soundtrack της ταινίας «Το Μικρό Ψάρι»

26/03/2014

Κερδίστε βινίλια από το original soundtrack της ταινίας «Το Μικρό Ψάρι»

Πάρτε μέρος στο διαγωνισμό και κερδίστε έναν από τους είκοσι πέντε δίσκους με τις πρωτότυπες μουσικές που έγραψε ο Μπάμπης Παπαδόπουλος για την νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη.

Γιάννης Οικονομίδης: «Με το Μικρό Ψάρι ήθελα να πιάσω την ιλαρότητα της πραγματικότητας»

24/03/2014

Γιάννης Οικονομίδης: «Με το Μικρό Ψάρι ήθελα να πιάσω την ιλαρότητα της πραγματικότητας»

Ο Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης μιλά για τον οπλισμένο με συστημικότητα αντιήρωά του, τους αναπάντεχους πρωταγωνιστές του και τα τολμηρά σκηνοθετικά βήματα που έκανε με το ολοκαίνουργιο μεσογειακό νουάρ του, «Το Μικρό Ψάρι».

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • cinemaniac πριν από 4 χρόνια

    Η ταινία διαθέτει ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών με τον Μουρίκη να πλάθει με μοναδικό τρόπο ένα πιστευτό ρόλο πληρωμένου φονιά που μέσα σε όλη αυτή την λούμπεν κοινωνία που κινείται διατηρεί ένα δικό του κώδικα φιλίας και ηθικής αδιαφορώντας αν στο τέλος αυτός θα του στοιχήσει .

  • mpampis πριν από 4 χρόνια

    Καταπληκτικη ταινια!!!ο θυτης γινεται θυμα,ο αντιπαθης γινεται συμπαθης,αρκει να πω οτι πολλοι κλαιγανε και μετα απο 5 λεπτα γελαγανε....καταπληκτικος οπως παντα ο Μουρικης ....σε πολλες περιπτωσεις το γελιο δε βγαινει απο κατι αστειο αλλα απο την γελειοτητα των ανθρωπων....

  • emma πριν από 4 χρόνια

    Απλά αριστούργημα!Ευχάριστώ

  • nikos πριν από 4 χρόνια

    Πήγα και την είδα με μεγάλες προσδοκίες. Απογοητεύτηκα και στεναχωρήθηκα. Είμασταν πέντε φίλοι και όλο το βράδυ δεν μπορούσαμε να πούμε λέξη. Απο που να το πιάσεις; Σενάριο μπάζει από παντού. Τρεις ιστορίες που δεν κολλάνε πουθενά με αποκορύφωμα σεναριακής γελοιότητας ένα τούνελ!!!;;; από την πρώτη ιστορία που μένει ξεκάρφωτο και χρησιμοποιείται στην δεύτερη άσχετη ιστορία με τους γείτονες που τυχαίνει να είναι και αυτοί "τέρατα" εγια να μην ξεμείνει! Να πούμε για σκηνοθεσία ερωτικης σκηνής μέσα από το τζαμάκι, το μοντάζ μέσα από τις γρίλιες, μιλάμε για κινηματογραφική ασχήμια. Πραγματικά τώρα καταλαβαίνω τις ξένες κριτικές που την έθαψαν. Η ταινία προσπαθεί να το παίξει περιπέτεια (δείτε τρέιλερ) και είναι μια μονότονη ταινία με μουσική που και που για να μην βαριέσαι. Δηλαδή κοροιδεύει και τον κόσμο και εμάς που γουστάρουμε κάπως πιο διαφορετικές ταινίες, και οι δυο κατηγορίες θα απογοητευτούν οικτρά. Δυστηχώς ψηφίζω μαχαιροβγάλτη και τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να βάζεις στο σενάριο παραγωγό και διανομέα να συγγράφουν όπως διάβασα. ΟΚ, τους γλείφεις για να έχεις λεφτά αλλά μετά έχεις σενάριο μάπα. Κρίμα... Όταν πατάς σε δυο βάρκες, πέφτεις.

  • Γιώργος πριν από 4 χρόνια

    Δεν υπάρχει πρωτοτυπία σεναρίου. Ο mechanic με τον Τσαρλσ Μπρόνσον του 70 παραμένει το πρωτότυπο. Το νέο όμως στοιχείο είναι ο επιτηδευμένος soft χαρακτηρας του Στράτου σε ένα συρφετό μαγκιάς και επιθετικότητας των άλλων με διαλόγους εξωπραγματικά επιθετικούς με επαναλαμβανόμενες υβριστικές ατάκες που είναι μάλλες υπερβολικές και για το λούμπεν του υποκόσμου. Ισως θέλει να τονίσει οτι από κάτω υποβόσκει η συγκερτημένη οργή που στο τέλος εκτονώνεται και αυτοκαταστροφικά. Θυμίζει λίγο ντε Νίρο (Ταξιτζή). Πρακτικά δε σώζει το κορίτσι ο ίδιος σε ένα οικονομικά ασφαλές περιβάλλον, έστω και με βρώμικά λεφτά από φόνους. Το παραταει σε μια γιαγια χωρίς "γονείς" που θα το εξωθούσαν στην πορνεία. Εδώ αναγνωρίζει κανείς ότιπασχίζει να αφήσει ένα ηθικό δίδαγμα. Γενικά πιστεύω οτι ο μη σθνεφιλ δεν θα καταλάβει τον σκηνοθέτει και θα πλήξει.

  • Μανουσάκης Π. πριν από 4 χρόνια

    Απαράδεκτη - αντέξαμε μέχρι το διάλλειμα . κρεμάλα

  • Κατερινα Μ. πριν από 4 χρόνια

    Δεν ήταν σινεμά αυτό που έβλεπα. Και δεν έφταιγε το ότι γέλαγαν άσχετα διάφοροι μέσα στην αίθουσα. Το θέμα είναι ότι εδώ δεν υπάρχει καμιά ουσία. Ταινία πάντως δεν το λες. Κάτι σαν εσωτερικό καλαμπούρι μιας παρέας μου φάνηκε, που κλείνει ο ένας το μάτι στον άλλο. Κάτι σαν τζάμπα μαγκιά. Ολοι οι χαρακτήρες είναι καρμπόν, διάλογοι επαναλαμβανόμενοι, καταστάσεις αδικαιολόγητες κι αψυχολόγητες, καμιά αισθητική, καμιά αίσθηση μέτρου και οικονομίας. Μια ιστορία γεμάτη φτηνά κλισέ, τελείως προβλέψιμη, χωρίς ανατροπές και το δράμα να στηνεται με το ζόρι. Τα πρόσωπα είναι σαν ένας θίασος από καρικατούρες που κινούνται και βρίζουν σπασμωδικά, μόνο και μόνο γιατί έτσι τα κούρντισαν. Οχι, δεν είναι σινεμά αυτό. Κι επειδή διάβασα ότι είναι η πιο μεγάλη φετινή ελληνική παραγωγή, με κόστος 1,5 εκατομύριο, η μαγκιά δεν είναι και τόσο τζάμπα, ακριβοπληρωμένη είναι.

  • Δημητρης πριν από 4 χρόνια

    Μου αρεσαν και οι 3 πρωτες ταινιες του. Σε καθε μια πιστευω οτι ωριμαζε,σαυτην εδω ομως πραγματικα κανει το βημα παραπανω. Μια ταινια με αρχη, μεση και τελος, εχωντας ομως πολλα πραγματα να σου πει ταυτοχρονα, εν αντιθεσει με το γκρικ γουιρντ γουειβ που προσωπικα με αφηνει αδιαφορο..Στηριζω οικονομιδη στο φουλ, πιανει παντα το σφυγμο της ελληνικης πραγματικοτητας με μοναδικο τροπο.